dinsdag, september 30, 2008

Bibbulman - deel 1

Harmonica man
Afgelopen weekend heb ik het eerste deel van een 1000 km lange afstands wandeltocht door SW Australia gelopen. Vanaf Kalamunda (nabij Perth) naar de Brookton Hwy, zo'n 70 km. Hopelijk kan ik langzaam de afzonderlijke etappes af lopen in de komende tijd... Net als met mijn wandeltocht door NL zal ik verslag doen met behulp van korte impressie's uit mijn reisdagboek

Dag 1: Het Australische landschap nabij Perth is heuvel- tot bergachtig. Deze track begint al gauw de benen op de proef te stellen met behoorlijke hellingen om van de ene in de andere vallei te komen. Het landschap is ondanks deze zware beproevingen uitermate mooi. Dorpen zijn er niet, dus mijn pannetje met water kookt nu het water uit de regenton/reservoir van het kamp. De muggenlarven zullen nu wel gekookt zijn!
Het begin - even zitten, hoor! In de Manns Guly heb ik mijn allereerste observatie van een Echidnea gemaakt.Hij of zij liep me gewoon tegemoet, terwijl ik mijn fototoestel opruimde. Dit alles nadat ik me mezelf tussen de bloemenpracht had gemanouvreerd voor het perfecte gezicht op de vallei.
Mijn eerste observatie van een Echidnea!
Dag 2:
Laten we bij de ochtend beginnen. Voor zessen werd ik wakker, stond op voor een ochtendwandeling en de rust. Om tien over zeven was ik uiteindelijk echt op weg. In de Helena River gaf ik mezelf een wasbeurt. In de middag , precies met lunch, belde mijn liefste vriendin Babet, die ik altijd zo mis als wandelmaatje, wanneer ik in dit dagboek schrijf en dus alleen op pad ben. De rest van de tocht, welke nog iets meer dan tien kilometer telt en ddarbij ook Mt. Dale schampt, was slopend en als vanouds. De bloemen waren trouwens geweldig vandaag!
Het wildflower seizoen is druk bezig Dag 3:
Onder een knoestige oude Mulgah boom geniet ik in het ochtendzonnetje van mijn ontbijt: drie dagen oude rijst (welke mijn weggegeven brood vervangd), een stuk worst, een stuk komkommer en het water uit de regenton van kamp Mt. Dale. HEt is vredig, de wind streelt de bomen en de naalden van de Mulgah boom zitten zacht. Had ik nu ook maar mijn bestek ingepakt.

woensdag, september 17, 2008

Het ABC van Singapora!

Uit eten!
Afgelopen break was het dan eindelijk zover. Het lang verwachtte bezoek aan Maud en Jeroen te Singapora. En daarbij ook direct het weerzien met Jos en Wilma. Voor Babet was het al dik zes maanden geleden sinds ze haar zusje en papa had gezien (en natuurlijk ook Jeroen en Wilma).
Wegens mijn veldwerk moest ik helaas de eerste twee dagen van deze gebeurtenis missen. Hierdoor ben ik het werk van Maud, de uni van Jeroen en de zoo misgelopen, maar er was gelukkig meer te doen! Singapora vond ik een geweldige stad: bruisend en veelzijdig; vandaar dit ABC. Helaas geen chronologische vertelling ditmaal.

Maud en Jeroen blij in het regenwoudDe “A”: “A” is van apen. Op onze laatste dag zijn we de tropen echt in geweest. Al is het klimaat in de stad vochtig en warm, de tropen zijn niet compleet zonder een degelijk regenwoud. Vandaar dat we afreisden naar het midden van Singapora-eiland, waar een ruig tropisch regenwoud de heuvels bedekt. Compleet met de nodige omzwervingen, een tree-top walk en uiteraard wilde apen. Gaaf om die macaque-en zo in de natuur te zien rond banjerren.Macaque!“A” is trouwens ook voor Aziaten (duh!). Singapora is vol Aziaten. Veel Chinezen met boeddhistische tempels, maar ook Indiers met hindi temples, Malei-ers met oude vestigingen, Thai, Arabische mensen etc. Het is erg leuk om zoveel culturen vlak bij elkaar te zien. Ook de markten zijn erg varierend: een Walhalla voor mams!Malay VillageBuddha's tand Tempel
Hindi tempelDe “B” is voor bordeel. Nadat de ouderlijke macht was vertrokken voor een verdere vakantie op Bali, moesten wij, zijnde jonge uitgaansbeesten, uiteraard het nachtleven van de stad verkennen. Het begon allemaal met een goede coverband in een kleine pub. De atmosfeer veranderde echt langzaam toen alle eenzame (Amerikaanse) mannen rondom ons plots waren omringd door een of meer schone Aziatische dames. Deze vrouwen van lichte zeden kregen zelfs Babet zover een dansje met hun te doen; feesten konden ze dus wel! Dit uitstapje naar de bordeel-pub deed ons uiteindelijk toch maar de biezen pakken en ons belanden in de rolstoelen van de Clinic (een andere uitgaansgelegenheid).In het grootste reuzenradMetro impressie
“C” staat voor chocolade. Een van de typische “to do”-dingen in Singapora is het chocolade diner in het chique Raffels Hotel. Een zeer sfeer- en stijlvolle gelegenheid. Wonderbaarlijk hoe wat chocolade eigenlijk de maag vult! Tijdens het diner heb ik van Jos begrepen dat vooral de chocolade bekertjes met besjes erg lekker was. De besjes waren vol alcohol gezogen! Ik kan geen aantal geven van het aantal besjes welke uiteindelijk verdwenen in de maag van Jos, haha.Choco-diner
“S” of “W” staan beiden voor hetzelfde: shoppen / winkelen. De hoeveelheid enorme shopping malls, food courts, markten en winkelstraten is verbluffend!
Echte kippenpoot voor JeroenDe “Z” staat voor zeker proberen. Vele culturen betekend veel spanning op culinair gebied. Met de nodige aanmoediging van onze Singapoereze gastdame en –heer moesten we eraan geloven: moon cakes met rauw ei in het midden, durians met een zeer penetrerende geur, kippenpootjes die echt pootjes zijn, subway-broodjes… Noem maar op! Mijn maag tracht zich nog altijd te herstellen.
Groot Singapora!Singapora is dus zeker een bezoek waard en een half jaartje wonen in dit gekkenhuis is helemaal zo’n gek idée nog niet. Goed gedaan en veel dank, Maud en Jeroen!Feestjemet maskers

dinsdag, september 09, 2008

Pilbara - 2

Wederom ben ik weer twee weken gestationeerd in de Pilbara. Sinds het niet voor iedereen duidelijk bleek te zijn wat ik daar nu daar, zal ik hier verderop nog eens trachten het een en ander uit te leggen. Allereerst iets anders. Tussen de stints in de Pilbara is er uiteraard ook break: voor elke weekend-dag die je werkt krijg je een vrije dag doordeweeks kado.
De afgelopen break zijn we lekker in de weer geweest. Gelukkig had Babet ook een break en zijn we samen rond en in Perth wezen fietsen, wandelen en shoppen. Lekker wandelen in het park nabij mijn oude werkgever CSIRO (zie verleden van deze blog).Bold Park en Perth Fietsen naar een heerlijke winery (wijnkelder) stroomopwaarts van de Swan River. Aldaar aangekomen, lekker wat wijntjes inkopen voor het diner. Kortom, een beetje chillen in Perth, waar het nu steeds zomerser wordt.
Onverwachts (en heel gezellig!) was ook Alwin in town. Omstandigheden op het werk zorgde ervoor dat onze huisgenoot eens een keer wel gelijk met ons thuis was! Op de vrije zaterdag zijn we dus allen tezamen met Alwin’s auto noordelijk van Perth gereden. Ook Annelies was mee. Zij is ook geoloog en doet stage bij een van de vele mijnbedrijven. Het strand nabij Cervantes en de stromatolieten in Lake Thetys waren de hoogtepunten. HEt meer overkijkendFoto maken van het foto makenIk heb al een foto van Alwin’s blog gejat, zijn verhaal zal ik dus maar niet helemaal jatten (zie alwin in WA).
Nu zit ik weer terug in de Pilbara. De temperatuur is duidelijk omhoog gegaan sinds ons laatste bezoek. Samen met mijn college Will is het een heel avontuur; ik leer veel van hem, allerlei praktische dingen. Onze boren zijn gesitueerd langs een weg waar later de treinrails tussen de mijnkampen gaat komen. Hierdoor zitten we op een behoorlijke afstand van mijnkampen zelf. We hebben dus een caravan, waar we in kunnen koken etc. Eens in de drie dagen gaan we naar het dichtsbijzijnde kamp om vers eten en drinkwater te halen, een echte wc te bezoeken, petrol voor de elektriciteitsgenerator te halen en uiteraard Babet te bellen! Sinds we voor water boren, hebben we genoeg water om ons zelf in een geimproviseerde badkuip (de 200l olieton) te wassen. Badderen Eten koken heeft een hoog kampeergehalte.
Het is wel even behoorlijk slikken om zo anders te leven en te werken dan het normale sleur van NL. Alles waar je rekening mee moet houden in de outback geeft maar weinig tijd voor het werken an sich. Het enige wat we echt doen is het monitoren van de pomp. We kijken hoe diep de grondwaterstand zakt wanneer we een hele hoop water uit de waterhoudende laag halen.impressieGhost treePompen! We pompen twee dagen lang. De pomp is echter mobiel en moet in elke boring opnieuw worden geinstalleerd en na gebruik weer verwijderd om door te trekken naar de volgende boring. Dit is het zwaarste werk. De pomp is geinstalleerd aan het einde van een zestig meter lange slang, die het gat in wordt gelaten, door het uiteinde aan de auto vast te maken en langzaam richting boor te rijden. Deze zin is onmogelijk te volgen, haha. Het wordt tijd om hier een einde aan te breien! Tot lator, Gerson.Terug naar Perth