dinsdag, juni 27, 2023

Thee en de efteling

 Deze maand doen we weer veel thee. Een thee ceremonie in Hasselt in wederom de Japanse tuin. En het theemuseum in Houwerzijl met een high tea. De eerste met Hannot, de tweede met Jetske. We hebben eigenlijk bar weinig foto's van dit alles. Maar leuk is het wel! Verder ontmoet ik Gerson van de bootcamp nog eens in De Doelen waar hij een mix van klassiek en breakdance host . wat gaaf weer!

Mara en Koen hebben vervolgens een groot feest voor hun 80 jaar leven en 15 jaar trouwen (of was het nu 10?). Een mooie kampeervlucht aan de Veluwse randmeren met hele mooie mensen en heel veel muggen. 


De week erop moest ik het verduren in de Efteling. Ik dacht om met Jetske te gaan dat we het wat rustig aan konden doen, maar werkelijk alle achtbanen moesten van voor naar achteren. Met twee dagen lukt het zowaar de Baron twee keer te doen en dus ook alle andere achtbanen. Erg moe na dit uitje, maar ook weer leuk. 

Algemeen beeld
Typische achtbaan
Anton Piek plein

En dan nog het 60 jaar feest van Evert! Op een boot met muziek, eten, drinken en vuurwerk!

Evert op een boot
Corrie was ook nog 15 jaar bij de zaak

Zo hobbelen we dus ook de maand juni weer lekker door. Volgende maand dan de reis naar Uganda. Met een beetje strubbeling. Ik weet het nog niet. Gelukkig dat we snel daarna naar Spanje mogen. Dat is lang geleden!

maandag, juni 05, 2023

Dokkum en Strijen

 Er gebeuren deze dagen een hoop dingen en daarom eenkort relaas van alle deze activiteiten. We voelen ons goed en het leven loopt weer op rolletjes. Dingen zijn beeindigd die beindigd moesten worden. Dingen geven hoop die hoop moeten geven. Werken is druk  druk druk en houd me bezig. Uitjes zijn er in grote getalen. Eigenlijk is het leven niet zo slecht, toch? Haha.

Enfin, na de grote Uzbeki reis was het tijd om bij te komen bij pa. Daar deed ik een rondje rennen en alle normale rustige zaken. De werkweek was chaos want er was slechts één project overgenomen door mijn collega's. Vrijdag hebben we weer een ontmoeting met Roel, welke doldwaas was en met name over zijn medisch slechte toestand gaat. De dag erop reis ik af naar Appelscha, waar ik ex-reisgenoot Jetske langs rijd en samen naar Dokkum gaan. Deze stad is mij al een tijd op de wish list. Met name door Bonefatius. De kapel is erg mooi en het stadje is ook schattig en leuk. Verder geen grote bijzonderheden. We hebben een twaalf uurtje of nachos met te veel kaas. Via kleine stadjes en een mooi park met thee naast de pauwen komen we uit in Leeuwarden, wat een heel leuke stad blijkt. Een stadswandeling die eindigd in de Van Dalen met een lichte versnaperingen biertje. LAat in de nacht keer ik terug in het Rotterdamse. Mijn Rotterdamse.

We vervolgen de activiteiten met een introductie in het perceel van Land van Ons in Strijen. Hier ga ik een actieve taak op me nemen. Als ik dit echt kan. Verhalenverteller. Interessant en nieuw. Maar wel veel oud bloed. Doordeweeks ontmoet ik Hannot en bij Paas weer eens Esther en Andrea, wat allebei erg gezellig is. De zaterdag is knettervol met ontmoeting met Strijen team weer, met Hattink in de japanse tuin van Clinghendaal en bij de junior familie van Luijk om uiteindelijk te eindigen bij Ernst die maar bij schenkt met de Viking Honour. Zondag is het een werkdag en een verrassende ontmoeting van publiek op de voorste rij met artiest Gerson. Deze ex-bootcamp trainer van me zet een vermakelijke show op met een cross over tussen klassiek, verhalen en breakdance. Ook erg leuk voor jeugd.

In de planning staat komende tijd eerst wat feestjes en kleine dingen. Uganda in Juli kijk ik niet helemaal naar uit, maar is wel het volgende grote avonturu.

Met Hattink
Wat een tuin!
Een tijdje eerder nog mislukt om de tuin in te komen

zondag, mei 21, 2023

Grote Uzbekistan reis

 Wat een mooie reis. Een nieuwe top drie reis. Het langverwachte bezoek aan Oezbekistan. Met een groepsreis, wat enorm beviel. Ik had niet heel veel zenuwen voor deze reis ondanks dat het met een groep onbekenden zou zijn. Ik had met name zin in de reis om de droom bestemming en de verwachtte Indische taferelen. Die taferelen waren er overigens niet. Het land is schoon, ontwikkeld en fijn als een europees land. Minder rommelig dan Spanje bijvoorbeeld. Islamitisch met een vodka erbij. Ik ontmoet op Schiphopl al de eersten van de reis.

Dag 1. De eerste dag komen we in Tashkent aan. Hier bezoeken we een enorme bazar, het Plof center en ga ik naar de kapper. De eerste avond met de groep brengt ons samen met een heerlijke bier en het feit dat dit land schijt goedkoop is.

Timoer de lame en machtige van Uzbeki
Pil;af in de maak!
Heel mooie mensen :)
Bier....

Dag 2. We gaan de volgende dag alweer in het vliegtuig. Een kleiner toestel brengt ons naar toeristen hoofdstad Khiva. /wat een mooie plek! Ik ga niet verder mee met de groep naar nog een bazar (die later dicht bleek) en loop zelf te dolen door de kleine straatjes. De enorme minaret, die pas deels is afgebouwd en vol zit met blauw mozaik. De moskee met houten pilaren die heerlijk geuren en een binnentuin vrij laten in de zon. Het museumpje voor zijde, waar ik hard mijn hoofd stoot en een stuk waardeloze stof koop. Later samen met een paar anderen over de muur gelopen.

De moskee met houten pilaren
Impressie 1
Impressie 2: vader van de metemtica en algoritmes
Random foto met Jetske en Dali voor het mozaik

Dag 3. De dag er op ga ik toch maar mee naar het bezoek van de forten. Deze forten zijn allemaal groetendeels verwoest en er is weinig van over, maar geeft wel een mooie uitstap de woestijn in. De forten van Kashbek. We gebruiken drie taxi's en ik zit met mijn kamergenoot Alexander en het koppeltje. Het is heerlijk warm en lekker wandelen de heuvelforten op.
In de woestijn
Dansen met de lokale toeristen entertainment tijdens thee sessie
Mijn kamergenoot de fotograaf
Halverwege het fort?
Een ronde rennen

Dag 4+5. Een reisdag, waarbij mijn kamergenoot door een glasplaat loopt en een lelijk aantal lidtekens voor het leven oploopt en de stoep rood kleurt. In de avond lopen we met een kleine groep door naar het toeristische centrum van Buchara. Deze stad is mijn favoriet. Samen met de houten pilaren moskee van Khiva en het latere Rejestan plein in Samarkand. In Buchara heb ik een vrije ochtend en geniet ik van het werkelijke leven in de achterwijken. De stad is wederom heel erg mooi met wederom het blauwe mozaik. De muziek hier op het moskee plein is fantastisch, maar de jongens worden weggestuurd door de iman.
In de bus
Op het mooi verlichte plein direct de eerste dag!
Het plein overdag
Avicena komt uit Buxoro!
Achterstraten
De bron van Ayyub
Nog een mausuleum
Typische moskee structuur
Avondeten in Buxoro met Vera, Alexander en Farid (Zaifan)

Dag 6. De reis vervolgt richgting het Yurt kamp in de woestijn, via het fort van Alexander de grote, waar met name de waterbron met puur water indruk op me maakte. Het yurt kamp is leuk en de zachte wind door de struiken maakt indruk. Het slapen onder de sterrennacht trek ik niet door de stilte en eenzaamheid, maar geeft wel enorm veel indruk. Er ontstaan strubbelingen in de groep door een terror Yolanda die zich graag opgeeft als sociaal kundige zuster.


De bron
Als drinkwater gebruikt
Het Yurtkamp
Een rondje op de kameel

Dag 7-9. "The wise man relies on his endeuvor and action, the fool relies on his riches." Smarkand, Samarkand! Het Rejestan plein doet me aan de grond genageld staan en later heerlijk meezwijmen met de lichtshow en muziek en druppels regen en een leuke meid naast me. Ik heb zoveel geluk! De stad is veel groter dan wat we tot nu toe gezien hebben. Naast het enorme complex van Rejestan plein is er de dodenstad die veel indruk maakt met name door de tombe van de zus Charine, waarbij het plafond koepel met goed lijkt te zijn gespikkeld door de miniscule gaatjes van zonlicht. We rijden nog door de beregen naar de geboorteplaats van Timoer, waar iets minder te zien is.
Esther Baleur wilde een balon, dus koop ik die voor haar....
Wat een plein!
De dodenstad
Binnen het Rejestan complex
De bergen door naar het voormalige enorme paleis en geboorteplek van Timur
Eeen burger op de laatste dag
De synagoge
De moskee met Jade graf van Timur en zijn leraar
Bij Ulegh Bech en zijn observatorium

Laatste dagen: We komen weer terug in Tashkent en het begint pijnlijk duidelijk te worden dat aan alles goeds een einde komt. We moeten weer afscheid gaan nemen van dit geweldige land en de fantastische mensen en natuurlijk ook vande groep :(. De stad bezoeken we nogmaals met diens bazar en een kerk. De laatste dag wordt gebruikt voor een vreemd uitstapje richting de uitlopers van de Himalaya en sneeuw. We nemen afscheid met een dansje in de nacht van het land.
Het museum van onze Timour
Ons hotel
De metro
sneeuw 
bergen
Random day....
Einddansje