Het is 2026 en we zijn direct gestart met een mooie trip naar mijn geliefde Vlaanderen-Frankrijk grensregio. We waren eerder langs Poperinge gereden op weg naar Ieper en daar ontdekte ik toen het Talbot House. In een spontane bui kozen we ervoor om hier een nacht te overnachten. En wat was dat een goede keuze. Het Talbot House was vroeger voor soldaten in de eerste wereld oorlog verzeild, om een weekje uit te rusten van de bloed en modder op het slagveld bij Ieper. Nu is het een museum geworden. De man Tubby heeft zijn tijd als innkeeper gebruikt om blijkbaar dit concept ook in UK/USA met Toc H uit te bouwen. We drukken op de bel van het herenhuis en er wordt open gedaan door een brede Engelsman. We mogen binnenkomen omdat we een kamer hebben. We worden het huis rond geleid en naar onze kamer, welke dan de deur mag dichtdoen en niet langer deel meer uitmaakt van het museum. Wij laten de deur weer gewoon open. Het huis, de tuin, het museum, alles ademt historie en engelse gemutlichkeit uit. Een heerlijke plek. Het stadje Poperingen zelf is ook wel leuk. We eten in een restaurant boven de supermarkt, dat een beetje iets van ee bistro is. Maar het hotel is toch wel de top.
Every man's club... Talbotousians...
In het hotel op de kamer
De zolder is de kapel....
De voglende ochtend ga ik mijn stukje rennen in de kou en rijden we naar Sint Winoksbergen dat in het Frans Bergues heet. Dit is een heel leuk lief stadje met grote wallen rondom en een oude abdij ruine. We genieten ondanks de kou van de rust en de mooie belfort. We eten uiteindelijk in een populair restaurantje, waar ik me ongans eet aan Welsh en jaloers ben op het Vlaamse konijn van Agnes. Wat een heerlijke trip, die we afmaken bij pa.
De ochtend start koud en met een stuk rennen
Op de stadswallen
Abdij foto's
Voor het Belfroi van Sint Winoksbergen
Lekker tafelen voor bij pa aan te komen
En dan was er de eerste week van januari in Nederland, die als heel wit de boeken in ging. Wat een sneeuw zeg! En het oud en nieuw wederom met Roel, waarbij wij eerst nog bij zijn ouders langs gingen. Wat leuk! En o, wat vond Aidan het eng, dat vuurwerk. Boem boem..... en wijzen...
Aidan met een oliebol op het vuurwerk
Het gezelschap doet alsof ze ziek zijn.... grapje van familie van Roel
Happy new year!!!!
Sneeuw impressies totaal randoom
De laatste blogpost van de maand en voordat we op de grote trip naar Indo gaan! Een korte update. Werk... Ja, dat loopt gewoon door. Het is soms heel druk en meestal best druk. Sollicitaties geven inzichten in wat er om ons heen gebeurt, maar ik wordt nog niet echt verleid. Dus we zitten lekker waar we zitten.
