maandag, september 07, 2009

Wisselende Kanaal Eilanden

Lunchen met moeders op Jersey
Ik zal op deze blog de AID overslaan. Hier zal namelijk teveel censuur moeten worden toegepast. Ik ga door naar mijn vakantie in de eerste week van September met mijn moeder. Braaf gedrag dus!

Op de laatste dag van Augustus vertrokken we per trein naar St Malo. Een sprint in PArijs leek nodg om onze trein in deze magnifieke hoofdstad van Frankrijk te halen, waardoor we redelijk nat bezweet in de volgende trein aankwamen. De rest van de reis verliep opvallend vlekkeloos. Ook het bezoek aan St. Malo was de moeite waard. Deze stad moet niet onderschat worden, zowel met pracht als met de prijzen voor koffie en de goede zomer sale prijzen! De stad was echt wel de moeite om een dag rond te lopen. Moeders voor de stad met palmbomenJoh! St Malo!
De overtocht naar de kanaaleilanden verliep redelijk onstuimig en als ik niet de twee uren buiten had doorgemaakt had ik waarschijnlijk ook met de meerderheid van de pasagiers lopen te nekken.
Allereerst was er Guersney. We misten de afspraak voor ons eerste overnachting, en de dag erna leek mooi te worden maar eindigde met regen, veel regen. Het eiland is bijzonder mooi,maar helaas bleven de Jan van Gent en Papegaaiduiker onbekenden voor ons. De ochtend was het nog niet regenachtigLater wel!
Victor Hugo ziet er inspirerend uit...De rijkdom van de eilanden
Sark was het volgende eiland. Hier is geen motorverkeer en kun je dus rustig rond wandelen. Lekker rustig en mooi, alleen wel een beetje te sjiek zoals al de kanaaleilanden. De imposante bossen op het eiland - zoekplaatjeUitwaaien!HEt bootje dat ons over de zee bracht
Onze reis vervolgt naar het bekendste eiland: Jersey. Hier maken we een mysterieuze avond bij de hunnebedden met volle maan mee en wandelen langs de imposante kust van het noorden. Al met al zijn de kanaaleilanden erg indrukwekkend, maar moet je wel met een bepaalde stijl aankomen. Een stijl die wij helaas nog even miste!
De kust blijft een spectaculair geheelMeer spectaculaire kustOok konden we heel even snorkelen :P
Ultieme mystiek

Interim Utrecht - Wageningen

Om mijn nieuwe start in Nederland en dus Wageningen symbolisch te beginnen ben ik vanuit mijn oude stadje Utrecht in drie daagjes naar Wageningen gelopen. Meer precies, Renkum, waar ik slaap. Wederom enkele stukjes uit het reisboek en daarbij een foto.

Dag 1 (18 aug):
De wandeling voert tot nu toe langs rustige landerijen en vele bejaarden fietsers. Het is mooi weer in Midden Nederland. Op de camping sta ik bij grazende paarden en gezellige families.De welbekende UithofplekMet de tent tussen de paarden...
Dag 2 (19 Aug):
Het is duidelijk dat we weer over de heuvelruf zijn. Het Veluwse riekt, hoort en is wijd en zijd verbreid. Een korte lof op Ederveen laat ik op deze site achterwege.Een zeer oud bekende weg. Ingewikkeld verhaal
Dag 3 (20 Aug):
Nu ik voor de AID sta nog even heel kort: het was een goede en fijne laatste tocht samen met Matthijs. Betrapte me er zelf op dat ik slechts sarcastisch kan zijn over mijn nieuwe woonplek. Wanneer gaat het verder?Wederom loopt Matthijs mee door Midden Nederland

zondag, augustus 02, 2009

Nog eens NL

Terug in NL
Rest mij niks te zeggen
dan: "what the hell?"
stiefelen en steggen!

Ach ja, je moet wat
de onrust blijft boven drijven
Laten we nog maar ff blijven...
en dan is het uit met al 't gekwats


Heuvels FietsenJeroen door de bocht gecrossed in de heuvels van Zuid-Limburg.

Polder WandelenWandelen in Hollands polderlandschap bij Den Haag.

vrijdag, juni 26, 2009

De reis van Madras naar Bombay

Ik zal hier een kort verslag geven van mijn India-reis... Een foto en een (of een paar) zin uit mijn dagboek voor elke dag. Wanneer je aan India denkt en het als een leuk vakantieland ziet denk dan wel even aan het volgende: India heeft heerlijk voedsel, maar houd rekening met schijterij en maagkrampen na elke maaltijd (goed om af te vallen overigens). uit rusten op vakantie in India is onmogelijk, ze zijn 24/7 om je heen! Onder de indruk raken van armoede is hier out of the question; de armoede hier is echt en verre van romantisch. Om spiritueel te groeien hier komen= tja... India is idioot. Een vakantie nemen na door India gereisd te hebben is advisable. Ik heb er in ieder geval enorm van genoten!

Dag 1 (5-6): Tanjore
Tempel
Dag 2 (6-6): Vailankanni
Doe zoals de Indiers doen! Toch weet ik niet of dit de ware beweegreden is om op de eerste zondag van de Juni maand in dit katholieke bedevaartsoord te zijn. Ik voel me ietwat alleen en verloren tussen al die Indiers.
De kerkdienst
Dag 3 (7-6): Trenquebar
Trenquebar voldoet aan haar verwachting: een zonnig laid-back kolonistendorpje.
Het fort
Dag 4 (8-6): Kumbakonam
De tempel hier is indrukwekkend. De eerste van de velen...
Een van de tempels
Dag 5 (9-6): Darasuram
Met al die tempels hier en daar, blijft het me toch altijd weer indruk geven hoe heilig deze plekken aanvoelen.
Een man plukt tamerink
Dag 6 (10-6): Pulicat
Het was niet heel makkelijk de juiste bus te vinden; de dienstdoende hulp vroeg me ietwat vertwijfeld wat ik daar in hemelsnaam doen wilde. Na een uur wachten stapte ik in de juiste bus 58B en twee uur later werd ik op de plaats van bestemming gedropt... letterlijk gedropt. End of the line. Indian fisherman.
Op de boot met mijn vrienden
Dag 7 (11-6): Madras
Ook vandaag weer een avontuurlijke dag: op zoek naar St. Thomas.
De prekende Thomas
Dag 8 (12-6): Mysore
Ik ontmoet een 28-jarige Zuid-Koreaan, met wie ik de rest van de dag optrek. Samen genieten we van het paleis , de toeristische markt en eten heerlijke Zuid-Indische meals.
Het paleis bij kaarslicht
Dag 9 (13-6): Saravana Belagola
Een erg intensieve dag naar de onuitspreekbare plaats Saravana Belagola. Hier is een Jain tempel met een naakte Jain-gast.
Geen commentaar
Dag 10 (14-6): Reisdag
Vandaag een lange vermoeiende reis: 12 uren lang in een Government bus.
De bustijden
Dag 11 (15-6): Hampi
Toeristische dingen zijn over het algemeen een beetje saai om te doen. Erg mooi!
Niks en dan ook niks geen stijl in Hampi Bazar; alleen de focus op domme toeristen, zoals ik.
Op de fiets met Chan
Dag 12 (16-6): Bijapur
"What's your good name?" "Which country?" Het is fantastisch Hampi Bazar te hebben verlaten en terug in India te zijn.
Random Indiers
Dag 13 (17-6): Bijapur
Deze stad staat bol van de enorme monumenten. De mensheid is idioot! Bovendien heeft de stad wel doede chai- en snackstands.
Voor een enorme koepel-graf
Dag 14 (18-6): Lonar
Ik zit hier op de rand van een enorm gat in de aarde.
Op de reis uit de krater
Dag 15 (19-6): Reisdag
Verder ben ik blij de laatste lange busreis te hebben gehad.

Dag 16 (20-6): Aurangabad
Als laatste van de dag bezoek ik de Bibi-Qu-Maqbara, ofterwijl de poor man Taj Mahal. Dit gebouw vond ik echt superlief; de man moet een ware romanticus zijn geweest dit te bouwen voor zijn liefde.
Voor de Taj Mahal - battery dead
Dag 17 (21-6): Ellora
Mijn gebeden tijdens het bezoek aan de laatste paar minuten van de mis moeten verhoord zijn geweest, want een knul heeft me het hele grottempel-complex laten zien inclusief alle Hindu-verhalen.
Een van de imposante caves
Dag 18 (22-6): Reisdag
Vandaag tweede klas reizen: hoofd uit het raam. Romatisch treinen.

Dag 19 (23-6): Bombay
Het is zo verwonderlijk: ik zit hier namelijk echt in Gandhi's bieb in Bombay, India. Jezus!
Voor het Taj Mahal Hotel van de Mumbai Attack...
Dag 20 (24-6): Bombay
Vandaag mijn laatste dag in India. Nog even de sfeer opsnuiven en heerlijke snacks eten natuurlijk. De laatste uren gestreund op de boulevard, wat gelezen en een fast-food Chala Massala burger op.

zaterdag, mei 30, 2009

Nog eens India!

FOTO'S VOLGEN LATER! EXCUSES!
India begint meer en meer te wennen. Het heeft zeker tijd nodig om ervan te houden, maar nu loop ik toch echt rond in een longi en ken wat basis Tamil! Te beseffen dat dat hier in India 1/5 van de wereldbevolking woontis behoorlijk shokkerend, te weten dat er geen MacDonalds in velden of wegen te bekennen is! Tijdens het drinken van mijn appy fiz vandaag merkte ik een verhaal over carpoolen op; dat dat zo goed is voor de aarde! Nou, dat is dus een overbodige boodschap hier. Ik verbaasde me in het Westen vaak over het feit dat er altijd maar een persoon in een auto zit, hier balanceren ze hele familie's en veestapels op een brommer! En de bussen... als je denkt dat-ie vol is, kan er nog makkelijk iemand bij! Zelf heb ik ook al een hellerit per auto doormaakt: acht mensen in een pinda is toch echt mogelijk, haha!
Elke dag loop ik in rust naar de Model Farm, waar ik wat vrijwilligerswerk doe. Getoeter is een constant feit, maar dat is niet zozeer omdat je op de weg loopt; het is meer een signaal: kijk ik kom. Verder moet je bij de tocht langs de weg eigenlijk meer oppassen aan de juiste kant van de weg te lopen: de verkeerde kant is namelijk openbaar toilet en ik ben er nog niet achter hoe iemand te groeten, die een grote boodschap aan het doen is.
Verder heb ik vandaag op de markt nieuwe sandalen gekocht: mijn slippers van Ma waren echt door, dus nu heb ik plastice Leather-look Indiase Opa-slippers, die hopelijk tot het eind van deze maand blijven leven. Terug van de markt werden we in Ullar (ons dorp) met luide Tamil muziek begroet. Onze tempel heeft de geluids-installatie, Joehoe! Want luide muziek zijn ze hier gek op: of er nu niemand naar luistert of een hele groep mensen met vuurwerk en lawaai omheen danst maakt niet heel veel uit.
De weekend-tripjes zijn nog steeds goed op dreef: vorige week zijn we in Cochin geweest. Kort enkele highlights: Nederlandse grafzerken, kaarten en heiligen in de kerk. Daarbij ook een joodse synagoge, chinese visnetten, waar je heerlijke vis kunt halen om die bij een restaurant te laten bakken (Geniaal!). Cochin is enorm laid back, maar door haar schone en stille karakter een beetje niet-Indisch. Bovendien bezorgde het me een kortstondige koorts en Dehli belly, wat zeer ongewenst is! Nu zit ik in een hill station: kodai kanal. Helemaal vol met Indische toeristen en erg koud en regenachtig. Maar de bergen zijn bijzonder mooi!
Nog een week werken op de model farm in Ullar en daarna begin ik al mijn rond reis. Een maand eerder dan gepland. Ik kijk echt enorm uit naar het rond reizen, want heb een paar zeer bijzondere plekken op het programma staan. Zie je later!

donderdag, mei 21, 2009

Nog een blik

Na een week in India te hebben vertoefd, is het verrassend hoe je je bijna geen andere wereld meer kunt voorstellen. De troep, de onmogelijke verkeersituatie's, de rochellende Indiers, de zoete geuren van wierook, komijn, stront en brand gemengd in een spannende cocktail, de koeien en waterbuffalo's op de wegen midden in de stad. Al die kleine variatie's op het leven in NL of Oz, ze zijn niet meer dan een fronsende wenkbrauw geworden. De keiharde Tamil muziek in de bus, die op top speed over de landwegen en door de steden raast. Pas op! Geen armen uit het raam houden hier, want anders wordt-ie er door het verkeer van de andere kant afgeraast.
Mijn stay hier lijkt al maanden te duren. Dit is gedeeltelijk te weiden aan het werk op de model farm. Projects Abroad heeft een iets andere perceptie van het woord vrijwilligerswerk dan mijn verwachting was. Ik zal me hier verder niet teveel over laten gaan.
In de middag is er veel vrije tijd. Af en toe zwemmen we in de waterput tegenover onze stay of lezen een boek. Soms ook gaan we er op uit en wandelen naar de omliggende dorpen. Er bizar is dat, omdat je de enige witte hier bent en iedereen erg geinteresseerd is. Vooral de kinderen!
Vorig weekend ben ik trouwens een stukje wezen rijden op een olifant en afgelopen weekend hebben we een grote Hindu tempel bezocht. Verder ontmoeten we veel vage onbegrijpende Indiers, en uiteraard altijd dat knotsgekke verkeer (ik kan er niet over op houden). India is zeker niet de plek om bij te komen of calvijnse werkspirit te zoeken! Het is anders, onverwacht. Het is enorm vermoeiend, stressvol, stinkend, suf, langzaam en snel. Het is ook idioot, grappig, bewonderingswaardig..., wenkbrauw fronzend! Het blijft een belachelijke opgave hier een goede impressie te geven.De Model FarmTempel van Madurai
Typisch Indisch landschapDe waterputDe kinderen van Ullar of het naburige dorpjeAt the market place

zondag, mei 10, 2009

Blik in een andere wereld

Hoi luitjes,

Kort berichtje vanuit een andere wereld. Dingen zijn gaan bewegen. Vorige week ben ik afgereisd naar Singapore. De tweede keer in Singapore was erg anders dan de eerste keer. Ik heb me ditmaal maar als een enorme toerist gedragen en het eiland Sakosa verkend. Dit staat vol attractie's. Het fort Silosa was erg interessant met wat WO2 geschiedenis en als je de enige bezoeker bent in de vroege ochtend krijg je erg veel aandacht. Het museum en de Merlion was allemaal grappig. Met kabelbaan ben ik toen weer terug naar de stad gegaan en daarna terug naar het vliegveld. Het was een snelle snapshot van het vakantie eiland, maar genoeg (hoewel ik nu wel spijt heb dat ik de luge en airlift niet gedaan heb!). />

Ensuite, ben ik naar Chennai gevlogen. Ik kan hier redelijk kort over zijn. Alles over India is onbegrijpelijk totdat je er opeens midden in zit. Ik heb werkelijk geen flauw idee hoe en wat te beschrijven. Ik zet een foto neer, maar het zegt geen drol eigenlijk. India is totaal niet wat je verwacht, en dat blijkt ook te gelden als je helemaal niks verwachtte, zoals in mijn geval. Mocht je meer willen weten van mijn avonturen in dit land, dan moet je maar even langs komen. Ik zal af en toe proberen kleine dingen te beschrijven en wat impressie's hier neer te zetten, maar verwacht dat het heel anders is, dan dat je ziet op de foto's en begrijpt vanuit mijn verhalen. Hoe het ook zij, na mijn eerste dagen in India, heb ik voornamelijk gereisd. Verder heb ik een olifantentochtje door een stukje achtertuin gemaakt en me verwonderd over alles en niets. Ik begrijp het hier nog steeds niet... Al die mensen, al die rommel, al die beesten, een gekkenhuis en zeker geen land voor de rustzoeker!

maandag, mei 04, 2009

Kou in het oosten

De standaard foto: het Opera Huis wordt op de foto gezet
Lieve bloglezers,

Deze keer eens wat anders: ik ben deze week richting de oostkust van Australia gevlogen om eens rond te neuzen in de stad Sydney en de Capital City van Australia.
Mijn eerste dag in Sydney werd verwelkomt met regen en kou. Het lijkt hier verdomd wel op Nederland! De stad is zeker een ware metropool! Ik had mijn slaapplaats bij een oude vriend van mijn CSIRO tijd geregeld (Andi) en het was erg goed om weer eens met hem bij te praten. Ik moet zeggen dat-ie in een heel leuke wijk woont; degelijk en vol met immigranten; dat staat garant voor gezelligheid en sfeer. Mijn eerste dag heb ik alle basics van de stad bekeken: de Rocks, de brug en het opera huis en in de middag ben ik op de boot naar Manly beach gesprongen. Via deze boottrip heb je een outstanding view on the city (thanks for the tip, Claire!). Bij Manly Beach heb ik een behoorlijke wandeltocht ondernomen langs de stijle rotskust met nog meer mooie uitkijken en een surfers' paradise. Bij de klippen van ManlyDe Harbour Bridge en Opera House bij avond vanaf de boot's Avonds werd ik verwend met een heerlijk stuk varkensschouder en bijbehorende spratsels (of hoe die eier-mie ook mag heten...)! Een duits wintermaal. Andi heeft een jonge knaap van een jaar of zes, die echt lekker druk en praatgraag is. Frederick hield ons dus voor de rest van de avond wel in de weer, haha.
Dag twee was meer toeristisch sightsee-ing: botanical garden, de arcades, museums (contemporary arts & maritime), de monorail, etc. God, eigenlijk verrekte veel gedaan, zeg! Alhoewel Perth meer een Aussi-sfeer heeft, is Sydney zeker erg gaaf en de moeite voor een paar dagen dubbel en dwars waard.Vanaf de Darling Harbour op de monorail heb je ook een leuk uitzicht op Sydney :)
En toen was het dan eindelijk tijd om de stad der steden te gaan bezoeken: de hoofdstad van heel Australia! Vroeg in de ochtend stapte ik op de trein en begon de vier en half uur durende tocht naar Canberra. Hier was het dus nog kouder! Gekkigheid! En er staan allemaal Europese bomen! En... nou, het deed me denken aan een grote versie van de Uithof, haha. Hoe dan ook, ik had afgesproken bij mijn oud-collega Dr. Mark Henry te overnachten. Hij was echter erg druk en de eerste dag was er dus slechts tijd voor de Telstra toren en 's avonds was Dr. uitgenodigd voor een maatlijd bij wat mensen. Uiteraard ging ik gezellig mee. Het diner was erg lekker, maar 'k voel me toch nooit helemaal op mijn gemak om zomaar binnen te vallen bij mensen die ik totaal niet ken, vooral wanneer dit high-class civilized people zijn! Perth is niet echt zo netjes... Dr. Mark Henry en Gerson op de Telstra toren, Canberra
Hoe dan ook, de volgende dag ben ik zelf met de fiets de stad in getrokken, want mijn gastheer leek erg druk met werk e.d. en dus wilde ik hem liever niet storen. Heb allerlei overheids-gebouwen bezocht: de War Memorial, het museum, de botanische tuinen, het old Parlement House etc. Ik was erg blij Robert te ontmoeten, en die heeft me bij het meeste van bovenstaande geweldig rond geleid. Een heerlijke pasta op een koude herfst avond met goed bier uit NSW in Roberts studentenwoning deed me helemaal terug gaan naar mijn eigen studie tijd! Briljant! Canberra vanuit de bergen met het War Memorial en het Parliament HouseVoor het Parlaments HouseRobert en ik in discussie in de Senaat
Het was een erg goede combi om zowel Sydney als Canberra te bekijken en ik moet zeggen een zeer geslaagde trip! Ik zal nu snel moeten rennen richting de bus, want anders mis ik de reis terug naar sydney en dan het vliegtuig terug naar Perth en dan het volgende avontuur.

dinsdag, april 28, 2009

Nog een Public Holliday!

De deelnemers aan het wandel-experiment Een korte post ditmaal. Afgelopen weekend was het weer eens een lang weekend. Allereerst was daar de ANZAC day celebration. Dit is de dodenherdenking / bevrijdingsdag van Australia. Samen met Ilse en Steven ben ik in de vroege ochtend uit de veren gegaan, om de dawn service in Kings Park bij te wonen. Dit event is in dezelfde trend als de dodenherdenking in NL, behalve dat ze dat hier niet om 8 uur 's avonds doen, maar om half zes 's ochtends. Het was behoorlijk indrukwekkend, hoewel ik moet zeggen dat het aangaan van het machtige sprinklersysteem in Kings Park een beetje jammer was. Ook wij kregen de volle laag en sinds er 40.000 mensen om je heen staan valt er weinig aan te doen om het vege lichaam te redden! Denk niet dat ik eerder op deze wijze de zon heb zien opkomen!
Ook hadden we dan eindelijk besloten om een wandeling in Avon Valley National Park te plannen. De reden waarom we nooit in dit park waren gekomen was simpel: er zijn niet echt duidelijke tracks. Dit betekende dat Neil zijn GPS uit de kast moest halen en we dwars door de bush met al diens spinnen, slangen en teken moesten banjeren! Samen met Rinskje, Steven, Agnes en Neil kon het avontuur gaan starten en erg gaaf was het! Vooral onze niet-geologe Rinskje vond de hele onderneming erg spannend; wie gaat er nu fucking lukraak door de heuvels wandelen en vertrouwen op zijn zwart apperaatje? Enfin, we overleefden de tocht naar de rivier en terug. Erg jammer dat Ilse het wegens ziekte aan haar voorbij moest laten gaan en natuurlijk die mijn-geoloog Alwin als altijd moest werken, haha! Een paar impressie's:
De paden op!