Leidse Marathon

Het was een minder voort varende training dan voor de eerste marathon, maar gelopen hebben we hem! Met ondersteuning van Stephan, die me over de streep hielp om ook die 32km nog te trainen was ik klaar voor deze hernieuwde poging. Eigenlijk liep de marathon best okay. Uiteraard is het op een gegeven moment gewoon op, maar de omstandigheden waren perfect. Elk dorpje had haar eigen leuke publiek, welke vol aanmoedigingen zaten. In tegenstelling tot de vorige versie ben ik nu niet zo overtuigd dit nooit meer te doen en is de zoektocht eigenlijk al begonnen naar een mooie marathon ergens. Wel hebben wij ditmaal geen PR gehaald en moest ik me tevreden stellen met 4 uur en 25 minuten. Met in het achterhoofd een mogelijk uitvallen of 4:30 à 4:45 was dit een goede uitkomst. Enkele impressies.

Hannot enik jaren na de halve op 10 oktober!

Een triomf-zwaai

Naast de marathon waren er meer activiteiten. Werk sleurt zich voort met vervelende projecten. Begin je te twijfelen over je eigen functioneren. MAar er is ook gezelligheid, zoals karten en eten met het team.

Pa zijn 75e verjaardag was tevens een groot succes met familie en fijn eten door Jethro gearrangeerd. Een heus vuur met soep en pannekoeken. Tof! En pa was erg blij, dus dat is super. Onderstaande foto's zijn niet eens van de jarige jet...

Ow ja. En alle films. Het Tusynski was een eye-opener. En de film Dune erg gaaf. De nieuwe Bond ook vermakelijk trouwens. Joh, er is heel veel gebeurt eigenlijk. Vergeet niet de trouwpartij van Johannes en Galia in Bonn! Wat een fietsfestijn en lekker weer en toffe toffe mensen! 

Deze laatste foto is een optreden van een of andere Afrikaanse pop-idool

Ditzelfde geldt voor de reunie van de gekke geologen, waarbij iedereen weer rustig gesproken werd en het een doldwaas avontuur was, waarover nog veel nagesproken. De bikkels die overbleven... tja, ik ben altijd van de partij!

Het bezoek aan de librije van Enkhuizen met Agnes was ook grappig en natuurlijk weer eens een broertjeswandeling. Ditmaal in de Zwijndrechtse waard en weer eens met regen.

 

Een selectie van allerlei andere happenings zou ik nog kunnen toevoegen. Allerlei mensen op bezoek in Tiel, zoals Esther, Goke, Jordy/Roel en Matthijs. Of de paarse heide tijdens een wandeling met Agnes. Allerlei dingen.

Vakantie Georgië

Eindelijk! Vakantie! Echte vakantie met een vlucht enzo! Een gebeurtenis. Samen met Jordy en Phillipp naar Georgië. Tien dagen, waarvan nu heel veel foto's gaan volgen. Maar ook wel wat verhalen. En natuurlijk heel veel zelf in te vullen.

Tbilisi. De hoofdstad van Georgië is logisch om te beginnen. De oude stad is best een leuk samenraapsel van oude gebouwen en moderne shit. De typische bouwstijl met balkons en ijzerwerk zie je in niet heel veel landen en is behoorlijk uniek. Daarnaast natuurlijk de wijn, de baden (niet in geweest!) en het hotel der hotels. Het eten valt iets tegen, maar ze hebben nog wel goede invloeden vanuit de Mediterraanse sferen. Helaas niet de fusion met de Russen zoals in Armenië. We bezoeken de Botanische tuin, meerdere kerekn, waarvan eentje op de eerste dag bovenop de berg (loop maar door, zegt een man hangend uit zijn raam, terwijl wij ons in een achtertuin voelen).

De belangrijkste kerk aan de rivier op het moment dat deze om onbekende reden laag staat

Straatbeeld

Gewoon doorlopen in de heuvels rondom Tbilisi

In de botanische tuinen

Wijn proeven!

Grote kerk

Mtsheka. Als Phillipp laat in de nacht aankomt doen we een bezoek aan Mtsheka, de religieuze hoofdstad (ook zoals in Armenië). Hier staat een grote kerk in een soort fort omsluiting. Tevens bezoeken we het klooster Jvarvi, welke overdonderd op zijn bergkam. Binnen staat een enkel kruis, de plek waar een van de eerste christenen mogelijk is begraven. Veel ruimte is er niet. Ook staat hier weer een oude olijfboom naast de kerk.We eten na wat complicaties vis en salade aan het water.

Jordy en ik voor het kerkje

Binnen het klooster met mooi licht.

Phillipp komt aangelopen, rechts nog de olijfboom

Batumi. Een helse nachtrit met de trein richting Batumi is een dieptepunt. Batumi zelf trouwens ook. Hotels en drukte en uitgaansleven en russen. Niks aan. Het zuigt leven. We ontvluchten naar de bergen, de botanische tuin in, die hier heel mooi is. Met een enorm bamboebos, en overgroeide hellingen. Een voorproef van de jungle die achter in de heuvels ligt. We houden het hier bij en gaan de volgende dag per taxi snel naar het Borjomi nationaal park.

Ochtend gloren vanuit treinstation

Nog een slaperig bezoek aan het fort Gonio-Apsarus

Rooftop pool!

De wildernis, daar in de verte is de tunnel die we door gaan om dan bij een eindeloos woud van bamboe te komen

Borjomi. De wandeltocht in Borjomi nationaal park is in vele opzichten interessant. Eerst haakt Jordy af als gevolg van zijn enkel. Al heel vroeg op de wandeling. Ik kom samen met Phillipp boven aan in het shelter. Twee duitse toeristen komen er tevens bij met hun twee gidsen. Wij lopen verder de top op van Lomista. Dit is geweldig. De wolken drijven in en we bevinden ons in wonderland. De hele regio is overigens fantastisch: geen tot minimaal mensen, uitgestrekt, bos, natuur en niks anders. De terugtocht is zwaar. Ik ga terug om het afval op te halen, maar vind Phillipp niet bij het afgesproken punt. Ik loop de besproken route verder, maar Phillipp blijkt een andere te zijn gegaan met al het eten, drinken, geld, etc etc. Zonder bereik van mijn telefoon wordt het een psychologische tocht, waarbij beren, wolven en stijle hellingen me beproeven. Uiteindelijk vind ik water, en kom ik aan in een studentenkamp waar ze me een blikje erwten en mais geven. koud. Na de vele regen van de nacht komt er nu zonneschijn.

Tbilisi en Uplistsische. Nu is het dan al tijd om terug te keren. Wederom Tbilisi en als Phillipp weer terugkeert doen Jordy en ik nog Gori aan, om het oude huis van Stalin te bezien, maar meer nog een bezoek aan Uplistsische spelonkenstad. De naam is me nog altijd onuitspreekbaar. Maar de grote oude stad, die ergens in de spelonken en ruïnes te herkennen valt spreekt tot de verbeelding.

In de Mtruska...

Museum van fijne kunsten....

Stalin met op de achtergrond zijn oude huis met overdekking

De geheime gang van rivier naar de spelonkenstad.

Overzicht... soort van....

Tot gauw!

Verhuizing Tiel

 

De afgelopen maand draaide met name rond de move naar Tiel. Een stad waar ik nu al een eerste impressie van kan geven. Luidruchtige provincialen die snel ruzie zoeken en werk-gettho in een verloren polderlandschap, met een verdwaalde boomgaard, en zware littekens van Venix wijken. De hoge dijk, de toch ook gezellige mensen welke een beetje verdwaasd door de stad sjokken. Nogmaals het gekibbel en het luide en kwade roepen. Verklote mensen die agressieve waardes hebben. De vriendelijke mensen gereserveerd. Of rijk? Ik weet het nog niet, maar de woning is geniaal. Enkele foto's van de gezelligheid:

eettafel...

sigaarhoek?

kloostercel?

Werk is druk en met alle stress van nieuwe panden, financiële onzekerheden en dergelijken is het een tijd ongekend spannend geweest. Er zijn wel nog tijden van genieten. Zo zijn de restaurants en café weer open. We genieten weer. Met een wandeling langs de IJssel afgelopen weekend bijvoorbeeld, samen met heer Hattink. Of bij de Bedempjes langs. Filmpjes doen (Slag om de Schelde, Night of Kings). Bij broer langs, het familie diner, Ruben over de vloer. Enkele korte foto-impressies van de random events.

Laatste stukjes voor overnachting bij ouders Hattink

 

Zelfde plek met mij in pose

Oude deel van Deventer voordat de knie opspeelde

De eerste dag langs de IJssel gaan we een stukje buitendijks, waar het rivierwater nog te hoog staat (natte schoenen en broek en knie)

Een nieuw begin voor Roel in Den Bosch

Familie eten voor Ruub zijn verjaardag op dezelfde plek als vorig jaar

Die ga ik missen: De maastunnel!!!!

Etentje met werk....