Een nieuw
avontuur laat nooit lang op zich wachten! En een nieuw avontuur naar Oz werd
hoogste tijd. Ditmaal was het excuus de bruiloft van Alwin met Naomi. In eerste
instantie had ik nog gedacht dat een week genoeg zou zijn, maar na de afgelopen
twee weken, denk ik dat een maand nog te kort zou zijn. De eerste week
verblijven we bij Ilse en Steven met hun kids Mariah en Vincent. Uiteraard
haalt Alwin ons op van het vliegveld samen met de fiance Nomes. De eerste dag
doen we het rustig aan en dwalen wat door de stad Perth eindigend met een
fietstocht langs de rivier en een high tea.
De volgende dag
al bezoeken we Richard (CSIRO begeleider) voor burgers in Floreat en mijn oude
werkgevers Don en Lynn (gekrompen business naar een garagebox, triest!). Avondeten is pizza voor Mariah haar
verjaardag en daarna gaan we met Alwin en vrienden naar de openlucht bioscoop
op een garagedak in het centrum.
Woensdag zijn we
extreem actief en wandelen het eerste deel van de Bibbulmun door Kalamundu.
Ooit was ik hier alleen aangevangen de lange afstandsocht te wandelen en het
was des te gaver om dat nu met Lena te doen. We zien een slapende slang en de
Blue Wren. En natuurlijk ook heel veel parkieten, papegaaien en kaketoes. De avond eindigd met een barbie aan de rivier met de gasten van het huwelijk.
Blue Wren
Na een chill dag
waarop we de familie een curry koken reizen we vrijdag af naar Fremantle het
culturele centrum van WA. We doen wat shopping, koffie, de markten en cultuur.
De familie Oxenburgh komt uiteindelijk ook over gereden en samen eten we fish
and chips op de werfen.
Zaterdagmiddag is
dan de grote dag van het huwelijk. Wij doen in de vroege ochtend nog een BBQ
bij het strand (inclusief frisse duik) en maken ons dan gereed. Alwin en Nomes
trouwen op een kleine winery in de heuvels achter Perth. Het is fabuleus weer
en erg sfeervol. Het feestje gaat tot de vroege uurtjes door in een classy bar
ergens in Perth.
Steven aan de grill
Het huwelijkskoppel!
De volgende
ochtend vertrekken we dan voor een week road trippin’. Natuurlijk missen we al
snel de drukte van het familietje van Ilse (Vincent is nog wel wat luidruchtig
in de vroege ochtend, haha). We arriveren in de middag in Busselton en zetten
ons tentje tussen de bejaarde caravans op. Het enige hoogtepunt van de stad is
de jetty en als we de volgende ochtend horen dat door de straffe wind onze
walvisvaart is geschrapt vertrekken we ook weer snel het dorp uit. Door de
bewolking met miezerregen en zonneschijn rijden we langs de rotsige kusten en
wineries van Margareth River, de sprookjesbossen en het houthakkersdorp
Pemberton. Daar nemen we een tour per tram door het bos en over hoge gammele bruggen.
Grappig. We liggen uiteindelijk vroeg in bed nadat we langs de Warren rivier
ons kamp hebben opgeslagen. Het vuur knispert nog en een kukabura houdt ons
gezelschap.
De pier van Busselton
Ergens aan de kust
Door geweldige bossen...
In de tram
Kampvuur!
We staan op met
miezerregen, welke het landschap sfeervol maakt, maar de grindweg ietwat
glibberig voor onze huurauto. In Walpole hebben we een geweldig ontbijt en
komen dan in enkele zonnestralen aan bij de metershoge bomen van de tingles. De
tree top walk doen we maar liefst tweemaal en daardoor zien we met geluk een
quokka rondstruinen in de onderbegroeiing. Nog meer impressies krijgen we even
later langs de kustlijn van Albany. De rotsen komen hier stijl uit de zee gezet
en een “gap” laat de oceaan haar krachtige woestheid zien. Zelfs de blowholes
blaasden ons bijna van onze voeten met hun sporadisch luidruchtige zoemen. De
camping van Albany heeft zowaar een ensuite badhok, privé voor ons tentje!
De miezerregen rond Warren rivier
Hoge, dikke bomen
Tree top walk
Quokka
Albany kust 1
Albany kust 2
Wonderlijk leeft
de volgende ochtend een sterk zonnetje in de hemel. We maken er gebruik van en
gaan naar een van de vele verlaten stranden van WA. Helaas was Little Beach
gesloten, maar ons alternatief was volgens mij minstens zo goed. Na de
ochtendsessie in de oceaan reizen we door naar de Castle Rock. Een fikse klim
met klauteren over granieten rotsen staat ons te wachten. De kers op het toetje
is echter een stalen ladder naar de top van een rotsblok bovenop de berg. Lena
mag het dubbel genieten, want mijn hoogtevrees kan dit net niet aan. Na een
hoop auto rijden door de wheatbelt brengen we de macht door in een typisch
hotel in de middle of nowhere. De pub en het goede voedsel ervan trekt een
groot deel van het dorp aan.
Strand!!!
Lena op de ladder na wat geklim over rotsen
Verder dan de onderste treden kom ik niet
Een alpinist wil van de rotsblok af dalen
Wheatbelt
Roadtrippin'
We willen zo ver
mogelijk van de regen zijn en dus rijden nog een extra dag zoveel mogelijk naar
het noorden, naar de zonneschijn. We passeren York, Northam en New Norcia.
Uiteindelijk arriveren we in het winderige Port Denison. Hoogtepunt van de dag
was wel het ontbijt en de CD’s van Popo Cafe, sinds de Monk Burger nog niet
aangeboden werd. We verblijven nog een extra luierdag in Port Denison, waar we
in de drive-in bioscoop de grandioze film Boxtrolls kijken.
De terugreis naar
Perth gaat langs menig hoogtepunt. We ontbijten aan een verlaten strandje,
stoppen dan nogmaals aan een zandstrand strand met turquois blauw water, waar
we een duik nemen (Jurien Bay), om uiteindelijk de Pinnaclles te doen. We lopen
eerst het wandelpad en gaan daarna met de auto er door heen. We ontdekken
hierbij nog een extra loop naar de Painted Desert. Dit blijkt een heel mooi
stukje van de Pinncles te zijn, waar ik zelf nog nooit geweest was. De witte
zandduinen komen hier direct naast de
gele pinnacles woestijn uit. Verderop kruist een emoe onze weg. De
kangaroes zien we uiteindelijk toch nog in Yanchep NP. Vroeg in de avond
arriveren we terug in PErth en eindeigen de roadtrip bij de Indier aan de Swan
rivier, waar je betaalt met je hart. Zondagsessies hebben we de volgende
ochtend op Cottlesloe en al gauw is het verdrietige moment van vertrek
aangebroken. Terug naar koud Duitsland.
Strand van Jurien Beach
Pinnacles
Painted Desert en Lena
Emu en Kangaroo
Indisch eten is lekkuuuh!
