Ziekjes de Biesbosch

 En wederom gingen we naar de Biesbosch. Ditmaal voor een tweedaags kano avontuur. Aidan deed dit prima, ondanks de kleine risico's die het met zich mee brengt een stuiterbal in de kano mee te nemen. Helaas was ik zelf de week ervoor aangestoken met een flinke griep. En gedurende de trip werd ik daar niet van genezen. Met dieptepunt in de nacht zaterdag op zondag. Dat deed mijn gemoed geen goed.

We huren de kano rond twaalf uur. Iets later dan je zou willen wellicht. Maar er was de avond ervoor een bezoek van Sjoerd, dat altijd veel te weeg brengt. Ook mocht ik hem ophalen van Jelmer en Keshia met hun nieuwe telg van 11 weken Rumi. Speciaal momentje. Koestermomentje. Geschiedkundig momentje. Enfin, de files erna op de terugweg waren ook historisch; maar dit is de toekomst van Nederland.

Enfin, om twaalf uur peddelen we dus weg van Oversteeg haven en komen als eerste aan op Rietplaat. Vandaar gaat het door via een rustige kanoroute naar de camping op de Vischplaat die erg druk bleek te zijn. We zijn vroeg en kunnen ons plekje rustig vinden.

Ergens onderweg....

Op de Rietplaat (of was dit al de terugweg?)

Nog eens de Rietplaat tweemaal met lunch

Op de camping wordt een kampvuur gemaakt...

En in de tent....

Tja, toen kwam de nacht met hoofdpijn en lastig lastig. Maar vechten ons erdoor heen. Uiteindelijk slaap ik nog wel wat. Het voelt koud, maar dat is het niet. De volgende ochtend wordt ik vroeg wakker en zie de zon opkomen en de maan verdwijnen. Wel met een pijnlijk gemoed van griep. Maar wat een dramatisch beeld weer. Hiervoor kampeer je dus op dit soort plekken.

Een greep uit de vele foto's van die ochtend, waarvan de laatste twee echt vroeg rond kwart voor zeven of half zeven ofzo....

We beginnen de terugtocht via de Amer, wat normaal best een beetje eng kan zijn met de golven. Het valt gelukkig mee, maar er komen wel even wat momenten dat Agnes zich goed vast moet houden. We landen op het oude kampeerstrandje van mij en Ruben en later de LSS avonturiers. Er komen powerboats langs, die ons te water gaan wat bemoeilijken met flinke golfslag. We kanoën door een druk gebied met veel bootjes. We lunchen halverwege in een gevorkte tak over het water. Daarna volgt een mooi stuk wilde natuur en een deel voor alleen kano's. Hier is de rietkraag erg dicht en kunnen we nog maar moeizaam vooruit komen. Het water staat laag en we zijn met zijn allen en al de bagage best zwaar en dus diepgaand. Net als ik denk, "ik weet het niet", en op de dijk ga kijken, zie ik de afslag waarvandaan het allemaal wat beter wordt. Het water is kraakhelder en de vissen vliegen onder onze boot door. Het is heerlijk hier! Het laatste stuk is doorzetten en de shoarma is Dordt is een tegenvaller. We survived! Maar thuis wordt Agnes nu ziek en nu is het hopen dat komend weekend het volgende avontuur wel door kan gaan.....

Lunch tijd

Op de kano jakkeren we voort......

Halverwege met een zwaar arbeidersgezicht van Danan

Nog enkele leuke kiekjes om niet te missen, maar die eigenlijk niet mijn strenge jury keuze door kwamen:

Aidan op de camping met een bloemetje voor mama

Pootje baden

Klaar ermee en met alle spullen naar huis!

Eemhof & Sneek

Het leven wordt een beetje gedreven door weekendjes de deur uit en een tussenblok van een week werken en Aidan proberen op te voeden. Wel dromen, maar nog geen realistische plannen voor de toekomst. Dit weekend was het dus de beurt aan de halve van Sneek samen met neef Natan. En wat een event. Ik was samen met Agnes en Aidan al op zaterdag overdag richting gereden. We bezoeken Leeuwarden met het Fries museum over Koning Redbald en kornuiten. Natan haal ik middernacht van het station. Na 8 bier en 4 uur treinen. Voor Natan dan. Lekkere voorbereiding!

museum impressies

Leeuwarden

De volgende ochtend wordt Aidan ook weer bijtijds wakker. We mogen vroeg pannekoeken eten en  koffie drinken, terwijl het buiten regent. Daarna gaat het met de auto naar Sneek. Want de trein gaat pas half tien als allereerst, zodat we niet tijdig in Sneek zouden kunnen zijn. Enfin. Genoeg parkeerruimte. En dan start het schot. Natan houdt ik nog even in het oog, maar daarna moet ik zelf rennen. Toch kom ik op km 14 ongeveer weer tegen. Hij loopt en is misselijk. Ik denk, o, o, o. Even loods ik hem een stukje. Ik spreek moed in. Ik loop mee. Zet aan tot rennen. Wacht bij de waterpost nog even. Hij is uitgeput. Nog maar vijf kilometer. Tja, bij de km 15 laat ik hem achter. Ik loop door. Het is niet makkelijk, maar met wat gekreun finish ik in 2 uur en 5 minuten. Een record: de langzaamste halve marathon. Ach, ja. Maakt het me wat uit? Ik zoek mijn kleine familie en lopen dan het parcours terug op zoek naar de uitgeputte neef. Niks. Tot en met de bezemfiets. Geen neef. Enige paniek na het zien van enkele brancard gevallen. Bij de info check ik of hij is gefinished, en jawel! Terug naar het finishplein krijg ik een sms van Boaz. Hij staat bij het podium. Daar kom ik hem tegen. Ach, hebben we elkaar nou net misgelopen! Wat een verhaal van Aafke Natan. Maar succes en blij keren we terug.

Op de camping doen we een duik in het koude zwembad, warme douche, tent afbreken en lunchen in Hindeloopen. Met een drukke Aidan (ijscoupe) op de achterbank, die Natan lastig valt en een Agnes slapend op de voorstoel keren we terug in Dordt.

De camping...

Het weekend ervoren zijn we ook meer naar het noorden afgereisd. Te weten de Eemhof. Hier heb ik zelf jaren geleden met een coupon van pa met de familie (deels) gezeten. Dit is onderhand een grijs bandjesverleden geworden, maar het staat me nog levendig bij. Enfin, ditmaal is het dus met Agnes en haar Indonesische vrienden. Het wordt een gezellig weekend met veel eten. Ik doe een flinke tocht met het rennen en ga dan gezamelijk mee naar Bunschoten waar het klederdracht visserijdagen zijn. Wat een mazzel. Dat is ook niet elk weekend, ha! We eten lekkere vis natuurlijk. Zondag is het chillen, waarbij ik op en neer moet rijden voor de kerk in Rotterdam.

Op de Eemhof....

Ezel ia 

Spakenburg

Het huizen perikelen verhaal blijft onderhand doorsleuren. De toekomst van wonen is door onze financiële situatie in een totale pad stelling. We kopen nu toch maar nieuwe apperaten voor de keuken, zodat we in ieder geval dadelijk weer fatsoenlijk kunnen koken en bakken en de afwasmachine aanzetten. Ikea uitje nummer één is afgerond.

Bezoek Posbank op zoek naar huizen

Stad van Jules Verne

Een van de laatste vakantie trips van het jaar weer. Nou ja.... als we toch eens een nieuwe dure woning kopen. Of houden we liever geld over voor dit soort tripjes? De route was via Opa naar Amiens, de stad van een mega grote kerk en Jules Verne. De laatste intrigeert en inspireert me. Wat een aristocraat. Maar wat een dingen waar hij zich aan kon ophalen om te worden geïnspireerd. Maar blijkbaar ook Schotland. JA, dat blijft mijn stukje aarde. Enfin, Amiens dus. De mega kerk... die was okay, maar niet helemaal overtuigend vergeleken met het geweld van Italia. Dat was wel waar we begonnen. Daarna ging het door naar de zaken van Jules Verne. Ja de kleine zou beter moeten kunnen slapen. Maa het bezoek aan het museum van Picardie en de bibliotheek ernaast zijn de moeite waard. De bibliotheek ontwaakt weer van schoonheid door al die studerende en lezende mensen; iets wat ik mis. Ook is het binnen natuurlijk mooi. Maar ja de grote zaal van het museum slaat alles. Een van de gaafste plekken die ik gezien heb qua musea. Wat een impressie en Aidan slaapt. De rest van het museum wordt wat afgeraffeld door een druilerige Aidan. We hadden hier langer kunnen blijven hangen anders. Er is genoeg te zien. Door de miezer gaan we terug naar het Circus, waar de indier echter dicht is voor de middag en we zijn veroordeeld tot een zoetigheid bij een pattiserie. Met Aidan wakkeer gaan we door naar het huis van Jules Verne. Ook hier is Aidan soms wat lastig, maar over het algemeen hebben we ook hier goed toeven; wat een gaaf huis! Met de interieur van de Nemo submarine gemaakt en het torentje! Man o man, fantasie gaat alle kanten op; zo de moeite waard! Hierna gaan we naar ons eigen Maison van Jules Verne, de airbnb.

Voor de kerk van Amiens

En in de kerk....

Binnen de bieb waar we teveel herrie maakte met de babywagen

Impressies van Musee van Picardie

Impressies van Maison de Jules Verne

In ons eigen Maison de Jules Verne....

De volgende dag ren ik een ronde door de stad met wat interessante ruines en groen en een mooie tuin. Amiens is een tuinstad blijkt ook bij de optocht van platboten, welke we tegenkomen in de ochtend. We lunchen bij BRasserie Jules (leuke ambiance, okay eten) en gaan dan in de tourist trap met bootjes door het Franse Giethoorn. Ja, zo en zo een toppertje weekend, maar wat vermoeiend. Het was een drukke maand zo stiekum.

Rennen bij het Chateau de l'eau (een van de eerste leidingwater appartementen)

Kunst van liefde

In de boot saampjes...

In de brasserie

Ja, en dan dus een stelletje foto's van er om heen, zoals bij opa en nou ja.... lees maar even. Vanaf oktober gaan we weer terug naar de oude stijl blog en probeer ik minder foto's er op te zetten en beter verhaallijnen en anekdotes op te schrijven. Meer schrijven dus.

Een nieuwe hobby van het papier maken....

Met opa op de bank naar de tv kijken

In het nieuwe bed.... als dat maar goed gaat

Biesbosch kano poging

 Ja boppies, we gingen alweer naar de Kleine Rug en alweer zagen we daar de fameuze bever. En dit keer onderweg in de kano ook de ijsvogel! Eindelijk weer! Enfin, even bij het begin starten.... Want de vrienden Dian en Dannan wilden wel eens een natuur avontuur ondervinden in Nederland en dus gingen we er op uit. Het was even zoeken. Een volle dag in de kano durfden we voor meerdere redenen niet aan. Allereerst de onervarenheid en ook met Aidan. Het ging overigens redelijk voor het uurtje in de avond (lees dik twee uur). Aidan bleef goed zitten en de onervarenheid was gein vanwege het zigzag patroon van onze twee vrienden. Het lekkere weer maakte het kamperen goed toeven, maar uiteraard was het slapen van Aidan hel. Enfin, we deden ook nog twee fikse wandelingen en Agnes had spierpijn in benen, armen en waar niet door alle activiteiten. Wel een wens voor meer. We hebben ook heel veel foto's!!! Het is moeilijk om daar een paar goede uit te kiezen....

Start van de dag naar d epont van Kop van het Land... druilerig!

De wandeling ergens op de terugweg.... nog altijd wat donker

Zwemmen!!!!!

Kamperen zoals het hoort in de ochtend....

Impressies van de wandeling de volgende dag

De kano plaatjes:

Ow, en ja naast de biesbosch avonturen waren er meer dingen. een korte revue: de kinderboerderij, waar geiten een aanval deden op mama en zoontjelief (nou goed, ook weer niet echt, hoor) en ik eindelijk de klompen voor Aidan kon kopen! Hij is er blij mee en we lopen als vader en zoon trots in de tuin rond nu!

Kinderboederij dag

Pa trots met zoon op klompen voor echte mannen

En dan was er de zonsverduistering, die niet echt heel duidelijk was en waar we wel wat probeerden te zien, maar eigenlijk niet heel veel succes hadden met een camera obscura. Nou ja.... wel grappig om te proberen, misschien dat we hem ooit ergens anders nog eens echt mooi gaan zien. Gisteren deed ik een surprise bezoek bij Roel, die weer een jaar ouder werd. Ook zijn pa en ma kwamen even buurten... voor Aidan uiteraard, hahahaah.

Agnes op de trap met camera obscura

Aidan met ouders Roel

Roel dan ook nog even.....