Rustig tuintje enzo

De afgelopen maand was stilletjes en rustig. Nadat we een tuin in ons bezit kregen, ging er veel tijd natuurlijk in deze nieuwe hobby. Vooral de tijd van Lena dan! Ik woon er natuurlijk nog maar halftijd. Een kleine impressie van wat we nu hebben gefixed:

VOOR:

NA:

Ook hebben we een weekendje weer eens in Hamm doorgebracht. Dat was erg gezellig en altijd leuk. Na een nieuw bezoek aan Frankfurt kwam de heer Matthijs Hattink mij op de Venusberg bezoeken. De laatste in een mooie reeks bezoeken op deze heuvel, want we vertrekken de stad in overmorgen! Met Matthijs hebben we weer nieuwe dingen gedaan en gezien in Bonn. Zo was er het Haus der Geschichte en een heel mooie opera van Offenbach! Daar Matthijs weer wat op tijd vertrekken moest kon ik nog een beetje trainen op de fiets. Zo was er een stuk ijzer in de grond midden in het bos, waar een hoop heisa over was en de Eiseren Mann heette. Ook was er de omgevallen Dicke Eich, waarvan het altaarstuk in de Name-Jesu-Kirche is gemaakt. Tja.... en ik zag een goudvinkje tussen de kale sprieten!

 Haus der Geschichte

Buiten de Opera

Afgelopen weekend waren dan eindelijk Sebi en Julia in Munchen. Of beter gezegd, was het ons eindelijk gelukt om elkaar weer eens te bezoeken. Het is onwijs grappig dat we het weer direct supergoed met elkaar konden vinden. Soms kloppen dingen. We wandelen wat rond in de stad, eten lekker, genieten van de zon in het Engelse Park, waar de jongens surfen op staande golven in de rivier. We eten thuis bij Lena. De volgende ochtend moeten de twee (of ze willen of niet) de tuin natuurlijk bezoeken! Het weer is opeens slechts en vies met wind en regen. Freising wordt erg op waarde gesteld en we genieten van een heerlijke Kaffee und Kuchen in een wel heel erg oma-achtige koffiebar. Supergaaf dat ze langs waren en nu moeten ik en Lena dus naar Konstans/Kreuzelingen!

 uhm....?

 Op weg naar de kleine surfgolf 

In Freising met zijn allen! 

In de oma-koffiebar....

Het was ook een droevige en zware week. Op een verschrikkelijke wijze is Maria uit ons jaar getrokken door het verkeerde vliegtuig te kiezen. Een kleine twee weken ervoor:

Salzburg und Kleingarten

De afgelopen maand waren er drie grote gebeurtenissen. We zullen ditmaal heel zakelijk zijn. Het gaat om een dagje Salzburg, een half weekend Nederland en onze nieuwe moestuin. Allereerst dus een dagje Salzburg. In het kader van ons vierjarig samenzijn hadden we dit al een tijdje ingepland. In de Alpensneeuw tussen bergen verscholen ligt Salzburg. Tamelijk klein, maar schattig. Een beetje het elán van Wenen, maar wel een stuk beperkter. Met de trein zoefden we door het witte Beierse landschap en arriveerden in de stad. Oostenrijk! Het station ligt aan de verkeerde kant van de Donau, maar dat geeft ons de mogelijkheid de eerste de beste kloosterheuvel op te klimmen, vanwaar we een mooi uitzicht over de stad hebben.

Dan weer naar beneden, over de brug en de echte stad in. Onderweg lunchen we in een apart keten, waar je je eigen soep, pasta, pizza of salade kan samenstellen. Lekker en leuk. En, o, ja, de pasta is geen pasta zoals je die kent, maar een soort knödel, waarvan je dus zelf de vulling kan samenstellen. De stad zelf staat vol met monumentale panden, zoals kerken en universiteiten. De stad wordt door een doorsnee winkelstraat doorsneden, maar er is genoeg rondom te zien. De berg-burcht laten we dit keer voor wat het is. Ook de paardenkoetsen laten we werkloos staan. Maar het hele schilderij van de stad geeft het een romantisch aanzicht, perfect voor de Valentijnsdag.

Via grillige straatjes keren we weer langzaam terug naar het station. De koffietenten in de binnenstad beloven veel, maar hebben vaak niet de typische keur aan taarten en speciliateiten, die we van Oostenrijk (Wenen!) gewend zijn. Het duurde ons even voordat we (weer aan de andere kant van de Donau) een keur aan taarten en koffie's vinden in een typisch Oostenrijkse koffie tent, die wel vol zit met Oostenrijkers. Dat was geluk!

Terwijl ik weer terug rij naar Bonn, doet Lena een snoepreisje Rome voor de studie. Enkele dagen later haal ik haar van het vliegveld en vertrekken we een weekend naar Nederland. Boaz zijn verjaardag was het plan, maar daar kwamen we niet meer aan toe. Het wordt eerst een nacht stappen in de Ierse pub van Eindhoven met Jeroen, Goke en Bernice. Daaropvolgend gaan we een dagje naar Wageningen , waar we weer Lena's meiden ontmoeten en ik de Baron spreek voor ons project. In de avond komen we in een typisch Droef diner terecht met veel mensen, gezelligheid en lekker eten! Zoals dat hoort zijn hier weer eens geen foto's van.
Het afgelopen weekend was ik dan weer terug in Freising. Ongepland, maar de bus heeft me zogezegd ontdekt. Deze manier van reizen is super goedkoop, maar wel heel traag. Ik verkies de nachtbus. Na al wat weekenden geleden een overleg te hebben gehad over moestuinen, kregen we dit weekend dan echt de sleutels. Gisteren zijn we dus zowaar pachters van onze eigen moestuin geworden. Inclusief huisje en rompslomp. De zaterdag ging deswegen op aan rondsjouwen en zoeken in het tuincentrum en de zondag konden we onder een dik pak wolken onze eerste planten snoeien en planten. We hebben nu een Kerseboom en twee Frambozen geplant en zijn druk bezig met plannen maken. Enkele impressies van onze nieuwe trots:

Trotse eigenaren (pachters) 

Huisgenootje Mimi voor alle zooi die mensen zoal in een moestuin zetten... Iemand interesse?

De frambozen. De foto van onze boom is niet zo goed gelukt. Veel werk volgt, dus minder avonturen op de blog!