De Bourgogne

Het was een laatste trip door Frankrijk als kinderloos man. Een laatste avontuurtje. Een vreemde gewaarwording in en een onzeker leven tegemoet. Waar gaan we heen. Wat gaat er nu gebeuren. Wie gaan we zijn. 

De trip is voor mij met name richting Beaune, de stad van Hotel Dieu, wat echt een indruk op me maakte. Het is een heel mooie en imposant gebouw, waar ik veel inspiratie van kan opdoen. Mijn droom van het leven blijft het hotel en ik ben nu een beetje stuck. Enkele mooie beelden van het hotel, waar het butlerschap is geboren. Ik heb wel honderd foto's kunnen maken, dus wellicht dat de onderstaande collage iets te veel is, maar goed. De moeite van het bezoek waard.

De stad Beaune is verder behoorlijk duur. We eten bij een visrestaurant, maar erg enthousiast ben ik niet. Het voelt als ongewenst. Ook ren ik een ronde om de stad. En we bezoeken op de laatste krachten van Agnes de kerk. Het is een mooi stadje, maar het Hotel Dieu is onbetwist hoogtepunt. We keren terug naar huis via Echternach, waar we nog moeizamer vooruit komen om de tombe van Wilibrord te bezoeken; daar verder geen foto van.

Overigens hadden we eerder op de dag richting Beaune wel meer avonturen. Zo eten we heerlijk in een leuk restaurant L'Engrenage in een klein dorpje. Het eten is geniaal en de keuken fantastisch en inspirerend. Dit is wat ik wil. Maar geld.... En kan ik het? We genieten heerlijk eten en goede ambiance in een mooie setting. We vervolgens de weg via de abdij van Fontenay, wat een speciale plek is voor vroeger de monnikken in een zeer mooie setting (de moeite voor terug te keren in de winter) en het stadje Flavigny, waar het mooiste spektakel stuk de voetballende monnik jongens zijn. Alles in tenue over de straten en zwaaien. Ik mis dit leven. Ook hier komen we moeizaam bij de kerk om te bezoeken. En de anijssnoepjes fabriek wat nu een museum is. Erg leuk! 

 De dag ervoor waren we in Tonerre. Hier was met name de Fosse Dionne erg bijzonder. Wederom een karst bron met diep blauw hemels water. Verder is het gewoon een schattig stadje in een heel mooie omgeving. Door dit landschap rijden was al een feest. We verblijven op de gemeente camping in een voor opgezette tent. Verder ook hier weer lekker gerend. Maar we voelen ons een beetje dizzy. We eten slecht. De dag ervoor was een bezoek aan Scherpenheuvel en Diest. Diest is mijn toplocatie. Wederom. Veel toplocaties hier. We bevinden ons dan een nacht in een boomhut in het niemandslaand. Erg leuk maar een beetje beweeglijk. Wederom een foto reportage.

De kleine man van Diest geboorthuis

Eten in een regenachtige chille avond

De boomhut

Regenachtig Fosse

LAter rennen buiten de regen om (miezer)

Zuid Tirol

Een vakantie naar de bergen van Toscane. Dat was het plan. Maar alles liep even wat anders.
We starten voorvarend met een eerste dag naar het dorpje Blaubeuren, waar de zon schijnt en de vakantie echt begint met een ijsje. De Blautopf is beroemd en druk en geeft heel mooi helder blauw water. Heel speciaal zo enorm groot gat in de grond. Het water proeft ook lekker fris. We eten in het hotel en hebben goede kamers.

Ijsjezzzzzz!

De volgende dag gaat het dan maar langzaam in de file door oostenrijk. De bergen zijn erg mooi en we maken er een toeristisch uitstpaje van. In de avond komen we in een wat bewolkt Kalternsee aan waar we de tent opzetten en een regenachtig nachtje doorbrengen. De volgende dag vind ik pa tegen de toiletmuren hangen. Hij is niet goed te voet en bij woord. Een gedoe! We brengen hem naar het ziekenhuis van Bozen, waar we de hele dag op de eerste hulp verblijven met pa buiten westen in een bed. Er komen gekke types langs, zoals de boze vrouw en de man die wilde slapen maar niet mocht. Wij gaan na een lange dag met de auto Bozen in, nadat we een hotelkamer geregeld hebben. Daar eten we bij een Duits restaurant het lievelingseten van Agnes: Haxe. Waarom ik dit ook niet heb verkozen weet ik tot de dag van vandaag niet.

Tent opzetten

Bozen met de Duitse Haxe in het restaurant

Gloren vanuit het ziekenhuis

We gaan de volgende dag in met de wetenschap dat pa snel weer de oude is met een labyrinthetis. Maar pa is nog niet de oude. En er worden nog wat testen gedaan. In de ochtend bezoeken we hem en wederom een lange dag met onduidelijkheden. In de avond gaan we dit keer uit eten in Merano. Hier begint het te plensen en vinden we maar moeilijk een leuk restaurant. Uiteindelijk komen we in een winkelcentrum bij restaurant ABC. Geweldige simpele pizza-praktijken.

Pa in het ziekenhuis

ABC restaurant

Merano wandelroute langs de rivier

SISI!

Dus de dag erop besluiten we pa voorlopig nog niet mee te kunnen nemen en naar Trento te gaan. Maar we worden opgeroepen om pa weer bij te staan. Hij krijgt een extra controle en moet papieren invullen. Uiteindelijk belanden we toch nog in Trento en in de zon. Eerste vakantiedag! We genieten van ok eten en de mooie kerken. En een leuke koffiebar. Dan weer naar pa en daarna eten in een fietstentje aan een mooie fietsroute en geniaal uitzicht. We zijn net op tijd en de inhaber is supervriendelijk!

De plek voor een mooi uitzicht in de avond!

De volgende dag is het dan eindelijk tijd om pa mee te nemen. Maar hij is verplaatst. Stroke unit: hij had een beroerte. Alsnog nemen we hem mee, waarvoor later spijt. Maar in een wat duivelse rit rijden we huiswaarts en is ons avontuur anders gelopen en afgelopen voor nu.

Weer thuis met de familia

Twee oudjes...

In Brugge....

Winter trip Kampina

Het was eindelijk weer eens tijd om op broedertocht te gaan. Helaas is de baron in amerika en er dus niet bij. Ook Ernst moet afhaken op korte termijn en dus vragen we Bas mee te gaan en dat wil hij wel. 

We zouden elf uur vertrekken, maar nadat ik het een uurtje had afgesproken werd alles nog later. Dus voordat we in De Kampina waren is het alweer een uurtje of drie. We besluiten de tenten op te zetten en dan te gaan wandelen. De eerste wandeling betekent dat we eerst een tijd voor Roel moeten wachten terwijl hagelstenen op ons inslaan. De He-man was even in de auto gaan zitten om te schuilen en daarom laat. We maken een wandeling rond het meer en gaan dan bij een te duur etablishement voor biertje. Met de schemer eten we onze pasta en gaan alsnog om een uur of acht een vuurtje maken. Dit vuur is een kindje van Bas, die een werkelijk geslaagde pyromaan blijkt. De flessen gaan langzaam leger, maar de bodem komt niet in zicht.

De tenten worden opgezet

Hagelstenen vullen de Herbas con gello

Sommige dingen veranderen niet

\

De vuursessie met de hangjongens

De volgende dag start met de bikkels voor een duik in het meer. De bikkel is alleen Damian. Het is behoorlijk fris, maar de zon doet het goed en na een tijdje is het zwemwater okay. Wederom krijgen we een flinke hoeveelheid voedsel binnengewerkt door de inzet van Baselmans. Desalniettemin nemen we een koffie bij dezelfde tent als gisteren. Met volle maag maken we dus de eigenlijke wandeling door De Kampina. Het water blijkt best hoog te staan.... lees zeer hoog. Net als op Schiermonnikoog betekent dit dat paden onder water staan en we soms echt soppen. De paden zijn verder okay. Het gebied is erg mooi en we genieten uiteindelijk met volle tuigen. Met een moeie kop gaan we weer huiswaarts. Even nog koffie bij familie Baselmans en dan verder. Ik ben zowaar vroeger zu hause dan Agnes.

Zie hier de zwemmende Baselmans

Ontbijt....

Koffietje 

Impressies

Ik geef je mijn hand....

Ja, en dan waren er de kleine dingen thuis. Het kippenhok staat klaar. En mijn rug komt langzaam bij. En we gaan langs De Witte Paard voor mogelijke trouwpartij. Dat wordt hem niet. En we gaan weer eens naar Volmondig. Agnes en Matthijs zijn mee. Weer eens wat anders. Een foto nog even van de tuin, versie 2: