Het is 2026 en we zijn direct gestart met een mooie trip naar mijn geliefde Vlaanderen-Frankrijk grensregio. We waren eerder langs Poperinge gereden op weg naar Ieper en daar ontdekte ik toen het Talbot House. In een spontane bui kozen we ervoor om hier een nacht te overnachten. En wat was dat een goede keuze. Het Talbot House was vroeger voor soldaten in de eerste wereld oorlog verzeild, om een weekje uit te rusten van de bloed en modder op het slagveld bij Ieper. Nu is het een museum geworden. De man Tubby heeft zijn tijd als innkeeper gebruikt om blijkbaar dit concept ook in UK/USA met Toc H uit te bouwen. We drukken op de bel van het herenhuis en er wordt open gedaan door een brede Engelsman. We mogen binnenkomen omdat we een kamer hebben. We worden het huis rond geleid en naar onze kamer, welke dan de deur mag dichtdoen en niet langer deel meer uitmaakt van het museum. Wij laten de deur weer gewoon open. Het huis, de tuin, het museum, alles ademt historie en engelse gemutlichkeit uit. Een heerlijke plek. Het stadje Poperingen zelf is ook wel leuk. We eten in een restaurant boven de supermarkt, dat een beetje iets van ee bistro is. Maar het hotel is toch wel de top.
Every man's club... Talbotousians...
In het hotel op de kamer
De zolder is de kapel....
De voglende ochtend ga ik mijn stukje rennen in de kou en rijden we naar Sint Winoksbergen dat in het Frans Bergues heet. Dit is een heel leuk lief stadje met grote wallen rondom en een oude abdij ruine. We genieten ondanks de kou van de rust en de mooie belfort. We eten uiteindelijk in een populair restaurantje, waar ik me ongans eet aan Welsh en jaloers ben op het Vlaamse konijn van Agnes. Wat een heerlijke trip, die we afmaken bij pa.
De ochtend start koud en met een stuk rennen
Op de stadswallen
Abdij foto's
Voor het Belfroi van Sint Winoksbergen
Lekker tafelen voor bij pa aan te komen
En dan was er de eerste week van januari in Nederland, die als heel wit de boeken in ging. Wat een sneeuw zeg! En het oud en nieuw wederom met Roel, waarbij wij eerst nog bij zijn ouders langs gingen. Wat leuk! En o, wat vond Aidan het eng, dat vuurwerk. Boem boem..... en wijzen...
Aidan met een oliebol op het vuurwerk
Het gezelschap doet alsof ze ziek zijn.... grapje van familie van Roel
Happy new year!!!!
Sneeuw impressies totaal randoom
Wat een trip! De reis naar Indonesië... Het was vermoeiend. Het was eentje met een impact. Met een kleine op reis is per definitie al een uitdaging. Nu met een hoop extra familie en mijn zwakke gezondheid werd het nog meer een uitdaging. We hebben uiteraard heel veel foto's, maar eigenlijk ook wee rniet. Dus hoe deze post op te bouwen is me een raadsel. Laat ik beginnen met het minst hout snijdende en dat is de trip naar Australia. Want we waren enkele dagen in dat hete land. Samen met Alwin en familie en op Rotnest ook even met Steve. Een foto met iedereen er op heb ik geen eens. Alleen een foto van ons zelf. We doen op de eerste dag een trip door de stad, daarna een tripje naar Yanchep en relaxen bij Alwin thuis om vervolgens een drukke (voor mij zieke) dag op Rotnest te hebben. We sluiten af met een roadtrip door de wheatbelt waar we een hele fijne stay hebben in Katerine Steading met een enorme sterrennacht.
