C-mine

April ging snel en een beetje saai. De Oeganda reis ging op het laatste moment niet door als gevolg van foutieve informatie over het visum. Na het avontuur met de jongens wordt het weer iets beter, maar ook weer niet echt. Ik ga op wandelen met Yaelle, waarvan geen foto's zijn. En pa komt langs om lekker te timmeren. De tuin wordt beetje bij beetje ingericht. Allemaal kleine gebeurtenissen. Het debakel Uganda vindt haar self fullfilling prophecy. Nou ja.... Zie hier maar wat foto's.

Met pa bij tante Sjaar

De tuin van boven stap 1

De nieuwe kamer

Uiteten met de boys in Den Bosch

De marathon

Zo zie je maar. Dan waren er nog wat andere dingen, zoals de japanse hobby, waarbij ik Nishis aan doe tot tweemaal toe zelfs. En de japanse tuin in hasselt bezoek met Agnes. 

Concewrt is Alma- lente editie

Nishi

En dan omdat de reis naar Uganda niet door ging ben ik maar een weekendje naar de Vlaamse Kempen in d eomgeving van Genk gegaan. Eerst een nacht in het Java huis en daarna door naar de Japanse tuin, waar een honden iets was. Toendoor naar C-mine. Dat was erg leuk! En dat tonen de foto's die volgen dan ook. We eindigen bij het meer van de Kempen, alwaar ik een steen vandaan neem en we een flinke klim moeten doen. Alsof de toren van de C-mine niet al voldoende was. We modderen dus nog altijd door. En ik mis nog altijd mijn meisje..... Life is a drag and a shit sometimes. We cannot always chose what we want to.

Kunstig labyrinth met veel foto;s

Aan de geluidsding voor het museum

Labyrinth van boven

De steen en het meer

Foto;s in het labyrinth wederom

Laatste foto van de bock

Postscriptum: vandaag weer eens een mooi evenement met Jelle. Hij had een video constructie gezien van dali en gaudi. Ik ben enorme fan van deze twee heren en dus was ik zeker van de partij. Inde Fabrique de Lumieres hebben we de laatste dag van april dus nog even enorm genoten! Volgende post wordt weer een heel groot avontuur, dus zet je schrap!

Dali...

Gaudi....

Ardennen met de boys

Het was weer tijd voor een onbezonnen avontuur met de boys Roel en Jordy. Dit maal een weekend in een boomhut in de Franse Ardennen. Spoiler: de boomhut is nog heel na Roel en Roel kwam op de terugweg er achter dat we in Frankrijk waren.

De zonnige zaterdag rijdens we gezamelijk vanuit Den Bosch naar de Ardennen. Daar nuttigen we een vies broodje en zo bij het tankstation voor veel te veel geld. We zien de wijnerij van Bon Baron, wat een industrieterrein is en nemen een stop in Dinant. Dinant is heerlijk zonnig en mooi. We wandelen rustige langs de MAas en rijden daarna door naar onze boomhut. Door ellenlange bossen en met het gevoel in het nergensland te zijn. Uiteindelijk op het einde van een smal grondweggetje staan daar twee boomhutten, waarvan de meest lompe de onze wordt. We worden geholpen door de aardige mevrouw en settlen na een bezoek aan de intermarche. Eten aan het kampvuur. Roel die zich enthousiat maakt om dalijk liederen te zingen op zijn gitaar. Enfin. De wind steekt op, de regen komt en we verkassen aar binnen. Wel nadat het eten verobbert is. Drank wordt karig gebruikt. Binnen spendeert Roel luidkeels met zingen en wij met chillen. Mijn hoofd op het matras is teken van slaap. Diepe slaap.

Dinant kerk

Aankomst in de boomhut

Avondsessie (0%!!!)

De volgende dag start goed. Een rondje rennen en een duik in de Semois! Maar daarna komt de regen van d eavond ervoor toch weer terug. En we moeten dus even binnen wachten tot dat de regen minder wordt. Dit is op zich best chil. Er is goed ontbijt en geen haast om de boomhut te verlaten. Fijn!

Maar dan toch gaat de wandeling beginnen. Het is even droog. En daarna regent het weer. De paraplu van Jordy helpt. Roel loopt langzaam wegens hartproblemen. We lopen door mooie bossen naar een uitzichtpunt tussen de rotsen. De zon schijnt weer! Daarna gaat het de heuvel af naar een plaatsje waar de Semois de Maas in stroomt. We eten bij de plaatselijke snackbar Le petit Bateau. Ik ren op en neer naar het pin automaat. De route terug gaat langs de rivier. Weer met regen. En water uit heuvelbeekjes. Roel haalt het tot halverwege en pikken we met de auto op. Zijn deur heeft de godganse dag open gestaan, maar niks is gestolen. Wat een geluk!

Voetjes warmen in de ochtend

Wandelen in de regen

Foto van mosbos

Tweemaal de top

Het rondje rennen in de ochtend

Uitzicht op de boomhutten

Dan was er ook nog het uitje met Agnes naar het strand van d eMaasvlakte waar we mooie foto's maken. Hier een impressie. Verder zijn er sollicitaties, klussen en zeikweer. Een saai theaterstuk van Don Quichote en molens met patat en Esther. De marathon is afgezegd voor Zaltbommel. We gaan door! 

Agnes in het maanlicht

Ik bij een enorme windmolen

Vrouwtje van Stavoren

 Elke maand een vakantie. Dat is het doel van dit jaar. En soms dus twee vakanties in een maand. Ik weet nog niet hoe we daar mee om gaan.... Het geld gaat dit jaar helemaal weg. Maar ook dat nemen we op de koop toe. In het jaar 2024 gaan we weer een andere taktiek doen. De maand februari is een goedkope vakantie. Relatief. Naar het vrouwtje van Stavoren met Agnes. Grootste reden voor deze reis is dat ik Stavoren nu al twee keer probeerde te bezoeken (met Katya en met Jordy) en beide keren mislukte. Nu dus wel. We overnachten in een mooie finse Kota hut in iemands achtertuin. Een hele mooie ervaring en idee voor mijn eigen kleine achtertuin. Als we ooit hier in De Vaan blijven hangen dan. De finse hut had alles wat je nodig had en in de ochtend maakt de kerktoren en de kippen je wakker. Het was wel fris. Maar de pallet kachel deed het goed. De extra vijf euro van de hebberige ex-jappenkamp fries zit me nog wel dwars. Dit is geen gastvrijheid. Hij begrijpt het niet helemaal en is te oud voor dit gebeuren. Enkele impressies van dit onderkomen:

binnen 

buiten

Stavoren zelf was niet heel bijzonder, zoals een beetje te verwachten is na al dat afwachten. Maar wel gaaf om dan eindelijk dat kleine vrouwtje te zien en de Schotse pub. Verder.... kan ik me er weinig van heugen. We rijden door naar de twee echte hoogtepunten. Allereerst de Rode Klif. En ook al is er weinig rood meer van overgebleven en is de klif een laffe grasdijk is het wel bijzondere plek. Met name de steen van het slagveld van Warns, waar de Friezen blijkbaar in 1345 de hooghartige Hollanders versloegen. Hierop volgend hebben we vis gegeten in een heel leuke viskot lnags de kleine haven van Laaxum.

Vis in Laaxum!

De gedenksteen van de Friese slag

Hierna zijn we via Pingjum (leuk dorpje om te wonen als je met culturele dingen bezig wil) en de afsluitdijk wee rnaar huis gegaan. En was deze vakantie dus minder grootschalig als de vorige. Vogl,ende maand wacht on de Ardennen en daarna gaat het in April en Mei echt heel hard los! Wacht maar af....

Ook hebben we nog wat culturele dingen gedaan uiteraard. Het internationale filmfestival in Rotterdam. Eerst samen met Esther naar een vage Japanse soort van vampierfilm en daarna met Ruben (en deels Boaz) naar de winnaar met kleipoppetjes, wereldoorlogen en italianen in Frankrijk. Even later ga ik met Kooper en Assink naar het concert van Candy Dulfer, welke voorgaat met een fantastische maaltijd in Hotel Americain.

Geweldige entourage in hotel Americain!

Zin in de film!

Candy Dulfer

De crew!

Way of Light

 

Yes! We mochten weer! Een van mijn favoriete vakanties van het jaar: de wandeling door UK en bezoek bij Sjoerd, Jaixi en Josie. Het jaar is inderdaad nog maar net begonnen, ja... Ach, vkanties zijn het leven en werken is de pauze op het leven, zeg ik maar op dit moment.

Een weekend naar het museum MORE met de Baron en Rule no. 1 was allereerst onvergetelijk. Een mooie expositie en mooie surrealistische schilderijen. Ook het biertje bij Ons Huys was als vanouds.Ook diende de nieuwe Avatar film in het Tusysnsky te worden bekeken en was dat tevens de laatste ontmoeting met Agnes.

Maar het hoogtepunt was dus de wandeltocht van UK. Deze keer had ik de Way of Light verkozen. De afstand was best kort en dus eigenlijk te kort, begrijp je al. Slechts drie dagen wandelen...

Vanaf de boot wandelen we allereerst naar Burnshope House. Deze estate wordt gerund door Phil, een man met een drank probleem en lange lokken en een vreemde relatie met de owner Christie. En die klaar stond voor een gesprekje in de avond. Het avontuur naar Lanchester met de bos welke in de donkerte van de B-weg toch nog stopte voor mijn wenken werd afgetopt door een kip met zalm en dille in het lokale italiaanse restaurant. Best geweldig. Ow, en de wandeling was ook helemaal prima, hoor. Mooie sceneries met schapen, heuvels en een prima wandelweertje. Enkele impressies:

De impressive abbey van Durham

Ergens onderweg met schapen?

Meer schapen onderweg.... in de avond

De tweede dag gaat richting de Moors, maar nog net niet helemaal. Ik loop tussen Muggleswick en Edmundbyers welke namen mij tot de verbeelding spreken. Vooral de kerk in eerstgenoemde dorpje is de moeite. Het is hier leeg en stil. Ik twijfel wederom om een hermiet te worden. In deze kerk is al een week niemand op bezoek geweest. Nog meer fantastische impressies. Op het einde van de dag wordt het weer prachtig mooi en de sterrenpracht is geweldig. En daarnaast een heerlijk warm haardvuur in de pub. I love it!

De laatste dag is misschien wel de mooiste. Het dorpje Blanchland is geweldig perfecte 18e eeuws beleving. De moors zijn super met de regenachtige en laag hangende luchten. De modder door de bossen. Heel veel seflies volgen nu. Gewoon even omdat ik verliefd op mezelf ben.

Blanchland

Ja, en dan was er dus het bezoek aan Sjoerd en Jaixi. In principe helemaal niet veel gedaan. Maar wel Burns Night. Waar ik eerst heel enthousiast voor was, toen heel bang na de verhalen van Jaixi, en dan op locatie weer heel enthousiast. Volgend jaar knal ik deze zlef in mijn estate!

Voor Burns met Sjoerd en Josie

Puzzelen met Josie

Wat een blij ei! De puzzel is klaar!

Burns Night in actie