De volgende dag ontdekken we Managua. Menigeen vind hier niks te zoeken en op zich hebben ze wel een klein beetje gelijk. Het stadsplein is wel apart, maar is helemaal leeg. Er zijn veel gaten in de stad, de nalatenschap van een grote aardbeving die de hoogbouw heeft vernield. Ook het zicht op het meer van Managua is geen overweldigende ervaring. Al met al wel een grappig gegeven om deze stad met een bezoek te vereren.
lessen met Chester
Stoelen timmeren. Willem kan het niet beter!
Ik houd de kinderen bezig op de glijbaan.
Natuurlijk komt ook aan dit alles een einde en wordt het tijd om echt op vakantie te gaan. Eerste doel zijn de markten van Masaya. Dit is best een leuk stadje met twee markten. Eentje is voor toeristen en orderlijk met allerlei prullaria, de andere in de normale markt met de chaos, viezigheid, rommel en verdwaalpartijen. Ook hebben ze een speciale wijk met hangmat-makers, welke nabij de mooie boulevard langs het kratermeer ligt. Ook hier hebben we wat kiekjes kunnen schieten!
Ma bij het meer wil wat zeggen...
Hangmatten
Ik vraag me af of Willem deze stoelen soms maken kan...
Volgende stop is het mij wel-bekende Granada. Niet die in Spanje, want die vond ik niet heel apart. De stad in Nica is mooi in twee-en gesplits: de opgeknapte toeristische straten en de chaotische binnenstad van de Nicaraguanen. Heerlijk, want je kan zelf kiezen waar je je op het ene moment of het andere thuis voelt! Wij doen weer een tocht met een boot langs de isletas. Dit was een aparte bedoeling, want we touren eerst met de fiets door de stad en langs het meer, om vervolgens een privé trip op de boot te hebben helemaal rondom en tegen het avondgloren worden we in een truck weer terug de stad ingeloost. Goed geregeld van Leo! Dus nog een keer een impressie:
De stad per fiets!
Ik weet niet wat onze gids daar nu bedoelt...
Maar even later komt-ie met deze bloem voor moeders aanzetten!
De volgende dag gaan we met een andere tour de Mombacho op. Helaas was deze minder vol vuur en minder enthousiast. Ook was het geheel allemaal een stuk minder prijzig te doen. Wat zeg ik, de Mombacho kun je op jezelf het beste regelen! MAakt niet uit, want het was nog steeds een heel mooie trip. De nevelwouden waren wel erg uitgedroogd, waardoor de bromelia's uit de bomen vielen! Toen we eindelijk wat van de gebaande paden gingen werd het regenwoud nog duidelijker en werd het nat. Heel raar om dat zo opeens te zien overgaan. Ook zien we nog fumeroles, en inderdaad zijn die dingen knap heet!
Halverwege de wandeltocht van slechts een uurtje en anderhalve km...
Wel hoge bomen hier, hoor! zeggen we als we de puma trail heel even pakken
Na het avontuur van Granada gaan we naar voor mij een andere bekende: Isla de Ometepe. Echter, in plaats van helemaal naar Merida te gaan, blijven wij in het eerste het beste havenstadje Moyogalpa. De eerste dag doen we een fikse wandeling over de onverharde weg naar Altagracia. Wonderlijk zijn hier bijna geen toeristen en hebben we een mooie rustige wandeling naar de tweede stad op het eiland. Hier bezoeken we het museum en zien we de typische beelden van het eiland uit de Indianentijd. Om het geheel af te sluiten relaxen we de volgende dag in de natuurlijke bronnen van Ojo de Agua. Een tropisch zwemparadijs, maar dan echt in de natuur.
On the road... Rechts een deel van de Concepcion Vulkaan
Ik heb een nieuwe vriend gevonden in het archeologische museum van Altagracia
De laatste dag op het eiland: genieten van het kraakheldere frisse bronwater in de tropen!
De laatste dagen spenderen we in Liberia. We hebben geluk, want er is een festival met mooie gitaarmuziek en uit ons hotel kunnen we luisteren naar het daaropvolgende orkest concert (zolang we de fan uit doen). Het hotel is helaas wel een beetje rampspoed en echt goed geslapen heb ik daar niet vanwege diep uitgesleten matrassen en lawaai van de wind. Desalniettemin was Liberia niet heel verschrikkelijk. Het was fijn uit de toeristenwereld te zijn en de normale mensenwereld weer te betreden. Verder was het dagje Coco strand ook lekker verrustend. Geen speciaal mooi strand, maar wel verkoeling en nog een vleugje paradijs. De buffaloo is trouwens ook goed aan te raden in Liberia!
