woensdag, mei 18, 2011

Einde ILWM

Eindelijk lijkt er dan toch nog een einde te zijn gekomen aan alle gekscherige studentenperikelen! Ook een tweede master in Water management loopt tegen haar einde. Er is hard gewerkt, waardoor maar een enkel spannend avontuur is gebeurd afgelopen tijd. Een fietstocht richting Wijk bij Duurstede was een schitterende dag met zonneschijn en een lekker biertje.Uitzicht over de het Valleikanaal-vallei vanaf de Utrechtse heuvelrug Ook was er nog een wandeling over de Posbank. Tot twee maal dezelfde route; eerst met Matthijs en later met de Duitsers en Loic. Maar met die wandeling over de Posbank houd het wel een beetje op. De Duitsers dwars door de bossen Ook hoorde er natuurlijk nog een weekendje Zeeuws-Vlaanderen bij het alles. Even relaxen en de versnipeprde natte stukken natuur van deze uithoek bekijken. Ik lijk geboeid bij een soort van veenpluis, terwijl de ouders met frisse tred door stappen: Hoogtepunt van de laatste weken was echter een bezoek aan het klooster Lilbosch. Om zowel mijn ACT als de thesis te be-eindigen heb ik me daar een paar dagen terug getrokken. Hier worden zowaar outdoor varkens gehouden en de omgeving maande tot rust. Een kleine foto-collage:
Nu moeten we dus weer beginnen met het werken. Suggesties zijn altijd welkom, maar voorlopig gaan we de vingers kruisen en hopen dat er iets te doen is in deze wereld. Geen Oz meer, want die is afgezegd. Misschien een baan in Canada, hoewel ook dat erg ver weg ligt. Er is zowaar een focus om iets in Nederland te vinden en dat is toch wel iets heel idioots. Geld is een erg pijnlijk middel dat het leven onevenredig irritant kan maken. De volgende keer hopelijk meer spanning, want er staan enkele spannende daagjes actief te wachten in de komende weekenden. Ahoy! En de zegen meegenomen... Die hebben we nodig.

vrijdag, april 15, 2011

ACT en weekend Spanje

Je bedoelt: wat is het weer stil vanuit Wageningen? Nou mooi niet! Het is gewoonweg knetterdruk! Er is dit vak genaamd ACT, waar iedereen voor bibbert en beeft. Het is erg druk en zonder sociaal leven, maar op zich wel leuk. Laat ik je nu niet lastig vallen met dat nieuwe project over outdoor pigs in Nederland. Hoewel... Het is een mooi project! Het geeft me idee-en om dit toch op te starten, maar in Nederland, tja. Later meer wellicht. Ik kan je ook wel even een foto laten zien hoe mooi het is. De teamgenoten: En dan op een scharrel varkensboerderij:
Ondanks de drukte van ACT, heb ik het voor elkaar gekregen om ook een lang weekend naar Spanje te gaan. Dit was op aanzet van mijn nieuwe liefde Lena en dus krijg je hier weer eens een keer wat zoete foto's... Nu ja, eigenlijk laat ik je die nu nog even achterwegen. Naast de strandvakantie, die het leven heerlijk zonnig en tot rust bracht, waren er meer dingen om te doen. Zoals een markt in het plaatsje Creixell, waar we onze zomerhuisje hadden gekregen. Ik ben nog een beetje verbaasd hierover op het strand, zoals je hier beneden ziet: En dan Lena met haar oma op de markt op zoek naar het mooiste jurkje. Iets kopen? Ho maar!!!!Zo hebben we ook een dagje Taragona gedaan, wat leuk was vanwege alle mooie romeinse dingen te zien. De road trip naar Lleida was echter het hoogtepunt. In ons kleine kistje reden we door de mooie heuvels van het Catalaanse hoogland. Hier kwamen we aan in het middeleeuwse plaatsje Montblanc, wat echt enorm gaaf is. Een impressie van mijzelf voor de dikke muur: En Lena in een heel leuk hofje net buiten de stad: Na het zien van deze erg mooie stad met haar vele lieve steegjes en doorkijkjes, reisden we door naar een groot kloostercomplex genaamd Poblet. Nabij waren de Mediterraanse bossen erg mooi en nodigden ons uit voor een mooie wandeling: Uiteindelijk hebben ons beiden slippers het begeven en was de reis terug een constante reperatie van de schoeiselen.
Eindelijk aangekomen in Lleida hebben we wat tapas gedaan met mijn oude SPinSMEDE maat David, die ons warm onthaalde ondanks zijn status als werkloze. Zie de foto hierboven.
Nu is het weer thuis in Nederland met voor onze neus de keuze voor waterschap in Doetinchem, terug bij Don Scot in Perth of toch op naar Canada.

zondag, maart 06, 2011

Terug in Wageningen...

Het is tijd voor een korte update. Allereerst: we zijn dus weer terug in Wageningen. Ik woon dan eindelijk voor het eerst eens een keertje in een studentenflat: Asserpark 44 9c 5. Hopsa, zoek dan maar eens uit, waar je heen moet...
Eigenlijk pakt het leven zich hier redelijk op waar het gebleven was voor de zomervakantie. Echter probeer ik het aantal feestjes aanzienlijk te verminderen. Dat betekend dus nog maar twee per week ofzo. Ook de uitstapjes zijn minder geworden. Vandaar dat deze blog een beetje in een saaie afgrond kan gaan glijden. Mensen met idee-en om het weer spannend te maken zijn bij deze uitgenodigd hier vooral te reageren.
Tot nu toe ben ik een keer op stap door het lage land gegaan: Haarlem was het doel. Samen met Loic en Esther van de studie.In Haarlem zagen we allereerst de St. Bavo kerk en het standbeeld van de grote Coster: Daarna zijn we naar het Dolhuis gegaan: een museum over een oud gekkendhuis. Dit was best wel grappig, alhoewel het meeste NEderlands was en das pittig voor de Franse Loic: Nog even een foto van ons allen op een therapeutenbank. Wauw, enerverend! Goed, de weg terug was eigenlijk minstens zo'n groot avontuur, sinds we toch op reis waren en dus ook maar even aanwipten voor bier in Amsterdam en UTrecht. Mooie dag werd uiteindelijk afgesloten in de verschillende huisfeesten en de ic. We zijn echt terug in NL, je zus.
Verder was er dit jaar weer eens een carnevals festijn. Helaas dit keer zonder Jeroen, maar wel met Jeroen als gewoonlijk in Eindhoven. Een fout die we hadden gemaakt was om de avond ervoor nog eens flink laag te gaan in de ic (wederom!). Enfin, je moet wat in Wageningen. Met de meeste maten terug gekeerd uit den vreemde zijn we weer mooi op weg.

zondag, februari 06, 2011

Stellenbosch en de Kaap: afsluiter SA

Het is de laatste dag / avond voor ik terug ga reizen naar Nederland. Ik ben in Kaapstad. Het waait, het waait hier erg hard. Voor mij gaat in het late zonlicht de kabelbaan nog steeds naar de tafelberg. Het lijkt niet altijd te mogen gebeuren, want ik heb zowel de tafelberg als de kaap de goede hoop niet bezocht. Beetje stom, want vandaag had het gekunt. Ik ging eerst voor de kaap de goede hoop, maar strandde in Simonstown bij de penguins, sinds er niet genoeg mensen waren die ook naar de kaap wilden. Daarvoor had ik dan een halve dag gewacht... Toen probeerde ik de Tafelberg, maar door lange rijen in de shoprite kon ik ook die op mijn buik schrijven, nu de avond snel invalt. Enfin, het is hier mooi geweest ondanks al het falen van deze dag.De laatste week was een mooi besluit.
Stellenbosch was een groot feest, sinds het net introtijd voor de nieuwe studenten was. De geplande wijntour viel hierdoor te vervallen. Werkelijk idioot hoeveel mooie vrouwen er hier rond lopen. Ik denk dat Stellenbosch een soort Reykjavik van Afrika is, ofzo:D.
Stellenbosch ging als een vrachtwagen voorbij!

In Kaapstad waren er ook weer de nodige feesten, ontmoette ik Jelmer, heb het fort bezocht en dus de penguins. O, ja; niet te vergeten: Robbeneiland.
Het kasteel waakt over de stad en de tafelberg
De cel van Mandela op Robben eiland.
Ook ik wordt weer losgelaten van Robben eiland
Penguins op Boulder Beach

Ik besef me nu dat ik wel wat van de village aan het overslaan ben, maar meer dan een mooie wandeling, frusterend werk achter kapot gaande computers en een eindfuif met daverende (letterlijke) knal is er niet te melden. Misschien nog de ontdekking van het relaxte meer achter onze village, nog meer idiote braais en een poolparty. Ik heb nu wel een beetje het gevoel dat ik gewoon terug ga naar de PLV, maar niets is minder waar. De eindfuif was werkelijk de laatste keer dat we dit dorp op de grondvesten hebben doen trillen.
De kamer, het meesterwerk van onze stage/afstuderen.

Nu is het dus echt zover om in NL verder te gaan. Geen idee wat me hier te wachten staat. Weliswaar ben ik eerder thuis dan gepland, sinds AirEgypt mijn vlucht over rellend Cairo verzet naar eentje die direct naar Amsterdam gaat. Ik ben benieuwd naar het volgende avontuur! Bedankt ieder van de PLV voor een mooie tijd.

zondag, januari 16, 2011

Vallei van de desolatie en drijvende eilanden

De Spekboom mannen voor de vallei
Het is weer een keertje gebeurd: wederom een nieuw jaar ingeluid op het zuidelijke halfrond. Welgeteld is dit het derde oud-en-nieuw dat zomers verloopt in mijn leven. Sinds het grootste deel van de PLV was leeggelopen voor verschillende vakantie-doeleinden ben ik samen met de Aussie's Mat en Andrew en mijn opeens opgedagen supervisor Bart en diens fam. richting Francis Bay gegaan waar een goede instrumentale band speelde: Goldfish. Dit was een beleving op zich, sinds de gemiddelde leeftijd rond 17 jaren was en de beat snelheid net iets boven het hartritme viel. Enfin, het was een mooie houseparty en geslaagde jaarwisseling, vooral toen Goldfish zelf ging spelen en aftelde naar 2011. Deze band was het namelijk dubbel en dwars waard.
De eerste dagen van het jaar stonden in het teken van werken in de village. Niet veel spanning en sensatie, maar gelukkig was het al snel weer weekend en dat eerste weekend van 2011 moest en zou ik naar de Valley of Desolation gaan. Het moest gebeuren, want ik wilde erg graag de Karoo zien en de leegtes, zoals ik die uit Western Australia kende. De vrijdag avond voor ons (ik, Mad Max en de baron) vertrek hebben we nog het verjaardagsfeest / braai voor de jaardagen van de Baron. Dit was weer eens een klapper voor village-standaarden. Het was een hele lange trip op zaterdag namiddag, maar zo enorm de moeite waard! Werkelijk waar, dit stukje Afrika was uitzonderlijk koel. Zie een paar van de impressie's beneden:WijdsheidThe king Mad Max

We overnachtten in het Sleepy Hollow van de Karoo: Bethesda. Deze kunstenaarsplaats heeft geen straatverlichting of bestrating en is een zandweg door oude pioniershuizen. Extra mooi is het Owl House, welke door een doorgedraaide eenzame tante tot een prularia huis is omgevormd. Niet iedereen was hier even enthousiast over trouwens. Meer cultuur vinden we in Graaff-Reinaat, wat meer monumenten herbergt dan welke stad in SA ook! Een geslaagd avontuur dus!De baron wandeld in het Owl House...Een random street in GRIn de straten van G-R, een beroemd hof?

Afgelopen week sloeg de drukte bij mijn begeleider aan en moesten de pijlstokken in de putten van de boeren in de Baviaanskloof worden geplaatst. Deze zullen een goed idee geven van de grondwaterschommelingen in de rivierbedding. Al met al ging dit best vlot en kon er na achtmaal te vechten met modder, 100 kilo zware betonblokken, vlot bouwwerkzaamheden en een slaapwandelende Jeroen met tevredenheid worden terug gekeken op enkele mooie palen die boven het wateroppervlak uit steken. De putten moet je trouwens gewoon zien als meertjes die zo'n twee meter diep zijn. Op een van deze meertjes dreven trouwens dikke eilandjes veen / planten. We dachten eerst dat de putze (Afrikaans voor put) niet zo diep was sinds er een enorm eiland in het midden lag, maar nadat het eiland plots bewoog zagen we dat het gewoon drijvende planten waren! Wederom een kleine impressie van de werkzaamheden: Eerst wordt de pijlschaal op het blok beton geplakt...De pijlschaal gaat te water en wordt gestuurd naar de place to be.En opeens staat ie daar!

Uiteraard was er ook weer de gewoonlijke controle van het monitoringplot welke mijn onderzoek behelst. Het aantal aangetroffen en opgefuckde schorpioenen kan dit keer op vier worden gezet. Een gemiddelde score :D.

donderdag, december 30, 2010

Xmas 2010

Voor het nieuwe jaar begint nog een korte update. December is namelijk een gezellige en drukke maand, wat een extra berichtje van mijn kant vergt. Allereerst over deze ochtend en de voorgaande twee dagen. Een paar dagen op onszelf de kloof in en wat echt werk verzetten. De monitorings site met allerlei soorten hydrologische meet-apperatuur is nu af. Ook wilde ik een begin maken aan het opzetten van peilschalen in de putten van de boeren hier om op die wijze een idee van de waterstanden te krijgen. Helaas, de konstante miezerregen en tekort aan mankracht deed mij van dit plan afzien en dus was het terug naar huis. Dit was een totaal andere ervaring dan de heenweg. Je moet weten dat de weg naar onze studielocatie niet een snelweg is. Daarentegen! Het is een smal hobbelig pad langs diepe afgronden, door rivieren en met de nodige diepe gaten lukraak in de weg. Na het regenachtige weer van een dag, was het pad veranderd in meer modder, veel meer modder, gliberige stenen, instortende ravijnen, rivieren die tot over je hood komt etc. Daarbij komt ook nog eens de drukke kersttoerisme! Nee, ik moet nu wel weer even tot rust komen, hoor. En o, ja: ik was mijn camara vergeten...
Enfin, een wat rustigere etappe was kerst. Alhoewel... Op de een of andere wijze ben ik gelukkig onder het bungee jumpen uit gekomen. Sinds de jongens onder leiding van Mad Max dit een dag deden voordat ik samen met Nicolein arriveerden. Voor de dagen rond mijn verjaardag stonden er mooie wandelingen (ik wordt echter ouwer, jongens!) door fabuleuze bossen en stijle kustkliffen. Ook op hoog nivo genieten van het leven. Zie hieronder wat van de foto's, want te lange tekst wordt ook boring...
De Baron en Babbelmans voor de suspension bruggen bij TsitsikammaDe Baron en Babbelmans voor de suspension bruggen bij TsitsikammaMysterieuzee bossen. Merk op dat er een idioot op deze foto staat!Mensen van het goede leven met een shake... Wederom de Baron, dit keer met Iwan.Het zwembad is mooi geplaatst, vind Mickey. Babbelmans denkt er het zijne van...

maandag, december 20, 2010

"Stuck in the middle"

Morning after...Terwijl ik mijn computer probeer te redden van een zekere ondergang is het tijd om jullie weer eens op de hoogte te stellen over al mijn avonturen in Zuid Afrika. Ik begin even kort met het slechte nieuws: de oude vaio laptop begint stees vaker blauwe schermen te laten zien; Ik ben mijn beiden USB sticks (incluis data) al eerder kwijtgeraakt ergens in de eerste dagen te Pretoria; en de komende kerstvakantie gaat erg stil worden ivm onrust op de persoonlijk bank.

Enfin, er is ook meer dan genoeg om te jubbelen. Allereerst lijkt het erop dat ik het meeste van mijn gedane werk momenteel kan redden van het oude brik, de vaio. Verder kan ik nog steeds erg blij zijn met de afgelopen vakantie welke nog vers in het geheugen ligt. Een eerste weekje op de village is zwaar en moeilijk op te starten. Het gedane werk is even niet in verhouding met de uren werken. Een feest-weekend in PE maakt veel goed. Waarom gingen we daar ook al weer heen? O, ja: boodschappen. Dit keer hebben we in het weekend ook tijd gehad om het fort te bezoeken.Op het kleine fort van PEDe dagen in het kantoor liepen tot verveling en dus was het eindelijk tijd om de kloof in te gaan. Dit was een zware stint: lange dagen in het veld, veel equipment moeten opknappen, welke niet meer goed werkte en veel geklets met mensen aldaar. Het veldstation was bovendien door apen overhoop gehaald, en hierdoor was er wederom geen stroom meer en was het een kwestie van behelpen met kaarsen. De veld-douche was eigenlijk beter dan ik had verwacht, maar een lek in de pvs leiding zorgde uiteindelijk voor een te lage druk voor het opvullen van onze watertank. Random picture in the fieldSinds we pas laat in de avond terug kwamen, was er dit weekend niet heel veel te gebeuren. We zijn begonnen met het maken van een groentetuin (wat neer komt op spitten) en daarbij hebben we een mooi spekboom haagje aangeplant. Dit is het hoogtepunt van een weekend in de learning village, dus je begrijpt het al: lekker uitgerust om maandag weer te knallen :D. Voor iedereen alvast een mooi aantal feestdagen.

dinsdag, december 07, 2010

Het avontuur Zuid Afrika

Dit was echt een vette reis door het grote Zuid Afrikaanse land. Geen rare avonturen naar Zimbabwe of Malawi of Mocambique ditmaal, maar wel gekkigheid in het land der boeren. Ik zal hier een beknopte weergave geven van de idioterie, ahoeha.

Dag 1 - PE to Chintsa
We begonnen de reis in een Chevy Spark (ipv de Corsa die we hadden gehuurd). Deze auto bracht ons naar Oos London. Deze stad lijkt een beetje op PRetoria, behalve dat er niks te doen is. Alleen het standbeeld van Steve Biko en de Mr. Price is het echt waard deze stad te bezoeken.Biko in Oos London
Dag 2 - Chintsa to Coffee Bay
De dag begint met een intro in de Xhosa cultuur. Ik voel me direct op deze tweede vakantie dag een toerist, haha. Na het verhaaltje gaan we per mountainbike terug naar de backpackers. Het is gaaf om wat rond te fietsen door Afrikaans landschap.Fietsen door TranskeiOp fietsen...
Dag 3 - Coffee Bay
Deze plek was zonder twijfel de gaafste backpackers, maar vreemd genoeg heb ik weinig verhaal en weinig (geen) foto's. Een foto van Coffee Bay? De eerste dag in de Coffee Shack was ik zo dom niet mee te gaan met de activiteit en heb ik wat gerelaxed op het strand en de heuvels. Ik kon Hole in the Wall namelijk niet vinden...

Dag 4 - Coffee Bay to uMthatha
Vandaag: surfen! Om weer op een plank te staan was echt belachelijk gaaf! Door het plezier vertrekken we te laat uit Coffee Bay en stranden in uMthtatha, een plek waar je niet wilt zijn.

Dag 5 - uMthatha - Umzumbe
We reizen vandaag verder door naar de Oribi Gorge. Port St. Johns slaan we helaas over,maar zo zal het nog vaker gaan. Het land is te divers en mooi: elke keer beseffen we dat we langer willen blijven of dat we iets gaafs over geslagen hebben... De Oribi Gorge is een mooi subtropisch regenwoud.Zoeken naar een mooie plek voor de foto
Dag 6 - Umzumbe to St. Lucia
Na een tegenvallende nacht in Umzumbe door heftige regenval en afwezigheid van andere backpackers, vertrekken we naar Durban, waar we de Hare Krishna tempel bezoeken en curry eten. In de Temple of Understanding In St. Lucia is de sportsbar snel gevonden :D.

Dag 7 - St. Lucia
De dag begon erg langzaam door uitval van stroom en water. We besluiten uiteindelijk de hippo-tour te boeken en daarna te gaan bodyboarden. Het bodyboard strand is echter aan de andere kant van een game park. We zien tal van dieren (mijn eerste rhino's etc in Afrika!) en komen zelfs een luipaard tegen! Het gekke was dat we deze enorme kat op de gravel road zagen liggen, 250 m voordat we uit de auto moesten stappen om het strand uit te checken... We hadden toch even onze twijfels. Vage foto van de luipaard Cape Vidal (de body board stek) was briljant: ondanks alle krabben en beesten in het water, lagen de mooie golven er maagdelijk bij. Wow!

Dag 8 - St. Lucia
Deze dag was wederom een toppertje met een bezoek aan het park uMflozo-Hluhluwe. Ik denk dat dit het mooiste park van ZA is, zover ik heb kunnen zien.Safari - The beginningMijn favo-dier in Afrika: de giraffe. Vooral de eerste keer dat ik hem zag langslopen is het vet imposant!
Dag 9 - St. Lucia to Kosy Bay
Na een andere avond vol kansloze shotjes en Afrikaners die hun leider (Blanche LaTerre?) missen en klaar voor oorlog zijn, is het tijd om verder te reizen met een brakke kop. De backpackers in Kosy Bay is wat vaag te vinden, maar een waar tropisch paradijsje.Ons onderkomen De trip naar de supermarkt is weer een ware expeditie, waar de muziek luid uit de speakers klinkt en menig zoeloe op swingt en chanst met het big mama personeel. We hebben een gezellig avondeten met twee andere NL'ers, die ons overhalen morgen mee te gaan naar Ponot d'Ouro, Mocambique.

Dag 10 - Kosy Bay
We arriveren bij de grens van Mocambique, waar de visum prijs de laatste maand explosief gestegen is. Ik zie er geen brood in om twee km verder aan hetzelfde strand te zitten, met het verschil van veel moeite met visum, combi's en zandwegen; en besluit terug te keren naar ZA. Mickey volgt later. We doen weer inkopen bij de Spar die swingt en vertrekken voor een snorkel. Het kost wat moeite om de spot te bereiken, sinds we een brede rivier over moeten waden, maar al snel zitten we met andere witten op een mooi strand en zien veel vissen.Me in front of the fishing nets at the border with Moz
Dag 11 - Kosy Bay to Swaziland
Vandaag was een dag om te vergeten wat betreft de navigatie. We missen een afslag en rijden twee uur lang door fantastisch landschap over een dirt road, welke onze top speed doet dalen naar 10 km/h. .Random picture halverwege de lange dirtroadRandom stad / dorp in Zuid Afrika
We komen uiteindelijk aan in de backpackers, waar we nog wel op tijd zijn voor een goede braai. We proberen House on Fire uit te checken, maar die blijkt gesloten te zijn. Na wederom een interessant gesprek met een Afrikaan is het bedtijd. Ik heb eens mijn tent opgezet en samen met 1,000,000 krekels val ik in slaap. De volgende ochtend wordt ik vroeg wakker door licht en warmte.

Dag 12 - Swaziland to Komatipoort
De ochtend activiteit is quad bike rijden. Ik vlieg maar een keer uit de bocht, dus dat ging best aardig. Gave shit weer! Op de cross We rijden in de middag nog een keer langs House on Fire, een high-class Gaudi-achtig gebouw en komen 's avonds aan in Komatipoort met een temperatuur van 37 graden om half acht en naderend onweer.Totally random Swazi-landschap
Dag 13 - Komatipoort to Graskop
Vandaag bezoeken we het Krugerpark. We zien erg veel impala's, maar de motregen verpest toch wel een beetje het landschap. We krijgen er een beetje genoeg van en met een mooi snelheid en sensation muziek uit de speakers knallen we over de dirt roads. Dit wordt niet zo gewaardeerd door een van de olifanten, woonachtig in Kruger. Gelukkig is onze Corsa toch wat sneller als het erop aan komt en het logge gevaarte achter ons aan begint te rennen... De boze olifant himself!Later zien we nog een andere zwaarlijvig beest met ons oprennen: het lijkt of de neushoorns hier in de avond een blokje om trimmen om af te vallen, denk ik. Via een dikke Baobab boom gaan we uiteindelijk het Kurger uit.En de boomIn de avond nemen we wegen gehuld in dichte mist, met donkere wouden en stijle rotswanden aan weerzijden van de weg. Vermoeid komen we aan in Graskop, waar een enorm gestalte, gehuld in regencape, met een pokalig gezicht en twee stokken ons verwelkomt. Een ware horrorscene, maar gelukkig is dit de beveiliging van het backpackers hier. We eten in een bikerspub met een trotse een-benige eigenaar en een menu van vier keuzes.

Dag 14 - Graskop to Ermelo
Vandaag tijd voor de vallei der foto's: Blyde River Canyon. God's Window blijft mistig voor ons, maar het subtropische regenwoud weer supermooi. Enkele andere viewpoints slaan we over wegens dichte mist. Juist.... Mooi uitz\ichtWe vinden dat Lisbon mooier is dan Berlijn, als het gaat over de watervallen hier. P.s. Een van mijn slipper begeeft het hier. Mickey gooit de goede in Berlyn fall. Ik de andere dan maar.De Lisbon Falls (kijk goed voor de Mickey en meisjes!)
Dag 15 - Ermelo to Warner Beach
Dag der veldslagen! Een zware klim naar Majuba, doet ons tijdschema enorm "verkrappen".Omhoog klimmen naar Majube We rijden snel naar de Bloedrivier veldslag, wat een erg indrukwekkende plek is en zeker doet inspireren.Bij Bloedrivier
Dag 16 - Warner Beach to PieterMaritzburg
Na wederom een van de kansloze pub-avonden is het tijd voor Mickey om te gaan duiken. Zelf slaap ik wat uit en ga weer eens bodyboarden. In PMB slapen we in Sleepy Hollow backpackers, waar we Invictus kijken, een film over Mandela. In de aanliggende kamer lijken de zwarten geen interesse in hun leider te hebben en praten luid door de film. Na de afgelopen dagen weet mijn sympathie voor negers niet helemaal waar te gaan meer.Een wijk
Dag 17 - PieterMaritzburg to Escourt
PMB is gaaf: we bezoeken de geloftekerk en zien het standbeeld van Gandhi. Gandhi - een inspiratiebron hier in PMB van de trein gezet In de middag ontmoeten we Karien, bij wiens neef/nicht we mogen overnachten. Dit is echt supergaaf: een briljant huis met utizicht, een vredevolle avond, honden, pizza, huizelijkheid.

Dag 18 - Escourt
Het is hier lekker. De Drakensbergen zijn echt goddelijk mooi en zonder twijfel niet te missen. De lage bewolking is weggedreven, de hemel is nu helder. We zitten aan een bitterkoude stroomversnelling, waar we ons drinkwater uit halen. Dit is het leven. Leven dat in NL zo weinig mogelijk is.Karien, Mickey en ik op het verste punt in de Drakensbergen en het dichtse genaderd tot Lesotho
Dag 19 - Escourt - Addo
Een laatste dag was een vermoeiende dag met een krankzinnig Mad Max over de wegen van Afrika terug naar huis. De Karoo is ook mooi.Einde

Dit was hem dan eindelijk. Ik hoop dat jullie het hele verhaal hebben kunnen overleven. Donatie's zijn vanaf nu welkom op rek. no. 4726438