Alweer een week voorbij. School de MAriposa doet haar best om mij wat Spaans bij te brengen en ondertussen hebben we mooie trips rondom het land! Ideale combi...School gaat dus voorspoedig. Lena krijgt 4 keer zo veel huiswerk dan ik, want zelf vecht ik nog met de werkwoorden estar en ser. Dit wordt de tiende keer, maar het blijft boeien, haha.
Op woensdag zijn
we laat thuis van een excursie. Laat is na negen uur het bed in… Samen met de
andere studenten op school zijn we in de namiddag naar de vulkaan bij Masaya
gegaan. Dit was best impressive om zo dicht bij een actieve vulkaan te staan en
de dampen die het uitspuwt langs je heen te voelen.
Met het avondlicht werd dit
gebied heel erg mooi. Toen de zon achter de kim verdween vervolgde wij onze weg
naar de grotten, alwaar de vleermuizen uitvliegen. Dit is erg gaaf. Door de
grotten waar ze om je heen fladderen en later voor een grotspleet waar duizende
vliegende muizen het maanlicht opzoeken en waar je bijna wordt verpletterd door
de hoeveelheid.
Voordat we de grotten in gaan goed voorbereiden!
Thuis in de avond krijgen we avondeten met gallo pinta (rijst
en bonen) met een platana als salade. De honden beginnen al hun geblaf van de
nacht.
Op zaterdag
bezoeken we Laguna de Apoyo. Een stille bries waait over het meer naar ons toe.
Deze plek is een klein tropisch paradijsje dat uitdaagt tot geen enkele
activiteit. Heerlijk tot rust komen. Een groot helder kratermeer aan je voeten,
ligstoelen, geserveerde sapjes e.d. Nica heeft een langzame levensstijl en wij
lijken deze langzaam aan ook op te zuigen.
Een klein uitzichtje over de plaats waar we gaan relaxen...
En het relaxen! Lena en Lisa in het duits...
Ook hebben we op de zondag ochtend een relaxe paard-rij-rit gehad. Het was een kort rondje van twee uurtjes, maar erg grappig. Galoperen is nog niet helemaal ons ding, maar goed dat hoeft dan ook niet. Een paar kiekjes van dit avontuur zijn uiteraard gepast:
Gisteren
(vrijdagavond) was onze eerste avond in een kroeg. Een lokaal eetcafe. Dat was
mooi, maar de biertjes zijn niet altijd even goed voor de morgen erna, wanneer
je het totaal niet meer gewend bent. Vaak doen we wel een biertje na de lessen,
maar dat blijft enkelvoudig, daar het veiliger is met licht naar huis te lopen
door ons dorpje San Juan. Wat hier nu echt van waar is weet ik
eerlijkheidshalve niet. Bovendien moeten we ook tijd houden om ons huiswerk te
doen. Einde week 1 in Mariposa zijn we klaar met het verven van de stoelen. Dat
is een vreugdevol moment uiteraard.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten