Het komende jaar 2015 gaat in het teken staan van reizen, rondzwerven en nog eens reizen. Ik werk nu dus in Bonn, maar dien voor het werk regelmatig in Frankfurt te zijn. Leven willen we in Freising doen. Het wordt er allemaal niet standvastiger op, hoe ouder je wordt, zo lijkt het!
Het jaar begon in Bonn, of eigenlijk in Monheim bij de huisgenote van Lena thuis. We hebben heerlijk mogen genieten van spellen, lekker eten (raclette) en natuurlijk de nodige vuurwerk. Het was al met al een gezapige bedoeling met een heerlijke losse atmosfeer. Nadat we Johanne op de trein hadden gezet reden we op 1 januari eerst maar eens naar Freising. Onderweg viel de spiegel van de auto en knalt een steen een ster in onze ruit. Het kan niet gekker beginnen!
In Freising doen we weinig. Een wandeling door de sneeuw in de directe omgeving van het dorp is een hoogtepunt. Sneeuw ligt er in Freising vaker dan in Bonn.
Terugkerend naar Bonn heb ik een weekendje vrij. Nu ik werkelijk besloten heb om met Pinksteren in Rome aan te komen fietsen, leek het me verstandig een training op te starten. De heuvels van de Eifel sloopten me echter volledig en na het genieten van mooie stadjes in de Ahr vallei raak ik hulpeloos verdwaald op modderige koude paden diep in de bossen. Verkleumd en ondervoed komen we weer in de bewoonde wereld en het is een lange mooie afdaling terug het platte land in! Enkele mooie kliekjes zonder sneeuw van de Eifel:
.JPG)
De volgende dag besluit ik het rustig aan te doen en bezoek het LVR museum over de oude doude tijden van het Germaanse rijk met ijstijdmensen en neanderthalers. Het is erg interessant en tot mijn verheuging hangt hier ook het schilderij van de terugkerende kruisvaarder. Die kan ik jullie niet achterlaten natuurlijk. De rest wel.
Komende tijd gaat het aanpoten worden met vele Nederlandse invloeden. Een overvloed om voor langere tijd de neerlandse klei (meer zand) in herinnering te houden.
Het jaar begon in Bonn, of eigenlijk in Monheim bij de huisgenote van Lena thuis. We hebben heerlijk mogen genieten van spellen, lekker eten (raclette) en natuurlijk de nodige vuurwerk. Het was al met al een gezapige bedoeling met een heerlijke losse atmosfeer. Nadat we Johanne op de trein hadden gezet reden we op 1 januari eerst maar eens naar Freising. Onderweg viel de spiegel van de auto en knalt een steen een ster in onze ruit. Het kan niet gekker beginnen!
In Freising doen we weinig. Een wandeling door de sneeuw in de directe omgeving van het dorp is een hoogtepunt. Sneeuw ligt er in Freising vaker dan in Bonn.
Modder in het gezicht op Wagenberg
Ahrweiler
Langs de Ahr zijn veel wijngaarden
De volgende dag besluit ik het rustig aan te doen en bezoek het LVR museum over de oude doude tijden van het Germaanse rijk met ijstijdmensen en neanderthalers. Het is erg interessant en tot mijn verheuging hangt hier ook het schilderij van de terugkerende kruisvaarder. Die kan ik jullie niet achterlaten natuurlijk. De rest wel.
Komende tijd gaat het aanpoten worden met vele Nederlandse invloeden. Een overvloed om voor langere tijd de neerlandse klei (meer zand) in herinnering te houden.
