Dan was er ook nog het Doctorschap van mijn broer RB. De satan gerehabilliteerd. Tja, Satan blijkt dus echt een bedenksel van de Christenen te zijn. Het uur lang staan zonder rust heb ik twijfelachtig volgehouden, maar helaas is door mijn lachje wel de cum laude titel voor me broer voorbij gegaan (althans dat is zijn eigen interpretatie).
Tevens was er de gestoorde vrijgezellen-avond voor Menne, dhr Schakel. Dat was tevens mooi. Een impressie foto hierbij:
Maar terug naar Sardinia. Hier was ik dan maar heen gevlogen om Alwin zijn dertigste verjaardag met hem te vieren. Uiteraard zijn we daar bij, dacht ik. Het was mooi! Ik kreeg een lift vanaf het vliegveld, genoot al direct van een pizza en sloeg de volgende ochtend enige mate achterover bij het zien van het geriefelijke huisje Villa Sunshine.
We mochten ons de dag erop direct als geoloog uitleven op de rotsen langs de noordelijke kust. Vanaf hier kon je zelfs Corsica zien liggen!
Dezelfde avond was het dan tijd voor de nodige drank en gekkigheid en natuurlijk een ozzie-style barbie. De dag erna was het immers Alwin zijn verjaardag. Die werd ingeluid met nog een barbie en feesthoedjes en zoveel gekkigheid. De avond stond in het teken van een mooi restuarant. Gallura ofzo heette het met een oude strenge vrouw aan het roer. Erg mooi en heel speciaal eten, zoals de zeevruchten: jammie jammie!
Het waren rare dromen die nacht, maar zo mooi om weer eens een echt restaurant te mogen bezoeken. Verder ging het de volgende dag door het mooie Sardinische land en we lieten ons educeren aangaande de heel verre geschiedenis. Nurarghi ofwel dorpen uit de bronstijd zijn hier namelijk her en der verspreid. Ze zijn typisch met kleine half-afgebrokkelde robuste torens en de skeletten van huizen er rondom. Dicht erbij ligt vaak een begraafplaats van grote stenen als deur voor de dood. Ik ga hier even veel te veel foto's van dit uitje op de site zetten, maar tja... gewoon omdat het kan doen we het toch. Misschien zal ooit iemand er weer interesse in krijgen, hahaha!
Alwin kijkt de dood in de ogen achter het zielen-gat
Nomes, de vriendin van Alwin, is enthousiast vanwege de spelende hond op de achtergrond
Daar staat de hele groep dan te kijken naar de Nuranghi toren
Alwin en Nick Cruise vinden het erg mooi
Binnenin de toren was het donker. Alwin en Nick kijken de lucht in
Na alle gezelligheid was het dan toch ook weer tijd afscheid te nemen. Mijn weg ging naar Alghero, alwaar ik in een bed en breakfast van zeer acceptabele kwaliteit mijn dagen afwachten voor de zojuist beschreven drukte... Deze stad had een leuke sfeer en een mooie oude geschiedenis. Ik geef je van deze stad nog een imporessie, waarmee ik deze mooie vakantie post afsluit. Tot de volgende! Uitjes!






