Na alle kou en guurheid en bewolking en Hollandse taferelen was een uitje naar het zuiden van Spanje heel erg hard nodig. Samen met mijn grote liefde vlogen we over naar Malaga. Hier verbleven we een paar dagen in Torre del Mar bij de grootouders van Lena. Het is een bijzonder leven hier en de zon is een belangrijke spil. We hebben een heel mooie kamer met uitzicht op de opkomende zon boven de mediteraanse zee. Schitterend. We hebben een rustige dag, waarbij we de gebruikelijke lamsbout voorgeschoteld krijgen. Geen probleem voor ons!
Enfin, ik zou uiteindelijk naar Seville gaan om een week lang Spaans te leren en ervaren. Lena zou hetzelfde in Malaga doen voor twee weken. Nadat opa graag de toekomstige stay van Lena wilde zien en vele kleine weggetjes overwonnen met onmogelijke bochten voor de enorme Volvo bak waarin wij reden dede we uiteindelijk een afscheid toekomen ergens aan de kant van een drukke straat. We kwamen er wel uit en dat gebeurde dus ook. Lena bij haar nieuwe huis en ik naar de trein richting Seville.
In Seville heb ik enkele prachtige dagen meegemaakt. De oevers van de rivier zijn heerlijk met dwalende toeristen, bierdrinkende jeugd op het grasveld en dus de trompetterende jongens. Heerlijk om zo langs de kant te zitten. Over de brug van Triana in welke wijk ik woon. Een armere wijk. Mijn nieuwe moeder is een werkloze aleenstaande met zoon van twaalf. Bijzondere ervaring. De lessen zijn leuk en ik leer gigantisch veel. Het is heerlijk. De stad ontdek voornamelijk op mijn eentje. De grote kerk bezoek ik samen met een Quebec leraar. Hij is een toffe peer en de kerk wordt het nog beter op. De kerk is alleen veel en veel te groot. In Nederland spreken we van een stuk of vier of vijf kerken die toevallig vlak bij elkaar staan, zou ik zeggen. De klim de Giralde in (oude minaret, nieuwe kerktoren) is apart: er zijn geen trappen, maar in plaats daarvan is het een continu stijgen. Paarden bleken hier ook naar boven te moeten. Spectaculair.
Na het bezoek aan de kerk gaan we terug naar de school, waar we mee gaan met meer studenten voor een excursie door de wijken Arena (waar de haven van columbus was) en Triana. Het is donker als we bij de brug aankomen. We eindigen de avond met sisha in een tee-erij met een mooie dame uit Marokko. Half elf is het tijd voor avondeten thuis.
De Moorse geschiedenis is een verrassing. De romijnse nog meer. Een mooie opgraving op een van mijn wandelingen doet me hart een historisch beseffen voelen. Een voorbeeld van mooie vloeren in mozaik. Lachen, die Romeinen. Daarna ons onderkomen wat betreft de school. De Quebec leraar komt net naar buiten zetten...
Het hoogtepunt van de trip naar Andalusia zou het Spaans leren moeten zijn, maar het weekendje Cordoba met Lena was denk ik toch wel stiekum het leukste stuk.
Cordoba is een leuke stad, weliswaar te toeristisch in mijn ogen. De moskee is echt super bijzonder en zeker erg de moeite. Al die pilaren. Ik ben gek op pilaren. De zaal met 1.000 palen in India was echt het hoogtepunt, maar de mezquita van Cordoba komt dichtbij. Verder inspireerde de stad van haar vele bijzonder heren uit de twaalfde e.d. eeuw: Avorroes de Arabier, Monolion de Jood en zo velen anderen. Hoe geniaal. Dit soort mensen kwamen uit Cordoba. Waarom is mij een vraagteken, maar het sluit mij aan in mijn recente interesse in de grijze geschiedenis van de start van de Middeleeuwen. Inspirerend. Het Arabische badhuis welke wij op zondag bezochten was minstens zo enerverend en inspirerend: een plek van rust, jeugd en vrijblijvendheid. Had badhuis was relatief klein, maar perfect. Dichtbij toeristen maar eigenlijk alleen bevolkt met Spaanse koppeltjes. Je mocht blijven zo lang je wilde, kreeg thee, namen een massage (ik ben er niet helemaal van helaas) en genoten. Het brandpunt van politiek kan ik me op deze wijze goed voorstellen. Heerlijk. Ik weet zeker dat we veel meer konden doen in Cordoba, maar het bijkletsen, zoeken naar een nieuwe tas voor Lena en tapas eten en lekker rondhangen was veel beter. Ow, de synagoge was trouwens ook bijzonder op deze plek: de enige van Andalusia.
Kortom het was goed in Andalusia. Enkele foto's meer:
Mezquita van Cordoba
Lena denkt er het hare over in de moskee-kerk
Wilde per se met de oranje appeltjes bomen op de foto. Die staan hier overal in de steden. NIET eetbaar.
Dineren in een typisch restaurant. De eerste avond konden we deze niet vinden en kwamen we terecht bij een soort snackplaats in zo'n onpersoonlijk winkelpassage. Bleek achteraf het leukste te zijn met het beste eten en de leukste bediening. Dit restaurant deden ze het ook goed. De man in rood: caballero!
Met verdriet moeten we afscheid nemen bij het bus/trein station. Ik met de bus terug naar Seville en Lena met de trein naar Malaga. Onderhand zit ik alleenzaam in Utreg, want Lena blijft nog een week extra!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten