Een totaal van 26 kerken of kapellen is de uitslag na een weekje op zoek naar Frinsiscus. Opnieuw op zoek naar Fransiscus. Waar een hele slechte film van is gemaakt in 1961. Maar waar we vooral de stille plekken van konden terug vinden. Wat een avontuur.
We beginnen met dag één. De reis via Eindhoven gaat redelijk okay. Het is zoeken waar de auto te parkeren, en later is het zoeken naar de Goldcar verhuur op het vliegveld en ook nog een file, dus we komen middernacht aan in een heel vriendelijke B&B.
De volgende dag is de meest actieve en eigenlijk ook wel leukste dag. We worden wakker met de honden en katten van de B&B en lopen dan redelijk eenvoudig naar het nabij gelegen ermeto van Foresta. Een rustige kloostergemeenschap met een kerkje. Het duurt even voordat de man ons ook echt rond leid. Vriendelijk en geduldig met Aidan erbij. We bezoeken nog een slaapvertrek en de eerste spelonk van Fransiscus. Een mooie binnentuin hoort er weer bij. De terugweg gaat binnendoor en loopt vast op een pad waar ze de bomen net aan het vellen zijn en dus de route een duidelijk avontuur wordt. Met Aidan op de rug probeer ik een veilige route te volgen. Hij houdt zich goed ondanks de moeilijke tocht. Ook Agnes houdt zich sterk.
Impressie onderweg
Kerk impressie ( de eerste van velen te volgen)
Agnes met hoop voor de afgesloten paden....
Dan denk je dat de dag klaar is, maar niks is minder waar. De eigenlijke visite is voor de kluis van Poggio Bustone. Hier is het kinderlijk eenvoudig door een gelijkwaardig kloostergang te lopen. De Specco Sacro is hier echter hoger in de bergen gelegen. Dit is een fikse tocht met stijle delen. We lopen eerst mis naar een kruis boven op de rotsen. Ook hier evenaren Aidan in de draagzak en Agnes de avonturen. Maar we moeten een stukje terug om dan met trappen omhoog naar een fabelhafte kapel te lopen, waar buiten in de kerk om de heilige spelonk wordt aangetroffen, waarna je opeens op het dak van de kapel staat, waar een stille italianse pelgrim is. Hij vind Aidan geweldig. We genieten van de momenten en keren dan terug. Eten doen we in het dorp bij een heel vaag en te duur restaurant langs de hoofdweg.
Het onvergetelijke kapelletje aan het einde van de dag
Onderweg omhoog...
En verder omghoog....
Impressies op de top der toppen
Nog beneden voordat de wandelroute startte...
Dag drie rijden we naar het Meer van Trasiemento. Dit meer ligt redelijk leeg. We gaan langs het kleinste theater ter wereld, waar we persoonlijk worden rond geleid. Daarna gaat het door naar de camping. We zetten de tent op, verbazen ons over de drukte en nederlanders en vervelen ons dan voldoende om ook de kluis nabij Cortono te bezoeken. Voor mij de tweede keer. En ook nu is de locatie dramatisch mooi.
In het kleinste theater met de kleinste mensjes...
Impressies van het dorpje
Cortona cel
Dag vier is een regen dag. Een stort bui valt neer en de tent overstroomt. We doen het rustig aan deze dag. Agnes heeft nog wat zere benen. We koken zelf eten en bezoeken het nabij gelegen stadje, waar we met uitzicht op het meer en de wegtrekkende regen onze lunch nuttigen terwijl de kleine slaapt. Aidan ontmoet een tijdelijke vriendje en ik gesprek met de ouders die gelijke situatie heeft. Verder zwemmen we ook in het zwembad (of was dat de dag erna?).
Een lunch in de auto....
Ondergelopen tentje,,,,
Enfin, dag vijf is voor het eiland in het meer. Ook een plek van Fransiscus, waar hij zich terug trok om te vasten. Bijzondere plekken en veel te warm. De boottrip is fijn en verkoelend. We eten heerlijk in een duidelijk beter restaurant dan die van Poggio. Op het eiland zijn overigens maar drie of vier restaurants. Het standbeeld en spelonkje van Fransiscus zijn wat stiller dan de rest van het eiland. Op zich is het toerisme nog wel okay.
Standbeeld van Frans aan het water....
Lopen in de hitte - hitte golf in Europa
De betaalde kerk op de top van het eiland
Uitzicht in avondsessie bij de camping
Zieke Aidan.....
Dag zes is de dag waarbij de vele kerkjes en kerken rondom Assisi worden bezocht. Aidan is vandaag ziek. We bezoeken achtereenvolgens:
Kerk bij de begraafplaats, waar Clara wordt verstopt (Benedictijnerklooster) en haar haren worden geknipt;
Kerk van Los Angelos, waar de orde van Fransiscus begon; een kleine kapel staat er midden in;
Een klein kerkje, waar we onze lunch nuttigen, dit was de lepra kerk waar Fransiscus hielp;
Kerk van Rivotorto, waar de orde ook begon en de regel van Fransiscus, ook hier staat een soort replica van een kapel / onderkomen;
Naamloos kappelletje, waar alleen Agnes in ging gedurende het slapen van Aidan.
Terug gekeerd in een nieuwe B&B genieten we ook van het mooie uitzicht hiervandaan en helaas de drukke bovenburen op de luide klagende houten vloer,
Ik weet niet meer zo goed welke kerk dit was, maar waarschijnlijk de eerste waar Clara was verstopt
Lieve impressie op de begraafplaats
Onder de kerk van Los Angelos een plek waar Frans zat te mediteren
Los Angelos kerk..... Groot!
Avond sessie met uitzichten en de maan in een hand
Dag zeven is dan de dag van Assisi. Aidan klaart vandaag iets op. We kopen te dure medicijnen in de stad. Hier bezoeken we echt veel kerken: Sint fransiscus (boven en onder), Minerva tempel, Kerk van Clara, kerk van de jongen Carlo, de nieuwe kerk van de ouders van Fransiscus waar hij is vast geketend, eten in een stil restaurant, dan mijn favoriete plek de San Damiano. Dit rustieke monument van tijd en hegemonie en mystiek is geniaal. De houten banken en preekstoelen zijn als origine. Ergens is het jammer dat er niks meer is qua klooster, maar toch is dit misschien ook wel goed. Het blijft magie, ondanks de kleine ruzie met de vrouw. Ook in de namiddag bezoeken we ene geweldige plek: het Eremo delle Carceri in de bergen. Met een labyrinth door het klooster genieten we van weer een speciale plek waar de spelonk van de grote Frans te vinden is. Ook deze plek is tot mijn verbazing best te doen qua drukte.
Boven uitzicht vanaf de bovenste Frans-kerk
In de tempel van Minerva oeroude water afvoeren
Diner.....
Mijn favoriete San Damiano!
Een nieuwe favoriet is Carceri
Nog wat impressies van moeder en zoon op Carceri.....
Dag acht is weer terug. Ik had hiervoor niet veel plannen, maar we komen uit bij allerlei mooie dingen. Clituno is speciaal voor de romeinse tempel en de sprankelkoude bronnen die hier een mooi meren patroon vormen. Daarna rijden we door naar Norcia. Deze stad toch maar even bekijken in het kader van een eerder bezoek aan New Norcia in Australia. Norcia is op zich niet heel bijzonder, maar Agnes vind er de truffels en ik de kerk van Benedictus, die heel modern is. Onderweg terug naar ons favoriete B&B Rifugio nel Bosco stoppen we ook in de stad van Santa Rita: Cascia, waar een nieuwere kerk bovenop een lange hoge trappenreeks is gelegen. In beide de top- en onderkerk zijn diensten. We hebben een moment van respect.
Romeinse tempel Clitunno
De bronnen van Clitunno
De kerk van Sint Benedictus in Norcia!
Laatste kerk in Cascia
De terugreis is aanvaard met wat gedoe met Aidan op de vlucht, maar we overleven net.
DAG!
Een van de laatste vakantie trips van het jaar weer. Nou ja.... als we toch eens een nieuwe dure woning kopen. Of houden we liever geld over voor dit soort tripjes? De route was via Opa naar Amiens, de stad van een mega grote kerk en Jules Verne. De laatste intrigeert en inspireert me. Wat een aristocraat. Maar wat een dingen waar hij zich aan kon ophalen om te worden geïnspireerd. Maar blijkbaar ook Schotland. JA, dat blijft mijn stukje aarde. Enfin, Amiens dus. De mega kerk... die was okay, maar niet helemaal overtuigend vergeleken met het geweld van Italia. Dat was wel waar we begonnen. Daarna ging het door naar de zaken van Jules Verne. Ja de kleine zou beter moeten kunnen slapen. Maa het bezoek aan het museum van Picardie en de bibliotheek ernaast zijn de moeite waard. De bibliotheek ontwaakt weer van schoonheid door al die studerende en lezende mensen; iets wat ik mis. Ook is het binnen natuurlijk mooi. Maar ja de grote zaal van het museum slaat alles. Een van de gaafste plekken die ik gezien heb qua musea. Wat een impressie en Aidan slaapt. De rest van het museum wordt wat afgeraffeld door een druilerige Aidan. We hadden hier langer kunnen blijven hangen anders. Er is genoeg te zien. Door de miezer gaan we terug naar het Circus, waar de indier echter dicht is voor de middag en we zijn veroordeeld tot een zoetigheid bij een pattiserie. Met Aidan wakkeer gaan we door naar het huis van Jules Verne. Ook hier is Aidan soms wat lastig, maar over het algemeen hebben we ook hier goed toeven; wat een gaaf huis! Met de interieur van de Nemo submarine gemaakt en het torentje! Man o man, fantasie gaat alle kanten op; zo de moeite waard! Hierna gaan we naar ons eigen Maison van Jules Verne, de airbnb.
