Boppies! Daar gaat het weer. Op de lange reis naar broer Oost-blok. Na de Poznan periode en avonturen is het nu allemaal iets verder weg. Namelijk Lemberg of Lviv of Oekraïne. Pa wilde beslist en dus vergezelde ik de sinterklaas naar het koude barre oosten. Wederom de Corona vluchten overlevend.
Onze aankomst werd opgefrist door een vrolijk kijkende chaffeur met ons naambordje. Na een auto tocht met gierende remmen blijkt het onderkomen van broer behoorlijk goed te zijn. Geen ijspegels, geen schimmel aan de muur. Maar een fraaie enigemate saai appartment. We bezoeken dezelfde dag nog een museum, het stadhuis en een fijn koffiehuis.
De volgende dag ben ik helaas meer aan het werk dan aan het genieten. Vervelende projecten brengen roet in de pret. Maar het regende buiten, dus ik kom in de middag twee verzopen katten tegen. De ene met kameelharen sokken en de ander zonder maar een enkele goede spijkerbroek gevonden te hebben. Na thee bij het bikers bunkercafe bezoeken we een soort van concentratiekamp / transition camp / volle jodenwijk. Interessant en heftig. De avond eten we bij de Aziaat. Het valt op dat de restaurants overigens erg rustig zijn.
Op de zaterdag en onze laatste dag bezoeken we de natuur. We wandelen de heuvel op, waar we mooi uitzicht over de stad hebben en ik me laat portreteren. Daarna gaat het verder door bossen en een open lucht museum, waar pa een aanzoek krijgt en we genieten van koekjes met thee. Thuis eten we zuurkool die best te pruimen was. De volgende ochtend moeten we weer terug vliegen en doen pa en ik nog wat aan de gastenkamer in Tiel.
Voor dit grootse avontuur was er wederom een trip naar Texel. Net als vorig koude seizoen. Texel blijft mooi. Waar dates allemaal goed voor zijn! Hoogtepunten waren de wandeling door De Dennen en een pizza met gluhwein bij een afhaal tentje buiten het eigenlijk restaurant. De man was minstens zo enthousiast als ons, haha. Enkele foto impressies:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten