Een

Een eerste bericht vanuit Australie! De afgelopen weken ben ik langzaam begonnen mezelf in te burgeren als Australier; heb ik rustig een begin gemaakt met hetgeen ik hier voor naartoe ben gekomen en heb wat rondgekeken om een eerste indruk te krijgen van dit eilandje...
De reis richting mijn nieuwe werkplek kon niet beter verlopen: in Nederland geteisterd door files, de rest van de wereld gewoon soepeltjes doorstromend! Het onthaal op de vroege ochtend in Perth was prima. De reis van twee dagen zorgde ervoor dat ik niet heel erg last had van een tijdsverschil-ziekte en op mijn nieuwe fiets ben ik dezelfde dag wat wezen rond toeren in de suburbs van Perth. Een zogenaamde Magpie liet mij helaas de harde werkelijkheid weten: een lage vlucht over mijn hoofd liet de afgunst van de Australische wildebrassen gelden! Gelukkig dat je hier met een helm op moet fietsen... Maandag tot en met vrijdag mocht ik direct aan de slag, zij het op het relaxe, Australische tempo.
Mijn eerste echte weekend was het tijd voor een roadtrip samen met Ilse (jaja, geologen van jaartje 2001 zijn er hier in grote getalen aanwezig!). Ik was erg blij even de suburbs uit te mogen zijn en heb me vergaapt aan prachtige slangen, roo's over wiens poten je kan rijden en vele andere eigenaardigheden.

Deze week mocht ik mij eerste veldwerk meemaken: samen met mijn Duitse collega Andi reisde we af naar de wheatbelt, waar mijn onderzoeksterrein ligt. Simpel gezegd: de wheatbelt is een gebied met heel veel boeren activiteit, die last hebben van zout door stijgend grondwater. Ons hotel in Yealering was prachtig gelegen en op onze laatste avond mochten we het bier zelfs delen met enkele graan-keurders, die het verblijf nog eens extra veraangenaamde. Metingen zijn trouwens hopeloos mislukt door falende apperatuur (dit is gelukkig niet waarheid gebleken kan ik een week later melden na de analyse van onze data!); moterpech op de terugreis belette ons er bijna van terug in Perth te kunnen komen.