Zuid Tirol

Een vakantie naar de bergen van Toscane. Dat was het plan. Maar alles liep even wat anders.
We starten voorvarend met een eerste dag naar het dorpje Blaubeuren, waar de zon schijnt en de vakantie echt begint met een ijsje. De Blautopf is beroemd en druk en geeft heel mooi helder blauw water. Heel speciaal zo enorm groot gat in de grond. Het water proeft ook lekker fris. We eten in het hotel en hebben goede kamers.

Ijsjezzzzzz!

De volgende dag gaat het dan maar langzaam in de file door oostenrijk. De bergen zijn erg mooi en we maken er een toeristisch uitstpaje van. In de avond komen we in een wat bewolkt Kalternsee aan waar we de tent opzetten en een regenachtig nachtje doorbrengen. De volgende dag vind ik pa tegen de toiletmuren hangen. Hij is niet goed te voet en bij woord. Een gedoe! We brengen hem naar het ziekenhuis van Bozen, waar we de hele dag op de eerste hulp verblijven met pa buiten westen in een bed. Er komen gekke types langs, zoals de boze vrouw en de man die wilde slapen maar niet mocht. Wij gaan na een lange dag met de auto Bozen in, nadat we een hotelkamer geregeld hebben. Daar eten we bij een Duits restaurant het lievelingseten van Agnes: Haxe. Waarom ik dit ook niet heb verkozen weet ik tot de dag van vandaag niet.

Tent opzetten

Bozen met de Duitse Haxe in het restaurant

Gloren vanuit het ziekenhuis

We gaan de volgende dag in met de wetenschap dat pa snel weer de oude is met een labyrinthetis. Maar pa is nog niet de oude. En er worden nog wat testen gedaan. In de ochtend bezoeken we hem en wederom een lange dag met onduidelijkheden. In de avond gaan we dit keer uit eten in Merano. Hier begint het te plensen en vinden we maar moeilijk een leuk restaurant. Uiteindelijk komen we in een winkelcentrum bij restaurant ABC. Geweldige simpele pizza-praktijken.

Pa in het ziekenhuis

ABC restaurant

Merano wandelroute langs de rivier

SISI!

Dus de dag erop besluiten we pa voorlopig nog niet mee te kunnen nemen en naar Trento te gaan. Maar we worden opgeroepen om pa weer bij te staan. Hij krijgt een extra controle en moet papieren invullen. Uiteindelijk belanden we toch nog in Trento en in de zon. Eerste vakantiedag! We genieten van ok eten en de mooie kerken. En een leuke koffiebar. Dan weer naar pa en daarna eten in een fietstentje aan een mooie fietsroute en geniaal uitzicht. We zijn net op tijd en de inhaber is supervriendelijk!

De plek voor een mooi uitzicht in de avond!

De volgende dag is het dan eindelijk tijd om pa mee te nemen. Maar hij is verplaatst. Stroke unit: hij had een beroerte. Alsnog nemen we hem mee, waarvoor later spijt. Maar in een wat duivelse rit rijden we huiswaarts en is ons avontuur anders gelopen en afgelopen voor nu.

Weer thuis met de familia

Twee oudjes...

In Brugge....

Winter trip Kampina

Het was eindelijk weer eens tijd om op broedertocht te gaan. Helaas is de baron in amerika en er dus niet bij. Ook Ernst moet afhaken op korte termijn en dus vragen we Bas mee te gaan en dat wil hij wel. 

We zouden elf uur vertrekken, maar nadat ik het een uurtje had afgesproken werd alles nog later. Dus voordat we in De Kampina waren is het alweer een uurtje of drie. We besluiten de tenten op te zetten en dan te gaan wandelen. De eerste wandeling betekent dat we eerst een tijd voor Roel moeten wachten terwijl hagelstenen op ons inslaan. De He-man was even in de auto gaan zitten om te schuilen en daarom laat. We maken een wandeling rond het meer en gaan dan bij een te duur etablishement voor biertje. Met de schemer eten we onze pasta en gaan alsnog om een uur of acht een vuurtje maken. Dit vuur is een kindje van Bas, die een werkelijk geslaagde pyromaan blijkt. De flessen gaan langzaam leger, maar de bodem komt niet in zicht.

De tenten worden opgezet

Hagelstenen vullen de Herbas con gello

Sommige dingen veranderen niet

\

De vuursessie met de hangjongens

De volgende dag start met de bikkels voor een duik in het meer. De bikkel is alleen Damian. Het is behoorlijk fris, maar de zon doet het goed en na een tijdje is het zwemwater okay. Wederom krijgen we een flinke hoeveelheid voedsel binnengewerkt door de inzet van Baselmans. Desalniettemin nemen we een koffie bij dezelfde tent als gisteren. Met volle maag maken we dus de eigenlijke wandeling door De Kampina. Het water blijkt best hoog te staan.... lees zeer hoog. Net als op Schiermonnikoog betekent dit dat paden onder water staan en we soms echt soppen. De paden zijn verder okay. Het gebied is erg mooi en we genieten uiteindelijk met volle tuigen. Met een moeie kop gaan we weer huiswaarts. Even nog koffie bij familie Baselmans en dan verder. Ik ben zowaar vroeger zu hause dan Agnes.

Zie hier de zwemmende Baselmans

Ontbijt....

Koffietje 

Impressies

Ik geef je mijn hand....

Ja, en dan waren er de kleine dingen thuis. Het kippenhok staat klaar. En mijn rug komt langzaam bij. En we gaan langs De Witte Paard voor mogelijke trouwpartij. Dat wordt hem niet. En we gaan weer eens naar Volmondig. Agnes en Matthijs zijn mee. Weer eens wat anders. Een foto nog even van de tuin, versie 2:

Schiermonnikoog met Agnes

 En we zijn weer wat verder. Ik zit thuis met rugklachten en dat stinkt. Op het werk gaat het met pieken en dalen, maar de energie begint langzaam aan steeds verder en dieper weg te raken. Het laatste jaar is geslagen! Maar de avonturen gaan door! En het sparen voor de grote bruiloft! Gaat dat samen????

Dus van het weekend waren op het mooie eiland Schiermonnikoog. Een van de beste parels van Nederland! Diens uitgestrekte stranden zijn bijna zoals in verre oorden. En de duinen leeg en waaierig. Helaas had ik behoorlijke rugklachten hier opgelopen! Naast het mooie eiland zelf waren er twee nog grotere onbetwiste hoogtepunten. Allereerst de Vesper in het kleinschalige klooster, waar een inspirerende kapel was ingericht. En een mooie dienst van rust en staan en zitten als training voor de gebroken rug. Daarna vervolgens mijn horeca hoogtepunt Van der Werff. Niks is gelogen. Wat een plek! MMMoooi! De mannen in kostuum, het eten goed, de entourage fantastisch! Ik kan hier denk nog dagen van nagenieten. Beiden! Alledrie. Schiermonnikoog blijft bij mij onbetwist op nummer een.

Door de bossen

In de duinenen en....

op het strand

Mobieltje....

De wandel op vanaf onze camping

Een ander uitje was de kerk van de Heilige Landstichting en diens bossen rondom voor een bezoek aan Goke en de familie. Het weer blijft in NL nog wat druilerig, maar komt langzaam heel langzaam wat meer op gang. 

De dag erna wederom een impossante kerk van Waalwijk, waar we de mis in swingende vorm mee maakten. We rijden verder via Heusden, met een wandeling, naar het kasteel van Loevestein. Hier zijn de trappen een uitdaging voor zwangere Agnes en komen we dus wat laat aan bij BJ en de familie voor het feest van verjaren. Ook hier weer hele mooie plaatjes.

Kerk te Waalwijk

Aansluitend gebak....

Impressies van een kasteel....

Soldatenwoning (cel?)

aaaaaaaahh

aaaaaaah....2

En wat hadden we dan nog meer? O ja, pa kwam weer even helpen met het huis. Het schiet niet op en ik wil weer weg. De rust in mijn kont en mijn kop is nog altijd niet aanwezig. Het irriteert en breekt me dalijk ooit een keer op. Waar kun je je verhaal kwijt? Mijn boek dalijk. Dit werk... dit werk... weg.

art by Agnes!

work by pa!

Laatste impressie van de waddenzee

Boulogne-sur-mer

 Boppies, een nieuw reis verslag. En ze gaan minder worden.
We zijn een weekendje naar Sint Omaars en Boulogne-sur-mer afgereisd om te overnachten in een statig hotel met kapel en diner bijgesloten. Allereerst rijden we door mooi landschap naar Omaars. Onderweg langs een ruine van ooit een groot klooster. Omaars, die stond al lang op mijn lijstje. Het was best okay en bijzonder, maar valt niet in mijn totaal enthousiaste gevoel. Daarna volgde de reis door naar het hotel. Die was in Marquis, of beter gezegd nabij Marquis en eigenlijk niet in een bijzondere streek. Het hotel was prima en het eten erg goed en goedkoop. Een goede stek om af en toe verzeild te raken. We genieten van het hotel en ik ga een rondje rennen de volgende ochtend.

De koningin drinkt thee bij een Kameroense koffietent in sint omaars

Impressies van de kerk van sint omaars met het graf van de kinderschoentjes in de kapel

Nog meer impressies van de stad en de andere abdij ruine

Daarna vervolgen we de weg naar Boulogne. Een heel leuk klein stadje aan de zee. We dwalen even over de markt met diens vriendelijke mensen die me uitleggen wat wat is en alle vis en schaaldieren. Daarna gaan we de stad in, die best stil is. We eten bij een frapante bistro a la parijs met een ober die heel bang is voor honden. Agnes is snel moe helaas en heeft opeens honger. Maar we vechten ons er door heen. De terug reis verloopt via Pa en Ruben.

Rennen!

De stad Boulogne

In de crypte onder de impossante kerk

MER

Verder hadden we deze week een diner in de Euromast; wat is Rotterdam mooi! En wat was het eten best heel goed te doen: erg lekker. Het was eigenlijk best rustig voor een vrijdag. En was gezellig om Esther en Agnes aan elkaar op deze wijze voor te stellen.

Euromast impressies1!!!

Daarnaast was er chinees nieuwjaar en burns night. Twee avonden met heerlijk eten en bij de laatste ook wat familiale gezelligheid. NA Burns night was er ook het IFFR met de broers met een veel te heftige film en natuurlijk weer de nodige lastige familiale discussies. Enfin, weer overleefd!