Schiermonnikoog

 

Eindelijk weer een trip! Eindelijk weer een weekendje weg! Het is toch gelukt. Het eiland der monniken. Het kleine eiland in het hoge noorden. En wat een mooi eiland. Schiermonnikoog hebben we het dus over. Donderdag besluiten we hierheen af te varen. Vrijdag zijn de baron en Roel in Sjaarloos voor het kijken van de trouwerij van Hanne en de Damiaan. Wat een festijn is dat; wel een heel andere trouwerij dan gewoonlijk zo online. Maar kans voor bier en pizza tijdens de ceremonie is toch geniaal!

Na dit festijn en een fijne avond, waarbij zelfs buurman Erik ons verstoort, maar we wel tijdig in bed liggen. De He-man in de hut van ome Gerrie!

Enfin, het is een lange rit met de auto naar de boot, waar we er achter komen dat er weinig bestaat als reserveren ofzo. Mooi werk! we zijn dus op tijd. Op de boot is het mondkapjesplicht.

Het is laat in de middag wanneer we ingechecked zijn bij het pension Westerburen met een mooie norse man die de boel runt. Natuurlijk meteen op stap! Geen idee hoe en waarheen. Vis, heel veel vis eten, die dan ook nog eens verkeerd valt. We wandelen door de duinen het kleine dorpje, de moddervlakte en het enorme strand. Het grootste strand van Europa en dat wil ik wel geloven. Op de terugweg wordt het sneller donker dan gehoopt en in de bijzonder wilde bossen verdwalen we bijna.... De dag eindigt in het pension, alwaar we met alle gezellige gasten beneden in de foyer onze bestelde gerechten van de paar restaurants op het eiland nuttigen. Wel heel vet, zeg! Maar of dat nu eerlijk is voor restaurants die wel moeten sluiten???

De volgende ochtend lukt het me bijtijds op te staan en een rondje te rennen / strompelen. Het is een heel mooi gezicht, maar mijn conditie heeft het zwaar (Corona-longen?). Ik ben niet de enige, want ook een andere pensiongast staat buiten op te warmen. Hij neemt de grote ronde. Geen schone foto, maar toch....

Deze dag staat in het teken om zo ver mogelijk naar het oosten te lopen. En dat lukt. Paaltje 15 of 16. Wat een leegte, wat heerlijk! We komen er achter waarom, want in de middag start de horizontale regen.... We willen doorsteken, maar twee keer door een modderige sleuf is leuk, met de langdurige regen en vermoeidheid en gemis van eten is dat minder leuk als er nog eens een stuk of vier voor de boeg liggen.... We komen uiteindelijk weer terug in het pension, warmen op en nemen de laatste boot naar de overkant. Een drukke boot. Middernacht zijn we thuis, en pas op vrijdag krijgen we toch nog de klap en liggen we al om half drie gestrekt in bed. Hahahahaha. Impressies van de wandeling:

Onleesbaar gedicht in de bunker

In het teken van Diwali

Uitgestrektheid 1

Uitgestrektheid 2

Uitgestrektheid 3

Over de sleuf

Het resultaat....

Paraplu heeft geen zin....

Ondertussen gaat het werk dus nog bikkelhard door! Projecten in Utrecht, Amsterdam, en een brug in Krimpen... Wat een gebeuren. Ook heb ik weer een dagje gefietst door de Almblasserwaard en heb ik mijn broer Boaz een dagje geholpen op zijn grote huis project. Ook hier wat afsluitende impressies van:

Het huis van Boaz en d eplaten die we omhoog hebben getild

Impressie van de Alblasserwaard

De brug van RORO in het vroege ochtendgloren

Alweer Corona???

Ja ja, het is weer zover. Er zijn weer nieuwe corona maatregelen en we moeten dus weer een nieuwe hobby bedenken of zoiets. Enfin, We doen het rustig aan. De afgelopen weken lijken dus wat saai met weinig avonturen, maar laten we zeggen dat we ze opsparen voor iets fantastisch! We werken voor een nieuwe kinderwaterpomp nog met zeer warme temperaturen, terwijl kort daarop de kou wat terug komt en de schoorsteen van mijn tuinhuisje begint te roken.

 

Weliswaar gebeurd er heel af en toe wel wat. Zo is er een filmpje her en der (Corpus Christi met Ernst en Der Trafikant met Esther) en was er een bezoek aan het "museum" Doloris Maze. Onderstaand een tekening om een idee er van te krijgen.

Ook doen we weer meer aan de sport. Bootcampen, trimmen en fietsen. De laatste trip was een rondje langs Numansdorp, Willemsstad, Klundert en Puttershoek. Door de polders in de regen en wind van oktober. Maar ook langs de zeeuwse kust via Domburg. En langs Vlaardingen. Ook hiervan niet heel spannende foto's. Eerst de Schat van Schoonerloo en onderweg door Kralingen met een enorme Vos.

\

Daarna terug nar het aloude Domburg, waar we boer Corrée tegen komen, fish en chips eten en genieten van heerlijk nazomerweer.

Uiteindelijk de rit rondom de grote wateren / rivieren. MEt een mooi torenhuisje in Klundert, en de grauwheid van de industrie van Moerdijk. Ondanks de regen, de vermoeidheid etc. gaan we door.

Na een bezoek aan het nieuwe dochtertje / zusje bij de Bedempjes (Sophie, welkom!) wil ik lekker in rust door het bos lopen om een uur of acht à negen, Dat valt tegen, want het Deelerwoud is al redelijk druk. De parking is in ieder geval minimaal vol.

 

 

Enfin, de vakantie naar schotland ging niet door, dus rijden we naar een avond sushi bij Jelle en Missy door naar pa in Zeeland. We maken drie wandelingen op drie dagen door drie buien. Eerst naar de Braakman, de dag er na naar het verdronken land van Saeftinghe. Wat een nattigheid, mooie hemels en woeste gebieden. Even rust pakken? Maar niet het echte vakantie gevoel.

De Braakman

Terug langs het water met een mooi kleurenpallet

In het midden van niks - Land van Saeftinghe