De Lage Landen

Een reis is pas af wanneer je weer helemaal terug bent! Vandaar deze post (en op speciaal verzoek van Alwin!) van mijn avonturen in de LAge LAnde (LALA om een lamme-aapschappelijke term erin te gooien).
Terug in Nederland, dacht ik wel even een kamer te vinden in Utrecht, maar alas, dit is tot op heden gefaald. Wel heb ik de Dom beklommen samen met Wil en hier dus een mooie uitkijk over Utreg gehad. Voor alle oud-Utregters:

Wil poseert bovenop de Dom.

Enkele dagen in het mooie Belgie nabij Affligem leverden ook typische plaatjes op welke ik lange tijd moest missen in het verre Oz. Een greep uit de kolektie:


Samen met Babet was een bezoek aan Antwerpen (handwerpen) ook zeker een bezoek waard! Jammer dat het geen NL meer is...


Omdat sommigen klagen over blogs met veel gepraat en weinig bekijks, zal ik verder kort zijn van stof.
Kanoen op de Utregse Vecht:

Wenen (wederom een greep uit de kollektie):

Laatste post vanuit Oz!

Jep, dames en heren, vriendjes en vriendinnetjes, lieve toeluisteraars! Dit is dan het laatste deeltje uit de serie. Over een week gaat mijn vliegtuig vanuit Perth weer terug naar de Lage Landen. Nu zit ik nog in Brisbane, wat aan de andere kant van het ailand ligt. Vanaf mijn laatste post in Townsville zal ik jullie nog even op de hoogte brengen van het verloop van deze mooie Oz-vakantie.
Allereerst Townsville: snorkelen op het Grote Barriere Rif! Nou, Boaz, snorkelen is inderdaad wel gein. Vooral wanneer je met een zeeschildpad van een meter lengte zwemt en wanneer je prachtige koralen ziet, zo'n stingray, die de Crocodile Hunter niet eens aan kon en een Reefshark onder je ziet gaan! Vergat ik daarbij nog te zeggen, dat de bijna 3.5 uur durende rit naar het rif zelf ook bijzonder de moeite waard is? Een wilde zee, die de boot alle kanten van de oceaan laat zien en de mensen hun darmen laat legen zonder dat ze het willen? Om dan wanneer je het land nergens meer kan zien zomaar die blauwe massa in word gegooid en zelf dan maar naar beneden moet kijken om daar die gekke nieuwe wereld van het rif te ontdekken. Tja, zeker een bijzondere ervaring!
De weg verliep eerst richting de bossen van Eungella. Langs de Oostkust is het verkeer een stuk vaker gestremd en wonen er gewoon regelmatig mensen in het land! Dit is heel anders dan de afgelopen weken door het lege landschap van midden Oz.

Nu ja... De roadtrains rijden er nog wel...
Dus naar Eungella... Dit bleek een leuke verrassing te zijn: een tropisch regenwoud bovenop een stijle berg. Schrok me een hoedje toen de weg opeens heel stijl omhoog ging. Ondanks de grote borden, die waarschuwde voor een extreme klim had ik dit niet verwacht. Babet natuurlijk wel en die had dan ook wat angstige momenten naast me in de auto :P.

Zie je de weg?

Diezelfde avond zagen we de vermaande Platypus door de rivier zwemmen!

Uitzicht vanaf onze camping op het Pioneer Dal, waar we vanuit naar boven zijn gegaan (ochtend sessie).



Een wandeling door het bos geeft ons een mooie indruk van het regenwoud.

Leuke setting in het regenwoud.
In de avond werden we enigszins opgeschrikt door herrie veroorzaakt door dit diertje (er bleken er vijf rondom onze campervan te zitten, volgens onbevestigde bronnen): een possum, of zoals babet ze noemt een lief boomaapje.

De possum iin de boom, die onbeschaamd naar onze campervan loert.

De volgende dag vervolgt onze weg verder richting het Zuiden. We stoppen even in hetzelfde dal bij de Finch Gorge, waar we weer door het mooie regenwoud mogen huppelen.

Lach eens naar het vogeltje, Babet.

Foto van de hoge bomen.

Noosa was een volgende stop. Erg toeristisch park aan de kust erg dicht bij Brisbane. Hier hebben we wilde koala's gezien en kwamen erachter dat de paden die niet geasfalteerd zijn het rustigste bewandeld worden.

Wij in Noosa.

Uitzichtje.
Nu zijn we dus in het mooie Brisbane. Wel een echte stad is dat, in tegenstelling tot Perth. Wel bijzonder om van het Rif naar een tropisch regenwoud in de bergen te gaan en dan langs een rotsachtige kust met eucalyptusbomen en koala's uiteindelijk in een stad aan te komen. En dat binnen een paar dagen.

Dit is Brisbane.








Okay, okay...








Ja, dan toch maar wel.




Dit is hem dan. De kola beer. Zoekse!

Adieu en ik hoop dat jullie genoten hebben (Ook allen die ik heb verwezen naar deze blog, wanneer men vraagt: hoe was je vakantie? als ik straks terug in NL ben...). Tot 8 Augustus 2007, wanneer mijn voetjes weer in de drab van ons geliefde Nederlandje mogen staan.

Meer foto's... deel 2!

Wow!, nog een deeltje!
We gaan door met kakadu, want jullie willen natuurlijk wel de krokodillen zien! Nou, wij ook, dus hebben we op een bootje gesprongen en zijn met een tour meegegaan. Bovendien kregen we tijdens deze tour nog wat insights over de aboriginal cultuur. Enfin hier is dan een van de crocs. Enne... hier hadden we de dag ervoor naast rond gelopen, door droge rivierarmen, natte billabongs en dichte bossen!
Das er eentje... metertje of twee lang, eigenlijk een kleine dus:

Och, ja... hier wandelden we dus de dag ervoor (dezelfde rivier):

Ik was er niet heel content mee, kan ik je vertellen :P :

Goed... Er zijn nog veel meer foto's van Kakadu (meer mooie natuur, meer abo-kunst en meer crocs en andere rare snuiters, maar dan toch de laatste foto tijdens onze laatste wandeling rondom een billabong te Kakadu; het mooie woud:

Door naar het volgende park, nog steeds dichtbij Darwin. Litchfield staat bekend om vriendelijke waterholes en watervallen, alsook mooie wouden.

Beetje bewogen...

Ik heb slechts 1 foto geselecteerd van de waterpool, onze persoonlijke waterpool:

Nog een park, welke dichtbij (relatief!)Darwin was, dan: Nitmiluk Gorge, hier hebben we een kano-avontuur beleefd. Tijdens de reis door de gorge moest je niet claustrofobisch zijn:

Een secluded private douche net wat van de rivier af (koud, hoor!):

The Devil's Marbles waren de eerste stop echt in de outback ver van het tropische Darwin. Goed, deze volgende foto's zal ik maar wat kleiner afdrukken , want het duurt me te lang nu!
Ik probeer er eentje weg te duwen:

Hoop niet dat deze steen dezelfde was, als die ik om aan het duwen was! Pas op, Babet! :P

En verder gaat het door de outback. Niet zoveel foto's hebben we hier gemaakt. Sorry...
Maar op weg naar Porcupine gorge op de dirt road krijgen we toch wat typische outback plaatjes. Tja dan maar geen foto's van de gorge zelf, hoor. Bezoek die zelf maar, vooral voor geo's trouwens: de sedi-gelaagdheid is verbluffend interesting!
Een truck raast langs:

Koeien weten niet het verschil tussen weg (zonder gras) en eten langs de weg (met gras):

Yep, en nu zijn we dus aan de Pacifisische kust: Townsville is de place to be! Wat een saaie stad, zeg. Het is weer es een typische all-Australian sfeerloze stadscentrum. Ach, ja. Das dan ook wel weer es lekker.

De groetjes en wie weet tot een volgende en laatste post! NL, here I come! Two weeks to go!

Fotopost... deel 1

Zoals gezegd: wederom foto's...
Eerste dag na de laatste post zijn we naar de Douglas hot springs geweest. Hier stroomt water van 60 graden uit scheuren in de gesteentes en mengt zich met een koude rivier. Heel bijzonder om op de kruising van beide stromen te zwemmen: eerst heel warm en dan opeens ijskoud. Supermooie omgeving en gezellige mensen uit Oz, die ook op vakantie zijn. Geen foto's...

Kakadu, de eerste dag in dit fantastische park begint met de mooie zonsondergang achter de heuvels in een vredevol gebied, waar vogeltjes fluiten en je campervan ergens beneden de heuvel op een parkeer-camping mag staan.

Wetlands


Tijdens een van de wandelingen in Kakadu

Crocs!!!

Onze bus in Kakadu.

Nice view from one of the magnificent mountain tops in Kakadu!

TIEN

Relocation deals! 20 dollar voor vier dagen reizen door magnifieke landschappen. En ook nog veel geld terug krijgen voor je diezel! Wauw, een van Luijk zou een van Luijk niet zijn, mocht je dat aan je ues voorbij laten gaan! Zoals gezegd: foto's...


Broome - maansopkomst "staircase to the moon"

Relocation deal met een flinke kar! Goedkoop en leerzaam.

Babet is onder de indruk van Boabs in de Kimberleys.

Lake Argyle.

negen (gok ik)

Daar is die dan: een nieuwe post! De foto's zullen nog even op zich moeten wachten, maar vanaf nu is het slechts foto's met kommentaar dat de klok zal slaan... Afgelopen weken heeft mijn verblijf in Lancelin mij een interessant beroepsperspectief laten zien: het planten van olijfbomen is een hele onderneming! Miischien moet ik maar mijn eigen olijfgaard gaan opstarten. Naast mijn vakkundige interesse in deze rurale beroepssector, was ook de avondlijke gang van zaken met mijn voornamelijk Engelse huisgenoten in het luxeuze Beverly Hills een aangename sociale verandering. De omgang met backpackers (waarvan de helft Duits) is mij verbazend goed bevallen. De foto's geven dan ook een impressie van mijn werk en de sfeer aldaar. Er zijn helaas geen foto's van het werk dat ik 3 van de 4 weken moest doen: pegging (het rondlopen in de lege velden om de precieze locatie van de olijfbomen uit te meten met behulp van meet-touwen en bamboe-stokjes). Enfin, sommige fantastische dingen moet je nu eenmaal voor jezelf houden...
O, houd deze post in de gaten, want de foto's komen nog, hoor.
De laatste anderhalve week heb ik vanuit Perth mijn studie weten af te ronden: met zowel een acht voor mijn afstuderen als voor mijn stage heb ik de laatste 50 ect (60 ect voor een jaar) op het diploma gekregen en ben ik dus gaar genoeg om uit de braadpan van het universitaire leven gehaald te worden. Wellicht mag ik jullie in begin Septmeber nog een uitnodiging gaan doen voor een heugelijke uitreiking en subsequente festiviteiten!

Het nummer vergeten

Wederom een korte update. WERK! Dat is wat de klok slaat (of hoe gaat het spreekwoord?). Momenteel verblijf ik in de lege straten van het zomer-surfplaatsje Lancelin. Mijn werk bestaat uit het uitmeten van een enorme olijf boomgaard iets ten noorden van Gingin. Elke ochtend worden we opgehaald om 6 uur, waarna we in een pc na 40 minuten rijden op de werkplek aankomen. Om een uur of 5 lopen weer het veld uit en wacht ons de reis huiswaarts. Tot nu toe alleen nog zonnige werkdagen gehad, maar dit weekend begon het te regenen (het zal iets te maken hebben met de komst van Alwin en diens vriendinnen uit Geraldton).
Hoe dan ook, morgen moet er weer worden gewerkt, regen of niet. Ik hoop nu even wat geld te kunnen verdienen om vervolgens eindelijk op de welverdiende vakantie te gaan. Juli staat geheel in het teken van relaxen! Maar eerst werken! En zoals iedereen weet ben ik gek op werken, Joepie!
Ciao, Gerson

Impressies

Dit is raar: voor het eerst zit ik in een internetcafe mijn blog te schrijven. Deze verandering zint me maar weinig tussen allemaal van die backpack figuurtjes. Ach, ik kan tenminste weer even een update geven. Geen geo-werk voor mij, lijkt het erop. Ik ben nu naar ordinaire jobs aan het zoeken en hoop binnenkort wel ergens aan de slag te kunnen. In ieder geval zal deze blog vanaf nu wellicht een stuk minder gebruitk en bezocht worden. Mijn excuses daarvoor.
(Foto's downloaden doet het hier helaas niet)

Acht

Het wordt tijd om weer eens wat op te schrijven. De laatste weken ben ik eventjes aan twee kanten van de aardbol geweest. Was ik vorige week nog een week in NL, nu ben ik weer gewoon terug in Oz. Mijn planning was de stage af te ronden VOORDAT ik naar NL zou gaan. Helaas is dit mislukt, dus was mijn planning om de stage IN NL af te schrijven, ook dit mislukt. Vervolgens is mijn planning geweest om de stage in DE EERSTE WEEK dat ik in Perth ben af te schrijven, ook dit is mislukt. Ik heb nu geen planning meer...



Door al dat gedoe met stage heb ik vooral getracht te werken in de afgelopen maand. Gelukkig heb ik ook nog tijd gehad om zoveel mogelijk vrienden te zien in NL en nog een roadtrip in Oz te maken. In NL was ik zeer dankbaar om werkelijk bijna iedereen van mijn familie en vrienden te kunnen zien/spreken. Dit was erg fijn! Terug in Oz, kwam ik dan direct weer mijn broer Jethro tegen, die hier nu een weekje bivakkeert voordat hij naar het zonnige NL afreist (jullie hebben veel beter weer dan hier in Perth, potverdikkie!). Ook is mijn vriendin precies deze week vrij! Mooie planning allemaal dus! Ik zal binnenkort proberen wat foto's van de roadtrip naar Kalgoorlie op de blog te zetten, zodat jullie een mooie impressie krijgen van dit goudzoekersstadje. Mochten er veranderingen in mijn situatie komen (af maken van de stage / vinden van een job?) dan zal ik dit uiteraard ook zo snel mogelijk hier plaatsen. Momenteel is er echter weinig te vertellen van mijn kant. Regular office days everyday! Yahooo.

Zeven en een klein beetje

Moeilijk, heel moeilijk.... hum, dit is echt een moeilijke, werkelijk waar! Ik heb van heel veel goede muziek mogen genieten in mijn leven, maar af en toe durf ik het te zeggen: 'Dit was werkelijk een muziekaal hoogtepunt, welke ik nog nooit heb meegemaakt!' Ik durf het wederom te zeggen! De grenzen zijn wederom een stukje verder verlegd! Muziek is sterk, vooral wanneer mensen met soul spelen. Wauw! Omdat Alwin mij zou helpen jullie op de hoogte te houden over mijn doen en laten in Oz via zijn blog, maar hij zo slim was zijn fototoestel niet mee te nemen op de afgelopen twee dagen van muziekhemel, zal zijn blog niet volledig zijn! Jullie zouden iets van mijn avonturen kunnen missen!
Ik houd het kort: West Coast Blues & Roots festival 2007 was faaaaaaaaaaaaaaaar out!
Bands die zo suf zijn zijn: The Waifs, Wolfmother, Missy Higgins en John Mayer. Hen wil ik bedanken, zodat andere bands, die wel superkick waren ontdekt konden worden! Een schamele opsomming in volgorde van enorm, rete, super, "crop of the cream of the music nations" goed tot enorm, rete super goed is mijn laatste comment van deze post:
* Ben Harper (day 2)
* Sierre Leone Refugee All Stars (day 1)
* Amos Lee (day 2)
* Eugene Bridges (day 2)
* Xavier Rudd (day 1)
* John Butler Trio (day 1)
* Custom Kings (day 2)
* Bo Diddley (day 2)
* Tony Joe White (day 1)
* Terrence Simien (day 2)
* Larry Carlton & Robben Ford (day 2)
* Kaki King (day 2) (speciaal voor Alwin)