De laatste dagen in Nederland moeten we hier nog even behandelen. Alhoewel kort na onze terugkomst vanuit Costa Rica wonen we nu alweer in Duitsland. In Bonn wel te verstaan. En Lena naar Freising.De verhuizing had uiteraard nogal wat om handen en was een ware uitputtingslag. Nadat Ruth was vertrokken begonnen de dagen steeds korter te worden en moest er meer worden gedaan. Lena met haar afstuderen en ik met allerlei algemene opruim-zaken. Gelukkig konden we tussendoor een daagje vrijheid permiteren om naar de Efteling te gaan met de junioren familie. En dat was erg leuk. Met zes sterk hadden we tien uur nodig het hele park onder handen te nemen. De python, Joris en de Draak, Villa Volta en zovele andere amusementen. Leuk!
Bij de Draak van Joris samen met Natan, de onverschrokkene!
Lena neemt Natan mee in een iets minder spannende achtbaan
De junioren-familie...
Of het allemaal niet genoeg was, vond ik het hoogste tijd om weer eens in een vliegtuig te stappen. Ditmaal was het de tijd geworden om oude vrienden van het tijdperk olijfbomen planten in Australia te bezoeken. Bev en Mark wonen in een leuk huisje in het plaatsje Maryport aan de Ierse zee aan de voet van het Lake district. Naast een mooie wandeling in Lake District mochten ook de Engelse huiselijkheid niet missen. Heerlijk! Scones, verwarming, gezellig keuvelen, fish and chips, Engelse pubs met lompe Engelsen. Het mocht allemaal niet van het lijstje missen en deze trip was dan ook uitermate geslaagd. Het was wel even wennen om het Engelse accent te begrijpen en het links rijden niet angstig te vinden.
Schuilen voor de regen in Hexam
Maryport
Op naar de top!
En van de top!
Na het heerlijke verblijf bij goede vrienden werd het tijd om een solo bezoek te brengen aan Newcastle upon Tyne. Ook dit is best wel een okey stadje. Er is uiteraard een grote dikke burcht, waar nog enkele aspecten van op de rotsige bodem langs de Tyne staan. Daarnaast vond ik de hoge bruggen erg apart.
De burcht
boven kun je net zien hoe de brug over de huizen heen gaat...
