Fransiscus achterna

Op weg naar Italia om Fransiscus te volgen. Een kleine week bol van avontuur, gezelligheid, bezinning, natuur, rust en drukte.
Vrijdag avond bij Roel besluiten we last minute de volledige planning om te gooien en gaan we toch eerst langs Munchen en Oostenrijk, ipv over zwitserland te reizen. Dit als gevolg van het feit dat de familie van Roel in Walchsee vakantie houdt en we wel even willen buurten.
Enfin, zaterdag komen we eerst in Freising. Leo vertelt ons een adres waar een kleine fuif is en vraagt of we wat ijs kunnen halen. We slagen daar niet in en dus komen we aan op de plaats van bestemming zonder Leo of andere bekenden. Wel genoeg leuke mensen en hoe later de avond hoe meer gezelligheid. Het is super Leo weer te zien. Toch blijft het moeilijk hier te zijn, in de stad die ik zo graag mag. Enfin na het feest slapen we bij Leo en de volgende ochtend denken we nog aan de mooiste vrouw op het feestje. We reizen door naar Munchen waar we te laat zijn voor de afspraak met Marie en Phillip, maar des ondanks erg gezellig blijft.
Ook hierna gaat het verder richting Oostenrijk, waar we een dolle avond met de familie van Roel hebben. Een broer met gezin (Stan en Job) en zijn ouders zijn allemaal van de drinkpartij. Heerlijk familiaal genieten. Doet ons beiden goed. Een hotel overnachting is de enige echte optie in het natte Oostenrijk. De maandag is het dan in eerste instantie wat gaar, maar we rijden in een tuig door naar de camping aan het meer Trassimento, vol hollanders.  Dinsdag is een rust en slaapdag. Geheel verdiend en noodzakelijk voor de volgende rij-dag naar Rieti-vallei.

Daar waar het me om ging. De sporen van Fransiscus. Met name Grecco is erg bijzonder. Met haar oude interieur en de grot helemaal achterin een labyrint van gangen in het diepste van dit klooster naast een schiere afgrond gebouwd. Super bijzonder. Je voelt de heilige nog aanwezig. Terwijl ik een rondje de natuur in loop, gaat Roel verder bezinnen in het lege labyrint. We treffen elkaar per toeval weer. De autorit vervolgt naar Fonte Colombo. Weer rust, weer mystiek en met name in de kleine kapel beneden, daar waar Fransiscus ook vaak zat en zijn regels schreef. Wederom indrukwekkend en mooi. Na een bezoek aan Rieti (verlaten in de hete middagzon), besluiten we geen verdere kloosters meer aan te doen en terug te keren.

Grecco

Fonte Colombo

De dag erna vervolg ik de voetsporen van Fransiscus naar Cortona. Op de fiets in het zweet gebaad. Cortona is wel heel toeristisch. En heel stijl omhoog. Ik fietst er om heen en snel verder naar de Celle van Fransiscus buiten de stad. Hier is het weer stil. Wederom de mystieke bouw. En wederom de stilte, de natuur. Wederom een rondje lopen met een ontmoeting met een neger die aan het bosmaaien is. Wederom de eenvoud van een grot, waar fransiscus verbleef. Wederom de imposante natuur.

Graf van een Etrusk

Helaas is het dan al weer voorbij. Maar het is ook voldoende. We reizen af naar Verona, waar we lunchen met het net verloofde stel Jaixi en Sjoerd. Gezellig. Net voor de regen rijden we de stad uit. Geen kampeermogelijkheden in de stortvloed. En dus weer een hotel in Oostenrijk. Ditmaal met een gezellig avond-eten tussen twee Duitse koppels (een hotel vol Nederlanders blijkt). Ditmaal een afsluiting met een donker rokend dorpskroegje onder onze kamer, waar Roel zingt op de gitaar en Ramona het duet aangaat. Wat eengezelligheid eindigt de week weer mee.
De terugreis gaat over de Fernpas en door files naar huis. Zondag ben ik lamlendig.