Schiermonnikoog

 

Eindelijk weer een trip! Eindelijk weer een weekendje weg! Het is toch gelukt. Het eiland der monniken. Het kleine eiland in het hoge noorden. En wat een mooi eiland. Schiermonnikoog hebben we het dus over. Donderdag besluiten we hierheen af te varen. Vrijdag zijn de baron en Roel in Sjaarloos voor het kijken van de trouwerij van Hanne en de Damiaan. Wat een festijn is dat; wel een heel andere trouwerij dan gewoonlijk zo online. Maar kans voor bier en pizza tijdens de ceremonie is toch geniaal!

Na dit festijn en een fijne avond, waarbij zelfs buurman Erik ons verstoort, maar we wel tijdig in bed liggen. De He-man in de hut van ome Gerrie!

Enfin, het is een lange rit met de auto naar de boot, waar we er achter komen dat er weinig bestaat als reserveren ofzo. Mooi werk! we zijn dus op tijd. Op de boot is het mondkapjesplicht.

Het is laat in de middag wanneer we ingechecked zijn bij het pension Westerburen met een mooie norse man die de boel runt. Natuurlijk meteen op stap! Geen idee hoe en waarheen. Vis, heel veel vis eten, die dan ook nog eens verkeerd valt. We wandelen door de duinen het kleine dorpje, de moddervlakte en het enorme strand. Het grootste strand van Europa en dat wil ik wel geloven. Op de terugweg wordt het sneller donker dan gehoopt en in de bijzonder wilde bossen verdwalen we bijna.... De dag eindigt in het pension, alwaar we met alle gezellige gasten beneden in de foyer onze bestelde gerechten van de paar restaurants op het eiland nuttigen. Wel heel vet, zeg! Maar of dat nu eerlijk is voor restaurants die wel moeten sluiten???

De volgende ochtend lukt het me bijtijds op te staan en een rondje te rennen / strompelen. Het is een heel mooi gezicht, maar mijn conditie heeft het zwaar (Corona-longen?). Ik ben niet de enige, want ook een andere pensiongast staat buiten op te warmen. Hij neemt de grote ronde. Geen schone foto, maar toch....

Deze dag staat in het teken om zo ver mogelijk naar het oosten te lopen. En dat lukt. Paaltje 15 of 16. Wat een leegte, wat heerlijk! We komen er achter waarom, want in de middag start de horizontale regen.... We willen doorsteken, maar twee keer door een modderige sleuf is leuk, met de langdurige regen en vermoeidheid en gemis van eten is dat minder leuk als er nog eens een stuk of vier voor de boeg liggen.... We komen uiteindelijk weer terug in het pension, warmen op en nemen de laatste boot naar de overkant. Een drukke boot. Middernacht zijn we thuis, en pas op vrijdag krijgen we toch nog de klap en liggen we al om half drie gestrekt in bed. Hahahahaha. Impressies van de wandeling:

Onleesbaar gedicht in de bunker

In het teken van Diwali

Uitgestrektheid 1

Uitgestrektheid 2

Uitgestrektheid 3

Over de sleuf

Het resultaat....

Paraplu heeft geen zin....

Ondertussen gaat het werk dus nog bikkelhard door! Projecten in Utrecht, Amsterdam, en een brug in Krimpen... Wat een gebeuren. Ook heb ik weer een dagje gefietst door de Almblasserwaard en heb ik mijn broer Boaz een dagje geholpen op zijn grote huis project. Ook hier wat afsluitende impressies van:

Het huis van Boaz en d eplaten die we omhoog hebben getild

Impressie van de Alblasserwaard

De brug van RORO in het vroege ochtendgloren

Alweer Corona???

Ja ja, het is weer zover. Er zijn weer nieuwe corona maatregelen en we moeten dus weer een nieuwe hobby bedenken of zoiets. Enfin, We doen het rustig aan. De afgelopen weken lijken dus wat saai met weinig avonturen, maar laten we zeggen dat we ze opsparen voor iets fantastisch! We werken voor een nieuwe kinderwaterpomp nog met zeer warme temperaturen, terwijl kort daarop de kou wat terug komt en de schoorsteen van mijn tuinhuisje begint te roken.

 

Weliswaar gebeurd er heel af en toe wel wat. Zo is er een filmpje her en der (Corpus Christi met Ernst en Der Trafikant met Esther) en was er een bezoek aan het "museum" Doloris Maze. Onderstaand een tekening om een idee er van te krijgen.

Ook doen we weer meer aan de sport. Bootcampen, trimmen en fietsen. De laatste trip was een rondje langs Numansdorp, Willemsstad, Klundert en Puttershoek. Door de polders in de regen en wind van oktober. Maar ook langs de zeeuwse kust via Domburg. En langs Vlaardingen. Ook hiervan niet heel spannende foto's. Eerst de Schat van Schoonerloo en onderweg door Kralingen met een enorme Vos.

\

Daarna terug nar het aloude Domburg, waar we boer Corrée tegen komen, fish en chips eten en genieten van heerlijk nazomerweer.

Uiteindelijk de rit rondom de grote wateren / rivieren. MEt een mooi torenhuisje in Klundert, en de grauwheid van de industrie van Moerdijk. Ondanks de regen, de vermoeidheid etc. gaan we door.

Na een bezoek aan het nieuwe dochtertje / zusje bij de Bedempjes (Sophie, welkom!) wil ik lekker in rust door het bos lopen om een uur of acht à negen, Dat valt tegen, want het Deelerwoud is al redelijk druk. De parking is in ieder geval minimaal vol.

 

 

Enfin, de vakantie naar schotland ging niet door, dus rijden we naar een avond sushi bij Jelle en Missy door naar pa in Zeeland. We maken drie wandelingen op drie dagen door drie buien. Eerst naar de Braakman, de dag er na naar het verdronken land van Saeftinghe. Wat een nattigheid, mooie hemels en woeste gebieden. Even rust pakken? Maar niet het echte vakantie gevoel.

De Braakman

Terug langs het water met een mooi kleurenpallet

In het midden van niks - Land van Saeftinghe

Charlois - Charleroi

 Boppies, het is weer tijd voor een nieuwe update, hoor. De activiteiten zijn weer rollend. Allereerst wat klein geneuzel, dat allemaal weer superleuk is, maar weinig beeld materiaal heeft. Fotootje en dan een verhaal erbij maar. Eenvoudigheid siert de mens en de nutteloosheid. Daar gaan we dan.

Vandaag een concert van The Civil (wars) bijgewoond in de mooie ruine van Brederode. Ergens kwam me de ruine bekend voor. Ooit toch eens geweest. De Americana band was super mooi en een aanrader om eens te regelen op een andere locatie.

Het Disney avontuur werd ruig verstoord door Corona die opeens code oranje geeft voor het pretpark. Na een terugreis weer op honk. Ruben nog even gesproken gelukkig. Voor zijn vertrek naar het Oosten. Sinds Boaz zijn spullen vergeten had (etc.), ben ik naar Dordt op en neer gereden met de fiets en een mooi kiekje genomen bij Sophia polder te Zwijndrecht.

Random avonturen met de Baron en Roellio en met aardvarkens en vuur, nadat het bos bij de Wouwse Plantage nogmaals bezocht is.

Wandeling met Mara rondom Ommen. Fijne tijd om goed tot rust te komen en te overdenken.

Daarna was het natuurlijk tijd voor het hoogtepunt. Een bezoek aan Charleroi en de omgeving. De autorit gaat redelijk gesmeerd en in de avond komen we aan in de stad. Opvallend is het direct binnenrijden van de stad met een snelweg. En alle mondkapjes die we al in de parking tegen komen. We checken in voor ons hostel (LEEG!). Daarna eindelijk voedsel! Een zeer matig restaurant. Daarna een zeer matige bar in de binnenstad waar ze proberen te karaoke zingen... Daarna de club der negers, waar we in terecht komen en tot 1 uur mogen "dansen". Herineringen van zuid-afrika komen boven pruttelen. Enfin, met bier in de mik slapen. Das de bedoeling. Niet denken aan de anderhalve meter. Even meemaken. En gratis sigaretten krijgen...

De volgende dag bezoeken we even het centrum en rijden vervolgens door naar het ruine abdij van Aulne (ADA). Het is nog dicht en ik begrijp niet helemaal hoe en wat. Enfin, we blijken te vroeg te zijn, dus gaan we door naar stop 2, te weten de hangende tuinen van Thuin. Deze vallen zwaar tegen, omdat er een verwachting was. Het eten op het hippe tentje dat in eerste instantie lijkt op pizza pinoccio is verrukkelijk en zeer tevreden gaat het verder. Terug naar de abdij, alwaar de omgeving van verlaten is getransformeert naar toeristisch. Op het gelände van de ruine valt dit alles erg mee.

Strippen in Charleroi

Kerk van Charleroi

Thuin....

Deel van de abdij

We willen huiswaarts, maar Ernst besluit voor ons dat we toch even langs Waterloo moeten. Een straffe keuze gezien de financiele consequentie. Maar de moeite! Een erg interessante plek waar je heel veel kan leren van deze beslissende slag! Maar drie uur is veel te kort. We komen dan alsnog laat thuis.... Wat een avontuur!

In het museum bij Willem van Oranje die ook mee bleek te vechten en een held was?

Van ver....

Hin und Weder

 De afgelopen tijd waren er dan eindelijk de vakantiemaanden Juli en Augustus. Allereerst mocht ik mijn duitse vrienden Phillip en later ook Rukundo en Lena verwelkomen. De eerste bestond uit een relax weekend met de watertaxi, Dordtse binnenstad en een bezoek aan de molens van Kinderdijk etc. De tweede bestond uit de ballentent en het Amsterdamse, alvorens iedereen weer vertrok en ruimte maakte voor mijn eigen vakantie naar die Heimat.

Phillip in action bij de windmolens

Bij de Ballentent

Het Eiland Marken samen met Ebu

Mijn reis door Duitsland betrof een fikse fietstocht door het Bergische Land. Door de logeerpartij van Reyer vertrok ik wat later dan gepland uit het Neerlandse klei-gebied. De heuvels waren niet mis en al snel dreigde de regen. Ik fiets door hoge punten van Kreuzberg, maar de herberg laat me er niet slapen. Door naar Berkenbaum, waar de gastheer mij een Strammer Max en erg fijne slaapplek geeft. Waarvoor mijn dank, want hij komt er speciaal voor langs gereden.

De volgende dag gaat het door naar Hamm. Twee dagen wordt de terugreis weer aanvaard. Hoogtepunten zijn de ehrenmal van Menden, de burcht Homburg en enkele oude stadskernen zoals Nümbrecht, Wipperfurth, Plettenburg etc. Enkele impressies:

Strammer Max

Op fietske

Kunst in Hamm

Ehredenkmal in Menden

Tussen de anitas+sjonnies aan Biggesee

Kasteel Homburg terwijl het erg heet wordt, ik vind toevlucht bij Rukundu

Daarna rijd ik door naar Munchen, alwaar we een wandeling doen in het noordelijke deel van het Bayerische Wald. Ook verblijf ik een dag lekker relaxed met de Hannus familie en rustig bij Phillip. Ook hiervan hebben we enkele mooie groepsfoto's:

De wandeltocht door de alpen de dag later bij Mittenwald vergeet ik dan half. Een warme tocht naar de Kranzberg, eerst door militair gebied en daarna door meer toeristisch gebied om weer in het rustige gebied te komen. Ook hier een interessant erhemal van de bergtroepen.

Onderweg....

Ehremal tot tweede keer toe, dat impressief is

Eigenlijke toeristische hoogtepunt bleek toch de extra dag naar Innsbruck. Deze stad is een van mijn nieuwe favoriete steden. Erg hoge verwachtingen had ik, maar ze kwamen uit. Goede musea, fijne atmospfeer, altijd maar de bergen rondom je, mensen die schaken inhet park of gewoon relaxen. Deze stad heeft alles. Een heerlijk restaurant, een hotel, waar je in het venster kan zitten en de nacht ziet komen, terwijl de regen neerstort. Alleen maar goede verhalen. 

Minor view from the Rathaus Tower

Eng die trappen, maar kunstlich, want ze zijn verweven, eentje naar boven de ander naar beneden.

skateplein van Innsbruck

Groeiende auto's in Innsbruck

Onweer komt....

Trap in de zilveren kapel wil ik ook....

Helden van Max 1

Ja en dan zijn er nog wat onregelmatigheden gebeurd, zoals uit de hand gelopen etentje met Esther bij Hotel New York met heerlijke schelpdieren en een fietstocht met Jeroen door het eilandengebied van onze kust. Geen foto's meer, want ik zit al aan mijn tax...