Grote Uzbekistan reis

 Wat een mooie reis. Een nieuwe top drie reis. Het langverwachte bezoek aan Oezbekistan. Met een groepsreis, wat enorm beviel. Ik had niet heel veel zenuwen voor deze reis ondanks dat het met een groep onbekenden zou zijn. Ik had met name zin in de reis om de droom bestemming en de verwachtte Indische taferelen. Die taferelen waren er overigens niet. Het land is schoon, ontwikkeld en fijn als een europees land. Minder rommelig dan Spanje bijvoorbeeld. Islamitisch met een vodka erbij. Ik ontmoet op Schiphopl al de eersten van de reis.

Dag 1. De eerste dag komen we in Tashkent aan. Hier bezoeken we een enorme bazar, het Plof center en ga ik naar de kapper. De eerste avond met de groep brengt ons samen met een heerlijke bier en het feit dat dit land schijt goedkoop is.

Timoer de lame en machtige van Uzbeki

Pil;af in de maak!

Heel mooie mensen :)

Bier....

Dag 2. We gaan de volgende dag alweer in het vliegtuig. Een kleiner toestel brengt ons naar toeristen hoofdstad Khiva. /wat een mooie plek! Ik ga niet verder mee met de groep naar nog een bazar (die later dicht bleek) en loop zelf te dolen door de kleine straatjes. De enorme minaret, die pas deels is afgebouwd en vol zit met blauw mozaik. De moskee met houten pilaren die heerlijk geuren en een binnentuin vrij laten in de zon. Het museumpje voor zijde, waar ik hard mijn hoofd stoot en een stuk waardeloze stof koop. Later samen met een paar anderen over de muur gelopen.

De moskee met houten pilaren

Impressie 1

Impressie 2: vader van de metemtica en algoritmes

Random foto met Jetske en Dali voor het mozaik

Dag 3. De dag er op ga ik toch maar mee naar het bezoek van de forten. Deze forten zijn allemaal groetendeels verwoest en er is weinig van over, maar geeft wel een mooie uitstap de woestijn in. De forten van Kashbek. We gebruiken drie taxi's en ik zit met mijn kamergenoot Alexander en het koppeltje. Het is heerlijk warm en lekker wandelen de heuvelforten op.

In de woestijn

Dansen met de lokale toeristen entertainment tijdens thee sessie

Mijn kamergenoot de fotograaf

Halverwege het fort?

Een ronde rennen

Dag 4+5. Een reisdag, waarbij mijn kamergenoot door een glasplaat loopt en een lelijk aantal lidtekens voor het leven oploopt en de stoep rood kleurt. In de avond lopen we met een kleine groep door naar het toeristische centrum van Buchara. Deze stad is mijn favoriet. Samen met de houten pilaren moskee van Khiva en het latere Rejestan plein in Samarkand. In Buchara heb ik een vrije ochtend en geniet ik van het werkelijke leven in de achterwijken. De stad is wederom heel erg mooi met wederom het blauwe mozaik. De muziek hier op het moskee plein is fantastisch, maar de jongens worden weggestuurd door de iman.

In de bus

Op het mooi verlichte plein direct de eerste dag!

Het plein overdag

Avicena komt uit Buxoro!

Achterstraten

De bron van Ayyub

Nog een mausuleum

Typische moskee structuur

Avondeten in Buxoro met Vera, Alexander en Farid (Zaifan)

Dag 6. De reis vervolgt richgting het Yurt kamp in de woestijn, via het fort van Alexander de grote, waar met name de waterbron met puur water indruk op me maakte. Het yurt kamp is leuk en de zachte wind door de struiken maakt indruk. Het slapen onder de sterrennacht trek ik niet door de stilte en eenzaamheid, maar geeft wel enorm veel indruk. Er ontstaan strubbelingen in de groep door een terror Yolanda die zich graag opgeeft als sociaal kundige zuster.

De bron

Als drinkwater gebruikt

Het Yurtkamp

Een rondje op de kameel

Dag 7-9. "The wise man relies on his endeuvor and action, the fool relies on his riches." Smarkand, Samarkand! Het Rejestan plein doet me aan de grond genageld staan en later heerlijk meezwijmen met de lichtshow en muziek en druppels regen en een leuke meid naast me. Ik heb zoveel geluk! De stad is veel groter dan wat we tot nu toe gezien hebben. Naast het enorme complex van Rejestan plein is er de dodenstad die veel indruk maakt met name door de tombe van de zus Charine, waarbij het plafond koepel met goed lijkt te zijn gespikkeld door de miniscule gaatjes van zonlicht. We rijden nog door de beregen naar de geboorteplaats van Timoer, waar iets minder te zien is.

Esther Baleur wilde een balon, dus koop ik die voor haar....

Wat een plein!

De dodenstad

Binnen het Rejestan complex

De bergen door naar het voormalige enorme paleis en geboorteplek van Timur

Eeen burger op de laatste dag

De synagoge

De moskee met Jade graf van Timur en zijn leraar

Bij Ulegh Bech en zijn observatorium

Laatste dagen: We komen weer terug in Tashkent en het begint pijnlijk duidelijk te worden dat aan alles goeds een einde komt. We moeten weer afscheid gaan nemen van dit geweldige land en de fantastische mensen en natuurlijk ook vande groep :(. De stad bezoeken we nogmaals met diens bazar en een kerk. De laatste dag wordt gebruikt voor een vreemd uitstapje richting de uitlopers van de Himalaya en sneeuw. We nemen afscheid met een dansje in de nacht van het land.

Het museum van onze Timour

Ons hotel

De metro

sneeuw 

bergen

Random day....

Einddansje

C-mine

April ging snel en een beetje saai. De Oeganda reis ging op het laatste moment niet door als gevolg van foutieve informatie over het visum. Na het avontuur met de jongens wordt het weer iets beter, maar ook weer niet echt. Ik ga op wandelen met Yaelle, waarvan geen foto's zijn. En pa komt langs om lekker te timmeren. De tuin wordt beetje bij beetje ingericht. Allemaal kleine gebeurtenissen. Het debakel Uganda vindt haar self fullfilling prophecy. Nou ja.... Zie hier maar wat foto's.

Met pa bij tante Sjaar

De tuin van boven stap 1

De nieuwe kamer

Uiteten met de boys in Den Bosch

De marathon

Zo zie je maar. Dan waren er nog wat andere dingen, zoals de japanse hobby, waarbij ik Nishis aan doe tot tweemaal toe zelfs. En de japanse tuin in hasselt bezoek met Agnes. 

Concewrt is Alma- lente editie

Nishi

En dan omdat de reis naar Uganda niet door ging ben ik maar een weekendje naar de Vlaamse Kempen in d eomgeving van Genk gegaan. Eerst een nacht in het Java huis en daarna door naar de Japanse tuin, waar een honden iets was. Toendoor naar C-mine. Dat was erg leuk! En dat tonen de foto's die volgen dan ook. We eindigen bij het meer van de Kempen, alwaar ik een steen vandaan neem en we een flinke klim moeten doen. Alsof de toren van de C-mine niet al voldoende was. We modderen dus nog altijd door. En ik mis nog altijd mijn meisje..... Life is a drag and a shit sometimes. We cannot always chose what we want to.

Kunstig labyrinth met veel foto;s

Aan de geluidsding voor het museum

Labyrinth van boven

De steen en het meer

Foto;s in het labyrinth wederom

Laatste foto van de bock

Postscriptum: vandaag weer eens een mooi evenement met Jelle. Hij had een video constructie gezien van dali en gaudi. Ik ben enorme fan van deze twee heren en dus was ik zeker van de partij. Inde Fabrique de Lumieres hebben we de laatste dag van april dus nog even enorm genoten! Volgende post wordt weer een heel groot avontuur, dus zet je schrap!

Dali...

Gaudi....

Ardennen met de boys

Het was weer tijd voor een onbezonnen avontuur met de boys Roel en Jordy. Dit maal een weekend in een boomhut in de Franse Ardennen. Spoiler: de boomhut is nog heel na Roel en Roel kwam op de terugweg er achter dat we in Frankrijk waren.

De zonnige zaterdag rijdens we gezamelijk vanuit Den Bosch naar de Ardennen. Daar nuttigen we een vies broodje en zo bij het tankstation voor veel te veel geld. We zien de wijnerij van Bon Baron, wat een industrieterrein is en nemen een stop in Dinant. Dinant is heerlijk zonnig en mooi. We wandelen rustige langs de MAas en rijden daarna door naar onze boomhut. Door ellenlange bossen en met het gevoel in het nergensland te zijn. Uiteindelijk op het einde van een smal grondweggetje staan daar twee boomhutten, waarvan de meest lompe de onze wordt. We worden geholpen door de aardige mevrouw en settlen na een bezoek aan de intermarche. Eten aan het kampvuur. Roel die zich enthousiat maakt om dalijk liederen te zingen op zijn gitaar. Enfin. De wind steekt op, de regen komt en we verkassen aar binnen. Wel nadat het eten verobbert is. Drank wordt karig gebruikt. Binnen spendeert Roel luidkeels met zingen en wij met chillen. Mijn hoofd op het matras is teken van slaap. Diepe slaap.

Dinant kerk

Aankomst in de boomhut

Avondsessie (0%!!!)

De volgende dag start goed. Een rondje rennen en een duik in de Semois! Maar daarna komt de regen van d eavond ervoor toch weer terug. En we moeten dus even binnen wachten tot dat de regen minder wordt. Dit is op zich best chil. Er is goed ontbijt en geen haast om de boomhut te verlaten. Fijn!

Maar dan toch gaat de wandeling beginnen. Het is even droog. En daarna regent het weer. De paraplu van Jordy helpt. Roel loopt langzaam wegens hartproblemen. We lopen door mooie bossen naar een uitzichtpunt tussen de rotsen. De zon schijnt weer! Daarna gaat het de heuvel af naar een plaatsje waar de Semois de Maas in stroomt. We eten bij de plaatselijke snackbar Le petit Bateau. Ik ren op en neer naar het pin automaat. De route terug gaat langs de rivier. Weer met regen. En water uit heuvelbeekjes. Roel haalt het tot halverwege en pikken we met de auto op. Zijn deur heeft de godganse dag open gestaan, maar niks is gestolen. Wat een geluk!

Voetjes warmen in de ochtend

Wandelen in de regen

Foto van mosbos

Tweemaal de top

Het rondje rennen in de ochtend

Uitzicht op de boomhutten

Dan was er ook nog het uitje met Agnes naar het strand van d eMaasvlakte waar we mooie foto's maken. Hier een impressie. Verder zijn er sollicitaties, klussen en zeikweer. Een saai theaterstuk van Don Quichote en molens met patat en Esther. De marathon is afgezegd voor Zaltbommel. We gaan door! 

Agnes in het maanlicht

Ik bij een enorme windmolen

Vrouwtje van Stavoren

 Elke maand een vakantie. Dat is het doel van dit jaar. En soms dus twee vakanties in een maand. Ik weet nog niet hoe we daar mee om gaan.... Het geld gaat dit jaar helemaal weg. Maar ook dat nemen we op de koop toe. In het jaar 2024 gaan we weer een andere taktiek doen. De maand februari is een goedkope vakantie. Relatief. Naar het vrouwtje van Stavoren met Agnes. Grootste reden voor deze reis is dat ik Stavoren nu al twee keer probeerde te bezoeken (met Katya en met Jordy) en beide keren mislukte. Nu dus wel. We overnachten in een mooie finse Kota hut in iemands achtertuin. Een hele mooie ervaring en idee voor mijn eigen kleine achtertuin. Als we ooit hier in De Vaan blijven hangen dan. De finse hut had alles wat je nodig had en in de ochtend maakt de kerktoren en de kippen je wakker. Het was wel fris. Maar de pallet kachel deed het goed. De extra vijf euro van de hebberige ex-jappenkamp fries zit me nog wel dwars. Dit is geen gastvrijheid. Hij begrijpt het niet helemaal en is te oud voor dit gebeuren. Enkele impressies van dit onderkomen:

binnen 

buiten

Stavoren zelf was niet heel bijzonder, zoals een beetje te verwachten is na al dat afwachten. Maar wel gaaf om dan eindelijk dat kleine vrouwtje te zien en de Schotse pub. Verder.... kan ik me er weinig van heugen. We rijden door naar de twee echte hoogtepunten. Allereerst de Rode Klif. En ook al is er weinig rood meer van overgebleven en is de klif een laffe grasdijk is het wel bijzondere plek. Met name de steen van het slagveld van Warns, waar de Friezen blijkbaar in 1345 de hooghartige Hollanders versloegen. Hierop volgend hebben we vis gegeten in een heel leuke viskot lnags de kleine haven van Laaxum.

Vis in Laaxum!

De gedenksteen van de Friese slag

Hierna zijn we via Pingjum (leuk dorpje om te wonen als je met culturele dingen bezig wil) en de afsluitdijk wee rnaar huis gegaan. En was deze vakantie dus minder grootschalig als de vorige. Vogl,ende maand wacht on de Ardennen en daarna gaat het in April en Mei echt heel hard los! Wacht maar af....

Ook hebben we nog wat culturele dingen gedaan uiteraard. Het internationale filmfestival in Rotterdam. Eerst samen met Esther naar een vage Japanse soort van vampierfilm en daarna met Ruben (en deels Boaz) naar de winnaar met kleipoppetjes, wereldoorlogen en italianen in Frankrijk. Even later ga ik met Kooper en Assink naar het concert van Candy Dulfer, welke voorgaat met een fantastische maaltijd in Hotel Americain.

Geweldige entourage in hotel Americain!

Zin in de film!

Candy Dulfer

De crew!