zaterdag, februari 18, 2023

Vrouwtje van Stavoren

 Elke maand een vakantie. Dat is het doel van dit jaar. En soms dus twee vakanties in een maand. Ik weet nog niet hoe we daar mee om gaan.... Het geld gaat dit jaar helemaal weg. Maar ook dat nemen we op de koop toe. In het jaar 2024 gaan we weer een andere taktiek doen. De maand februari is een goedkope vakantie. Relatief. Naar het vrouwtje van Stavoren met Agnes. Grootste reden voor deze reis is dat ik Stavoren nu al twee keer probeerde te bezoeken (met Katya en met Jordy) en beide keren mislukte. Nu dus wel. We overnachten in een mooie finse Kota hut in iemands achtertuin. Een hele mooie ervaring en idee voor mijn eigen kleine achtertuin. Als we ooit hier in De Vaan blijven hangen dan. De finse hut had alles wat je nodig had en in de ochtend maakt de kerktoren en de kippen je wakker. Het was wel fris. Maar de pallet kachel deed het goed. De extra vijf euro van de hebberige ex-jappenkamp fries zit me nog wel dwars. Dit is geen gastvrijheid. Hij begrijpt het niet helemaal en is te oud voor dit gebeuren. Enkele impressies van dit onderkomen:

binnen 
buiten
Stavoren zelf was niet heel bijzonder, zoals een beetje te verwachten is na al dat afwachten. Maar wel gaaf om dan eindelijk dat kleine vrouwtje te zien en de Schotse pub. Verder.... kan ik me er weinig van heugen. We rijden door naar de twee echte hoogtepunten. Allereerst de Rode Klif. En ook al is er weinig rood meer van overgebleven en is de klif een laffe grasdijk is het wel bijzondere plek. Met name de steen van het slagveld van Warns, waar de Friezen blijkbaar in 1345 de hooghartige Hollanders versloegen. Hierop volgend hebben we vis gegeten in een heel leuke viskot lnags de kleine haven van Laaxum.
Vis in Laaxum!
De gedenksteen van de Friese slag
Hierna zijn we via Pingjum (leuk dorpje om te wonen als je met culturele dingen bezig wil) en de afsluitdijk wee rnaar huis gegaan. En was deze vakantie dus minder grootschalig als de vorige. Vogl,ende maand wacht on de Ardennen en daarna gaat het in April en Mei echt heel hard los! Wacht maar af....
Ook hebben we nog wat culturele dingen gedaan uiteraard. Het internationale filmfestival in Rotterdam. Eerst samen met Esther naar een vage Japanse soort van vampierfilm en daarna met Ruben (en deels Boaz) naar de winnaar met kleipoppetjes, wereldoorlogen en italianen in Frankrijk. Even later ga ik met Kooper en Assink naar het concert van Candy Dulfer, welke voorgaat met een fantastische maaltijd in Hotel Americain.
Geweldige entourage in hotel Americain!
Zin in de film!
Candy Dulfer
De crew!

Geen opmerkingen: