INDIA flitterwochen

Maandag - Jaipur
Vandaag was veel lopen door zon-overgoten straten gevuld door rickshaws, auto's, koeien en mensen. Na de EC-klasse van de trein is het mu chaos. Via de motoren-bazaar komen we in de roze stad en bezoeken we de Hawa Mahal. Na dit bezoek worden we op de foto gezet bij een oude profi, die ons naar heerlijk eten verwijst. Voor het uitbuiken prefereer ik de kapper, inclusief scheren, hoofdmassage en oorpeuteren. Bij de tempel is het groot feest en de kleuren komen ons tegemoet. We zien het voorhang open gaan a la de Isrealische tabernakel. Na veel gedring in de gangen en straten zijn we moe genoeg om op het dakterras voldaan ons diner te nuttigen.

Bij de tempel

 Straatbeeld

 Hawa Mahal inside

 Hawa Mahal outside

 De fotograaf

 De kapper

Dinsdag - Jaipur
Het plan was de city palace te bezoeken, maar de tuctuc rijder haalt ons over Amber fort te bezoeken. Een sprookjesachtig kasteel tegen de bergen op. Het labyrinth doet ons half verdwalen. Op de terugweg halen we wat ghewar op, dat ons heerlijk smaakt in een volgende treinrit. Via Ajmer komen we in Pushkar, waar een idiote religieuse optocht van inheemse en hippie toeristen ons doet terug deinzen. Een lieve man in het hostel brengt ons terug in de rust.

 Fort uit 1001 nachten

 Zoek LEna!

 Voorbeeld tuin

Het waterfort

Impressie van heerlijke curries!!!!

Woensdag - Pushkar en Ajmer
Pushkar is niet onze plek. Zweverig hippie paradijs. We worden door neppriesters bij de Gahts met mantra's en gebeden meegenomen voordat we het water mogen rondlopen. Na ja.... Ajmer was niet veel rustiger. Een bedevaart naar de grote Sufi tombe maakt de stad tot een wirwar van gepeupel. De culturele ervaring was echter gaaf: het wassen en alle mensen en geloven. Ook bekijken we die dag de sprookjesachtige miniaturen van de Jain tempel.

De miniatuur van de Jain tempel

Gebedsbandjes

 

 Uitzicht over de Gaths van Pushkar

Donderdag - Bikaner
Na weinig slaap in de slaapbus komen we om 5 uur in Bikaner en zijn direct omringt door shickraw chaffeurs. Lena's veelzeggende ochtend gebaar met "MOOOOOVE..... Step a bit back" werkt goed. We rusten de hele ochtend in het guesthouse en gaan daarna de stad in. We lopen dwars door de stad vol heerlijke geuren van eten, urine, rook en zo veel meer. De stieren met grote ballen, de raamdecoraties. Alles heerlijk Idnisch. De must-see is het fort. Imposant! Niet in formaat maar wel in pracht en praal. De zoektocht naar park, bank en Kumari museum brengen ons bij een dure bar Gallops met heerlijke ice-tea en tussen demonstranten en heel veel militaire politie. We keren veilig terug voor diner.

 Straatbeeld 1

Straatbeeld 2

 Straatbeeld 3

Op het fort

Lekkerrrrr!

Vrijdag, zaterdag, zondag - Thar woestijn
Drie dagen op een kameel met vooral siesta is wellicht een beetje veel, maar de zons-op- en ondergangen zijn super. Net als onze recepten voor de curry. In de nacht worden we gedropt in de nachttrein naar het noorden, de Himalaya. Het wachten op het treinstation is wat dodgy.

 Lena oefent Indisch drinken bij sunset

 Koken!!!!

 Gekke kameel

 Na een lange dag kom ik van de kameel

 Schattig en alleenzaam

 Nog een sunset of sunrise

 Impressie

Rattentempel....

Maandag - Punjabi
De treinreis duurt de hele dag, door velden zoals je die kent van de Po-vlakte. De helse taxirit naar MacLeodganj is een ervaring.

 Treinreizen....

Onze wonderschone kamer

Dinsdag - MacLeod en Baghsu
Een rustige dag met een korte wandeling naar de waterval van Baghsu en drinken bij Cafe Vishnu. De avond doen we yoga en eten we echte kip tandoori.

 MacLeodganj

 Een blije Dalai Lama, die hier woont

Ons dagelijkse uitzicht op de Himalaya

Woesndag - MacLeod
Na een ochtend rennen, bezoeken we de grote tempel van de tibetanen. Het Tibet museum is erg impressive. Na nog wat meer shoppen en chillen met apen is de dag alweer zo over.

 In het Tibet museum

Straatbeeld in MacLeodganj

Donderdag - MacLeod en Triund
De wandeling werd veel langer dan gepland. Na het ontbijt beginnen we positief de aanloop te wandelen.We schrijven ons bij het trailhead in en komen al snel op een onduidelijk pad. Het Indische koppel dat ons volgde laat snel afweten en wij gaan alleen verder de berg op. Een tijd blijven we op de hellingen steken. Lena doet wat glijbaanwerk en daarna geven we op en volgen het pad de andere berg op. Het is een stil pad naar de top van Alpenweiden. Zelf loop ik nog wat verder naar de beslingerde heilige bomen, waar ik een kleine cobra zie. We dalen in 30-45 minuten af en besluiten ook de Triund nog te pakken, want nu is het pad duidelijk gemarkeerd door toeristen. Als een sneltrein gaan we mee met de stoet en staan even later bij cafe Magic View  om even later het laatste heftige stuk de Triund op te komen. De machtige Himalaya! Te kort verblijven we daar. We storten terug naar beneden langs de gloeiende hellingen van de ondergaande zon. We voelen ons steeds bouwvalliger. In de avond vallen we niet eens direct in een coma, maar we doen wel simpele room service.

 Pad naar nergens

 Zelfportet met Lena in achtergrond :)

 Machtig mooie uitzichten vanaf eerste heuvel

 Wandelen

 Geen hoogtevrees voor Lena

 Zoekplaatje

 Impressie 1

Impressie 2

Impressie 3

Vrijdag - MacLeod en Palampur
Het bezoek van de thee fabriek is een beetje suf, maar de thee velden er om heen zijn wel de moeite waard. Ook vonden we weer een leuk plekje voor de lunch. We nemen de nachtbus terug naar Delhi.

Op het dak met uitzicht op thee

Zaterdag, zondag en maandag - Delhi
De laatste dagen gaan altijd snel. Zaterdag bezoeken we alles over Gandhi: het park (verkeerde locatie verteld door het hotel en met een gevaarlijk oude tuctuc chaffeur) en het museum, waar hij werd neer geschoten. Teveel informatie en vooral gefocussed op zijn tijd in Afrika. Om uit te rusten gaan we naar de Lodi Gardens, waar we in een duur restaurant genieten van salada, toetjes en schaslicks. We buiken uit in het park met enorme tombes van de Lodi familie.
Zondag gaan we de oude stad in, de chaos! Kruiden zoeken en meer bazaars. Voor het rode fort is een lange rij en we chillen in het nabij gelegen park, welke slechts door enkele jongens doorkruist wordt. In de middag bezoeken we de moskee, waar Lena mij de smalle en hoge minaret mee neemt. Erg spannend met hoogtevrees! De mannen worden ons te veel en we keren terug naar ons hotel met een stukje via de fiets. Blij zijn we als we op het dakterras genieten van Thali.

 Voor de regeringsgebouwen in Delhi

 Waar Gandhi zijn laatste 144 dagen doorbracht

 ...

 Lodi Park

 Bovenop de minaret heb je een mooi uitzicht

Daar stonden we dan bovenin!

Ouders in de sneeuw

Omdat ik nu eigenlijk moet schrijven over onze tweede huwelijksreis naar India, maar nog niks had gemeld over het bezoek van mijn ouders en Lena moeder, doe ik hier toch even kort een post...
Mijn ouders bleven hier 6 dagen. Lange dagen, hahaha. We namen ze direct mee naar München, waar we het centrum aandeden, de surfgolf en zo veel andere dingen binnen het tijdsbestek van een uurtje! Samen met Lena en Phillip eten we vegetarisch falafel bij het hauptbahnhof en daarna gaat het naar de japanse samuraidrummers. Behoorlijke geoefende mannen en vrouwen met muziek met krijgsschreeuwen.
Mijn ouders kunnen veel op zichzelf ondernemen en doen rondjes en rustige aan bij ons. Natuurlijk is daar weer de wandeling de bergen in. Er ligt nog steeds sneeuw op de bergen, dus ervaren de oudjes nog echte winterbergen. Enkele impressies:

Daarna kwam de moeder van LEna nog langs voor een concert van Ina Müller, blijkbaar een groot idool. Geen wandeltocht, maar wel heel gezellig relax in de stad en gewoon lekker kletsen. Als laatste was het dan plotsklaps ook nog carneval, of Fassing zoals dat hier heet. Lena sleept me maar weer mee naar een feestje, en deze was best gezellig:

Hamburg

Een korte post dit keer van het afgelopen weekend in Hamburg. LEna en ik residen op vrijdag middag af richting Johanne, die daar woont sinds anderhalve jaar. Eindelijk dan... want Lena heeft het er al heel lang over gehad. We komen laat in de avond aan en hebben de volgende dag dus een laat ontbijt, om vervolgens in de namiddag de Speicherstad en havenstad en de diepe tunnel onder de Elbe door te bezoeken. Vooral de tunnel vond ik erg speciaal. Vroeger werder de auto's met liften naar beneden en boven gehaald om dan de lange smalle tunnel door te rijden. Gekkigheid. Nu is het een populair toeristen attractie. Ze zouden er een museum van moeten maken en geld voor vragen!
Om 8 uur bezoeken we de Glen Miller Orchestra in de concerthal. Alles netjes dus! Voor de prijs was het echter niet zo waard. Bovendien bleek het een Nederlands consortium te zijn, die bijna nog slechter Duits en Engels spraken als ikzelf. Desalniettemin leuke swing muziek! Veel terugdenken aan het allergave NOLA!

 Chique....

De verdere avond is gevuld met feesten. Niet zo mijn ding meer, maar we redden het tot 7 uur, wanneer de vismarkt opent. Daar genieten we van een bakvis en kopen we te veel forellen.
De zondag is uiteraard redelijk sloom en lui. Pas in de avond besluiten we een PAkistaans restaurant te bezoeken (heerlijk eten!) en de bankkaart van Johanne terug te vinden in de club van gister.

Volgende ochtend voor de haven van HAmburg

Pakistaans eten! Oefenen voor onze trip naar India binnekort

Maandag hebben we ook nog een lekker dagje. Het bezoek aan het museum der arbeit is een succes. Ze hebben een hele leuke expositie over beslissingen nemen. Perfect voor iedere Van Luijk, of eigenlijk iedere 20-er, 30-er en wellicht ouder! Erg leerzaam en interessant.
Nu weer thuis.

Wintertocht Biesbosch

Het was weer tijdvoor enkele tradities, die elk jaar terug komen net na oud en nieuw. De jaarlijkse broertjesdag op de IFFR in de eerste plaats. Dit jaar hadden we geen enkele keuze in de film, daar er maar eentje over was gebleven: prevenge over een zwangere seriemoordenaar. Bizar, grappig en loze ammuse. Niet iedereen was even enthousiast, maar tja, dat hoort er nu eenmaal bij.
Voorgaand aan dit avontuur kon ik tot rust komen bij de oudjes, waar eten en wandelingetjes elkaar netjes afwisselen. Wat een leven, he! Het was wel lekker om er uit te zijn nu Lena eeuwig in Afrika lijkt te verblijven.
Het grote avontuur was natuurlijk de wintertocht. Ditmaal een goed weekend uitgezocht, waarbij het niet vriest. Alles leuk en aardig, we gaan voorspoedig te water. De sfeer is goed en we hebben er zin in. De verhuurders zijn relaxe gasten en dus komen we er wel uit. Alle tassen in de kano en hopsa, knallen! We kanoen door het lugubere zwaarbewolkte moerasgebied van wanhoop, afgunst en tegenslag. Een stukje nieuwe natuur zien we graag en dus besluiten we (of ik?) toch tegen de sterke stroming in verder te kanoen. De regen houd niet stil en komt nu met bakken op ons gevallen. We veranderen in rioolratten, stinkend, vies en koud. Tegen de stroming in ploeterend ontdekken we de leegte en kaalte van regen en lelijke nieuwe natuur. Het hoort er bij. Ver voor de donkere nacht invalt zijn we op onze kampeerplek op de Bevert. We zetten met koukleumende handen onze tenten op. Twee voor ons zelf om te pitten en eentje om de tassen in te dumpen. De flessen drank komen langzaam te voorschijn, terwijl we ons avondeten gereed maken. Eerste snert en daarna droogpasta. We weten niet hoe snel we het in onze magen krijgen om maar zo snel mogelijk de slaapzakken in te duiken en de warmte van geregelde slokken zware drank te genieten. Kort na tienen is het stil op het geronk van de Baron na en het ratelende stromen van Stefan. We slapen allen als babies.

 Het kamp met het blije hoofd van Baselmans

 Gedachten van Roel

 Spaarbekken

 Pauzeren

 Zo die gaat

En verder

Door de sompige drasbodem

Bij ochtendgloren spring ik als vanouds de tent uit. Het is 8 uur en de stilte, kleurende hemel en vrede zijn fantastisch. In mijn thermo ondergoed wandel ik een stuk en doe dan een rondje met de kano. Heerlijke rust van de wakker wordende natuur. Wanneer het toch nog een beetje begint te regen maak ik me erge zorgen en probeer zo snel mogelijk terug naar het kamp te peddelen. Het valt mee. Om 10 uur ben ik terug en zie de baron op zijn ochtendritueel terug keren. De rest wordt langzaam wakker. Het was een mooi begin, blauwe vlekken zijn zichtbaar aan de bewolkte hemel. Voordat ontbijt en kamp zijn ontdoen is het tegen het middaguur en starten we de terugtocht. We lopen lomp door de drassige ruigte om spaarbekkens te zien en nieuwe waterwegen te vormen. Totaal uitgeblust komen we terug in de bewoonde wereld. De verhuurder lacht, hij weet nu dat de ronde door de nieuwe natuur beter omgedraaid gaat met de stroming! Het afscheid is emotioneel, maar we hebben onze wilde haren kunnen laten wapperen en we kijken allen uit naar de douche. Ik neem die bij Jelmer, waar ik ook zijn vriendin Keshia tegen kom. Een interessante avond. De volgende ochtend ben ik blij Matthijs met zijn dochter Imme te mogen bezoeken. Ik bezoek de gave frietwinkel en reis dan af naar Eindhoven waar ik de immer chaotische maar zo lieve Bernice nog even mag mee genieten. De vlucht gaat voorspoedig naar huis en de rest van de avond klets ik gezellig met Sjoerd over alle nieuwe ontwikkelingen.
Volgend weekend belooft even wat rust te geven en dan gaat het naar Hamburg. Eindelijk bezoek ik dan Hamburg, de een-na-laatste Duitse stad op de wishlist.

Sneeuwig begin 2017

Hopsa, wat een begin van 2017! Fan-tas-tisch! Bijna alleen maar goed nieuws. Het slechte nieuws bereikte ons over nawee-en van ons oude huisje, waar de nahuurder als een baby ging huilen en wij daardoor niet de volledige borg terug krijgen. Een les in de oneerlijkheid van een wereld waar zielige en luide mensen het voor het zeggen hebben. Maar wij gewoon lekker doorploegen.
Oud en nieuw waren de ouders van Lena bij ons met de hond natuurlijk. Dat was erg gezellig en we hebben heerlijk door het verse witte sneeuwlaagje gewandeld in onze quasi-achtertuin. En granium gespeeld en oliebollen gegeten en bier geproefd. Perfecte start van een veelbelovend jaar.

 

De eerste week van 2017 wordt direct gewerkt bij de uni en natuurlijk macdonalds. Op vrijdag de 6e is nog een nationale feestdag en we besluiten samen de Partnachklamm bij Garmisch-PArtenkirchen te bezoeken. Lena heeft de route uitgezocht en deze blijkt het beste te werken wanneer je van de achterzijde aankomt. Dus eerst door de sneeuw stappen naar de Eckbauer. Wat een mooie wandeling, zeg. Meerdere malen kijken we volle begeisterung naar de slee-ers en dagjesmensen boven ons in de skilift. Bij de Eckbauer is het druk en we drinken kort wat op het terras. Het weer is namelijk optimaal. Er is geen toilet, dus we moeten weer terug naar het skilift stationnetje. Met enige haast wandelen dan weer naar beneden, want de canyon sluit om..... tja, hoe laat ook al weer?

 LEna diep in de sneeuw: voor het eerst zien we zoveel sneeuw

 

De Eckbauer 

Op weg naar beneden

Dan komen we de Partnachklamm in.... En het is de moeite waard! Was de wandeling door het droomlandschap al heel bijzonder, de canyon maakt het nog eens extra mooi. Bevroren watervallen, diepe kloven, stromend water. We worden langzaam meer en meer enthousiast, maar ook koud. De zon verdwijnt en de temperatuur gaat vanaf het maximum van -7 naar beneden....
Enkele fotoos van deze plek, maar voor de realiteit moet je maar langs komen!

De ingang tot de kloof

In het donkerste binnenste met bevroren watervallen

Koude avondsessie

Midden in de week reis ik nogmaals af naar Frankfurt om BiK-F en Gabriel te bezoeken.
Een weekend later hebben we met Sebi en Julia in Füssen afgesproken. Dit betekent een enorme oppepper en positiviteit. Het drukke Schloß Neuschwannstein is de moeite, vooral door de wandeling erheen langs de Marienbrucke. Eigenlijk is het afgezet, maar niemand weet waarom. De highlight van Duitsland zelf is uiteraard niet het grote ding. Op onze wandeling naar beneden ploegen we ons door diepe sneeuw, hebben we het over van alles en nog wat, hebben we een sneeuwballengevecht en maken natuurlijk sneeuw-engels! Koud is het wel een beetje. Vooral met de sneeuwstorm, wat ons tot sneeuwmannetjes verandert. Gelukkig is er heerlijke koffie in de stad te vinden. En gaan we de avond heerlijk uit eten bij Madame Plüsch; een geniale service van onze Hongaarse ober, veel gelach, lekker eten en vrolijkheid. Het leven optimaal. Met de trein zijn we in drie uur weer terug en moet ik snel naar werk.

 Füssen aan de Lech

 IS het nu klaar met die sneeuwballen????

Het kasteel in de verte zonder toeristen

Huiselijke sfeer bij Madame Plüsch

De volgende dag vind ik nog overblijfselen van de Via Augusta, wat me aan Sjoerd doet denken