woensdag, april 05, 2017

Ouders in de sneeuw

Omdat ik nu eigenlijk moet schrijven over onze tweede huwelijksreis naar India, maar nog niks had gemeld over het bezoek van mijn ouders en Lena moeder, doe ik hier toch even kort een post...
Mijn ouders bleven hier 6 dagen. Lange dagen, hahaha. We namen ze direct mee naar München, waar we het centrum aandeden, de surfgolf en zo veel andere dingen binnen het tijdsbestek van een uurtje! Samen met Lena en Phillip eten we vegetarisch falafel bij het hauptbahnhof en daarna gaat het naar de japanse samuraidrummers. Behoorlijke geoefende mannen en vrouwen met muziek met krijgsschreeuwen.
Mijn ouders kunnen veel op zichzelf ondernemen en doen rondjes en rustige aan bij ons. Natuurlijk is daar weer de wandeling de bergen in. Er ligt nog steeds sneeuw op de bergen, dus ervaren de oudjes nog echte winterbergen. Enkele impressies:




Daarna kwam de moeder van LEna nog langs voor een concert van Ina Müller, blijkbaar een groot idool. Geen wandeltocht, maar wel heel gezellig relax in de stad en gewoon lekker kletsen. Als laatste was het dan plotsklaps ook nog carneval, of Fassing zoals dat hier heet. Lena sleept me maar weer mee naar een feestje, en deze was best gezellig:

woensdag, februari 22, 2017

Hamburg

Een korte post dit keer van het afgelopen weekend in Hamburg. LEna en ik residen op vrijdag middag af richting Johanne, die daar woont sinds anderhalve jaar. Eindelijk dan... want Lena heeft het er al heel lang over gehad. We komen laat in de avond aan en hebben de volgende dag dus een laat ontbijt, om vervolgens in de namiddag de Speicherstad en havenstad en de diepe tunnel onder de Elbe door te bezoeken. Vooral de tunnel vond ik erg speciaal. Vroeger werder de auto's met liften naar beneden en boven gehaald om dan de lange smalle tunnel door te rijden. Gekkigheid. Nu is het een populair toeristen attractie. Ze zouden er een museum van moeten maken en geld voor vragen!
Om 8 uur bezoeken we de Glen Miller Orchestra in de concerthal. Alles netjes dus! Voor de prijs was het echter niet zo waard. Bovendien bleek het een Nederlands consortium te zijn, die bijna nog slechter Duits en Engels spraken als ikzelf. Desalniettemin leuke swing muziek! Veel terugdenken aan het allergave NOLA!
 Chique....

De verdere avond is gevuld met feesten. Niet zo mijn ding meer, maar we redden het tot 7 uur, wanneer de vismarkt opent. Daar genieten we van een bakvis en kopen we te veel forellen.
De zondag is uiteraard redelijk sloom en lui. Pas in de avond besluiten we een PAkistaans restaurant te bezoeken (heerlijk eten!) en de bankkaart van Johanne terug te vinden in de club van gister.
Volgende ochtend voor de haven van HAmburg
Pakistaans eten! Oefenen voor onze trip naar India binnekort

Maandag hebben we ook nog een lekker dagje. Het bezoek aan het museum der arbeit is een succes. Ze hebben een hele leuke expositie over beslissingen nemen. Perfect voor iedere Van Luijk, of eigenlijk iedere 20-er, 30-er en wellicht ouder! Erg leerzaam en interessant.
Nu weer thuis.

dinsdag, februari 07, 2017

Wintertocht Biesbosch

Het was weer tijdvoor enkele tradities, die elk jaar terug komen net na oud en nieuw. De jaarlijkse broertjesdag op de IFFR in de eerste plaats. Dit jaar hadden we geen enkele keuze in de film, daar er maar eentje over was gebleven: prevenge over een zwangere seriemoordenaar. Bizar, grappig en loze ammuse. Niet iedereen was even enthousiast, maar tja, dat hoort er nu eenmaal bij.
Voorgaand aan dit avontuur kon ik tot rust komen bij de oudjes, waar eten en wandelingetjes elkaar netjes afwisselen. Wat een leven, he! Het was wel lekker om er uit te zijn nu Lena eeuwig in Afrika lijkt te verblijven.
Het grote avontuur was natuurlijk de wintertocht. Ditmaal een goed weekend uitgezocht, waarbij het niet vriest. Alles leuk en aardig, we gaan voorspoedig te water. De sfeer is goed en we hebben er zin in. De verhuurders zijn relaxe gasten en dus komen we er wel uit. Alle tassen in de kano en hopsa, knallen! We kanoen door het lugubere zwaarbewolkte moerasgebied van wanhoop, afgunst en tegenslag. Een stukje nieuwe natuur zien we graag en dus besluiten we (of ik?) toch tegen de sterke stroming in verder te kanoen. De regen houd niet stil en komt nu met bakken op ons gevallen. We veranderen in rioolratten, stinkend, vies en koud. Tegen de stroming in ploeterend ontdekken we de leegte en kaalte van regen en lelijke nieuwe natuur. Het hoort er bij. Ver voor de donkere nacht invalt zijn we op onze kampeerplek op de Bevert. We zetten met koukleumende handen onze tenten op. Twee voor ons zelf om te pitten en eentje om de tassen in te dumpen. De flessen drank komen langzaam te voorschijn, terwijl we ons avondeten gereed maken. Eerste snert en daarna droogpasta. We weten niet hoe snel we het in onze magen krijgen om maar zo snel mogelijk de slaapzakken in te duiken en de warmte van geregelde slokken zware drank te genieten. Kort na tienen is het stil op het geronk van de Baron na en het ratelende stromen van Stefan. We slapen allen als babies.
 Het kamp met het blije hoofd van Baselmans
 Gedachten van Roel
 Spaarbekken
 Pauzeren
 Zo die gaat
En verder
Door de sompige drasbodem

Bij ochtendgloren spring ik als vanouds de tent uit. Het is 8 uur en de stilte, kleurende hemel en vrede zijn fantastisch. In mijn thermo ondergoed wandel ik een stuk en doe dan een rondje met de kano. Heerlijke rust van de wakker wordende natuur. Wanneer het toch nog een beetje begint te regen maak ik me erge zorgen en probeer zo snel mogelijk terug naar het kamp te peddelen. Het valt mee. Om 10 uur ben ik terug en zie de baron op zijn ochtendritueel terug keren. De rest wordt langzaam wakker. Het was een mooi begin, blauwe vlekken zijn zichtbaar aan de bewolkte hemel. Voordat ontbijt en kamp zijn ontdoen is het tegen het middaguur en starten we de terugtocht. We lopen lomp door de drassige ruigte om spaarbekkens te zien en nieuwe waterwegen te vormen. Totaal uitgeblust komen we terug in de bewoonde wereld. De verhuurder lacht, hij weet nu dat de ronde door de nieuwe natuur beter omgedraaid gaat met de stroming! Het afscheid is emotioneel, maar we hebben onze wilde haren kunnen laten wapperen en we kijken allen uit naar de douche. Ik neem die bij Jelmer, waar ik ook zijn vriendin Keshia tegen kom. Een interessante avond. De volgende ochtend ben ik blij Matthijs met zijn dochter Imme te mogen bezoeken. Ik bezoek de gave frietwinkel en reis dan af naar Eindhoven waar ik de immer chaotische maar zo lieve Bernice nog even mag mee genieten. De vlucht gaat voorspoedig naar huis en de rest van de avond klets ik gezellig met Sjoerd over alle nieuwe ontwikkelingen.
Volgend weekend belooft even wat rust te geven en dan gaat het naar Hamburg. Eindelijk bezoek ik dan Hamburg, de een-na-laatste Duitse stad op de wishlist.

maandag, januari 16, 2017

Sneeuwig begin 2017

Hopsa, wat een begin van 2017! Fan-tas-tisch! Bijna alleen maar goed nieuws. Het slechte nieuws bereikte ons over nawee-en van ons oude huisje, waar de nahuurder als een baby ging huilen en wij daardoor niet de volledige borg terug krijgen. Een les in de oneerlijkheid van een wereld waar zielige en luide mensen het voor het zeggen hebben. Maar wij gewoon lekker doorploegen.
Oud en nieuw waren de ouders van Lena bij ons met de hond natuurlijk. Dat was erg gezellig en we hebben heerlijk door het verse witte sneeuwlaagje gewandeld in onze quasi-achtertuin. En granium gespeeld en oliebollen gegeten en bier geproefd. Perfecte start van een veelbelovend jaar.

De eerste week van 2017 wordt direct gewerkt bij de uni en natuurlijk macdonalds. Op vrijdag de 6e is nog een nationale feestdag en we besluiten samen de Partnachklamm bij Garmisch-PArtenkirchen te bezoeken. Lena heeft de route uitgezocht en deze blijkt het beste te werken wanneer je van de achterzijde aankomt. Dus eerst door de sneeuw stappen naar de Eckbauer. Wat een mooie wandeling, zeg. Meerdere malen kijken we volle begeisterung naar de slee-ers en dagjesmensen boven ons in de skilift. Bij de Eckbauer is het druk en we drinken kort wat op het terras. Het weer is namelijk optimaal. Er is geen toilet, dus we moeten weer terug naar het skilift stationnetje. Met enige haast wandelen dan weer naar beneden, want de canyon sluit om..... tja, hoe laat ook al weer?
 LEna diep in de sneeuw: voor het eerst zien we zoveel sneeuw
De Eckbauer 
Op weg naar beneden

Dan komen we de Partnachklamm in.... En het is de moeite waard! Was de wandeling door het droomlandschap al heel bijzonder, de canyon maakt het nog eens extra mooi. Bevroren watervallen, diepe kloven, stromend water. We worden langzaam meer en meer enthousiast, maar ook koud. De zon verdwijnt en de temperatuur gaat vanaf het maximum van -7 naar beneden....
Enkele fotoos van deze plek, maar voor de realiteit moet je maar langs komen!
De ingang tot de kloof
In het donkerste binnenste met bevroren watervallen
Koude avondsessie

Midden in de week reis ik nogmaals af naar Frankfurt om BiK-F en Gabriel te bezoeken.
Een weekend later hebben we met Sebi en Julia in Füssen afgesproken. Dit betekent een enorme oppepper en positiviteit. Het drukke Schloß Neuschwannstein is de moeite, vooral door de wandeling erheen langs de Marienbrucke. Eigenlijk is het afgezet, maar niemand weet waarom. De highlight van Duitsland zelf is uiteraard niet het grote ding. Op onze wandeling naar beneden ploegen we ons door diepe sneeuw, hebben we het over van alles en nog wat, hebben we een sneeuwballengevecht en maken natuurlijk sneeuw-engels! Koud is het wel een beetje. Vooral met de sneeuwstorm, wat ons tot sneeuwmannetjes verandert. Gelukkig is er heerlijke koffie in de stad te vinden. En gaan we de avond heerlijk uit eten bij Madame Plüsch; een geniale service van onze Hongaarse ober, veel gelach, lekker eten en vrolijkheid. Het leven optimaal. Met de trein zijn we in drie uur weer terug en moet ik snel naar werk.
 Füssen aan de Lech
 IS het nu klaar met die sneeuwballen????
Het kasteel in de verte zonder toeristen
Huiselijke sfeer bij Madame Plüsch
De volgende dag vind ik nog overblijfselen van de Via Augusta, wat me aan Sjoerd doet denken

dinsdag, januari 03, 2017

Kerst tot Sylvester

Uiteraard moet kerst weer groots familiaal worden gevierd. Eerst dagen in Hamm langs de familie van Lena en daarna langs Babs en Jethro voor een straffe strandwandeling en dineren met mijn familie. Nu al traditioneel.
Daarna reizen we af naar Heidelberg. De stad is overvol met buitenlandse toeristen. We kunnen nog even genieten van een gluhwein op de laatste overblijfselen van een kerstmarkt en genieten van heerlijke turkse lekkernijen, die we uit een winkeltje meenemen naar onze hotelkamer in de Ierse pub. De volgende dag wandelen we de filosofenweg op, bezoeken verschillende kloosterruines, een heidens gat in de grond en natuurlijk de freilufttheater uit de nazi tijd. Na huppelend de berg af te zijn gekomen, hebben we nog net genoeg tijd het beroemde kasteel te bezoeken en de stad bij zonsondergang te zien. Een mislukte zoektocht voor een leuk restaurantje doet ons terug keren naar onze hotel, waar we iers eten.
De volgende dag bezoeken we een volksmuseum met een tentoonstelling over Afghanistan. De rest van de dag slenteren we wat rond.
Thuis organiseren we een mooi sylvester samen met mijn schoonouders. Bier proeven, een klein beetje vuurwerk en Granium spelen! Dat was erg gezellig.
Enkele foto's uit Heidelberg kan ik jullie natuurlijk nog wel even laten zien:
Thingstatte 
 Uitzicht richting Mannheim
 Op de filosofenweg
 op das große Faß
 Detail van kasteel
 Nog twee uitzichten over de stad

maandag, december 05, 2016

Lindisfarne

Nadat Jeroen een week eerder in Freising langs gekomen was voor gezelligheid en de Residence museum, was het afgelopen weekend tijd om een 2-jaren lange droom te verwezenlijken: een fietstocht naar Lindisfarne!
Ik arriveer in Edinburgh bij Sjoerd plus op vrijdagmiddag, wanneer de zon net onder gegaan is en de trotoirs met een laagje ijs bedekt zijn of met sneeuw/rijp wit gekleurd zijn. Het Belgisch bier smaakt uitstekend en Jiaxi maakt ons een heerlijke maaltijd. We worden verwend met zalm.
De voglende dag gaat het vroeg op pad. De zon is nog niet wakker en de donkere lucht boven ons geeft een nachtelijk uur aan. Wanneer we bij Rosslyn chapel komen komt daar dan eindelijk de zon op met vele mooie kleurenboeketten. Helaas kun je niet bij de kapel zelf komen vanwege grote vercommercialisatie en een wachter in diens kantoortje. Verder gaat het dus.
 De bekende Roslynn chapel uit Da Vinci Code
 Het gaat verder met mooie uitzichten over Edinburgh en verder

We fietsen in heuvelachtig landschap door diepe rivierdalen en oude bossen of open velden. Een schitterend oud Engels landschap (ow, Schots bedoel ik natuurlijk). We komen aan op de grotere weg, de A1, die al van ver te horen is. Echt druk blijkt de weg niet te zijn echter, maar het wegdek is gewoon heel luid. Toch besluiten we halverwege op de paralelweg te rijden. Deze weg slingert over de stijlrand in plaats van in het dal, waardoor het klimmen en dalen weer terug is. Bovendien gaat deze weg hoger en hoger, wat het klimaat kouder maakt en de weg hier en daar volledig bevriest. Glibberen en glijden dus af en toe! We komen aan het einde van de ochtend in Stowe, waar we een heerlijk ontbijt genieten. Direct daarna gaat het stijl, stijl omhoog een muur op. Een mooi uitzicht en heerlijk blauwe lucht krijgen we als beloning. Bovendien ligt nu het dal van de Tweed onder ons, welke we terug naar de zee volgen moeten.
 
 Hopsa, Sjoerd komt het winter wonderland weer uit
 Bovenop de heuvels. Heerlijk!
Melrose Abbey heeft er een denker bij

Bij de Tweed aangekomen arriveren we al snel bij de ruine van de Melrose abdij. Hier ligt het hart van de Bruce, koning van de Schotten en bekend van een zijrol in Braveheart. Na wat rond gelopen te hebben gaat het verder. Sjoerd heeft nu meer last van suikertekorten en dus dienen we regelmatig een reep chocolade of chip tot ons te nemen. We volgen landwegen door het typisch schotse landschap en de donkerte komt langzaam weer terug. Het laatste stuk fietsen we in het donker, waardoor we ook onze overnachtingsplek niet direct kunnen vinden. Uitiendelijk is een heerlijke maaltijd (vegetarische haggis en sticky toffee pudding) en een nacht slaap in bunk beds wat we terug krijgen. Tevens een heerlijk ontbijt in het hostel, nadat ik kon genieten van de zon opkomst over de wadden voor het eiland waar Lindisfarne zich bevind: Holy Island.
Avondsessie 
Engels ontbijt!

Na het ontbijt fietsen we het eiland op, waar we rondlopen, een duik in de zee nemen, ons verdiepen in de mystieke geschiedenis, kletsen met de enige man (Duitser), die zijn koffietent open heeft en een van de weinige toeristen die op het eiland is. Na souveniers te hebben gekocht (Sjoerd blinkt uit!), gaan we weer snel terug. Het eiland is twee keer daags onbereikbaar vanwege het feit dat de vloed het dijkje tussen eiland en vaste land onder doet lopen. We komen een uur vroeger dan verwacht over de causeway, wat Sjoerd niet gelukkig maakt, want het kon nog veel vroeger! Wederom komen we in het donker in de volgende stad aan: Berwick upon Tweed. Ook dit ziet er uit als een mooie stad, maar we hebben slechts een fish and chips om vervolgens met de trein naar huis te gaan. Nadat we Daisy weer hebben opgehaald bij Kathy en diens puzzel-vertellende man is het tijd om eindelijk de beentjes omhoog te doen.
 Cuthbert eiland, daar zou ik ook wel een midweek willen terug trekken
 Sjoerd hobbelt over het eiland, met op de achtergrond Bamburgh Castle
 De Vikingen komen er aan!

Het verkeerd plannen van de reis naar Lindisfarne (in het laagseizoen is er doordeweeks niks op het eiland, zodat we toch het weekend moesten kiezen en ik dus een dag extra had) gaf me een dag vrijheid in Edinburgh. Enkele musea worden bezocht en een heuveltje beklommen. In de avond eten we nasi. Tevreden loop ik de volgende dag terug naar de bus die me naar het vliegveld brengt, waar de reis met het vliegtuig terug naar Munchen airport gaat, alwaar Lena me verrast met het ophalen! In mijn financien thuis zie ik dat ik het hostel verkeerd geboekt heb en dus een extra nacht betaal. Lindisfarne was uiteindelijk toch nog wat duurder uitgevallen dan gedacht. Komende maand sparen! Of..... Tja, we verhuizen meteen het weekend erop. Nieuw adres is verkrijgbaar.
Een laatste avondmaal met nasi en Jiaxi en Sjoerd :D  
Nog eenmaal het strand waar mijn helden de vikingen het eiland op kwamen