Rustig tuintje enzo

De afgelopen maand was stilletjes en rustig. Nadat we een tuin in ons bezit kregen, ging er veel tijd natuurlijk in deze nieuwe hobby. Vooral de tijd van Lena dan! Ik woon er natuurlijk nog maar halftijd. Een kleine impressie van wat we nu hebben gefixed:

VOOR:

NA:

Ook hebben we een weekendje weer eens in Hamm doorgebracht. Dat was erg gezellig en altijd leuk. Na een nieuw bezoek aan Frankfurt kwam de heer Matthijs Hattink mij op de Venusberg bezoeken. De laatste in een mooie reeks bezoeken op deze heuvel, want we vertrekken de stad in overmorgen! Met Matthijs hebben we weer nieuwe dingen gedaan en gezien in Bonn. Zo was er het Haus der Geschichte en een heel mooie opera van Offenbach! Daar Matthijs weer wat op tijd vertrekken moest kon ik nog een beetje trainen op de fiets. Zo was er een stuk ijzer in de grond midden in het bos, waar een hoop heisa over was en de Eiseren Mann heette. Ook was er de omgevallen Dicke Eich, waarvan het altaarstuk in de Name-Jesu-Kirche is gemaakt. Tja.... en ik zag een goudvinkje tussen de kale sprieten!

 Haus der Geschichte

Buiten de Opera

Afgelopen weekend waren dan eindelijk Sebi en Julia in Munchen. Of beter gezegd, was het ons eindelijk gelukt om elkaar weer eens te bezoeken. Het is onwijs grappig dat we het weer direct supergoed met elkaar konden vinden. Soms kloppen dingen. We wandelen wat rond in de stad, eten lekker, genieten van de zon in het Engelse Park, waar de jongens surfen op staande golven in de rivier. We eten thuis bij Lena. De volgende ochtend moeten de twee (of ze willen of niet) de tuin natuurlijk bezoeken! Het weer is opeens slechts en vies met wind en regen. Freising wordt erg op waarde gesteld en we genieten van een heerlijke Kaffee und Kuchen in een wel heel erg oma-achtige koffiebar. Supergaaf dat ze langs waren en nu moeten ik en Lena dus naar Konstans/Kreuzelingen!

 uhm....?

 Op weg naar de kleine surfgolf 

In Freising met zijn allen! 

In de oma-koffiebar....

Het was ook een droevige en zware week. Op een verschrikkelijke wijze is Maria uit ons jaar getrokken door het verkeerde vliegtuig te kiezen. Een kleine twee weken ervoor:

Salzburg und Kleingarten

De afgelopen maand waren er drie grote gebeurtenissen. We zullen ditmaal heel zakelijk zijn. Het gaat om een dagje Salzburg, een half weekend Nederland en onze nieuwe moestuin. Allereerst dus een dagje Salzburg. In het kader van ons vierjarig samenzijn hadden we dit al een tijdje ingepland. In de Alpensneeuw tussen bergen verscholen ligt Salzburg. Tamelijk klein, maar schattig. Een beetje het elán van Wenen, maar wel een stuk beperkter. Met de trein zoefden we door het witte Beierse landschap en arriveerden in de stad. Oostenrijk! Het station ligt aan de verkeerde kant van de Donau, maar dat geeft ons de mogelijkheid de eerste de beste kloosterheuvel op te klimmen, vanwaar we een mooi uitzicht over de stad hebben.

Dan weer naar beneden, over de brug en de echte stad in. Onderweg lunchen we in een apart keten, waar je je eigen soep, pasta, pizza of salade kan samenstellen. Lekker en leuk. En, o, ja, de pasta is geen pasta zoals je die kent, maar een soort knödel, waarvan je dus zelf de vulling kan samenstellen. De stad zelf staat vol met monumentale panden, zoals kerken en universiteiten. De stad wordt door een doorsnee winkelstraat doorsneden, maar er is genoeg rondom te zien. De berg-burcht laten we dit keer voor wat het is. Ook de paardenkoetsen laten we werkloos staan. Maar het hele schilderij van de stad geeft het een romantisch aanzicht, perfect voor de Valentijnsdag.

Via grillige straatjes keren we weer langzaam terug naar het station. De koffietenten in de binnenstad beloven veel, maar hebben vaak niet de typische keur aan taarten en speciliateiten, die we van Oostenrijk (Wenen!) gewend zijn. Het duurde ons even voordat we (weer aan de andere kant van de Donau) een keur aan taarten en koffie's vinden in een typisch Oostenrijkse koffie tent, die wel vol zit met Oostenrijkers. Dat was geluk!

Terwijl ik weer terug rij naar Bonn, doet Lena een snoepreisje Rome voor de studie. Enkele dagen later haal ik haar van het vliegveld en vertrekken we een weekend naar Nederland. Boaz zijn verjaardag was het plan, maar daar kwamen we niet meer aan toe. Het wordt eerst een nacht stappen in de Ierse pub van Eindhoven met Jeroen, Goke en Bernice. Daaropvolgend gaan we een dagje naar Wageningen , waar we weer Lena's meiden ontmoeten en ik de Baron spreek voor ons project. In de avond komen we in een typisch Droef diner terecht met veel mensen, gezelligheid en lekker eten! Zoals dat hoort zijn hier weer eens geen foto's van.
Het afgelopen weekend was ik dan weer terug in Freising. Ongepland, maar de bus heeft me zogezegd ontdekt. Deze manier van reizen is super goedkoop, maar wel heel traag. Ik verkies de nachtbus. Na al wat weekenden geleden een overleg te hebben gehad over moestuinen, kregen we dit weekend dan echt de sleutels. Gisteren zijn we dus zowaar pachters van onze eigen moestuin geworden. Inclusief huisje en rompslomp. De zaterdag ging deswegen op aan rondsjouwen en zoeken in het tuincentrum en de zondag konden we onder een dik pak wolken onze eerste planten snoeien en planten. We hebben nu een Kerseboom en twee Frambozen geplant en zijn druk bezig met plannen maken. Enkele impressies van onze nieuwe trots:

Trotse eigenaren (pachters) 

Huisgenootje Mimi voor alle zooi die mensen zoal in een moestuin zetten... Iemand interesse?

De frambozen. De foto van onze boom is niet zo goed gelukt. Veel werk volgt, dus minder avonturen op de blog!

Veluwe WinterWandel ++

Tja, eigenlijk is dit een ietwat zinloze blogpost, omdat er al zoveel te zien was op facebook, maar het was een zeer mooi avontuur in de sneeuw dat best nog eens mag worden herhaald hier.
Maar er is meer gaande in Bonn en omgeving. Het waren de afgelopen twee weken weer eens Hollandse weken. Allereerst mocht ik Sjoerd ophalen van het station voor een verblijf van drie dagen in mijn ruime kamer. De avond werd rijkelijk gevulgd met gesprekken, eten en drank in Huize Sigmund Freud.

Met zijn twee-en maken we de volgende dag een mooie wandeling door het nabij gelegen Siebengebergte, en lopen we ook weer langs de Drachenfels. Dit keer deed de draak wel zijn verhaal! Sorry, Heren van Wageningen. Enfin, mooier vond ik zelf de afgelegen onbereikbare ruine van een of ander herenhuisje boven op een andere heuveltop. Nadat ik er achter kwam dat Sjoerd zijn koffie miste, maakten we huiswaarts en dus terug de stad in.

Ik laat Sjoerd de volgende dag zijn eigen ding doen en ga met de klas een bezoek brengen aan het Koenig museum hier in Bonn. Over biodiversiteit. Vooral de oude diorama's zijn erg koel, maar ook de persoonlijk rondleiding in de grochten en gangen van het onderzoeksinstituut is een nieuwe blik op een museum voor mij. Ook kwam ik de grootste ammoniet ter wereld hier tegen.

 

Nu ja, toen begon dus die Winterwandeltocht door de Veluwe. Na het museum rijd ik met Sjoerd terug naar NL, waar ik in de avond aankom bij de Baron. Een heerlijke pasta maaltijd wacht en teveel drank en late gesprekken. Baselmans is dan al niet te stoppen! De ochtend wordt ik wakker in kou (anti-kraak perikelen) en een pak sneeuw buiten. Voordat we echter echt starten is het middag uur en is de sneeuw aan het smelten. Het levert ontiegelijk veel mooie plaatjes op! We overnachten ditmaal in een bosje midden op de hei. De disco van Vierhouten houd mij het grootste deel van de nacht helaas wakker. De volgende ochtend gaat langzaam op gang, maar het landschap is te mooi om echt zorgen te kunnen maken. De drank om ons warm te houden is bij sommigen nog met zijn nawerkingen bezig, maar heeft de meesten toch echt een heel klein beetje geholpen de slaap te vatten. Zoals gezegd, mij niet. We lopen snel terug het bos uit en warmen ons op met chocomelk en een halfslachtige liner. Ik doe een greep uit de foto's:

 Het kamp

 De zon en Baselmans en de sneeuw

 Elspeter heide

 Geen paden 1

 Geen paden 2

 Schafttijd

In de tent

En dan is er de snow angel-serie:

 Vallen...

 Gek bewegen

Weer terug op beide benen worden getrokken.

Het was met een traan om de ploeg weer uit te zwaaien en op de trein richting Utrecht te rijden. Hier had ik diner met Koen en Mara en de twee kleintjes. Daarna ging het door naar Jelmer, waarna een lange nacht gesprekken de wekker in de vroege ochtend me op tijd de veren uit deed komen. Er stond weer meer op het programma de maandag: twee gesprekken op de uni van Wageningen, waaronder Loic, en daarna hopsikidee weer in de auto naar Scheveningen, JZ opsoeken. Met zijn twee-en pakken we de tram en trein naar Rotterdam en de verschrikkelijkste film ooit in het kader van het broederlijke IFFR programma. Enfin, ik kreeg heelhuids terug bij JZ en slaap eindelijk uit.

Via een heerlij Afrikaanse lunch bij Esther en een oer hollands diner bij BJ en Loes (en Natan en Reyer natuurlijk) gaan we dan eindelijk weer terug naar Bonn. 

Twee nachtjes later is Lena alweer in Bonn. Ik verwen haar op een lekker Hollandse prak en dat is maar goed ook. Vrijdag eten we Burrito's met de ZEF studenten, zaterdag is het koffie en Ethiopisch met Laura en Soren, en daarna is het op de zondag de oudjes die langs komen! We hebben een heerlijke lunch in de stad, waarbij de voetbal ons uiteindelijk wegjaagt. Na een wandeling door het centrum en koffie op de Venusberg, loopt ook dit bezoek tot een einde... Vandaag is het dan eindelijk stil... Even... Morgenvroeg (heeeeel vroeg) stappen we weer de trein in naar Frankfurt en daarna door naar Lena in Freising. Het belooft veel reizen te worden deze maand. Lekker vol gepropragrammeerd. Maar nu: SLAPEN!

Bonn - Freising

Het komende jaar 2015 gaat in het teken staan van reizen, rondzwerven en nog eens reizen. Ik werk nu dus in Bonn, maar dien voor het werk regelmatig in Frankfurt te zijn. Leven willen we in Freising doen. Het wordt er allemaal niet standvastiger op, hoe ouder je wordt, zo lijkt het!

Het jaar begon in Bonn, of eigenlijk in Monheim bij de huisgenote van Lena thuis. We hebben heerlijk mogen genieten van spellen, lekker eten (raclette) en natuurlijk de nodige vuurwerk. Het was al met al een gezapige bedoeling met een heerlijke losse atmosfeer. Nadat we Johanne op de trein hadden gezet reden we op 1 januari eerst maar eens naar Freising. Onderweg viel de spiegel van de auto en knalt een steen een ster in onze ruit. Het kan niet gekker beginnen!
In Freising doen we weinig. Een wandeling door de sneeuw in de directe omgeving van het dorp is een hoogtepunt. Sneeuw ligt er in Freising vaker dan in Bonn.

Terugkerend naar Bonn heb ik een weekendje vrij. Nu ik werkelijk besloten heb om met Pinksteren in Rome aan te komen fietsen, leek het me verstandig een training op te starten. De heuvels van de Eifel sloopten me echter volledig en na het genieten van mooie stadjes in de Ahr vallei raak ik hulpeloos verdwaald op modderige koude paden diep in de bossen. Verkleumd en ondervoed komen we weer in de bewoonde wereld en het is een lange mooie afdaling terug het platte land in! Enkele mooie kliekjes zonder sneeuw van de Eifel:

 Modder in het gezicht op Wagenberg

Ahrweiler 

Langs de Ahr zijn veel wijngaarden

De volgende dag besluit ik het rustig aan te doen en bezoek het LVR museum over de oude doude tijden van het Germaanse rijk met ijstijdmensen en neanderthalers. Het is erg interessant en tot mijn verheuging hangt hier ook het schilderij van de terugkerende kruisvaarder. Die kan ik jullie niet achterlaten natuurlijk. De rest wel.

Komende tijd gaat het aanpoten worden met vele Nederlandse invloeden. Een overvloed om voor langere tijd de neerlandse klei (meer zand) in herinnering te houden.

Xmas tripping

Na de warmte van Australia zijn we nu in de kou van Europa terecht gekomen en dat werd al snel duidelijk, want het eerste weekend samen in Freising besloten we de Rottwad te beklimmen, een berg in de voor-Alpen. Het was voor zowel Lena als mij de eerste keer dat we in de Alpen waren en beiden waren we bijzonder onder de indruk. Het grootste deel van de toch ging door bossen en zonder sneeuw, maar hoger aangekomen werd het glad en ijzig en wit. We eten heerlijke kaiserschmarln nadat we al een vol bord kaas-spatzle met rare salade gegeten hebben. Enkele impressies in foto formaat:

Het weekend erop komt Jeroen langs in Bonn en die wordt op goede wijze in de Weihnachtsmarkt geïntroduceerd. Hiervan zijn echter geen duidelijke foto's meer over... Ook broeder RB komt enkele dagen later terug en ook die wordt de markt opgestuurd en krijgt een wandeling door de bossen.

Een studie uitje komt precies in het weekend dat Lena ook in Bonn is en dus moet die ook mee komen met het interculturele onderonsje.

Terwijl de kerstfeestjes op gang komen met o.a. een team bowling, komen er een volgende weekend weer gasten uit Nederland langs. Ditmaal de Baron en Baselmans. Ook zij worden op de kerstmarkt rondgeleid en we eindigen in een huisfeestje van Regine, waar we allen ons duitse drinkvermogen kunnen uitproberen. De volgende dag gaat het krakend en stotend de Drachenfels op. Deze wandeling brengt ons langs eenmooi kasteel en leid tot de top, waar een ruïne staat. Het is erg druk met mensen en we hoeven ons dus niet te vervelen. Uiteindelijk neem ik afscheid van mijn gasten bij de Nibelungenhalle, welke ik wel vijf euro geven wil om een mooi stukje Wagner en Siegfried saga te bewonderen. De oude hal is fenomenaal en klein, de opgezette smaug na een wandeling door grotten beangstigend en de reptielen in de zoo ook zeker de moeite waard. Zonde, jongens!

Eindelijk zijn we dan aangekomen bij de kerstvakantie. Die begint in Freising, van waar we Munchen bezoeken met het Deutsche Museum en wat rondlopen op de kerstmarkten van de grote stad. Het museum is behoorlijk groot en de moeite waard. Wij maken een selektie van de tentoonstellingen die we willen zien. Wederom wat foto'tjes:

Na kerst in Hamm en Dord met veel kado's en lekker eten, reizen we af naar de Franse Ardennen. Door de sneeuw... We verblijven in een hotelletje, dat niet geheel aan onze eisen voldoet, maar in ieder geval de helft van de prijs is. Na uitslapen en franse croissants gaan we de Ardennen in en maken een lange wandeling langs kastelen en rivieren. Het kasteel van Noisy (engste kasteel ter wereld) zien we uit de verte, maar de andere kastelen zijn minstens zo indrukwekkend. We keren weer terug naar het hotel, eten kebab en slapen. Op de terugreis stoppen we nog even in Luxembourg. Dit is een erg mooie en bergachtige stad! We eten Japanse buffet, waar we wat moeten haasten omdat we zo laat zijn; voordeel is dat we alles opeten mogen! Na besneeuwde provinciewegen in de Duitse Eifel komen we veilig in Bonn.

Luxembourg: