Winter trip Kampina

Het was eindelijk weer eens tijd om op broedertocht te gaan. Helaas is de baron in amerika en er dus niet bij. Ook Ernst moet afhaken op korte termijn en dus vragen we Bas mee te gaan en dat wil hij wel. 

We zouden elf uur vertrekken, maar nadat ik het een uurtje had afgesproken werd alles nog later. Dus voordat we in De Kampina waren is het alweer een uurtje of drie. We besluiten de tenten op te zetten en dan te gaan wandelen. De eerste wandeling betekent dat we eerst een tijd voor Roel moeten wachten terwijl hagelstenen op ons inslaan. De He-man was even in de auto gaan zitten om te schuilen en daarom laat. We maken een wandeling rond het meer en gaan dan bij een te duur etablishement voor biertje. Met de schemer eten we onze pasta en gaan alsnog om een uur of acht een vuurtje maken. Dit vuur is een kindje van Bas, die een werkelijk geslaagde pyromaan blijkt. De flessen gaan langzaam leger, maar de bodem komt niet in zicht.

De tenten worden opgezet

Hagelstenen vullen de Herbas con gello

Sommige dingen veranderen niet

\

De vuursessie met de hangjongens

De volgende dag start met de bikkels voor een duik in het meer. De bikkel is alleen Damian. Het is behoorlijk fris, maar de zon doet het goed en na een tijdje is het zwemwater okay. Wederom krijgen we een flinke hoeveelheid voedsel binnengewerkt door de inzet van Baselmans. Desalniettemin nemen we een koffie bij dezelfde tent als gisteren. Met volle maag maken we dus de eigenlijke wandeling door De Kampina. Het water blijkt best hoog te staan.... lees zeer hoog. Net als op Schiermonnikoog betekent dit dat paden onder water staan en we soms echt soppen. De paden zijn verder okay. Het gebied is erg mooi en we genieten uiteindelijk met volle tuigen. Met een moeie kop gaan we weer huiswaarts. Even nog koffie bij familie Baselmans en dan verder. Ik ben zowaar vroeger zu hause dan Agnes.

Zie hier de zwemmende Baselmans

Ontbijt....

Koffietje 

Impressies

Ik geef je mijn hand....

Ja, en dan waren er de kleine dingen thuis. Het kippenhok staat klaar. En mijn rug komt langzaam bij. En we gaan langs De Witte Paard voor mogelijke trouwpartij. Dat wordt hem niet. En we gaan weer eens naar Volmondig. Agnes en Matthijs zijn mee. Weer eens wat anders. Een foto nog even van de tuin, versie 2:

Schiermonnikoog met Agnes

 En we zijn weer wat verder. Ik zit thuis met rugklachten en dat stinkt. Op het werk gaat het met pieken en dalen, maar de energie begint langzaam aan steeds verder en dieper weg te raken. Het laatste jaar is geslagen! Maar de avonturen gaan door! En het sparen voor de grote bruiloft! Gaat dat samen????

Dus van het weekend waren op het mooie eiland Schiermonnikoog. Een van de beste parels van Nederland! Diens uitgestrekte stranden zijn bijna zoals in verre oorden. En de duinen leeg en waaierig. Helaas had ik behoorlijke rugklachten hier opgelopen! Naast het mooie eiland zelf waren er twee nog grotere onbetwiste hoogtepunten. Allereerst de Vesper in het kleinschalige klooster, waar een inspirerende kapel was ingericht. En een mooie dienst van rust en staan en zitten als training voor de gebroken rug. Daarna vervolgens mijn horeca hoogtepunt Van der Werff. Niks is gelogen. Wat een plek! MMMoooi! De mannen in kostuum, het eten goed, de entourage fantastisch! Ik kan hier denk nog dagen van nagenieten. Beiden! Alledrie. Schiermonnikoog blijft bij mij onbetwist op nummer een.

Door de bossen

In de duinenen en....

op het strand

Mobieltje....

De wandel op vanaf onze camping

Een ander uitje was de kerk van de Heilige Landstichting en diens bossen rondom voor een bezoek aan Goke en de familie. Het weer blijft in NL nog wat druilerig, maar komt langzaam heel langzaam wat meer op gang. 

De dag erna wederom een impossante kerk van Waalwijk, waar we de mis in swingende vorm mee maakten. We rijden verder via Heusden, met een wandeling, naar het kasteel van Loevestein. Hier zijn de trappen een uitdaging voor zwangere Agnes en komen we dus wat laat aan bij BJ en de familie voor het feest van verjaren. Ook hier weer hele mooie plaatjes.

Kerk te Waalwijk

Aansluitend gebak....

Impressies van een kasteel....

Soldatenwoning (cel?)

aaaaaaaahh

aaaaaaah....2

En wat hadden we dan nog meer? O ja, pa kwam weer even helpen met het huis. Het schiet niet op en ik wil weer weg. De rust in mijn kont en mijn kop is nog altijd niet aanwezig. Het irriteert en breekt me dalijk ooit een keer op. Waar kun je je verhaal kwijt? Mijn boek dalijk. Dit werk... dit werk... weg.

art by Agnes!

work by pa!

Laatste impressie van de waddenzee