Lindisfarne

Nadat Jeroen een week eerder in Freising langs gekomen was voor gezelligheid en de Residence museum, was het afgelopen weekend tijd om een 2-jaren lange droom te verwezenlijken: een fietstocht naar Lindisfarne!

Ik arriveer in Edinburgh bij Sjoerd plus op vrijdagmiddag, wanneer de zon net onder gegaan is en de trotoirs met een laagje ijs bedekt zijn of met sneeuw/rijp wit gekleurd zijn. Het Belgisch bier smaakt uitstekend en Jiaxi maakt ons een heerlijke maaltijd. We worden verwend met zalm.

De voglende dag gaat het vroeg op pad. De zon is nog niet wakker en de donkere lucht boven ons geeft een nachtelijk uur aan. Wanneer we bij Rosslyn chapel komen komt daar dan eindelijk de zon op met vele mooie kleurenboeketten. Helaas kun je niet bij de kapel zelf komen vanwege grote vercommercialisatie en een wachter in diens kantoortje. Verder gaat het dus.

 De bekende Roslynn chapel uit Da Vinci Code

 Het gaat verder met mooie uitzichten over Edinburgh en verder

We fietsen in heuvelachtig landschap door diepe rivierdalen en oude bossen of open velden. Een schitterend oud Engels landschap (ow, Schots bedoel ik natuurlijk). We komen aan op de grotere weg, de A1, die al van ver te horen is. Echt druk blijkt de weg niet te zijn echter, maar het wegdek is gewoon heel luid. Toch besluiten we halverwege op de paralelweg te rijden. Deze weg slingert over de stijlrand in plaats van in het dal, waardoor het klimmen en dalen weer terug is. Bovendien gaat deze weg hoger en hoger, wat het klimaat kouder maakt en de weg hier en daar volledig bevriest. Glibberen en glijden dus af en toe! We komen aan het einde van de ochtend in Stowe, waar we een heerlijk ontbijt genieten. Direct daarna gaat het stijl, stijl omhoog een muur op. Een mooi uitzicht en heerlijk blauwe lucht krijgen we als beloning. Bovendien ligt nu het dal van de Tweed onder ons, welke we terug naar de zee volgen moeten.

 

 Hopsa, Sjoerd komt het winter wonderland weer uit

 Bovenop de heuvels. Heerlijk!

Melrose Abbey heeft er een denker bij

Bij de Tweed aangekomen arriveren we al snel bij de ruine van de Melrose abdij. Hier ligt het hart van de Bruce, koning van de Schotten en bekend van een zijrol in Braveheart. Na wat rond gelopen te hebben gaat het verder. Sjoerd heeft nu meer last van suikertekorten en dus dienen we regelmatig een reep chocolade of chip tot ons te nemen. We volgen landwegen door het typisch schotse landschap en de donkerte komt langzaam weer terug. Het laatste stuk fietsen we in het donker, waardoor we ook onze overnachtingsplek niet direct kunnen vinden. Uitiendelijk is een heerlijke maaltijd (vegetarische haggis en sticky toffee pudding) en een nacht slaap in bunk beds wat we terug krijgen. Tevens een heerlijk ontbijt in het hostel, nadat ik kon genieten van de zon opkomst over de wadden voor het eiland waar Lindisfarne zich bevind: Holy Island.

 

Avondsessie 

Engels ontbijt!

Na het ontbijt fietsen we het eiland op, waar we rondlopen, een duik in de zee nemen, ons verdiepen in de mystieke geschiedenis, kletsen met de enige man (Duitser), die zijn koffietent open heeft en een van de weinige toeristen die op het eiland is. Na souveniers te hebben gekocht (Sjoerd blinkt uit!), gaan we weer snel terug. Het eiland is twee keer daags onbereikbaar vanwege het feit dat de vloed het dijkje tussen eiland en vaste land onder doet lopen. We komen een uur vroeger dan verwacht over de causeway, wat Sjoerd niet gelukkig maakt, want het kon nog veel vroeger! Wederom komen we in het donker in de volgende stad aan: Berwick upon Tweed. Ook dit ziet er uit als een mooie stad, maar we hebben slechts een fish and chips om vervolgens met de trein naar huis te gaan. Nadat we Daisy weer hebben opgehaald bij Kathy en diens puzzel-vertellende man is het tijd om eindelijk de beentjes omhoog te doen.

 Cuthbert eiland, daar zou ik ook wel een midweek willen terug trekken

 Sjoerd hobbelt over het eiland, met op de achtergrond Bamburgh Castle

 De Vikingen komen er aan!

Het verkeerd plannen van de reis naar Lindisfarne (in het laagseizoen is er doordeweeks niks op het eiland, zodat we toch het weekend moesten kiezen en ik dus een dag extra had) gaf me een dag vrijheid in Edinburgh. Enkele musea worden bezocht en een heuveltje beklommen. In de avond eten we nasi. Tevreden loop ik de volgende dag terug naar de bus die me naar het vliegveld brengt, waar de reis met het vliegtuig terug naar Munchen airport gaat, alwaar Lena me verrast met het ophalen! In mijn financien thuis zie ik dat ik het hostel verkeerd geboekt heb en dus een extra nacht betaal. Lindisfarne was uiteindelijk toch nog wat duurder uitgevallen dan gedacht. Komende maand sparen! Of..... Tja, we verhuizen meteen het weekend erop. Nieuw adres is verkrijgbaar.

 

Een laatste avondmaal met nasi en Jiaxi en Sjoerd :D  

Nog eenmaal het strand waar mijn helden de vikingen het eiland op kwamen

Feijenoord!!!

Ja, afgelopen weekend was het dan zover! Na een geslaagd verjaardagspartijtje enkele weken eerder kreeg de 70-jarige Pa ofwel Willem zijn kado dubbel en dwars: live zien hoe Feijenoord gelijk speelt tegen Heerenveen.
Maar allereerst was daar nog de trouwerij van Ernst en Anne-Wietske, waarbij mijn klederdracht geen opmerkingen uitlukten, maar wel een blij bruidspaar. Uiteraard was er veel stof tot gesprek met Goke en Stephan na de kerkdienst. En dat ging nog wat verder thuis bij Goke op de volgende dag en zelfs tijdens een heerlijke wandeling langs de kabouterboom en de supermooie bossen er om heen!

HEt mooie Rotterdamse! 

Witte huis met nieuwe wolkenkrabbers en de Markt

De markt maakt de Laurenskerk tot een dwerg. Ook het Schiehuis was erg mooi!

LAchen voor de foto

In de middag reis ik verder met de trein naar Wageningen, waar we een gezapige avond met de Baron hebben en ook Baselmans in actie zien. Het volgende winterplan is bepaald voor begin maart: Biesbosch!
De volgende ochtend is het vroeg naar Dordt, waar ik met Boaz en pa naar de wedstrijd afreizen. Het is een mooi gebeuren, zeg! Naast het uit-vak overstemde de Friezen meestal de gezinnen van Feijenoord. De eerste helft was erg enerverend met mooie doelpunten van Feijenoord precies voor onze neus. Erg gaaf om dat live met de broers en pa mee te maken en zeker een legendarische dag! NA verkozen te hebben met JEthro terug naar Dordrecht te reizen, staan we eerst een half uurtje heel erg vast, maar arriveren dan uiteindelijk toch op Reyer verjaardagspartij. PAnneoeken, kadootjes en taart. En natuurlijk de huizelijke gezeligheid. Het was erg mooi. Om de dag compleet te maken reis ik verder naar JEroen, sinds ik vanuit Eindhoven terug naar huis reis. Heerlijk bier en Verstappen in actie. Lekker even tot rust komen en weer heel gezellig. Een heel fijn weekend uiteindelijk.

De terugreis met het vliegtuig in de vroege ochtend was als een sprookje: mistbanken, waar de kantoren van Eindhoven doorheen stoken en later de rivierdalen vol met mist, die als het spoor van een woeste draak door de heuvels slingeren. Ik geef een voorbeeld:

De voet van de Alpen achter het mistige moerasland 

Tja, nu zitten we op de bank uit te rusten. Want deze dagen is er geen werk, dus kunnen we trainen voor de grote trip naar Lindesfarne. Vandaag een korte, maar vermoeiende toch naar het slagveld van Hohenlinden gemaakt. Hier versloegen de Fransen de legers van Beieren en Oostenrijk.

Ik doe hier ook maar direct nog wat foto's van de afgelopen maanden na de bruiloft:

Weiswurst fruhstuck op Oktoberfest samen met Johanne en anderen

Birte heeft een onderonsje met een koe 

 

Een fietstocht naar Wasserburg

In Wasserburg was nog een kleine snackbar uit Bosnie. Schattig... 

Impressie van Oktoberfest

Trouwerij

Tja, natuurlijk moet ik hier wel een korte weergave maken van de mooiste dag in mijn leven. Eindelijk... Trouwen is waarachtig een droom en een sprookje.
Het begon allemaal de week ervoor. Bij mijn ouders de laatste dingen af krijgen. Het speurtocht boekje, versierselen en zoveel kleine details. De dag ervoor rijden we dan naar Woudenberg en ontmoeten de eerste gasten. Na het pannekoekenhuis gaan ik met Alwin en mijn ouders gehaast richting de kerk voor het grote versieren. Het is in een wink super mooi geworden en dan worden Alwin en ik afgezet op het station om naar Eindhoven te gaan. Daar drinken we wat bij Bernice en Rogier. Ook komt Jeroen nog ff langs. Superleuk allemaal, maar ik maak me een beetje zorgen. Moe zijn kan niet met het oog op morgen!
De volgende ochtend duurt veel te lang! Uiteraard wordt ik te vroeg wakker van de zenuwen en is het langzaam wakker worden, ontbijten en aankleden. Al met al zijn we netjes in pak op een goed tijdstip en rijden we noordwaarts. Een lunch in de appie heijn komt er bij mij niet echt in. Dan komen we aan op de parkeerplaats aan. Vele ontmoetingen volgen met de gasten die langzaam aanrijden. Bijna de tijd vergetend, haasten we ons uiteindelijk naar de kerk. Daar wacht me nog meer welkom. Tot het moment dat de dienst dient te beginnen. Ergens is alles wat later en wachten we nog even tot het seintje. Er komt geen seintje en dus lopen we maar naar binnen. Ik volg de BABS en mijn broers volgen mij. Daar sta ik dan naast het altaar, wachtend op Lena met mijn broers achter me. Het duurt en duurt. Andere gasten die te laat zijn komen de kerk in. Ik wordt steeds zenuwachtiger, tot eindelijk het moment daar is! Hoe mooi is Lena wanneer ze binnen wandeld naast Holger op de muziek van Poisel. Tranen springen in de ogen, maar een strakke blik op Lena houdt me in toom. Wat mooi, zeg! Trots als een pauw staan we daar dan samen! De ceremonie volgt en is heel erg mooi! De woorden van Johanne roeren diep. Onze eigen geloften zijn ook erg bijzonder en zelfs de BABS heeft een leuk verhaal.

Wow! Daar komt ze dan eindelijk!!!!

Stukje muziek luisteren

Lief momentje

Serieuze blikken in de kerk! Alwin, Landry, Koen en Mara

Onze geloften...

Uit de kerk lopend komen de bellen onze kant op. Het lange feliciteren en de toost volgen in de heerlijke zomerzon. We moeten zelfs even naar de schaduw verplaatsen. De grote druk is er dan wel af gelukkig. Het is leuk om iedereen zo snel langs te zien komen, maar ook een beetje een verplicht nummer. Na de toost vertrekken de gasten op speurtocht en mogen Lena en ik op een ware foto-shoot in de heide en het bos. Dat was erg leuk, vooral Lena bleef vol enthousiasme en in de lachplooi!

Bellen blazen, Marloes in actie

En feliciteren maar: mijn ouders volgen op Lena grootouders

Sfeerimpressie va de kerk met de ZEF'ers op de voorgrond

Wat een blauwe hemel! En mooie heide!

We moeten lachen om toeterende vrachtwagens :)

Kom op Lena, de paden op!

Of de bospaden in?

Aangekomen op de party boederij bleken nog niet velen terug te zijn. Langzaam sijpelt de locatie vol, komen we nog enkele andere gasten tegen en maken we ons op voor het eten. Ik doe nog een toespraakje om iedereen te bedanken en dan is het aanvallen op het vegetarische buffet! Heerlijk en vol enthousiasme overal. De bruidstaart valt een beetje in een hoekje, maar smaakt minstens net zo lekker. Dan is het tijd de party op te starten. Een redelijk geslaagde openingsdans opent de dansvloer en dan is het dansen tot de kleine uurtjes en tot de laatste dans, die feillloos wordt ingepland door Birte en Johanne. Een speciaal moment nogmaals.

Jethro in actie terwijl de gasten koffie doen

De openings-speech

Avondsfeer

De openingsdans, vanaf hier gaat het allemaal wild.

Flitterwoche

Okay, de reis na je huwelijk behoort niet op een blog. Ben ik het helemaal mee eens! Gelukkig lezen niet heel veel mensen mijn blog en is het meer voor mezelf, dus zet ik hem er toch maar op.
Pisa ging onze vlucht vanuit Eindhoven heen. Met een beetje chaotische start door rare verkeerssnuiters en Rogier die direct door de slagboom reed, kwamen we op markante wijze op het vliegveld. Gelukkig hadden we priority en fast-lane, waardoor we subliem geholpen werden. Heerlijk voor een keertje in je leven!
We zijn op tijd in Pisa, waar we direct onze bagage droppen en de stad verkennen. Een wandeling op de muur zou volgens Lena heel erg de moeite waard zijn. Het duurt even voordat we er achter komen dat dit hoogtepuntje eigenlijk in Lucca was, ipv Pisa. We besluiten heerlijk te eten aan de rand van het toeristische centrum. Ach ja, dat een menu drie gangen heeft hebben we niet echt door en zo komt het dat we aan het einde van de rekening slechts 1 menu betalen voor ons tweetjes. De Italiaan blijft gelukkig glimlachen. Lachend lopen we naar het veld der wonderen, waar ook de scheve toren staat. Tja, toeristisch is het zeker, maar ook heel erg de moeite waard! Erg bijzondere plek, welke we heerlijk van genieten. Langzaam lopen we terug naar de trein om vervolgens naar Pietrasanta af te reizen. We hopen op taxi's, maar op een zondag is dat er niet echt. Wel een telefoon met de letters taxi er op. Wanneer deze af gaat hoop ik dus een taxi bedrijf aan de lijn te hebben die checkt op gestrande reizigers. Ook nu duurt het even wat tijd voor ik het door heb dat aan de andere kant van de lijn ook iemand is die een taxi nodig heeft. Enfin, onze gastgever komt ons ophalen en we worden geintroduceerd in een mooi B&B tegen een kerkje aan. In de avond genieten we van antipasta, buffelsteak en gekke Italianen. Aan onze rechterzijde is namelijk een koor neergestreken, dat af en toe heel graag zingt tijdens de maaltijd. Aan de linkerkant van ons reageert later op de avond een groep jongere Italianen met volksliedjes (denk ik). Semi-romantisch zullen we maar zeggen.

 Veld der wonderen vanaf de scheve toren

 Die moeten we ff fotograferen!

Eerste Italiaanse diner samen

Na een heerlijk ontbijtje gaan we de volgende dag op zoek naar het strand. Het is een hele tocht en wandeling om er te komen, maar na langs de vele stranden te zijn gelopen op zoek naar onze aanbeveling Strand Patrizia kunnen we eindelijk chillen in de zon. Donkere wolken in de late middag drijven ons echter weer weg en na een veel kortere route arriveren we in de artiestenstad Pietrasanta waar we bij Pizza 55 onze eerste heerlijke pizza naar binnen werken. De eigenaar doet het helemaal goed voor deze tent om goed te lopen.

Na een luie dag op het strand is het tijd voor wat actieve dingen. Een wandeling door de Appenijnen. We rennen Pietrasanta in om de bus te halen, welke ons via een kronkelige weg naar boven in het plaatsje Capezzano Monte brengt. Hier komen we er achter dat de busticket voortijdig betaalt dient te worden.... Tja, maar iig zijn we waar de route begint! Spoedig verdwalen we in de mooie bossen over kleine weggetjes. Met wat rond vragen en doorzetting vinden we de route weer terug en terwijl we de donderwolken boven ons zien samenpakken genieten we van de mooie beboste heuvels. We wandelen langs overwoekerde gebouwen van vroegere mijn-nederzettingen en komen nog voor de regen in het dorpje Sant'Anna, waar we genieten van een lunch. De terugweg gaat gepaard met de regen, maar komt droog aan in ons B&B. Tevreden rusten we uit om in de avond bij een heerlijk restaurant naast de Pizza 55 te dineren. Heerlijke vis en fantastische toetjes! En natuurlijk goede koffie. Tevens komt de eigenaar van onze pizza tent langs, om een artiest (die naast ons zit) te vragen voor een tekening voor zijn net geopende tentje. Gaaf, hoor!

 Capezzo Monte - ons startpunt

Op de paden!

DDonkere wolken pakken zich samen

 Overgroeide woningen

 Door de regen terug naar beneden... Glibberig!

De vierde dag reizen we door naar het hart van Toscane. De treinen rijden behoorlijk goed en dus zijn we in mum van tijd in Siena, waar we onze huur auto ophalen en het veel te toeristische stadje Monterigionni aandoen. Best wel koel, hoor. Totaal ommuurd en in mooie staat, maar te klein, te duur en te toeristisch. We genieten zoveel we kunnen en rijden dan door naar de volgende B&B, wat een half huis blijkt te zijn, zonder ontbijt, maar met terras, keuken en alles! De cava zit er zelfs bij! We genieten zelf van een eigen salade en de wijn.
Ook de volgende dag gebruiken we om onze B&B verder te verkennen en de omgeving van Chianti met het zeer heuvelachtige landschap. Heel mooi en typische plaatjes van Toscane levert dit alles op. Het diner nuttigen we in de Moulin de More, wat zonder meer het beste eten aflevert van deze trip. De derde dag moeten we de auto al weer terug brengen in Siena. Maar eerst kijken we nog in San Gimignini, wat al snel mijn nieuwe favoriete Italiaanse stad wordt. Het is zo mooi gelegen in typische Toscane en al die torens maken het compleet! Erg gaaf. Siena zelf is natuurlijk ook mooi en we genieten van heerlijk eten, dat een beetje doet denken aan de tapas van Spanje.

 Terrasje op het dak

 Zomerstraat

 Wijn proeven

 Landschap 1

 Landschap 2

Peak view San Gimignano

De laatste dag stond er dan nog Ventie op het programma, voordat we de nachttrein naar Munchen namen. Wat een gigantische stad is dat, zeg! Erg gaaf, hoe alle kleine steegjes met elkaar verbinden, over en langs kanaaltjes lopen en een ware wirwar met krioel van mensen en toeristen het tot een doolhof maken. We vinden een leuke plek voor onze lunch (wederom) tussen de Italiaanse gondeliers en de avond genieten we op een pleintje in het centrum, waar de kinderen spelen en de oudere vrouwen op een bankje lezen. Wijn en brood in de trein. Enkele plaatjes van Venetie dan nog: