Het is weer het einde van het jaar en het is dus weer tijd om ons uit de maatschappij te trekken en in een eigen gebubbelde retreate te vestigen. Dit jaar voelt deze fase wat korter dan normaal. En dat maakt me niet zo blij eigenlijk. Volgend jaar weer gewoon een week in Champagne pakken? Hoe het ook zij, het was wel heerlijk. Op kerstdag na een stuk gerend te hebben stappen we in de auto. En ja, ook rennen gaat weer, zeg! We rijden richting België, langs Antwerpen en langs Gent. Even doen we een stop in Oudenaarde. Een leuk stadje, wat verder een beetje weinig zegt zo op het eerste gezicht. Het is heiig en er speelt een vergeten kerstmarkt melodietje. Het is stil aan het worden, behalve de mensen die nog rennen om hun belachelijke kerstdiners te doen. Moetje. Ik stap terug in de auto en rijd door naar de Hobbit House nabij Ronse.
Wat een verademing. Het is al donker en het regent en de auto zit bijna vast in modderige parkeerhoek. Ik vind de ingang en zie het hutje onder het dikke pakket grond. Een mooi krakend geheel opent zich. Ik ben wat laat om nog hout te kappen, maar het is warm genoeg. Ik eet simpel avondmaal met crackers, wordt en kaas. De dag erna slaap ik door. Het is mooi zonnig, maar fris. Ik start met een duik in het koude water van de natuurlijke vijver. Of was dit een ander moment? Ik loop naar Ronse, wat een grappig dorpje is met beelden van een stel vrijwilligers die in Mexico vochten.
Ik zie in Ronse niet heel veel bijzonders. De kerk is mooi doordat het half kapot, half gerestaureert en half super mooi is. Het beeld ergens boven van Sint Hermes op zijn paard is geweldig. Na deze wandeling neem ik nog maar een duik. Ik heb eigenlijk geen echt doel ditmaal. Daarna ben ik de auto even ingestapt om naar het Muziekbos te rijden. Weer parkeren op slibberige bodem. Maar het bos is mooi en de overwegend golvende heuvels zijn fantastisch. Het is weer zo'n gebied: noord frankrijk of zuid belgië is prima!
Na nog een nacht in het hobbithuis wordt ik weer heerlijk langzaam wakker. Het was koud, maar niet erg koud. De winter is weer zwak. Zoals altijd rond deze tijd. Ik schuifel achter het stuur en na een half uurtje kom ik terecht in Doornik. Een van de oudste steden van België. Geen pareltje per definitief, maar wel leuk. Vooral de kerk die boven het dorp en de Schelde uitsteekt. Dat de Scheld helemaal hier loopt is best gek eigenlijk. Daarnaast probeer ik nog te kijken naar de begraafplaats van de vader van Clovis in de Brixen kerk, die ook wel bijzonder is.
Na Oudenaarde nu Doornik aan de Seine met een enorme kerk.
Atrecht is het echte doel. Arras ook wel genoemd. Of Artois? De stad is best indrukwekkend door de twee centrale pleinen, waar alles gebeurd en waar de boel bijzonder goed is gerestaureerd. Het rondje lopen door de stad geeft een goed beeld. Een fijne sfeer met typische franse publikum. In de avond schijnen de lichten super mooi over de stad. Ik twijfel weer tienduizend keer voordat ik een restaurant kies. Een goede keuze wederom, met een leuke atmosfeer. Ik zit in mijn hoekje rustig mijn lekkere eten op te peuzelen. En kijk rond hoe de mensen eten. Dit kan soms heerlijk zijn, alhoewel wat moeilijk. De volgende dag bezoek ik in rust nog de grotten onder het plein en doe het verder rustig aan.
De Reuzen van Arras
Het kleine plein!
In de grotten / groeves
Eten, goed eten in fijne omgeving
Op werk gaat alles ondertussen zijn gang. Geen stress meer, maar ook niet heel spannend. We hebben kerstdiner met een mooi boek als kado en een verhoging van de waardering. Er is nog een extra kerst lunch op werk ook. Voor onze Corrie. We lopen dus gewoon door zoals het gaat.
KErstlunch in voorbereiding
Ow, ja! Er was natuurlijk ook op kerstmis dag de 24e een top roadtrip met de Roel. Redelijk goed getimed met de auto rijden we samen de zuiderburen binnen. Ons plan is Scherpenheuvel, welke een bedevaartoord is. Scherpenheuvel blijkt een directe link te hebben met Kevelaer, waar we aan het beginvan het jaar waren. In januari volgens mij. Voordat we doordingen tot in Scherpenheuvel stoppen we eerst bij de Donjon / de maagdentoren van Zichem. Eenhele gave plek, waar Roel uiteindelijk een paar mooie liedjes doet op zijn gitaar. Fenomenaal met de akoestiek en de barsheid van deze plek. Werkelijk koel. Het kan al eigenlijk niet meer mis gaan. Scherpenheuvel bezoeken we. Er is geen water voor de kofiie voor Roel in het dorp, maar wel warme choco. De kerk is bijzonder, maar niet heel erg anders. Er hangt ene speciale sfeer, maar er is een lente geur. We kopen nog wat kleine dingetjes en gaan dan naar Diest. Deze stad heb ik hier al eerder genoemd en beschreven. Een toppertje van Belgische steden. Helaas is de kerk dicht, maar we zien wel weer Berchmans huis en de begijnhof. De restaurants zijn allen dicht en dat was een domper. We gaan helemaal terug naar Den Bosch waar we bij de chinees eten.
In liederlijke sferen
Roel met foto's bij de basilica minor van Scherpenheuvel
Voor het huis van Berchman
