Bonn Exit

Hierbij een weergave van de laatste afgelopen maand.

Na het yurt avontuur was het weer een normale week op kantoor voor de phd, welke eigenlijk steeds dieper naar niks lijkt te leiden. Af en toe lijkt het gelukkig leuk en daarmee gaan we verder. Het weekend na de yurt was het druk met bezoek. Eerst kwamen de oudjes op de fiets langs. De sabbat werd ingevuld door een flinke wandeling door het Sieg gebied. We eten bij de Taj Mahal restaurant (erg goed!) en we relaxen een beetje. 

Ma voorop door de graslanden met Willem achterop

Het gebied vond ik super vanwege de mozaiek van relatief kleine akkervelden in de bossen :)

Weer 'thuis' aan het puzzelen en lezen!

De dag er na komen Mara en Koen langs, wat erg leuk was, ondanks het tegenvallende Max Ernstmuseum en een maag opspeling na het diner. Wel konden we genieten van een heel mooi paleis in Brühl en natuurlijk het Beethoven-huis van buiten. O, ja: de ijssalon doet het ook altijd goed, want in Duitsland lijken mensen wel meer tijd te nemen voor het bestellen van een ijsje, wat dan bestaat uit een ware coupe. Wij verkozen spaghetti-ijs en een wafel met hete kersen. Het was super gezellig om mensen over de vloer te hebben en met trots laat ik uiteraard Bonn zien! 

De zwangere Mara poseert met manlief Koen voor paleis Brühl

Samen met Koen voor een van de hoogtepunten van het ME-museum

De week erop is het weer tijd voo rnormaal kantoor gedoe met als klapper een uitje met ZEF. We bezoeken de oude bunker van de Duitse overheid, wat best wel bijzonder is. Na een mooie wandeling, relaxen op een wijngoed met lunch en wijn haasten we ons de avond naar de bus voor Munchen. Er is weinig haast nodig, want de bus komt twee uur te laat. Tja...

In Freising werk ik weinig, maar zijn we weer lekker in de tuin bezig met de pergola en het bijhouden van alle onkruid en slakken... En een nieuwe woning regelen, want Lena heet natuurlijk geen Lena als er geen huizenzoeken bij is. Nu heeft ze werkelijk een pareltje midden in de stad Freising gevonden voor een betaalbaar budget. We kunnen hier weer echt mensen ontvangen ook!

Voor het komende weekend staat een hittegolf bij het familiale festijn op het programma. Ook dit was natuurlijk vol gezelligheid, neefjes, oudjes en dergelijken. Via Lizelore in Kraggenburg met haar organische boerderij en het schutzenfeest van het dorp waar Johanne woont in het hoge noorden van Duitsland kwamen we weer terug in onze plaatsen.

Afgelopen weekend was dan een druk gebeuren met veel actieviteiten in de mooie omgeving van Bonn. Allereerst kreeg ik een collega van ZEF mee voor een wandeling naar de Laacher See. Deze locatie stond al heel lang op het lijstje, daar dit de plek is waar de vulkaan as van vele quartaire sedimenten vandaan komt. Nu is het een mooie krater met een kristalhelder meer er midden in. De Zon scheen op haar hoogste punt, de route was eigenlijk wat te lang, maar het resultaat om in kraakhelder verfrissend water te baden en door mooie schilderachtige Eifel-heuvels te wandelen was de moeite! Een kleine reportage:

Tja....

 Her meer van Laacher

 Detail van het klooster Maria Laacher

De enige foto onderweg van Marcos en ikzelf

De maandag was weer een typisch verdwaalde weekdag voor Jeroen om langs te komen. Hij bracht mij het bezoek met het oog op een rustdag in de tour en de beklimming van de hoogste berg van de Eifel, namelijk de Hohe Acht op 747 m (klimmeters ongeveer 600 zoveel). Na alle zonneschijn en hitte twee dagen terug was het nu tijd van wolken en regen. Met enige moeite volg ik Jeroen (zeker niet in zijn wiel!) de berg op. Mijn gehuurde normaal stadsfiets was een slechte keuze geweest. Op de top staat een torentje, de Wilhelmsturm en hierop hebben we door de snel langs waaiende wolken slechts zeer sporadisch uitzicht. Een gewoonte van slecht weer en / of weinig uitzicht achtervolgt ons. De weg terug gaat veel makkelijker, bergafwaarts!, maar de kleine regendruppels geven een massage voor de huid en een irritatie voor de ogen met hoge snelheden van over 40 km per uur. Enfin, doorweekt komen we terug in Ahrweiler en gaan via een stukje file rijden weer naar Bonn. Na een douche eten we lekker in Bonnsch bierbrauhaus en nemen nog wat biertjes in de Ierse pub en een cola in een andere trendy bar. Wederom een kleine foto reportage:

 

Lopend??? Okay, de laatste 200 meter

 Op de top

 Huh? Waar is alles_

Sfeer impressie onderweg

SIEG

Recentelijk ben ik een paar keer de brug over gestoken naar de andere kant van de Rijn, aan het uiteinde van de stad Bonn. Hier ligt de monding van de Sieg. Mijn eigen stukje Biesbosch in Duitsland en dichtbij. Het is een fabelhaftig stukje groen, waar je heerlijk tot rust kan komen en een aanrader voor een ieder in de buurt. Hopelijk heb je geluk en kom je geen dronken mensen tegen of struikel je over de veel te veel rondslingerende flesjes. Ik heb wat gedachten opgeschreven terwijl ik gezappig op een boomstronk aan de oever zat.

Een bijna tropische overvloed aan groen in de vroege zomer...

Zwammen op een dode boom... 

Leven op een omgevallen boom boven de rivier...

Twee reigers jagen achter elkaar aan, scherend door de late avondzon. Vlak over de donkere watermassa, welke passief door haar bedding schuift. De eerste reiger vindt even later met moeite evenwicht op een zwakke tak van een overhellende boomstruik. Gakkende geluiden drukken zijn onvrede uit.

Andere vogels zijn reeds druk met hun avondzang. Naast me het klikkende geluid van een rietvogel die zich diep in het groen heeft verscholen, maar voor mij af en toe in een verborgen spleet zichtbaar huppelt. Een matkop hobbelt over de vol met mosbegroeide dikke stam van de wilg. Als een blauwe schicht laat een ijsvogel zich even openbaren. Lege fles.

Diep onder mij zie ik een grote vis schuchter door het donkere water zwemmen. Twee duiven in de lucht refelecteren in het water oppervlakte naast de vis. Zittend op een brede stronk van een machtige wilg die stand houdt aan de stijle oever. Op de overzijde fel glimmende witte kiezels, die verschijnen van onder het terugschreidende rivierwater. De lage zon verblindt mij terwijl vliegjes er in dansen onder lommerrijke woudreuzen. De wint komt zwak op, maar ruist diep door de bladeren hoog, alsof ze iedereen van deze plek wil wegjagen, wild, luid, druk en vijandig. 

(Ode aan de dronken man en zijn spulletjes)

Alle afgebeelde afvalstukken heb ik meegenomen om weg te gooien in de daarvoor bestemde plekken.