Eerst terug in Nederland. Wonende bij mijn broeder Ruben is het leven landelijk en stilletjes. Het weekend was er een kleine uitspatting qua festiviteit, maar helaas hangt de paper als het zwaard van Damocles boven het hoofd. Een impressie van het feest dan maar:
Zie FB, gnagna....
En dan nu toch nog een laatste blogpost van Canada, alhoewel ik wel weer terug in de Hollandse klei ben. De laatste week is erg rustig verlopen zoals verwacht. Het is een vierde week van de vakantie en dat heb ik in jaren niet gehad. Niet zo aan gewend dus... Ons laatste weekend hebben we alsnog een auto gehuurd en zijn afgerezen naar Kingston het land van de Duizend Eilanden in de Lawrence rivier. We hadden schitterend weer met veel zon en krisperende lage temperaturen in de ochtend. Een bezoek aan Kingston was niet veel meer dan het zien van enkele hoogtepunten, met name de navy school.
Voor het eerst in onze beide levens hebben we een bed and breakfast genomen. Dit is toch iets meer voor oudere mensen, maar het moet gezegd worden: fantastisch huis, fantastische kamer, fantastisch ontbijt!
De volgende ochtend namen we aldus de ferry om rond de eilanden te varen. Dit was erg mooi, maar enigszins koud met de wind. De eilanden waren bijzonder sfeervol met wel heel erg mooie huizen. Hier wonen de rijken onder ons!
Na de cruise gaan we dan toch ook even de staat New York in. Na de nodige verhoren bij de douane lukte het ons eindelijk in de States te komen. Weliswaar was hier het nodige geduld voor vereist en moest ik zelfs apart parkeren en de sleutels inleveren bij oom agent. America, I love it! Aan de andere kant van de Lawrence rivier was niet heel veel meer te zien eigenlijk. We rijden naar het uiteinde bij Lake Ontario, wat ze Tibett's Point noemen. Hier merken we dat de kleine schatige vuurtoren dichtgeketend is en rijden dan maar weer helemaal terug naar de brug, omdat de pont naar Canada niet meer vaart buiten het seizoen...
Onderweg komen we echter nog wel grof wild tegen! Enkele herten steken de weg over en een vos gaat relaxen in de zon tegen een boom (zoals een sprookje zeg maar!).
Op de terugweg is het wat gekibbel over een plek voor lunch en daardoor arriveren we eindelijk om vier uur bij de Snack Shack. Een enthousiaste jongeman doet hier zijn opwachting. Sinds ik uiteraard weer es niet weet wat te eten vraag ik hem iets lichts maar toch vullend. Hij komt met Poutine, de Canadese variant van Chips with Gravy. We durfden dit voortijds nog niet aan, maar nu waag ik het erop. Toch nog even vragen naar de pulli pork: wat de hell is dat. Ow, da kan ook wel op de poutine! Heerlijk gesmuld. En de spicy chicken van Lena was minstens zo lekker. Dus wanneer je ooit in Kingston terecht komt, zorg ervoor dat je voor de stad de Snack Shack ontdekt!
Nu zijn we dus weer terug in Nederland... We? Nou, helaas nog niet we. Lena moet nog zes weken keihard blokken. Het weer in Nederland is dus gepast grijs. Ik mis je, allerliefste!
