Hamburg

Een korte post dit keer van het afgelopen weekend in Hamburg. LEna en ik residen op vrijdag middag af richting Johanne, die daar woont sinds anderhalve jaar. Eindelijk dan... want Lena heeft het er al heel lang over gehad. We komen laat in de avond aan en hebben de volgende dag dus een laat ontbijt, om vervolgens in de namiddag de Speicherstad en havenstad en de diepe tunnel onder de Elbe door te bezoeken. Vooral de tunnel vond ik erg speciaal. Vroeger werder de auto's met liften naar beneden en boven gehaald om dan de lange smalle tunnel door te rijden. Gekkigheid. Nu is het een populair toeristen attractie. Ze zouden er een museum van moeten maken en geld voor vragen!
Om 8 uur bezoeken we de Glen Miller Orchestra in de concerthal. Alles netjes dus! Voor de prijs was het echter niet zo waard. Bovendien bleek het een Nederlands consortium te zijn, die bijna nog slechter Duits en Engels spraken als ikzelf. Desalniettemin leuke swing muziek! Veel terugdenken aan het allergave NOLA!

 Chique....

De verdere avond is gevuld met feesten. Niet zo mijn ding meer, maar we redden het tot 7 uur, wanneer de vismarkt opent. Daar genieten we van een bakvis en kopen we te veel forellen.
De zondag is uiteraard redelijk sloom en lui. Pas in de avond besluiten we een PAkistaans restaurant te bezoeken (heerlijk eten!) en de bankkaart van Johanne terug te vinden in de club van gister.

Volgende ochtend voor de haven van HAmburg

Pakistaans eten! Oefenen voor onze trip naar India binnekort

Maandag hebben we ook nog een lekker dagje. Het bezoek aan het museum der arbeit is een succes. Ze hebben een hele leuke expositie over beslissingen nemen. Perfect voor iedere Van Luijk, of eigenlijk iedere 20-er, 30-er en wellicht ouder! Erg leerzaam en interessant.
Nu weer thuis.

Wintertocht Biesbosch

Het was weer tijdvoor enkele tradities, die elk jaar terug komen net na oud en nieuw. De jaarlijkse broertjesdag op de IFFR in de eerste plaats. Dit jaar hadden we geen enkele keuze in de film, daar er maar eentje over was gebleven: prevenge over een zwangere seriemoordenaar. Bizar, grappig en loze ammuse. Niet iedereen was even enthousiast, maar tja, dat hoort er nu eenmaal bij.
Voorgaand aan dit avontuur kon ik tot rust komen bij de oudjes, waar eten en wandelingetjes elkaar netjes afwisselen. Wat een leven, he! Het was wel lekker om er uit te zijn nu Lena eeuwig in Afrika lijkt te verblijven.
Het grote avontuur was natuurlijk de wintertocht. Ditmaal een goed weekend uitgezocht, waarbij het niet vriest. Alles leuk en aardig, we gaan voorspoedig te water. De sfeer is goed en we hebben er zin in. De verhuurders zijn relaxe gasten en dus komen we er wel uit. Alle tassen in de kano en hopsa, knallen! We kanoen door het lugubere zwaarbewolkte moerasgebied van wanhoop, afgunst en tegenslag. Een stukje nieuwe natuur zien we graag en dus besluiten we (of ik?) toch tegen de sterke stroming in verder te kanoen. De regen houd niet stil en komt nu met bakken op ons gevallen. We veranderen in rioolratten, stinkend, vies en koud. Tegen de stroming in ploeterend ontdekken we de leegte en kaalte van regen en lelijke nieuwe natuur. Het hoort er bij. Ver voor de donkere nacht invalt zijn we op onze kampeerplek op de Bevert. We zetten met koukleumende handen onze tenten op. Twee voor ons zelf om te pitten en eentje om de tassen in te dumpen. De flessen drank komen langzaam te voorschijn, terwijl we ons avondeten gereed maken. Eerste snert en daarna droogpasta. We weten niet hoe snel we het in onze magen krijgen om maar zo snel mogelijk de slaapzakken in te duiken en de warmte van geregelde slokken zware drank te genieten. Kort na tienen is het stil op het geronk van de Baron na en het ratelende stromen van Stefan. We slapen allen als babies.

 Het kamp met het blije hoofd van Baselmans

 Gedachten van Roel

 Spaarbekken

 Pauzeren

 Zo die gaat

En verder

Door de sompige drasbodem

Bij ochtendgloren spring ik als vanouds de tent uit. Het is 8 uur en de stilte, kleurende hemel en vrede zijn fantastisch. In mijn thermo ondergoed wandel ik een stuk en doe dan een rondje met de kano. Heerlijke rust van de wakker wordende natuur. Wanneer het toch nog een beetje begint te regen maak ik me erge zorgen en probeer zo snel mogelijk terug naar het kamp te peddelen. Het valt mee. Om 10 uur ben ik terug en zie de baron op zijn ochtendritueel terug keren. De rest wordt langzaam wakker. Het was een mooi begin, blauwe vlekken zijn zichtbaar aan de bewolkte hemel. Voordat ontbijt en kamp zijn ontdoen is het tegen het middaguur en starten we de terugtocht. We lopen lomp door de drassige ruigte om spaarbekkens te zien en nieuwe waterwegen te vormen. Totaal uitgeblust komen we terug in de bewoonde wereld. De verhuurder lacht, hij weet nu dat de ronde door de nieuwe natuur beter omgedraaid gaat met de stroming! Het afscheid is emotioneel, maar we hebben onze wilde haren kunnen laten wapperen en we kijken allen uit naar de douche. Ik neem die bij Jelmer, waar ik ook zijn vriendin Keshia tegen kom. Een interessante avond. De volgende ochtend ben ik blij Matthijs met zijn dochter Imme te mogen bezoeken. Ik bezoek de gave frietwinkel en reis dan af naar Eindhoven waar ik de immer chaotische maar zo lieve Bernice nog even mag mee genieten. De vlucht gaat voorspoedig naar huis en de rest van de avond klets ik gezellig met Sjoerd over alle nieuwe ontwikkelingen.
Volgend weekend belooft even wat rust te geven en dan gaat het naar Hamburg. Eindelijk bezoek ik dan Hamburg, de een-na-laatste Duitse stad op de wishlist.