
Afgelopen weekend heb ik het eerste deel van een 1000 km lange afstands wandeltocht door SW Australia gelopen. Vanaf Kalamunda (nabij Perth) naar de Brookton Hwy, zo'n 70 km. Hopelijk kan ik langzaam de afzonderlijke etappes af lopen in de komende tijd... Net als met mijn wandeltocht door NL zal ik verslag doen met behulp van korte impressie's uit mijn reisdagboek
Dag 1: Het Australische landschap nabij Perth is heuvel- tot bergachtig. Deze track begint al gauw de benen op de proef te stellen met behoorlijke hellingen om van de ene in de andere vallei te komen. Het landschap is ondanks deze zware beproevingen uitermate mooi. Dorpen zijn er niet, dus mijn pannetje met water kookt nu het water uit de regenton/reservoir van het kamp. De muggenlarven zullen nu wel gekookt zijn!
In de Manns Guly heb ik mijn allereerste observatie van een Echidnea gemaakt.Hij of zij liep me gewoon tegemoet, terwijl ik mijn fototoestel opruimde. Dit alles nadat ik me mezelf tussen de bloemenpracht had gemanouvreerd voor het perfecte gezicht op de vallei.
Dag 2:
Laten we bij de ochtend beginnen. Voor zessen werd ik wakker, stond op voor een ochtendwandeling en de rust. Om tien over zeven was ik uiteindelijk echt op weg. In de Helena River gaf ik mezelf een wasbeurt. In de middag , precies met lunch, belde mijn liefste vriendin Babet, die ik altijd zo mis als wandelmaatje, wanneer ik in dit dagboek schrijf en dus alleen op pad ben. De rest van de tocht, welke nog iets meer dan tien kilometer telt en ddarbij ook Mt. Dale schampt, was slopend en als vanouds. De bloemen waren trouwens geweldig vandaag!
Dag 3:Onder een knoestige oude Mulgah boom geniet ik in het ochtendzonnetje van mijn ontbijt: drie dagen oude rijst (welke mijn weggegeven brood vervangd), een stuk worst, een stuk komkommer en het water uit de regenton van kamp Mt. Dale. HEt is vredig, de wind streelt de bomen en de naalden van de Mulgah boom zitten zacht. Had ik nu ook maar mijn bestek ingepakt.








