Laat ik het weer eens hebben over de huidige tijd. Geen oude koeien, geen dromende blikken bij de gedachte van al het mooie gebeuren uit het grijze verleden. Nee, we gaan terug naar de onze, onze eigen huidige tijd! Wat vertelt de huidige situatie. Hoe verloopt het leven. Wie is daar nu in geinteresseerd?
Uhm... zulke dooddoende vragen negeren we...
December was mooi: sinterklaas, fijn samen met Babet kerst vieren en mijn eigen 25e verjaardag (dank voor al de meelevende gedachten). Met oud-en-nieuw ben ik richting Rijswijk gegaan, waar de neef van Babet een feestje hield. Veel geknal en andersoortig vuurwerk hielden tot diep in de nacht aan. Een mooi feestvuur en provocerende politie (of waren het de jongeren?) maakte er een typisch Neerlandse jaarwisseling van. Het was erg gezellig! Kletsen, hapjes en een biertje maakte alles klompeet.
De januarie maand is vaak zwaar. In de eerste week mochten we weer "hey, love" en "hay, mate" zeggen door de bezoeken van Ilse, een echte Australische inboorlinge nu, hoor! ;). Was erg leuk en fijn om haar weer even te zien na alle avonturen in het eiland-op-zijn-kop.
Van links naar rechts GJ, Jelmer, Babet en Ilse in een kroeg te Amsterdam.Ook ben ik deze maand weer naar musea geweest: in de Rotterdamse Kunsthal hadden ze een tentoonstelling van Tinguely.
Hij maakt bewegende kunst van rommel. Dit is de beschrijving van het volgende kunstwerk (het stuk met de tuinkabouter is op de gevoelige plaat genomen):
Er was meer in dezelfde trant: 
Bijzonder grappig. 
Bijzonder grappig. 
Een kunstwerk incluis Rotterdamse zombie?
Dit wordt mijn nieuwe auto! Tinguely heeft wel mijn stijl als het om auto's gaat. Deze auto is trouwens echt in beweging geweest. Hij vond het horen in een winters landschap en dus heeft-ie er een tijdje mee getourt in Moskou. Wonderbaarlijk heeft hij geen enkele boete geincasseerd! Dat mag ik wel. Naast de Tinguely tentoonstelling was er echter meer, zo was er een expositie over de homo-geschiedenis. 
Met roze wanden dus. Daarnaast waren er briljante schilderijen van Steinlen (die van de beroemde kat, welke plaat je aan de groene boxen langs de Seinne kunt krijgen). Ik kan het niet laten een greep uit de kolektie weer te geven. Sorry voor de cultuurhaters. 
Okay dan... ik zal me toch wat terug houden, anders is het weer zo'n lange post. Misschien nog eentje... 
Kattenkoningin. 
Gezelschapsdames. 
Mijnwerkers (lijkt een beetje op de Russisch-socialistische kunst, vond ik).
Schilder in de tijd van revolutie's (1859-1923).
De rijke man geeft met zijn sigaar een vuurtje aan de arbeider met zijn sigaret. Het leuke aan Steinlen vind ik zijn zo diverse sfeertekeningen, die de tijdgeest treffend representeren en bovendien zijn gebruik van veel verschillende tekenstijlen. De laatste expositie toonde schilderingen uit Japan, na Steinlen iets minder indrukwekkend, maar door haar simpelheid gewoon geniaal: niet voor niets goed voor het meditatie-gevoel.
Zilverreigers baden pootje. 
Vogels vliegen door de lucht. 
Een gemeenkijkende roofvogel (een of andere arendsoort).Een ander bezocht museum was Naturalis. Dit ivm de tentoonstelling: "Zo mens, zo aap". Het bezoek stond in het teken van de activiteiten met de Lamme Aap Gemeenschap. Lamme apen Gerson, Babet, Ronald en Harmen waren mee.
In de trein met Aapzoon Ronald. 
In de trein met aapzoon Harmen.Verder ben ik samen met Babet en soms ook Petra weer aan het wandelen geslagen. Soms wel drie NS-routes per week! Een kleine impressie van de wandelingen. Allereerst de Veluwe:
De route liep door het Wekeromse Zand en Planken Wambuis. Deze stenen markeren een plek, waarom weet ik niet. De stenen zijn buitenlanders: zwervers uit het hoge noorden.Over de Utrechtse Heuvelrug:
De zon staat al laag wanneer we beginnen. Langse een beek lopen we de heide op.
Zomaar een impressie van voordat de zon onderging en de maan ons pad moest gaan verlichten.Meijendel duingebied vanaf Den Haag:
De route Meijendel gaat langs de klok van de Waaldorpse valkte. 
Vanuit de duinen kun je Den Haag in de verte ontwaren. 
Babet geniet van het uitzicht in de schitterende duinen en dus liepen we steeds verder Meijendel in. 
We zouden doorlopen naar Katwijk: wederom haalde het licht ons in.Van Putten naar Ermelo, over Drie met het pittoreske en knusse Boshuis, waar ze heerlijke Gluhwein hebben:
Nabij Putten ligt het zwaartepunt van Nederland. Dit wil zeggen dat Nederland hier volkomen in evenwicht is. Aan de ring kun je trekken wat je wilt, Nederland zal daardoor nooit kunnen kantelen. Ook ons lukte het niet... 
Door het Spreulder en Sprielder bos lopen is een dromerige wandeling, omdat alle bomen hier dronken door elkaar heen slingeren. 
We verzakken diep in het Solsche gat, waar vroeger een klooster vol bandeloze monniken verzonk. Daarvoor was het een vereringsplaats (SOL=zon).
Na het Solsche gat leken de bossen niet meer dan vage schimmen. Een groen, dampend gevaarte deed eeuwenoude legendes in onze oren gonsen.Naast de bovenbeschreven wandelingen hebben we ook de Elsterberg (Utrechtse Heuvelrug samen met Petra) en routes rond de stad Utrecht (meestal alleen) gelopen. En er zal meer volgen, alles als voorbereiding op de Grote Tocht door Nederland. Erg leuk allemaal! Meer foto's zullen op mijn foto-dump van facebook komen (album "Low Lands"). Ik houd zeker nog altijd van mijn eigen kleine kikkerlandje.
Toch is deze liefde niet groot genoeg om niet binnenkort al naar Australia terug te keren: in mei staat mijn ticket gepland. Eerst ga ik weer verhuizen uit Utrecht. De stad heeft me niet geboden wat ik verwachtte en nu keer ik terug naar mijn roots in Dordrecht. Werkendam is the place to be voor mijn nieuwe baan als data-invoerder bij de gemeente. Wish me luck! Komende drie maanden zal het leven weer helemaal veranderen. Geen koelcel van de AH verscentrale meer! Had ik daar uberhaupt al over durven te vertellen hier? Nieuwe uitdagingen komen me tegemoet.
