Tja, eigenlijk is dit een ietwat zinloze blogpost, omdat er al zoveel te zien was op facebook, maar het was een zeer mooi avontuur in de sneeuw dat best nog eens mag worden herhaald hier.
Maar er is meer gaande in Bonn en omgeving. Het waren de afgelopen twee weken weer eens Hollandse weken. Allereerst mocht ik Sjoerd ophalen van het station voor een verblijf van drie dagen in mijn ruime kamer. De avond werd rijkelijk gevulgd met gesprekken, eten en drank in Huize Sigmund Freud.
Met zijn twee-en maken we de volgende dag een mooie wandeling door het nabij gelegen Siebengebergte, en lopen we ook weer langs de Drachenfels. Dit keer deed de draak wel zijn verhaal! Sorry, Heren van Wageningen. Enfin, mooier vond ik zelf de afgelegen onbereikbare ruine van een of ander herenhuisje boven op een andere heuveltop. Nadat ik er achter kwam dat Sjoerd zijn koffie miste, maakten we huiswaarts en dus terug de stad in.
Ik laat Sjoerd de volgende dag zijn eigen ding doen en ga met de klas een bezoek brengen aan het Koenig museum hier in Bonn. Over biodiversiteit. Vooral de oude diorama's zijn erg koel, maar ook de persoonlijk rondleiding in de grochten en gangen van het onderzoeksinstituut is een nieuwe blik op een museum voor mij. Ook kwam ik de grootste ammoniet ter wereld hier tegen.

Maar er is meer gaande in Bonn en omgeving. Het waren de afgelopen twee weken weer eens Hollandse weken. Allereerst mocht ik Sjoerd ophalen van het station voor een verblijf van drie dagen in mijn ruime kamer. De avond werd rijkelijk gevulgd met gesprekken, eten en drank in Huize Sigmund Freud.
Met zijn twee-en maken we de volgende dag een mooie wandeling door het nabij gelegen Siebengebergte, en lopen we ook weer langs de Drachenfels. Dit keer deed de draak wel zijn verhaal! Sorry, Heren van Wageningen. Enfin, mooier vond ik zelf de afgelegen onbereikbare ruine van een of ander herenhuisje boven op een andere heuveltop. Nadat ik er achter kwam dat Sjoerd zijn koffie miste, maakten we huiswaarts en dus terug de stad in.
Ik laat Sjoerd de volgende dag zijn eigen ding doen en ga met de klas een bezoek brengen aan het Koenig museum hier in Bonn. Over biodiversiteit. Vooral de oude diorama's zijn erg koel, maar ook de persoonlijk rondleiding in de grochten en gangen van het onderzoeksinstituut is een nieuwe blik op een museum voor mij. Ook kwam ik de grootste ammoniet ter wereld hier tegen.
Nu ja, toen begon dus die Winterwandeltocht door de Veluwe. Na het museum rijd ik met Sjoerd terug naar NL, waar ik in de avond aankom bij de Baron. Een heerlijke pasta maaltijd wacht en teveel drank en late gesprekken. Baselmans is dan al niet te stoppen! De ochtend wordt ik wakker in kou (anti-kraak perikelen) en een pak sneeuw buiten. Voordat we echter echt starten is het middag uur en is de sneeuw aan het smelten. Het levert ontiegelijk veel mooie plaatjes op! We overnachten ditmaal in een bosje midden op de hei. De disco van Vierhouten houd mij het grootste deel van de nacht helaas wakker. De volgende ochtend gaat langzaam op gang, maar het landschap is te mooi om echt zorgen te kunnen maken. De drank om ons warm te houden is bij sommigen nog met zijn nawerkingen bezig, maar heeft de meesten toch echt een heel klein beetje geholpen de slaap te vatten. Zoals gezegd, mij niet. We lopen snel terug het bos uit en warmen ons op met chocomelk en een halfslachtige liner. Ik doe een greep uit de foto's:
Het kamp
De zon en Baselmans en de sneeuw
Elspeter heide
Geen paden 1
Geen paden 2
Schafttijd
In de tent
En dan is er de snow angel-serie:
Vallen...
Gek bewegen
Weer terug op beide benen worden getrokken.
Het was met een traan om de ploeg weer uit te zwaaien en op de trein richting Utrecht te rijden. Hier had ik diner met Koen en Mara en de twee kleintjes. Daarna ging het door naar Jelmer, waarna een lange nacht gesprekken de wekker in de vroege ochtend me op tijd de veren uit deed komen. Er stond weer meer op het programma de maandag: twee gesprekken op de uni van Wageningen, waaronder Loic, en daarna hopsikidee weer in de auto naar Scheveningen, JZ opsoeken. Met zijn twee-en pakken we de tram en trein naar Rotterdam en de verschrikkelijkste film ooit in het kader van het broederlijke IFFR programma. Enfin, ik kreeg heelhuids terug bij JZ en slaap eindelijk uit.
Via een heerlij Afrikaanse lunch bij Esther en een oer hollands diner bij BJ en Loes (en Natan en Reyer natuurlijk) gaan we dan eindelijk weer terug naar Bonn.
Twee nachtjes later is Lena alweer in Bonn. Ik verwen haar op een lekker Hollandse prak en dat is maar goed ook. Vrijdag eten we Burrito's met de ZEF studenten, zaterdag is het koffie en Ethiopisch met Laura en Soren, en daarna is het op de zondag de oudjes die langs komen! We hebben een heerlijke lunch in de stad, waarbij de voetbal ons uiteindelijk wegjaagt. Na een wandeling door het centrum en koffie op de Venusberg, loopt ook dit bezoek tot een einde... Vandaag is het dan eindelijk stil... Even... Morgenvroeg (heeeeel vroeg) stappen we weer de trein in naar Frankfurt en daarna door naar Lena in Freising. Het belooft veel reizen te worden deze maand. Lekker vol gepropragrammeerd. Maar nu: SLAPEN!






