Vakantie Nicaragua

Eindelijk was het dan vakantie! En we hebben veel gedaan in een week!

De trip begon met de bus van Mariposa mee tot nabij de vulkaan Mombosa. Deze werd door de school bezocht op zaterdag en wij konden mee liften tot nabij Granada, onze eerste stop. We kwamen veel te vroeg aan in Granada, maar konden direct het hotel in. Dat was super! Ons hotel is vlak bij de drukste straat van de stad: de winkelstraat. Je moet alleen twee bruggen over; onduidelijk is of deze bruggen over een rivier gaan of het riool... De winkelstraat is geniaal vol met mensen, bussen, fietsen, alles. Zulke steden mag ik wel. De straat staat in schril contract met de hoofdstraat voor toeristen, waar alles netjes is geordend en de touroperators als strontvliegen op je af komen. Het is de straat waar de kolonialen gebouwen zijn opgeknapt: wel mooi, maar met een bijsmaakje. We hebben een volle dag nodig om de stad te bekijken. Hoogtepunten zijn toch wel de casa de 3 mundos met lokale kunst, de sigaren werkstatte en de pizza.

Casa de 3 mundos - werkplaats en schilderij

Het typische gerecht van Granada 

Uitzicht over de stad

In de werkplaats voor sigaren

De volgende dag doen we een boottour door de isletas. Dit is een supermooi gebied. Moerasgebieden, apen eilanden, forteilanden, luncheilanden. 365 eilanden zouden er in totaal zijn. Enkele foto's ter inpressie:

Lena in contact met de apen!

In de avond genieten we van een call-in Tip Top kipburger. Lena moet flink grabbelen in het vakje Spaans in de hersenpan echter, hahaha.

Met de bus vervolgen we hierna onze weg verder richting het zuiden. Richting Costa Rica. De bus is tjokvol en tijdig arriveren we in San Jorge, waar we de volgende dag de ferry pakken naar het eiland ometepe. Het slaperige stadje aan de ferry heeft weinig bijzonders...

Zoals de reisgidsen zeggen blijf je langer dan gepland in Ometepe. Dit komt waarschijnlijk in de meeste gevallen vanwege het uitrusten dat noodzakelijk is na een flinke hike. De hike de berg op is namelijk best zwaar. Maar zo de moeite waard. Door sprookjeswouden vervolg je je weg steeds hoger en hoger. Totdat het droge woud zich tot nog grotere sprookjes ontwikkelt in een waar nevelwoud met vieze modder en mossen die van de bomen afhangen. Super mooi! Helaas is de terugweg wat zwaarder, vanwege een blessure opgelopen door Lena. Ze zet door tot het bittere einde.

Ik kan hier een hoop foto's neerzetten, en dat doe ik dan ook maar. Sorry, maar was zo mooi!

En op de top! - zie boven blog! Ik moet natuurlijk wel toevoegen dat we op de wandeling allerlei brulapen zagen en twee keer een gevaarlijke slang, waarvan eentje de koraalslang...

Ook zijn we met de kano nog de moerassen van Rio Isthias (of zoiets) wezen bezoeken. Dit gebied is nog net iets mooier dan de Isletas bij Granada, maar wel veel kleiner en de rit vanaf ons hotel per kano vermoeiender. Na 3,5 uur kano-en resulteert dat in mooie kiekjes, veel vogels, schildpadden, geen kaaiman en verbrandingen.

Kiekjes van allerlei diertjes langs en in de waterkant:

 De trip zelf:

Ook ontmoeten we hier in het hotel nog verschillende mensen van de school. Een avond genieten we bier en lekker (duur) eten in het prestigeuze Omaya hotel. Zeker de moeite waard om het top-end van het leven hier te bekijken!

Nu gaan we door naar Costa Rica. Hopelijk zal ik de blog nu wat meer met rust gaan laten, zodat jullie tijd hebben wat bij te komen in de koude noordelijke landen!

Einde school

Deze week een korte update. De laatste week op de school Mariposa is voorbij. Het begon een mooie dagelijkse activiteit te worden met werken in de groententuin in de ochtend en spaans proberen te oefenen in de middag. Ook hadden we weer een tripje. Een nachtelijke wandeling met volle maan door de bossen nabij de school. Het is erg grappig te zien hoe ananas groeit, uiteraard de cyclus van de banaan en zeker niet te vergeten het mooie uitzicht met maanlicht vanaf de bergen. Helaas voor het romantische koppel welke ook op de berg was en de motor maar oppakte om ergens anders romantisch te zijn... Bij een kampvuur verwarmde we de marshmellows met koekjes. Lekker Amerikaans! Een korte foto reportage:

De laatste dag van de school heeft Lena me toch eens overgehaald een kijkje te nemen op het dagverblijf van de kids die hier twee maanden vakantie hebben. Dat was eigenlijk best leuk! Ook maar een paar foto's hiervan dan. Vinden jullie misschien ook wel leuk, haha.

En dan om deze post te eindigen een foto speciaal voor Willem: kippensoep op Nica stijl!

Mariposa school

Alweer een week voorbij. School de MAriposa doet haar best om mij wat Spaans bij te brengen en ondertussen hebben we mooie trips rondom het land! Ideale combi...
School gaat dus voorspoedig. Lena krijgt 4 keer zo veel huiswerk dan ik, want zelf vecht ik nog met de werkwoorden estar en ser. Dit wordt de tiende keer, maar het blijft boeien, haha.

Op woensdag zijn we laat thuis van een excursie. Laat is na negen uur het bed in… Samen met de andere studenten op school zijn we in de namiddag naar de vulkaan bij Masaya gegaan. Dit was best impressive om zo dicht bij een actieve vulkaan te staan en de dampen die het uitspuwt langs je heen te voelen.

 Met het avondlicht werd dit gebied heel erg mooi. Toen de zon achter de kim verdween vervolgde wij onze weg naar de grotten, alwaar de vleermuizen uitvliegen. Dit is erg gaaf. Door de grotten waar ze om je heen fladderen en later voor een grotspleet waar duizende vliegende muizen het maanlicht opzoeken en waar je bijna wordt verpletterd door de hoeveelheid.

Voordat we de grotten in gaan goed voorbereiden!

Thuis in de avond krijgen we avondeten met gallo pinta (rijst en bonen) met een platana als salade. De honden beginnen al hun geblaf van de nacht.

Op zaterdag bezoeken we Laguna de Apoyo. Een stille bries waait over het meer naar ons toe. Deze plek is een klein tropisch paradijsje dat uitdaagt tot geen enkele activiteit. Heerlijk tot rust komen. Een groot helder kratermeer aan je voeten, ligstoelen, geserveerde sapjes e.d. Nica heeft een langzame levensstijl en wij lijken deze langzaam aan ook op te zuigen.

Een klein uitzichtje over de plaats waar we gaan relaxen...

En het relaxen! Lena en Lisa in het duits...

Ook hebben we op de zondag ochtend een relaxe paard-rij-rit gehad. Het was een kort rondje van twee uurtjes, maar erg grappig. Galoperen is nog niet helemaal ons ding, maar goed dat hoeft dan ook niet. Een paar kiekjes van dit avontuur zijn uiteraard gepast:

Gisteren (vrijdagavond) was onze eerste avond in een kroeg. Een lokaal eetcafe. Dat was mooi, maar de biertjes zijn niet altijd even goed voor de morgen erna, wanneer je het totaal niet meer gewend bent. Vaak doen we wel een biertje na de lessen, maar dat blijft enkelvoudig, daar het veiliger is met licht naar huis te lopen door ons dorpje San Juan. Wat hier nu echt van waar is weet ik eerlijkheidshalve niet. Bovendien moeten we ook tijd houden om ons huiswerk te doen. Einde week 1 in Mariposa zijn we klaar met het verven van de stoelen. Dat is een vreugdevol moment uiteraard.

Nicaragua - Leon

Goed, het is 2014 en dus tijd voor iets nieuws. Een nieuw avontuur. Momenteel schrijf ik vanuit de plaats San Juan in Nicaragua. Ik zal op deze blog af en toe (wekelijks? twee-wekelijks? maandelijks?) een kort verslag doen van de gebeurtenissen voor de thuisfronten. Vandaag de eerste. Een korte inleiding en een dagtrip naar Leon in Nicaragua. Voor ons alles van te voren nog onbekend, maar nu dus bekend.

De vlucht was akelig lang. Tien uur naar Houston en dan uren in de rij voor de beruchte Amerikaanse douane. Ene rij naar de andere en dan nogmaals. Enfin, de vlucht naar Managua was relatief kort en voor we het wisten waren we langs de douane voor 10 dollar ons visum gekocht en klaar om met de taxi naar onze home stay te gaan.

De milkshake Oreo op het vliegveld van Houston... maakt me blij

We zijn nu dus twee dagen bij onze nieuwe ouders Dora en kleinzoontje Danielito en de rest van de familie. Daar onze aankomst in het midden van de nacht was hebben we weinig beseft van het eigenlijke verblijf de eerste dag/nacht. Nu zien we meer. We leven met zijn twee-en (Lena en ik) op een slaapkamer van ca. 9 m2 met een bed inclusief klamboe. De muggen vallen in de stad best mee, maar op de school welke een soort van eco-woud school is zijn er wel een hoop. Verder is er buiten het huis de toiletten: het befaamde donkere gat in de grond en de douche: de zogenaamde bucket shower, d.i. jezelf met een kommetje overgieten en hopen dat je schoon wordt.
Overdag zijn de starten vol drukte en gezelligheid; men bouwt simpele huizen, men hangt rond om de kleine winkeltjes, men is bezig met automobielen etc. etc. Heerlijk om het leven zo op straat te zien; iets wat in Nederland een beetje vergeten wordt. We worden vaak toegelachen en Cheles genoemd. In de nacht nemen de honden het recht over dtraat over. Luidruchtig blaffen maakt je nog wel eens wakker. Ook de geluiden van het woud, de krekels e.d. zijn het wennen waard. De geluiden lijken 10x zo luid. Om 4 of 5 beginnen alle hanen van het dorp te kraaien. In Holland lijken ze dat wat zachter te doen. Desondanks slapen we best prima eigenlijk. Het is niet te heet en ook niet te koud namelijk, haha.
De school waar we zitten geeft 1-op-1 les, dat is behoorlijk intensief. De begeleiding en enthousiasme is erg positief en het is allemaal in een mooie setting van woud.
Gisteren zijn we op onze eerste excursie gegaan naar Leon gegaan, een oude stad 2,5 uur rijden van onze school.

Leon heeft een zooitje mooie kerken en een fascinerend museum. Op een enkele kerk kan men het dak op. Dat is zonder veiligheidsvoorschriften en een koepeldak overlopen lijkt dan ook de normaalste zaak van de wereld....

Op de kerk...

Voor de kerk en de toren... 

Op de toren...

 Ook het museum kende een hoogte-uitdaging. De muur, welke normaal werd gebruikt voor de bewakers van de voormalige gevangenis werd overheen gelopen. Wel een speciale bedoeling allemaal. Het museum zelf is best interessant en nu pas begin ik meer te weten te komen over de revolutie en de verschikkingen die hier plaats gevonden hebben. Het land heeft dit nog altijd een beetje met zich mee heb ik het gevoel en helemaal veilig is het niet. Wanneer het donker is zorgen we iig lekker thuis en binnen te zitten. In Leon draait om 7 en 12 uur een luide sirene, welke mij nog niet duidelijk is of die nu echt gebruikt wordt voor kinderen en de school of andere zaken. Het geluid is iig niet de meest vrolijke melodie.

De sirene is niet voor buitenlanders weggelegt. Ook de grote poppen van legendes in nica 

Een tekening in het museum van het gevangenisleven 

Een enge pop voor de legendes van nicaragua

Over de muur rondom het oude gevanginiscomplex. Bewakers konden niet dik zijn...

We bezoeken nog twee kerken, daar waar het christendom hier begon. Eentje is een ruine en heeft nooit veel aanhang gekend (meer een kapel). De andere is waar het christendom aanhang vond onder de indianen. Dit werd gedaan door de zon de kerk in te halen, daar deze werd aanbeden door de indianen (en vele andere culturen natuurlijk, waaronder de oude grieken!). We hadden het geluk om net op tijd te zijn voor een ceremonie voor een 15jarige. Meisjes houden een groot feest, een soort van volwassendomsfeest (raar woord...).

De zon... 

De quintados of zoiets...

Ondertussen en stiekum leren we een hoop over de cultuur, de lokale historie, natuur en de revolutie. Ook komen we in aanraking met goed eten, zoals fruit, platana's, rijst met bonen en nog veel meer. Ook mooie stoffen en weverijen stonden op het programma. En daarnaast natuurlijk het contact met de inwoners en de buitenlandse backpackers, voornamelijk amerikanen en ook best veel nederlanders.

middageten

de weverij