dinsdag, september 29, 2026

Ziekjes de Biesbosch

 En wederom gingen we naar de Biesbosch. Ditmaal voor een tweedaags kano avontuur. Aidan deed dit prima, ondanks de kleine risico's die het met zich mee brengt een stuiterbal in de kano mee te nemen. Helaas was ik zelf de week ervoor aangestoken met een flinke griep. En gedurende de trip werd ik daar niet van genezen. Met dieptepunt in de nacht zaterdag op zondag. Dat deed mijn gemoed geen goed.

We huren de kano rond twaalf uur. Iets later dan je zou willen wellicht. Maar er was de avond ervoor een bezoek van Sjoerd, dat altijd veel te weeg brengt. Ook mocht ik hem ophalen van Jelmer en Keshia met hun nieuwe telg van 11 weken Rumi. Speciaal momentje. Koestermomentje. Geschiedkundig momentje. Enfin, de files erna op de terugweg waren ook historisch; maar dit is de toekomst van Nederland.

Enfin, om twaalf uur peddelen we dus weg van Oversteeg haven en komen als eerste aan op Rietplaat. Vandaar gaat het door via een rustige kanoroute naar de camping op de Vischplaat die erg druk bleek te zijn. We zijn vroeg en kunnen ons plekje rustig vinden.

Ergens onderweg....
Op de Rietplaat (of was dit al de terugweg?)
Nog eens de Rietplaat tweemaal met lunch
Op de camping wordt een kampvuur gemaakt...
En in de tent....
Tja, toen kwam de nacht met hoofdpijn en lastig lastig. Maar vechten ons erdoor heen. Uiteindelijk slaap ik nog wel wat. Het voelt koud, maar dat is het niet. De volgende ochtend wordt ik vroeg wakker en zie de zon opkomen en de maan verdwijnen. Wel met een pijnlijk gemoed van griep. Maar wat een dramatisch beeld weer. Hiervoor kampeer je dus op dit soort plekken.


Een greep uit de vele foto's van die ochtend, waarvan de laatste twee echt vroeg rond kwart voor zeven of half zeven ofzo....

We beginnen de terugtocht via de Amer, wat normaal best een beetje eng kan zijn met de golven. Het valt gelukkig mee, maar er komen wel even wat momenten dat Agnes zich goed vast moet houden. We landen op het oude kampeerstrandje van mij en Ruben en later de LSS avonturiers. Er komen powerboats langs, die ons te water gaan wat bemoeilijken met flinke golfslag. We kanoën door een druk gebied met veel bootjes. We lunchen halverwege in een gevorkte tak over het water. Daarna volgt een mooi stuk wilde natuur en een deel voor alleen kano's. Hier is de rietkraag erg dicht en kunnen we nog maar moeizaam vooruit komen. Het water staat laag en we zijn met zijn allen en al de bagage best zwaar en dus diepgaand. Net als ik denk, "ik weet het niet", en op de dijk ga kijken, zie ik de afslag waarvandaan het allemaal wat beter wordt. Het water is kraakhelder en de vissen vliegen onder onze boot door. Het is heerlijk hier! Het laatste stuk is doorzetten en de shoarma is Dordt is een tegenvaller. We survived! Maar thuis wordt Agnes nu ziek en nu is het hopen dat komend weekend het volgende avontuur wel door kan gaan.....
Lunch tijd
Op de kano jakkeren we voort......
Halverwege met een zwaar arbeidersgezicht van Danan

Nog enkele leuke kiekjes om niet te missen, maar die eigenlijk niet mijn strenge jury keuze door kwamen:
Aidan op de camping met een bloemetje voor mama
Pootje baden
Klaar ermee en met alle spullen naar huis!

donderdag, september 17, 2026

Eemhof & Sneek

Het leven wordt een beetje gedreven door weekendjes de deur uit en een tussenblok van een week werken en Aidan proberen op te voeden. Wel dromen, maar nog geen realistische plannen voor de toekomst. Dit weekend was het dus de beurt aan de halve van Sneek samen met neef Natan. En wat een event. Ik was samen met Agnes en Aidan al op zaterdag overdag richting gereden. We bezoeken Leeuwarden met het Fries museum over Koning Redbald en kornuiten. Natan haal ik middernacht van het station. Na 8 bier en 4 uur treinen. Voor Natan dan. Lekkere voorbereiding!

museum impressies
Leeuwarden

De volgende ochtend wordt Aidan ook weer bijtijds wakker. We mogen vroeg pannekoeken eten en  koffie drinken, terwijl het buiten regent. Daarna gaat het met de auto naar Sneek. Want de trein gaat pas half tien als allereerst, zodat we niet tijdig in Sneek zouden kunnen zijn. Enfin. Genoeg parkeerruimte. En dan start het schot. Natan houdt ik nog even in het oog, maar daarna moet ik zelf rennen. Toch kom ik op km 14 ongeveer weer tegen. Hij loopt en is misselijk. Ik denk, o, o, o. Even loods ik hem een stukje. Ik spreek moed in. Ik loop mee. Zet aan tot rennen. Wacht bij de waterpost nog even. Hij is uitgeput. Nog maar vijf kilometer. Tja, bij de km 15 laat ik hem achter. Ik loop door. Het is niet makkelijk, maar met wat gekreun finish ik in 2 uur en 5 minuten. Een record: de langzaamste halve marathon. Ach, ja. Maakt het me wat uit? Ik zoek mijn kleine familie en lopen dan het parcours terug op zoek naar de uitgeputte neef. Niks. Tot en met de bezemfiets. Geen neef. Enige paniek na het zien van enkele brancard gevallen. Bij de info check ik of hij is gefinished, en jawel! Terug naar het finishplein krijg ik een sms van Boaz. Hij staat bij het podium. Daar kom ik hem tegen. Ach, hebben we elkaar nou net misgelopen! Wat een verhaal van Aafke Natan. Maar succes en blij keren we terug.

Op de camping doen we een duik in het koude zwembad, warme douche, tent afbreken en lunchen in Hindeloopen. Met een drukke Aidan (ijscoupe) op de achterbank, die Natan lastig valt en een Agnes slapend op de voorstoel keren we terug in Dordt.

De camping...

Het weekend ervoren zijn we ook meer naar het noorden afgereisd. Te weten de Eemhof. Hier heb ik zelf jaren geleden met een coupon van pa met de familie (deels) gezeten. Dit is onderhand een grijs bandjesverleden geworden, maar het staat me nog levendig bij. Enfin, ditmaal is het dus met Agnes en haar Indonesische vrienden. Het wordt een gezellig weekend met veel eten. Ik doe een flinke tocht met het rennen en ga dan gezamelijk mee naar Bunschoten waar het klederdracht visserijdagen zijn. Wat een mazzel. Dat is ook niet elk weekend, ha! We eten lekkere vis natuurlijk. Zondag is het chillen, waarbij ik op en neer moet rijden voor de kerk in Rotterdam.

Op de Eemhof....
Ezel ia 
Spakenburg

Het huizen perikelen verhaal blijft onderhand doorsleuren. De toekomst van wonen is door onze financiële situatie in een totale pad stelling. We kopen nu toch maar nieuwe apperaten voor de keuken, zodat we in ieder geval dadelijk weer fatsoenlijk kunnen koken en bakken en de afwasmachine aanzetten. Ikea uitje nummer één is afgerond.

Bezoek Posbank op zoek naar huizen