Maart is traditie getrouw de maand voor veel activi-teiten geworden (net als mei en juni trouwens). Er zijn in Maart twee activiteiten die van vorig jaar dit jaar worden herhaald. Te weten: bezoek aan Jelmer in Bremen en ten tweede een winter tracking met Wageningen crew. Dit jaar is alleen de volgorde omgedraaid. Hier dus een kort verslag van de winter tracking. Ditmaal dus duidelijk in de winter, alhoewel de maand Maart wel tot de meteorologische wintermaanden behoort. De tweede dag van Maart reisde ik af naar de Baron en Baselmans om met deze twee lieden de bus en trein in te stappen om ons richting Arnhem en verder te transporteren. Eerste idee was om vanuit Apeldoorn naar Renkum terug te lopen, het werd uiteindelijk vanuit Dieren. Dit was prima genoeg.
Het was beslist koud. Toch ging de tocht voortvarend van leest. Allereerst de glooiende bergen van het Onzalige bos, waar op de hoge delen nog resten sneeuw tegen de hellingen lag! Onwaarschijnlijk!
We lopen verder richting Terlet waar we de wildwissel overkruisen. Helaas zijn wandelaars bijdehand genoeg er op te wijzen dat dit verboden toegang is en ook nog eens staan er enorme camera opstellingen klaar aan de andere zijde van dit stuk grond over de snelweg. Beetje jammer, hoor.
We komen in een grijs gebied terecht rondom het zweefvliegveld. Zwevend boven ons zoeven zij vlak langs. Uiteindelijk bereiken we het Deelerwoud. Hier dwalen we over de heiden, welke leeg en verlaten erbij ligt. Mensen zien we niet meer. We duiken de bossen in voor ons bivak. Herten en ree-en springen alle kanten op. Ze zijn overal; beetje zoals de kudu in de Baviaanskloof. Het bivak wordt tussen de lage bomen opgezet. Het kanon smaakt goed naast de pasta. Ook de fles jagermeister brengt een goed gemoed en warmen ledematen. De nacht is vol gesnurk. Ik wordt wakker om vier uur en slaap dan nog maar kleine beetjes. Ach, de avond ervoor kan nooit niet later zijn geweest dan tien uur.
De volgende ochtend worden we eerst door hekken tegengezeten, maar komen dan toch snel weer terug op de heiden. In de dampige ochtend is dit weer een heel ander zicht dan de dag ervoor. We zien nog een paar herten. De weg vervolgt na Deelen, geen grote spraakmakende plaatsen. Het plaatsje Schaarsbergen, het militaire terrein Arnhemse heide met het mooie berkendbos, de Wodanseiken en de laatste klim naar het aloude kerkje van Heelsum maakte de wandeling af.
Geslaagd, maar erg vermoeiend zeigen we neer op de bank van het ex-woonwagen-campement waar de Renkumse heren wonen. Het was wederom mooi. Foto's en herrineringen. Thuis aangekomen heb ik het idee dat ik mijn neus heb verbrand. Zon kan ik me haast niet herrineren, maar is bij deze ergens de herinnering in gekomen...
De mooiste foto van de trip:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten