De afgelopen twee weken stonden in het teken van werken in het office en het bezoeken van musea in het weekend. O, en niet te vergeten, het luisteren naar muziek tijdens gratis community concerts. Hier zullen enkele mensen in NL nog wel wat van merken...Het eerste museum dat op het programma stond was in de havenstad Fremantle. Eindelijk was het Round House open, dus zonder aarzelen heb ik hier een bezoek aan gebracht. Deze kleine ronde constructie is de oudste permanente constructie in de verre omgeving en was een gevangenis. Erg klein voor de vele convicts die hier heen kwamen, leek me.
Hierna ben ik doorgelopen naar het Marine museum, wat ik over heb geslagen, maar alleen een bezoek heb gebracht aan een duikboot, die er naast lag (zie ansichtkaart). Dat was erg leuk, moet ik zeggen. Beetje weinig leefruimte alleen.
Een week later (afgelopen weekend dus!), mocht ik voor het eerst van mijn leven een gold pour aanschouwen in de Perth Mint. Het blijft indrukwekkend hoe zwaar een stuk goud eigenlijk is en hoeveel beveiliging er voor een geelkleurige steen uit de kast wordt gehaald. Ik mocht hier dus geen foto's maken. Wel buiten het gebouw, zoals de foto boven deze blog bewijst. Joepie!
Het bezoek aan het Gravity Discovery Centre nabij Gingin, samen met Ilse en Steven, was een ander klaterend succes. Ik kon me eigenlijk niet voorstellen dat het GDC echt de moeite waard zou zijn, sinds het in the middle of nowhere ligt. Het was er echter behoorlijk druk en het duurde meer dan een halve dag voordat alles gedaan / gezien was. Je leert er veel over gravity waves, de cosmologie, mooie foto's van de sterrenhemel, leuke speeltjes, Black holes, de snelheid van het geluid en de snelheid van een vallend object. Het meest aantrekkelijke van dit museum / scientific centre is namelijk een leaning tower. Nagemaakt van de toren van pissa, waar Galilleo zijn val experiment had gedaan. Wij mochten dus water ballonnen naar beneden gooien. En inderdaad, hoe groot ze ook waren, allemaal vielen ze even snel! Blijft toch wel interessant eigenlijk. De bushwalk bij het museum was ook erg aantrekkelijk, ondanks de veertig graden (Ilse en Steven wilden liever aan de tekentafel, kleurplaten tekenen). Echo-ende grond, oeroude bomen, aboriginal bomen etc, etc! Het was dus zowaar echt leuk, dat Gravity Discovery Centre, ondanks de totale vaagheid rondom deze plek.
