Er gebeurt helemaal niks maar tegelijk gebeurt er zo veel. De tegenstrijdigheden van het burgerlijke bestaan. Er broeit zoveel diep onder de huid, maar er komt nog niks. Er zijn wensen, die eigenlijk dromen zijn. En er zijn mogelijkheden, welke in principe logisch zijn. We rennen wat af en we feesten niks meer af. Het is gezapig. En we hebben verjaardagsfeestjes. Zo was er de verjaardag van Agnes, welke twee keer gevierd werd. Hierbij wordt Aidan meer en meer prins van de omgeving. Het is een leuk mannetje.
De eerste verjaardag was met de hele familie en de familie foto perikelen. Daar kwamen leuke dingen uit en afgelopen weekend hebben we met papa de favorieten uitgekozen voor hem. Hier is een impressie.
Koffie na de foto shoot in zalmhuis.
Het tweede feestje was met da vrienden van agnes een week later. Ook dat was weer gezellig, maar er moest wel weer heel veel worden gekookt zeg. Tja, het typische nederlands indische....Verder was er weer de een en andere bezoeken, wij naar Jeroen en fam.; Henk bij ons langs; wij weer naar pa; bij Matthijs natuurlijk. Ja joh, alles gaat zo zijn gangetje. Werken met frustraties en ook leuke dingen. Nou, een greep uit het leven van de tropenjaren zoals Matthijs dat zegt.
Aidan op de bouwplaats
Bij Jeroen
Bij papa
Feestje 2 met Roel als grote broer van Aidan... Drukte schoppers,
