Boston tot Washington

De grote USA reis is helaas alweer voorbij. Het was heerlijk, maar te kort. Er is geen inspiratie voor werk en dat brandde het begin af, waarbij tevens een hittegolf over New York golfde.

Een droom die werkelijkheid wordt! De eerste blik op New York wanneer je opstijgt uit de Subway. Net als de eerste blik op de Grand Canyon. Amerika doet het weer! Weer laat het land zich van diens megalomane grootsheidswaanzin kant zien. En ik vind het fantastisch. Mijn stukje rennen door Central park is een ware hel. Ook vroeg is het superheet en mijn conditie is achterstallig. De hitte doet mijn aankomst op het middaguur aanvoelen als een oordovende stilte, die toch geen stilte is. Ook dan is het gewoon druk in New York. Er is altijd wat bezig. Alle films komen hier samen. Al het Hollywood en amerikaanse gevoel. De allereerste dag loop ik direct mijn voeten kapot. De stad is veel en veel groter dan ik me had voorgesteld. Ik loop helemaal naar de pond voor het vrijheidsbeeld en de Brooklyn Bridge. Beiden sla ik over. WTC One is indrukwekkend uiteraard. MOMA is okay, maar de top of the rock (Rockeller / Radio city) is ultiem! Eten maakt me nog weinig enthousiast. Ik eet kleine snacks en in een achtergelegn restaurant voor sloebers zoals ik. Het hotel is ook maar zo-zo. Trouwens was ik hondsziek direct vanaf de vlucht. Maar een aardige dame helpte me goed op weg. Ik ben haar zeer dankbaar. 

Central Park bij Alice in Wonderland (NY)

The top of the rock!!

Times Square

Impressie

Weer een uitzicht

Reizen blijkt ook nu weer vooral veel wachten. Boston heb ik wienig van meegekregen. Het voelt als een dorp en het draait met name om de Freedom Trail. De onafhankelijkheidsoorlog. Ik bekijk de monumenten en eindig uiteindelijk aan de andere zijde van de stad in Charlestown, waar live muziek is. Een teenager groepje die bij een relaxe uitstalling wat klassiekers er uit pegelt. En even later oude brass spelers op het grasveld voor de officers house. Mooi allemaal. Ook mooie mensen op de boot. Mensen spreken je hier aan. Ik vind het fantastisch.

muziek ergens in de stad... op tweede bezoek

Het kon aan de maas ergens zijn

Crab roll

We huren een auto en rijden naar Wolfboro. Hier kom ik Helen tegen en wordt ik in een sociaal experiment gedompeld, genaamd Ossipee Camp. Linkse familie rakkers, waar ik me goed tussen voel. Het is heerlijk tot rust komen. De zwemrondjes in het meer (met name de ene keer in de ochtend om zeven uur met de inwaaiende mist), de ontbijten en diners. De ondergaande zon. Die ene supermooie vallende ster welke een streep door de hele hemel trekt en me een wens laat vergeten. Hoogtepunt uiteraard de mensen: Sally de kokkin, Matt, met wie ik de berg Chocuaro ofzo beklim, Bill en Natalie de ouders, Ellijah die keukenhulp en Simon en zijn broer. Peter de oude. Peter de jongere. Mariah. Mensen zijn het hoogtepunt. Samen met de top van de berg en de verkoeling van het meer.

Klimmen en nog eens klimmen

Het meer en het meer en het meer.....

Rondom foto onderweg

We gaan weer terug. En we komen eindelijk tot rust. Even in Boston (waar ik de musea ben ingegaan) en weer even in New York, waar ik de High Line en Little Island beter bezoek. En verblijf in het fantastische The Jane hotel met kamers zo klein als een scheepshut! De stad blijft me grijpen.

Ik neem de trein door naar Harrisburg. Daar beleef ik twee dingen. Namelijk regen, landelijk USA (ook weer heerlijk) en dat er maar twee bussen (ochtend en middag) naar Gettysburg gaan, waar ik een stikduur hotel betrek. Harrisburg is de zetel van de regering van Pennsylvania en verder niet heel bijzonder. Het bezoek aan het capitol was interressant. 

In Gettysburg wordt ik direct uitgenodigd voor een gratis zitting in de bioscoop met een klassieker Thelma and Louise. Ik krijg het idee dat ik wordt gekoppeld met een dochter van en dus maak ik dat ik weg kom. Het hotel is stijlvol en wederoms super-aardige mensen (dit is een terugkomend dingetje). Ik doe een ochtend ronde over het battlefield, ik eet bij de mexicaan in het winkelcentrum (niet zo aardige serveerster, maar grappig gesprek achter me over katholiek geloof). Er is van alles te zien in Gettysburg en met name Lincoln speelt hier een grote rol. Het doet me allemaal wel wat, maar het is vooral relaxed. De battlefield is een volledige experience door het rondje rennen met mijn slechte lichamelijke staat en de uitleg van de ranger een dag later. Ook is het schrijven met een old- fashioned op de porch in stijl. Best vermaakt dus!

Das Lincoln

De mexicaan

De Porch

Helen haalt me op en we bezoeken het Glenstone museum. Een bijzondere plek vol inspiratie van de samengang kunst, groen en ruimtes. Met name de vier ronde metale voorwerpen in een bnkerachtige ruimte midden in het bos vond ik bijzonder. En het geluidopname wat het bos in het afgelopen decenium gehoord zou kunnen hebben. Daarnaast ook het paviljoen met de interne waterpartij. Een must om te bezoeken voor culturele mensen.

De volgende dag na heel wat geklets bezoeken we Washington. Dit doen we te voet. Het White House, het Capitool, Lincoln Memorial. Zoveel! We bezoeken het museum van Indianen, dat een beetje rommelig is opgezet, maar wel interessant. Het noodlot strijkt neer als we met de Uber naar Georgetown gaan voor de bootrit. Ik verlies mijn mobiel op de achterbank. Wat een pech. En we kunnen hem niet terug krijgen. Erg erg balen. De terug reis is een vage herinnering met slechte film.

Op achtergrond het White House

Lopend naar het Capitool

Afkoeling!!!!

Reyer als mijn eerste junior butler leerling net voor mijn trip!

Magic Cabin in Calais

 

Yup boppies. Nu alweer een nieuwe post. En de vakantie moet nog beginnen! Ongelooflijk toch?

Enfin, een nachtje in een magic cabin nabij Calais gaat het hier dus om. Samen met Agnes vertrok ik zondag erg vroeg in de ochtend met de auto naar Calais.Op zondag is het heerlijk rustig op de weg, dus we arriveren redelijk op tijd in Kalles. De straten zijn nog mooi versierd van de tour met ballonen en papieren strepen in alle kleuren. We hebben een koffie in een typisch franse bistro met een man, die de hele tent in zijn eentje managed. En dat doet hij goed met al die klanten. We wandelen de stad in. Een groot beeld van De Gaulle (3,05m) en Winston Churchill (2,65m) passeren we. Ook een mooi beeld van Rodin over de offers van Calais voor de inname van de stad tijdens een of andere oorlog. Deze staat voor een mooi parkje en een parmant gebouw met een even zo parmante toren. Daarna komt de stad zelf. Hier is een groot fort van Vauban en de haven in de verte. De kerk is mooi van buiten, maar van binnen dicht. Via de buitenwijken lopen we terug naar de auto. Tot onze geluk is er een automatic, welke stokbroden verkoopt voor een euro. Vers stokbrood!

We reizen verder af naar de witten neus kliffen bij Surgatte. Na wat wandelen op het strand lunchen we eerst in een druk visrestaurant, waar blijkbaar ook oma's hun 90ste verjaardag vieren mogen. Geweldiggenoten! En mosselen en vis en sfeer! Daarna de hike over het strand naar waar je niet verder kan. We rijden iets verder af en op het drukke Nez Blanc genieten we de uitzichten over de wilde Franse kusten en achterlanden.

Daarna is het echt tijd voor ons magic cabin. Wat geweldig. Een schattig huisje met een bubbelbad, een compost toilet en een buitendouche. Mijn idee voor mijn toekomstige B en B in Rotjeknor. We genieten ons stokbrood met ragout en bubbels. De nacht is te spannend om veel te slapen.

De volgende dag wil ik eigenlijk vroeg terug, maar dat werkt niet. Via de meren rijden we richting Calais terug. We doen ook nog even Grevelingen aan. Een leuk stadje waar Willibrord aan land kwam. Ook hier het fort van Vauban, waar Agnes de wal beklimt (en ik ook trouwens). Ook hier is weer een mooi cafe, waar alle locals zitten en we genieten van een koffie. De terug reis gaat verder via wat dorpjes en de file rondom Antwerpen naar huis. Hier kom ik net op tijd aan voor de sleutel overdracht aan de makelaar.

Daarnaast was er een tweede fietstochtje naar Zaltbommel. Dit keer op mezelf naar de Mikwe, welke echt een super kleine ruimte was. De Mikwe zelf was inderdaad 1,0m bij ciets van 1,3m. Dus die kunnen we maken. Verder geen details, behalve dat daarnaast het water opvang basin was voor regenwater. Die was een stuk groter.