Vijf

Ik heb mijn vriendjes en vriendinnetjes in Het Platte Land weer veel te lang laten wachten op de nieuwste updates vanuit het Zuidland! Ik heb een beetje chaotische tijd gehad, dus vandaar dat het wat langer duurde. Wat ik precies gedaan heb de weken na Oud-en-Nieuw weet ik eigenlijk niet meer precies, waarschijnlijk wat gewerkt :P. Enfin, Ik heb in de afgelopen weken voor het eerst geklommen (samen met Ned, Andy en Agnes) in een ware klimhal! Dat was wel grappig; ik heb geloof ik nog steeds hoogtevrees! Ook hebben we gebruik gemaakt van het mooie weer en een outdoor film gekeken (Little Miss Sunshine is the classic van 2006!!!). Afgelopen vrijdag kwamen mijn ouders langs, precies tijdens Australia Day! Mooi vuurwerk werd speciaal voor hen afgestoken en heel Perth was een groot voetpad geworden, wat een chaos! Verder moesten ze natuurlijk worden rondgelijd door de Australische uitgestrektheid: The Pinnacles, Kalbarri, New Norcia en het rijden door de Wheatbelt waren de grootste attractie's! De dag nadat we aankwamen moets ik direct het veld in en ben een dag bezig geweest watermonsters te nemen van het zoute grondwater in Tammin, dat op een diepte van 60 tot 150 cm onder de grond ligt! Genoeg water, maar totaal useless! Enkele keren heb ik het durven te proeven en het is inderdaad minstens zo zout als de Indische Oceaan!


Bovenstaande foto begint redelijk Geologisch te worden, he? Nou, ik kan je vertellen dat In KAlbarri heel wat foto's gemaakt zijn van Geologische fenomenen! Het was gewoon zo duidelijk een paleo-Waddenzee daar! Enorm mooie waveripples in alle maten, wave ripples, die in loodrechte directies op elkaar staan, overduidelijke burrows in alle maten, mud-cracks en zelfs gezandstraalde stranden! Dit was echt superbriljant! Goed, ik blijf een ware sedi, die het niet zo hebben moet van getalletjes enzo; geef mij maar real life stenen! Nog mooier werd het toen ik in de stenen een fossiele spons vond en later op het strand van Kalbarri een ware natuurlijke spons op het strand zag liggen! Tjee, Geologische Hoogtepunten noem ik dat!

Vier (opnieuw)

Goed, de vorige post was van zulk een hoge en onuitsprekelijk informatieve kwaliteit, dat ik niet durfde dit hoogtepunt in blog-posts te verwijderen. Vandaar deze nieuwe post met foto's (voor het geval dat je dit sneller leest dan de foto's er zijn; heb geduld...).
Een kort relaas van de kerst en het oud-en-nieuw is op dit moment wel op zijn plaats. Mijn normale winterdip tijdens deze gezellige feestdagen mocht, ondanks het mooie weer alhier (de zomer), niet onderdoen voor de Neerlandse versies. Hoe dan ook: als gewoonlijk heb ik me weer super vermaakt.

Allereerst was daar de BBQ op het strand tijdens kerstdag! Die mag genoteerd worden als uniek moment in het leven van mijn persoontje. Kerstgevoelens zijn ver te zoeken, maar een BBQ en bier is altijd welkom natuurlijk! Helaas heb ik enige verbrandingen aan dit festijn overgehouden...
Mijn intentie's om tussen kerst en oud-en-nieuw te gaan werken hebben slechts kort stand gehouden. Het lezen van boeken is mij wederom ten deel gevallen en met vreugde ben ik weer begonnen de hoogstaande literatuur van de oude wereld te gaan lezen! Hiephoei! Door alle afstudeer-stress en internship-geregel had ik daar lange tijd weinig tijd voor gehad.
Voor oud-en-nieuw ging de weg richting Geraldton, samen met Alwin, Angela en Casey. Laatst genoemde woont in deze stad (een van de grotere in WA met 20.000 inwoners) en had een huis voor haar alleen tijdens de feestdagen. Dit huis was in vele opzichten goed bewoonbaar: groot, een zwembad in de achtertuin, een koelkast met ijsblokjes-apperatus en vele andere genoegelijke details. Naast de haute cuisine, ten uitvoere gebracht door de dames in ons gezelschap (ik zal zwijgen over het pannekoeken-experiment van Alwin en mij), hadden we ook tijd om de omgeving enigszins te verkennen.


De kusten van Kalbari waren behoorlijk impressive, helemaal wanneer je in het achterhoofd houdt dat hier onze voorvaderen menigmaal het lot van schipbruik beschoren was en het echt wel een paradijselijke plek is, die onbereikbaar lijkt vanaf de oceaan. Verder konden we genieten van een bottomless pool "in the middle of nowhere", waar je heerlijk kon zwemmen en genieten van de briljante kalk- en zandsteenlithologie-en. En natuurlijk was daar Geraldton! New Year's Eve werd een grote cocktailparty in het teken van een sauna, een zwembad, een karaoke en een nieuwjaarsduik om 12 uur lokale Nederlandse tijd. Al met al: het gevoel van oud-en-nieuw was niet helemaal aanwezig (vuurwerk? volgende ochtend iedereen brak?), maar dit was zonder enige twijfel onvergetelijk! Hoe raar, "how bizarre"!
De eerste dag van het jaar des Heeren 2007 mocht ik voor het eerst in Australia op een board staan: sandboarden in de duinen; hierbij was ik totaal de held op sokken en heb ditmaal mijn onovertroffen moed onder stoelen en banken geschoven. Enfin, de bus reed de tweede weer gewoon terug uit Geraldton naar Perth en nu zijn we dus weer aan de slag. Tijd voor een nieuw jaar hard werken. We spreken elkaar vast nog wel ergens in dit jaar. Houdoe!



p.s. De foto's zijn geripped van Alwin's Blog zonder copyright.
p.p.s. Mijn zeer grote dankbetuigingen wil ik hier graag uiten aan de mensen die mij (verdwaald in Australia zijnde) een verjaardags/feestdags (e-)kaart hebben toegezonden. Ik ben hier zeer blij mee!

Vier

ALLEREERST EEN GELUKKIG 2007!

REST VOLGT...

drie

Een korte post zonder foto's (misschien moet ik toch zelf eens zo'n ding gaan aanschaffen...). De afgelopen weken ben ik nog wat meer Australisch geworden. Op het moment dat ik dit schrijf is de laatste dag van de befaamde "Ashes" begonnen. Na vijf dagen (lees: volle dagen van 's ochtends tot 's avonds) komt er dan eindelijk een einde aan dit sprankelende event. Voor degene die ignorant in hun eigen gesloten wereldje leven en geen flauw idee hebben waarover ik praat: de "Ashes" is de cricket wedstrijd (let wel: een "testgame") tussen Engeland en Australia. Zelf heb ik ook een klein beetje aan dit event meegedaan. De twenty20's is een wedstrijd ervoor, waarbij de knakkers van twintig jaar geleden weer eens een balletje slaan. Drie uur genieten met picknick, een beetje lullen, af en toe een mexican wave en natuurlijk rare australische uitroepen, uitdrukkingen enzovoorts produceren. Grappig is dat. Na drie uur kreeg ik de smaak misschien wel wat te pakken, maar toen liep deze wedstrijd al af! Oude knakkers hebben ook een conditie van niks!
Een zeer enerverende ervaring dus, die wel deze hele post zou kunnen vullen! Maar er is meer gebeurd. Ik heb mezelf afgelopen week onvergeeflijk gedragen en in het geheel niet een barbie opgestookt! Das rampspoed! Het gaat niet goed met mij en het wordt tijd je zorgen te maken! Enfin, Na het laatste weekend dat ik hier had gepost heb ik twee rustige weekenden gehad: Twee weken terug lekker rond gelopen in Freo samen met Ilse; dit dorpje nabij Perth (lees: vast aan Perth) is behoorlijk oud (lees: relatief oud met 200 jaren) en herbergt een mooie gevangenis, die we niet hebben bezocht en een haven vanwaar je naar het eiland Rottnest (Rattenest!) kunt gaan; wat we ook niet gedaan hebben! Wel hebben we de markten (lees: rommelige winkels) bezocht en zijn we in het WA maritieme museum geweest, waar ik me weer helemaal thuis voelde tussen al die Neerlandse pracht en praal welke hier is gestrand! (Rub: het Bushtucker verhaal sloot prima aan op dit bezoek! Dank!)
Komende week is de laatste werkweek voor de kerstvakantie (iedereen heeft hier trouwens al wel zomervakantie nu...). Dus hopelijk bericht ik de volgende keer wel weer met een paar foto'tjes enzo. Of niet! Gegroet voor nu!

Twee en een half

Vervelende blogspot! Mijn technische abiliteiten slagen er niet in om een normale post aan te brengen! De helft van de vorige post is dus afwezig!
Enfin, afgelopen woensdag kwam Olwin terug uit Meek (d.i. het hete deel van de outback). Samen met Ilse zijn we er dus weer op uit getrokken in het weekend. Ons plan was naar New Norcia te rijden en dan op de terugweg in NP Walyunga rond te wandelen. New Norcia was best wel bijzonder: een Benedictijns kloosterstadje op de laatste stukjes vruchtbare aarde van de Wheatbelt! Het aantal toeristen was niet erg hoog en daardoor werd deze speciale plek niet echt verpest. Helaas hebben we geen monnik kunnen spotten... (ik ben er trouwens van overtuigd dat er eentje in de auto zat die langs reed!)
Een wonderbaarlijke vier uren brachten we door in het godsstadje en hierdoor restte ons slechts een half uur in Walyunga. Genoeg tijd om te zien dat we hier terug willen! De Avon River ziet er heel uitdagend uit om met een kano af te varen!
Zondag getracht om een beetje van Sinterklaas te vieren. Ondanks mijn sjaal, de pepernoten en andere sinterklaas snoep, was de BBQ toch wel klapper (nee, er is nog geen zondag voorbij gegaan zonder barbie idd). Het leven is hier af en toe best goed!
Nu moet ik weer werken, dus tot de volgende keer, vriendjes en vriendinnetjes!

Twee

Dit bericht zal dan toch de foto's en verhalen van mijn allereerste roadtrip gaan bevatten! Mijn eerste weekend was een goede verkenning van enkele parken in de directe omgeving van Perth. We hebben hier lekker rondgelopen en ik kon meteen kennis maken met de typische inwoners van Australie: kangaroo's, koala's en gevaarlijke slangen (die slang zagen we gelukkig vanuit de auto!). Ook hebben we een zeer mooie grot bezocht (zie achtergrond van de foto!). Zeer indrukwekkende stalagmieten en -tieten, met de gedreven uitleg van een zeer vriendelijke ranger, die zichzelf in zijn tuin douched om geen water te verspillen. Het bezoek van enkele karakteristieke dorpen in de darling ranges op de tweede dag geeft een goede indruk van de lokale bevolking: of er zijn veel sprinkhanen of er zijn veel Hanson poster. Ik ben gek op de Australische plattelanders!

Een

Een eerste bericht vanuit Australie! De afgelopen weken ben ik langzaam begonnen mezelf in te burgeren als Australier; heb ik rustig een begin gemaakt met hetgeen ik hier voor naartoe ben gekomen en heb wat rondgekeken om een eerste indruk te krijgen van dit eilandje...
De reis richting mijn nieuwe werkplek kon niet beter verlopen: in Nederland geteisterd door files, de rest van de wereld gewoon soepeltjes doorstromend! Het onthaal op de vroege ochtend in Perth was prima. De reis van twee dagen zorgde ervoor dat ik niet heel erg last had van een tijdsverschil-ziekte en op mijn nieuwe fiets ben ik dezelfde dag wat wezen rond toeren in de suburbs van Perth. Een zogenaamde Magpie liet mij helaas de harde werkelijkheid weten: een lage vlucht over mijn hoofd liet de afgunst van de Australische wildebrassen gelden! Gelukkig dat je hier met een helm op moet fietsen... Maandag tot en met vrijdag mocht ik direct aan de slag, zij het op het relaxe, Australische tempo.
Mijn eerste echte weekend was het tijd voor een roadtrip samen met Ilse (jaja, geologen van jaartje 2001 zijn er hier in grote getalen aanwezig!). Ik was erg blij even de suburbs uit te mogen zijn en heb me vergaapt aan prachtige slangen, roo's over wiens poten je kan rijden en vele andere eigenaardigheden.

Deze week mocht ik mij eerste veldwerk meemaken: samen met mijn Duitse collega Andi reisde we af naar de wheatbelt, waar mijn onderzoeksterrein ligt. Simpel gezegd: de wheatbelt is een gebied met heel veel boeren activiteit, die last hebben van zout door stijgend grondwater. Ons hotel in Yealering was prachtig gelegen en op onze laatste avond mochten we het bier zelfs delen met enkele graan-keurders, die het verblijf nog eens extra veraangenaamde. Metingen zijn trouwens hopeloos mislukt door falende apperatuur (dit is gelukkig niet waarheid gebleken kan ik een week later melden na de analyse van onze data!); moterpech op de terugreis belette ons er bijna van terug in Perth te kunnen komen.

Toch maar een blogspot...

De onnavolgbare activiteiten van mijn leven hebben ditmaal geleid tot dit kweeksel... Een weblog. Om al het doen en laten van de mens op reis te kunnen volgen, heeft men dit principe uitgevonden. Nu mij een reis naar de andere kant van de wereld wacht, ben ik ook maar aan dit fenomeen begonnen. Om mijn studie geheel tot voltooiing te brengen heeft mij het lot gebracht naar PErth (ik weet niet, maar ik kan geen PErth schrijven zonder de eerste twee letters als hoofdletters). Hier ga ik bij het CSIRO een paar maanden het team versterken (www.csiro.au???). Deze blog zal helaas uitermate saai worden, omdat mijn spectaculaire belevingen en ontdekkingen zich merendeels zullen afspelen in de systeemkast van een personal computer.
Wat is mijn rol de komende maanden in PErth? Dat is de grote vraag! Je blijkt er te kunnen surfen, maar ook heel goed te kunnen modelleren van de waterhuishouding in een zoute woestijn, die toch nog iets zal kunnen gaan opleveren. Ik houd U op de hoogte!