Jah, boppies. Het is weer tijd voor een nieuwe blog, want de afgelopen twee weekenden waren weer spannend. Allereerst met ma op de boot naar de stad London. De boot is een fijne wijze van reizen, alhoewel we niks hebben gezien. Weliswaar lekker geslapen. Beetje onverdeeld qua prijs in vergelijking tot de bus van Lena en Sarah (inclusief boot!). Hoe het ook zij, na de nachtelijke bootreis en een treinritje kwamen we aan in London, waar we direct richting Harrolds gingen voor een shirtje. Buckingham Palace werd afgewerkt, de verkeerde hoek van Hyde Park en daarna hadden we een meet en greet met Lena, Sarah en Rachel, die in Londonse buurten woont. We zouden meeten in Camden Town. En dat was erg gaaf, want hier was een enorm marktencomplex met allerlei hebbe-dingetjes. Ideaal voor al die meiden. Het was iig een hoogtepunt volgens velen en misschien zelfs volgens mij! Zoiezo vond ik het fijn om Lena weer even te zien hier, haha. Na een ijsthee van organische komaf scheiden wij ons weer af van de meiden. Zij teru gnaar huis, wij naar de Tower, waar we de wisseling van de wacht miste en eigenlijk nog te vol zaten om echt wat te eten.
De volgende dag ging het op de culturele tour: Engels ontbijt, Het parlementsgebouw en Big Ben, Greenwich (bijna verpest door de belachelijke prijs en de paralympics i.r.t. de toegang) en oh, ja nog een museum: natural history museum, waar ik dan eindelijk op de foto kon met een dodo! MOOI! Ook de sportronde in een Londons park was hemels. Heerlijk om door de stad heen te rennen; het voelt echt of je thuis bent! Hier onder een korte impressie met foto's:
De klok van Greenwich tijd
De dodo's!
Ma voor het parlementsgebouw en de Big Ben, die werkelijk hetzelfde geluid geeft als onze ouderlijke klok!
Na goed, er was nog veel meer dat we die dag deden (de Shard, de Tower Bridge, de London bridge, de voettunnel etc. etc.), maar de volgende dag moesten we alweer terug. Een blik in het British Museum, met de steen van Rosetta en vele oeroude objecten deed ons nog even een moment stilstaan bij het stelen van het Britse Rijk. Daarna was het in de trein en met een tussen stop in Colchester voor de reden dat dit een van de oudste steden van Engeland is, mochten we nog genieten van stralende zonneschijn op een grasveld tussen de Natives.
Het weekend erop bleek ook weer in het teken van zon te staan. Na een stressige voorbereiding (lees: geen) hadden Lena en ik ons gewaagd om het eiland Terschelling te ontdekken. Met de auto volgestouwd na werk en studie richting het noorden sjezen dus. De boot nog net op tijd pakken met een frietje speciaal en kroket in de hand, omdat ik zo goed een gratis parkeerplek aan de andere kant van de stad had gevonden. Met de neervallende zon bleek de boot er iets langer over te doen dan we hadden bedacht: twee uur later aan wal van West Terschelling was het pikkedonker en werd er met het nodige geluk de camping gevonden. De volgende dag zagen we pas waar we waren. De hete zon brandde ons de tent uit.
Lena voor West Terschellling met haar Brandaris vuurtoren
Die dag zouden we een groot avontuur per fiets ondernemen, helemaal naar de Boschplaat. Dit ongerepte stukje natuur is overweldigend groot en we zouden niet de volledige afmetingen te weten komen, daar al spoedig ons gevoel zei dat we beter lekker op het strand en de duinen konden chillen. Dus geen tocht tot het einde van dat verdomd zandige pad, maar gewoon mooie plaatjes, een frisse duik en genieten. Die avond hadden we een heerlijke maaltijd in zonder meer het beste restaurant van het eiland en een close encounter met een van mijn jeugdhelden, de heer Barentz. Wederom een korte foto-impressie:
Gewoon omdat ie zo lief is
Lena in de duinen
Op de achtergrond de uitgestrektheid van de Boschplaat
Barentzoon en enkele koele personages...
