Nu het hotel in het land is ontdekt gaan de tripjes weer van leest. Want Nederland is ook gewoon vakantie land. Ook in de donkere maanden van januari en februari. Maar daar blijft natuurlijk ook nog de luie dagen over en op bezoek bij Koopertjes, Bedempjes en Bennekom. En uiteraard bij pa, waar de allereerste sneeuw viel dit jaar.
Maar goed. Deze maand staat in het teken van witte winter taferelen. Sneeuw en ijs. Een weekendje in Gaasterland werd twijfelachtig na een code rood, maar wat nog niet weet, wat niet deert. In de groene wereld bezoeken we de kliffen van Gaasterland bij Oudemirnum in de zak van Friesland. De kliffen zijn natuurlijk niet echt zoals je een klif van de film kent, maar het glooiende landschap was wel erg speciaal. In deze hoek verwacht ik dat gewoon helemaal niet.
De volgende dag is de wereld dan inderdaad wit aan het worden. De wind heeft de hele nacht aan de zolderkamer op de schuur getrokken en het gure weer gaat behoorlijk tekeer. Lekker luieren, want we hoeven nergens heen. In de middag nog een bezoek aan Balk en Sloten. Met name Sloten is een schattig dorpje. Balk is gewoon een verdwaalde grachtengordel in nowhere. De tocht terug naar huis is glibberen en glijden en rijden over half lege wegen dwars door NEderland. Spannend, misschien te spannend.
Eigenlijk was Stavoren het doel, maar hier was door de sneeuw val geen tijd voor. Dus wederom terug komen om dit stadje nog eens te bezoeken. En de mummies. En de Romaanse kerk van Boazum. Terugkeer is zeker~!
Afgelopen weekend was het de buurt aan West-Friesland. Hoorn en Enkhuizen. Vol enthousiasme en ongeloof zien we de hele Gouwzee vol met schaatsers, crossers en ijszeilbootjes. De stad Hoorn is zelf ook erg leuk. Een typisch Hollands tafareel. En nog steeds met sneeuw en dus een dikke ijslaag, waar we ook zelf over heen kunnen lopen.
In enkhuizen wacht een van de leukste huisjes om in te overnachten. Super vet. Enkhuizen is wederom een leuk stadje. Er zijn nog al wat muusea die ik nog eens wil bezoeken, dus een terugtocht in de lente is onvermijdelijk. De gesloten cafetjes en cultuur liet het hart natuurlijk niet zakken. Vooral later op de zondagmiddag was de ijspret optimaal. De inwoners van Enkhuizen kwamen bij elkaar met harde muziek uit de jaren negentig (Happy Hardcore!) en kratten Heineken bier... Geweldig om te zien. Dan de gehele driehoek, inclusief Medemblik. Heb er nu al zin in.
