Voordat ik start met het India avontuur, wil ik nog wat gekkigheid delen van de voorgaande gekte. Dit is met name het avontuur Freising, alwaar het Volksfest was en de nodige drink- lulpartijen plaats vonden. Zwaar weekend weer (je komt er niet vanaf). En daarvoor nog het Happy Hardcore feest bij Utrecht met Jordy, Roel en Ernst (lang niet zo mooi als het eerdere festijn met Koen en Mara, maar wel tof tof tof en koude regen). Tja.... en soms dan een wandeling of een date.
Feestje met T-Spoon, Party Animals en Def Rhymes
Het klooster dat we bezochten in Ettal voor Mythos Bavaria
De feesttent in Freising!
Okay, en dan gaat het nu eindelijk over India. Want voor de derde keer ben ik afgereisd naar het land van extremen en gekkigheid. Al lang van te voren gepland en dit keer met Jordy. Alles weer heel anders!
En dat begon al bij het instappen op Schiphol. Want hoezo is er een visum nodig? Kun je die niet in India krijgen? Ach wat, ik leg wat duiten neer, toch? In Amsterdam lukte het nog wel, maar in Zurich mocht ik er een nachtje over nadenken en inderdaad de zak duiten achter laten om alsnog te mogen vliegen naar de stad Mumbai. Daar kom ik dan ook een dag later dan gepland aan en een dag te laat voor onze treinbestelling... Nieuwe plannen moeten we maken en we besluiten de volgende dag op goed geluk naar Daman af te treinen. Een kaartje kopen in de gewone klasse en gaan met de banaan.... Tja, geluk is bij de dommen, want we komen Soham tegen die ons naar een wat meer comfortabele klasse loodst en ons de dwangsom doet betalen. Alles goed en aardig komen we in Daman aan. Eerst relaxen op het akelig vieze strand en dan treffen we in de avond in hotel Silent onze nieuwe Indiase vrienden Cooldeep en co! We worden meegenomen naar een knettergek feest envinden het fantastisch! Wat een gekke indiasche mensen toch weer. Dit was dan ook meteen het hoogtepunt van de hele vakantie. De volgende dag staan we laat op en bezichtigen het mooie en rustige Daman met oude verlaten abdijen en het huis van Bocage (te koop?).
Na Daman reizen we verder naar Boroda. Een plaatsje die niet op het lijstje stond, maar als uitvalsbasis wordt gebruikt voor Champaner en de bijbehorende tempelberg. We wilden eigenlijk in een paleis nabij dit mystieke dorp, maar we bleken te laat voor de bus en taxi om er heen te gaan. We overleven in Boroda. De volgende dag gaat het door de hitte de berg op. Het is een bitse tocht . Ik wordt onderweg verscheidene keren vervloekt en als ergste door een vrouwtje dat een lekker drankje aan ons verkoopt, maar welke ik niet kan wegkrijgen (te zout!). De hitte wordt ons teveel en dus doen we het laatste stuk via een gamele kabelbaan. Dan volgt een straat vol kraampjes naar de tempel, wat eigenlijk erg weinig voorstelt. We bezoeken het veel rustigere Champaner na een lekkere maaltijd in het lokale tentje. Champaner bestaat uit meer muren (hoe mooi zijn die stenen op elkaar gepast!) en enkele enorme verlaten moskeeen.
O, ja! En Boroda zelf was ook best leuk. Een museum met zicht op Dord van Cuyper, mystieke Seals van de Indus valley en de Aziatische leeuw opgezet naast de tijger doodgeschoten door de maharaja. Ook een museum dat zijn paleis was, was grappig.
Het gaat weer verder. Door naar Gondal met de trein. Eenmaal regelen we de trein goed! Of.... hoe kregen we deze voor elkaar? Ik weet het niet meer! Hoe dan ook, Gondal was een ware parel! Het paleis als hotel, het bijbehorende auto-museum, de superaardige mensen, waar ik in de chai mag roeren voor het selfie, waar we nieuwe zaken kunnen regelen voor heel aparte drankjes, die werkelijk ontploffen! Alles fantastisch! Wat er verder te zien is? Niet heel veel eigenlijk, hahahaha.
Na de rust van Gondal gaan we weer chaos tegemoet: Junagadh, met een nog idiotere bergklim en het is geniaal hoe de dragers de berg op buffelen! Vroeg in de ochtend begint het allemaal. We bereiken de tempels op de berg, maar weten niet goed met het Jainisme
om te gaan. De ruines van de oudere tempels zijn het leukste. Op de weg
terug legt een Jain ons het e.e.a. uit.
Terug aan gekomen zijn we kapot, maar moeten we natuurlijk nog wel
Junagadh bezoeken. Vooral de moskee vind ik erg mooi, die we op de heen
reis in het avondschemeren al hadden gezien.
Ook bekijken we het fort, waar vooral de Baoli (putten) indruk geven.
We plannen de reis verder
naar Diu, via een korte stop in Somnath, waar een mysterieuse tempel aan
de zee heel veel hindu toeristen trekt en een chanting de zonsondergang
een speciaal gevoel geeft.
De volgende dag is het lang wachten op de juiste bus naar Diu. In Diu is het dry day voor Gandhi dag. Dus pas de dag er op drinken we bier en cocktails. We maken een trip naar het fort, door de nachtelijke straten en het verlaten strrand, waarbij ik mijn mobiel bijna in een rickshaw vergeet, ware het niet dat de goede man de telefoon terug komt brengen in het hotel. Wat een geluk!
Een lange busreis breekt ons op naar Mumbai. De laatste vrije dag gebruiken we voor het selfie-rijke Elephante Island, waar in de rotsen tempels zijn uitgehakt. Bijzonder ontmoetingen onderweg. Ik eet in Mumbai meer suikerwater en het veggie sandwich en chai. yumyum.
