Rome Reis?

We zijn wederom in het avontuur gedompeld. Het plan staat al jaren: op de fiets naar Rome! En opeens bleek Sjoerd ook tijd te hebben om de tijden van Santiago te herleven. Echter... (dit is de spoiler van deze post)... een knie blessure weerhoud me ervan om de Alpente overfietsen... Ah wel, alsnog een kort verslag hier.

14 Mei: Koblenz (70 km)
We beginnen pas om drie uur daar Sjoerd laat met de trein in Bonn komt. We rijden het eerste stuk volledig langs de Rijn. Sjoerd heeft een nieuwe hobby ontwikkelt: stempels halen voor het "romelaat" en dat doet hij dan ook met overgave. In Remagen gaan we bijvoorbeeld speciaal de wallfahrtskirche-berg op om te vragen bij de zusters van de mis. Ook het stadje Andernach was enorm de moeite waard! De camping is net onder de stad Koblenz gevestigd met een mooi uitzicht op het enorme standbeeld en het fort op de overgelegen helling.

 Bij de ingestorte bruggen van Remagen

Panorama waar de Moezel de Rijn in komt bij Koblenz

15 Mei: Nierstein (128 km)
Vandaag doen we met de wind in de rug een lekkere tocht langs de Rijn. Alles vlak en dus super easy! We blijven jagen echter, op kilometers en op stempels. Het tellen van de burchten langs de oever is werkelijk niet te doen! Er zijn er zo veel, overal waar de heuvels een punt laten zien. Soms fietsen we een dorpje in, waardoor we even klimmen moeten, maar naar de burchten gaan we niet. Die liggen hoog boven ons bereikbaar met paden steil omhoog. Hoogtepunten van de route zijn St. Clemens, St. Goar en vooral Oberwesel. Even verlaten we de Rijn om een stuk af te snijden. Over de eerste heuvels gaan we totdat we weer aankomen aan de Rijn, alwaar we op een camping voor verenigingen een plekje mogen hebben.

 In de ochtend is het nog wat betrokken in het Rijndal

 De zon schijnt en de kastelen liggen zelfs in het midden van de Rijn!

De eerste heuvels zijn een feit!

16 Mei: Bruchsal (136 km)
De dag bgint vroeg in het mooie en steile Oppenheimer. Hier blijkt Kepler gezeten te hebben en zijn er bovendien onderaardse gangenstelsels ergens onder onze voeten. Daarna gaat het weldra verder; wederom langs de Rijn. Ditmaal met tegenwind. We komen door het mooie stadje Worms en later ook door Speyer, wat echt de moeite waard is! De crypte en de kerk en de toeterende bruid-auto's door de binnenstad zijn de moeite. Tevens ons eerste ijsje (Hollunder, jamjam!). In Speyer voel ik me nog goed, ondanks een beschadiging aan de tent, gevallen fietstassen, een lekke band en een langzame irritatie in de knie. Het laatste deel naar Bruchsal gaat door langzaam stijgende bossen. Helaas doet de route Heidelberg niet aan, dus die staat nog altijd op het to-do-lijstje. We komen aan op een kleine helling camping.

Broodje voor de kerk van Worms

 De bisschop van Worms ofzo?

 Door de bossen over onverharde paden: de route van Reistma is mooi

De kathedraal van Speyer van afstand. Wat een ding!

17 Mei: Tuebbingen (125 km)
Bruchsal blijkt een enorm mooi paleis te hebben; waar we met wat geluk dwars door rijden in de vroege ochtend. Vandaag besluit ik desalniettemin de reis naar Rome te stoppen. De knie is kapot gegaan en wil ik nu niet aan de Alpen ten prooi laten vallen. Wel een mooie route langs de Wuerm, die werkelijk schilderachtig in het zonnetje ligt. We passeren verder Merkelingen en Bebbingen (of iets), wat beiden hele mooie dorpjes zijn met een te gekke middeleeuwse kern. Ook de bossen hier zijn erg de moeite waard. Het is jammer om op te moeten geven en ik zal er vast een keer spijt van krijgen. Misschien is er nog het wonder van Tuebbingen... We eten in ieder geval onze pizza hier langs de Neckar.

 Paleis van Bruchsal

 Ergens in het dal van de Wuerm

Het kloosterstadje nabij Tuebbingen

De pizaria aan de Neckar in Tuebbingen

18 Mei: Sigmaringen (78 km)
Vandaag was de grote klim over de Schwabische Alben. Eigenlijk ging dat allemaal redelijk ondanks de knie blessure. Toch ging bij de klim naar het Maria klooster het licht even uit en stond het besluit vast. Ik fiets tot de Donau en daarna vervolg ik de route naar Lena. De afdaling is supermooi, wederom! Verder is de stad Sigmaringen als een sprookje en kom ik op de camping een oude man tegen, die blijkbaar Sjoerd al eerder mee gemaakt had, maar het zelf wat rustiger aan doet, de heer Timmermans. Sjoerd is overigens dezelfde dag verder gefietst op weg naar de Bodensee en uiteindelijk Rome. Ik wens hem heel veel succes.

 Een laatste lunch met Sjoerd

 Dit landschap daagt toch uit tot luilekkerfietsen?

Panorama met boompje ervoor

19 Mei: Leipheim (135 km?)
Vandaag dus voor het eerst weer alleen op weg. Langs de Donau gaat het eerst over vlakke uiterwaarden en uitgestrektheid. Langzaam komen er meer heuvels en gaat de route steeds vaker naar boven met pittige klimmetjes. Uiteindelijk genieten we van het mooie Riedlingen, langs een verwarrend Ehingen, waardoor op de omweg-route terecht komen, maar hiervoor in Blaubeuren enorm dankbaar zijn. Dit middeleeuwse dorpje herbergt namelijk een wonder: een diep karstgat, waaruit een diepblauwe rivier de aarde uitkomt. Geniaal mooi! Ulm heeft de hoogste kerktoren, maar verder niks: een echte lelijke grootstad. Ik fiets snel door en kom met een krampbeen en blessure knie aan in een hotelletje in een kasteeldorpje, waar ik een kebab eet.

 Een rustplaats speciaal voor fietsers: lief hoor, zo na een 20% helling!

 De grote mooie Donau

 Een impressie van kerken en donkere wolken

 Het karstgat van Blaubeuren, waar de zon zich eventjes liet zien

De Hoogste kerktoren ter wereld in Ulm met mijn fiets

20 Mei: Neuburg (100 km?)
Vandaag was een helse dag met regen, modder en temperaturen onder de tien graden (over de hele dag genomen!). Wederom kom ik in een kamer terecht, ditmaal een gastenkamer net buiten de stad Neuburg. Eigenlijk had de route zelf ook niet heel veel hoogtepunten. Wel wat flauwe hellingen en de steden Dillingen en Donauwoerth waren best mooi. Vooral het broodje Thuringse worst met sauerkraut bij de lokale WurstEcke was een hoogtepunt en aardige vrouw. De pracht en praal van de kerken is onderhand wel weer voldoende voor me en het aantal stempels op een dag gaat snel naar beneden... Ook de moraal, maar ik blijf gaan. Ondanks de korte afstand deze dag. Morgen ben ik thuis.

 De vogel van Dillingen en lachen als een boer met kiespijn

 Heuvels!

In de avond wordt het weer plat langs de Donau

21 Mei: Freising (80 km?)

Ik begin met het bezichtigen van het stadje Neuburg. Een leuke stad met uiteindelijk ook mijn laatste stempel in mijn Rome-boekje. We fietsen vervolgens in mijn laatste warme kleren eerst door het vlakke Donaudal, waar we na 1-2 uur toch in de eerste heuvels terecht komen. Uiteraard fiets ik in het begin om, maar uiteindelijk gaat het verder door de heuvels, die vooral rondom Gerolstein heftig zijn. De klim naar het bieren-abdij Scheyer was de moeite, en natuurlijk ook de laatste klim het Amperdal uit de laatste heuvels voor Freising over! Eindelijk! Ietwat korter dan gepland, maar we zijn op een voorlopig einddoel.

 Neuburg

Het hopland net voor Freising

23 Mei: Munchen (38 km)

Nog een klein stukje verder naar Munchen om het fietsen af te leren. Langs de wilde Isar gaat het makkelijk en in de stad (die we onderhand wel kennen), kost het niet heel veel moeite om de laatste stempel in het pelgrimsboekje te scoren. De overvloedige Isar is duidelijk het hoogtepunt.

 De wilde Isar schiet alle kanten op!

 Ergens in centraal Munchen. Het einde voor nu...

Barca etc

De maand april komt hier even in een notendop. Daar ik met een enorme verkoudheid zit en moet wachten op een run van het fantastische programma waar ik mee werk, kan ik best wat tijd aan het schrijven van deze blog maken.
De maand april begon weer eens in Freising, waar we waarschijnlijk weer heel hard aan de tuin werkte. Ook afgelopen weekend (de laatste van de maand) was dat weer de hoofdmoot van onze activiteiten. We hebben nu nog meer terrein klaar gemaakt voor de moestuin, een nieuw hekje geplaatst, begonnen met een neiuwe pergola en de golfplaten overdakking verwijderd. Een foto:

Ondanks de afstanden en de reizen in het normale leven heb ik ook een vol weekend in nederland door gemaakt. Hoogtepunten waren heerlijk eten bij Jethro, keuvelen met de andere broer Ruben en natuurlijk de verlaten bachelor party van Stephan met Jeroen en Jeroen. De dag erna voelde draaierig en verschrikkelijk, maar Mohammed hielp me er in Aken weer te boven. Geen verder commentaar of beeldmateriaal.

Het hoogtepunt van de maand was zonder meer de trip naar Barca met Nicolas, een oude maat van de Wageningen Party Squad!°We konden overnachten in het Montjuic park in de Kangoo van Nico. Eens een andere wijze van overnachten voor me, maar super praktisch! We doorkruizen de stad vooral te voet op zaterdag: Park Guell, leuke Spaanse buurtjes, goede gesprekken, het strand, een duik, de sagrada Familia en uiteindelijk biertjes in het centrum met David en Martha. Een greep  van de dag in foto's:

 De auto verscholen

 

 Stukje van Park Guell

 

Eindelijk een ijsje?

 

De bier strand brigade Nicolas

De volgende dag gaan we met zijn allen naar Colonia Guell, waar ook nog wat staat van die grote kunstenaar en waar ik jaren terug met Koen was. Met twee auto's rijden we richting, want David en Martha willen het ook wel bezichtigen. We doen een ronde en genieten op het plein van wat Spaanse ambiance. Daarna rijden David etco naar Lleida en ik met Nicolas naar de kloosters van Montserrat. Enorm mooi gebied! Enorm imposante kerk, enorme rij voor de heilige Maria en wanneer de wolken binnen drijven zijn we eigenlijk al te laat voor de wandeling. Alsnog een groot succes en we parkeren uiteindelijk bij Nico's favo klimspot, waar we zowaar berggeiten tegen komen. Wederom wat foto's voor het overzicht:

 De drie Catalanen

In de mooie kerkbanken van Gaudi met David en Martha

 Imposante bergen en rotsen van Montserrat

 

Montserrat klooster in de wolken...

  Nicolas in de rij van het Maria klooster....

Hellup! Hoogtevrees!

Vandaag ben ik dus snipverkouden in Frankfurt, waar ik de afgelopen dagen nog lekker aan het sjofelen was met Lena. Het lange afstandsverhaal gaat zijn tol eisen en we gaan het niet meer lang zo doorzetten. Dan heb je eens een uitje met zijn twee-en en ben je verkouden! Bah! Enfin, we hebben lekker de stad bekeken, de mooie palmengarten bezocht in de regen en daarna binnen in het Senckenberg museum gebleven. Enkele plaatjes wederom:

 Zoek Lena in de tropen!

 Tasmaanse Buidelwolf

Brrrr.... over de Main...

De vraag is nu nog altijd waar de weg omhoog uiteindelijk heen leidt, zoals ik hier in MontSerrat letterlijk afvroeg:

Rustig tuintje enzo

De afgelopen maand was stilletjes en rustig. Nadat we een tuin in ons bezit kregen, ging er veel tijd natuurlijk in deze nieuwe hobby. Vooral de tijd van Lena dan! Ik woon er natuurlijk nog maar halftijd. Een kleine impressie van wat we nu hebben gefixed:

VOOR:

NA:

Ook hebben we een weekendje weer eens in Hamm doorgebracht. Dat was erg gezellig en altijd leuk. Na een nieuw bezoek aan Frankfurt kwam de heer Matthijs Hattink mij op de Venusberg bezoeken. De laatste in een mooie reeks bezoeken op deze heuvel, want we vertrekken de stad in overmorgen! Met Matthijs hebben we weer nieuwe dingen gedaan en gezien in Bonn. Zo was er het Haus der Geschichte en een heel mooie opera van Offenbach! Daar Matthijs weer wat op tijd vertrekken moest kon ik nog een beetje trainen op de fiets. Zo was er een stuk ijzer in de grond midden in het bos, waar een hoop heisa over was en de Eiseren Mann heette. Ook was er de omgevallen Dicke Eich, waarvan het altaarstuk in de Name-Jesu-Kirche is gemaakt. Tja.... en ik zag een goudvinkje tussen de kale sprieten!

 Haus der Geschichte

Buiten de Opera

Afgelopen weekend waren dan eindelijk Sebi en Julia in Munchen. Of beter gezegd, was het ons eindelijk gelukt om elkaar weer eens te bezoeken. Het is onwijs grappig dat we het weer direct supergoed met elkaar konden vinden. Soms kloppen dingen. We wandelen wat rond in de stad, eten lekker, genieten van de zon in het Engelse Park, waar de jongens surfen op staande golven in de rivier. We eten thuis bij Lena. De volgende ochtend moeten de twee (of ze willen of niet) de tuin natuurlijk bezoeken! Het weer is opeens slechts en vies met wind en regen. Freising wordt erg op waarde gesteld en we genieten van een heerlijke Kaffee und Kuchen in een wel heel erg oma-achtige koffiebar. Supergaaf dat ze langs waren en nu moeten ik en Lena dus naar Konstans/Kreuzelingen!

 uhm....?

 Op weg naar de kleine surfgolf 

In Freising met zijn allen! 

In de oma-koffiebar....

Het was ook een droevige en zware week. Op een verschrikkelijke wijze is Maria uit ons jaar getrokken door het verkeerde vliegtuig te kiezen. Een kleine twee weken ervoor:

Salzburg und Kleingarten

De afgelopen maand waren er drie grote gebeurtenissen. We zullen ditmaal heel zakelijk zijn. Het gaat om een dagje Salzburg, een half weekend Nederland en onze nieuwe moestuin. Allereerst dus een dagje Salzburg. In het kader van ons vierjarig samenzijn hadden we dit al een tijdje ingepland. In de Alpensneeuw tussen bergen verscholen ligt Salzburg. Tamelijk klein, maar schattig. Een beetje het elán van Wenen, maar wel een stuk beperkter. Met de trein zoefden we door het witte Beierse landschap en arriveerden in de stad. Oostenrijk! Het station ligt aan de verkeerde kant van de Donau, maar dat geeft ons de mogelijkheid de eerste de beste kloosterheuvel op te klimmen, vanwaar we een mooi uitzicht over de stad hebben.

Dan weer naar beneden, over de brug en de echte stad in. Onderweg lunchen we in een apart keten, waar je je eigen soep, pasta, pizza of salade kan samenstellen. Lekker en leuk. En, o, ja, de pasta is geen pasta zoals je die kent, maar een soort knödel, waarvan je dus zelf de vulling kan samenstellen. De stad zelf staat vol met monumentale panden, zoals kerken en universiteiten. De stad wordt door een doorsnee winkelstraat doorsneden, maar er is genoeg rondom te zien. De berg-burcht laten we dit keer voor wat het is. Ook de paardenkoetsen laten we werkloos staan. Maar het hele schilderij van de stad geeft het een romantisch aanzicht, perfect voor de Valentijnsdag.

Via grillige straatjes keren we weer langzaam terug naar het station. De koffietenten in de binnenstad beloven veel, maar hebben vaak niet de typische keur aan taarten en speciliateiten, die we van Oostenrijk (Wenen!) gewend zijn. Het duurde ons even voordat we (weer aan de andere kant van de Donau) een keur aan taarten en koffie's vinden in een typisch Oostenrijkse koffie tent, die wel vol zit met Oostenrijkers. Dat was geluk!

Terwijl ik weer terug rij naar Bonn, doet Lena een snoepreisje Rome voor de studie. Enkele dagen later haal ik haar van het vliegveld en vertrekken we een weekend naar Nederland. Boaz zijn verjaardag was het plan, maar daar kwamen we niet meer aan toe. Het wordt eerst een nacht stappen in de Ierse pub van Eindhoven met Jeroen, Goke en Bernice. Daaropvolgend gaan we een dagje naar Wageningen , waar we weer Lena's meiden ontmoeten en ik de Baron spreek voor ons project. In de avond komen we in een typisch Droef diner terecht met veel mensen, gezelligheid en lekker eten! Zoals dat hoort zijn hier weer eens geen foto's van.
Het afgelopen weekend was ik dan weer terug in Freising. Ongepland, maar de bus heeft me zogezegd ontdekt. Deze manier van reizen is super goedkoop, maar wel heel traag. Ik verkies de nachtbus. Na al wat weekenden geleden een overleg te hebben gehad over moestuinen, kregen we dit weekend dan echt de sleutels. Gisteren zijn we dus zowaar pachters van onze eigen moestuin geworden. Inclusief huisje en rompslomp. De zaterdag ging deswegen op aan rondsjouwen en zoeken in het tuincentrum en de zondag konden we onder een dik pak wolken onze eerste planten snoeien en planten. We hebben nu een Kerseboom en twee Frambozen geplant en zijn druk bezig met plannen maken. Enkele impressies van onze nieuwe trots:

Trotse eigenaren (pachters) 

Huisgenootje Mimi voor alle zooi die mensen zoal in een moestuin zetten... Iemand interesse?

De frambozen. De foto van onze boom is niet zo goed gelukt. Veel werk volgt, dus minder avonturen op de blog!

Veluwe WinterWandel ++

Tja, eigenlijk is dit een ietwat zinloze blogpost, omdat er al zoveel te zien was op facebook, maar het was een zeer mooi avontuur in de sneeuw dat best nog eens mag worden herhaald hier.
Maar er is meer gaande in Bonn en omgeving. Het waren de afgelopen twee weken weer eens Hollandse weken. Allereerst mocht ik Sjoerd ophalen van het station voor een verblijf van drie dagen in mijn ruime kamer. De avond werd rijkelijk gevulgd met gesprekken, eten en drank in Huize Sigmund Freud.

Met zijn twee-en maken we de volgende dag een mooie wandeling door het nabij gelegen Siebengebergte, en lopen we ook weer langs de Drachenfels. Dit keer deed de draak wel zijn verhaal! Sorry, Heren van Wageningen. Enfin, mooier vond ik zelf de afgelegen onbereikbare ruine van een of ander herenhuisje boven op een andere heuveltop. Nadat ik er achter kwam dat Sjoerd zijn koffie miste, maakten we huiswaarts en dus terug de stad in.

Ik laat Sjoerd de volgende dag zijn eigen ding doen en ga met de klas een bezoek brengen aan het Koenig museum hier in Bonn. Over biodiversiteit. Vooral de oude diorama's zijn erg koel, maar ook de persoonlijk rondleiding in de grochten en gangen van het onderzoeksinstituut is een nieuwe blik op een museum voor mij. Ook kwam ik de grootste ammoniet ter wereld hier tegen.

 

Nu ja, toen begon dus die Winterwandeltocht door de Veluwe. Na het museum rijd ik met Sjoerd terug naar NL, waar ik in de avond aankom bij de Baron. Een heerlijke pasta maaltijd wacht en teveel drank en late gesprekken. Baselmans is dan al niet te stoppen! De ochtend wordt ik wakker in kou (anti-kraak perikelen) en een pak sneeuw buiten. Voordat we echter echt starten is het middag uur en is de sneeuw aan het smelten. Het levert ontiegelijk veel mooie plaatjes op! We overnachten ditmaal in een bosje midden op de hei. De disco van Vierhouten houd mij het grootste deel van de nacht helaas wakker. De volgende ochtend gaat langzaam op gang, maar het landschap is te mooi om echt zorgen te kunnen maken. De drank om ons warm te houden is bij sommigen nog met zijn nawerkingen bezig, maar heeft de meesten toch echt een heel klein beetje geholpen de slaap te vatten. Zoals gezegd, mij niet. We lopen snel terug het bos uit en warmen ons op met chocomelk en een halfslachtige liner. Ik doe een greep uit de foto's:

 Het kamp

 De zon en Baselmans en de sneeuw

 Elspeter heide

 Geen paden 1

 Geen paden 2

 Schafttijd

In de tent

En dan is er de snow angel-serie:

 Vallen...

 Gek bewegen

Weer terug op beide benen worden getrokken.

Het was met een traan om de ploeg weer uit te zwaaien en op de trein richting Utrecht te rijden. Hier had ik diner met Koen en Mara en de twee kleintjes. Daarna ging het door naar Jelmer, waarna een lange nacht gesprekken de wekker in de vroege ochtend me op tijd de veren uit deed komen. Er stond weer meer op het programma de maandag: twee gesprekken op de uni van Wageningen, waaronder Loic, en daarna hopsikidee weer in de auto naar Scheveningen, JZ opsoeken. Met zijn twee-en pakken we de tram en trein naar Rotterdam en de verschrikkelijkste film ooit in het kader van het broederlijke IFFR programma. Enfin, ik kreeg heelhuids terug bij JZ en slaap eindelijk uit.

Via een heerlij Afrikaanse lunch bij Esther en een oer hollands diner bij BJ en Loes (en Natan en Reyer natuurlijk) gaan we dan eindelijk weer terug naar Bonn. 

Twee nachtjes later is Lena alweer in Bonn. Ik verwen haar op een lekker Hollandse prak en dat is maar goed ook. Vrijdag eten we Burrito's met de ZEF studenten, zaterdag is het koffie en Ethiopisch met Laura en Soren, en daarna is het op de zondag de oudjes die langs komen! We hebben een heerlijke lunch in de stad, waarbij de voetbal ons uiteindelijk wegjaagt. Na een wandeling door het centrum en koffie op de Venusberg, loopt ook dit bezoek tot een einde... Vandaag is het dan eindelijk stil... Even... Morgenvroeg (heeeeel vroeg) stappen we weer de trein in naar Frankfurt en daarna door naar Lena in Freising. Het belooft veel reizen te worden deze maand. Lekker vol gepropragrammeerd. Maar nu: SLAPEN!